Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Vinayapiṭake

Cūḷavagga-aṭṭhakathā

1. Kammakkhandhakaṃ

Tajjanīyakammakathā

1. Cūḷavaggassa paṭhame kammakkhandhake tāva paṇḍukalohitakāti paṇḍuko ceva lohitako cāti chabbaggiyesu dve janā; tesaṃ nissitakāpi paṇḍukalohitakātveva paññāyanti. Balavābalavaṃ paṭimantethāti suṭṭhubalavaṃ paṭivadatha. Alamatthatarāti samatthatarā.

Tajjanīyakammakathā niṭṭhitā.

Adhammakammadvādasakakathā

4.Asammukhākatantiādīsu saṅghadhammavinayapuggalasammukhānaṃ vinā kataṃ, cuditakaṃ appaṭipucchitvā kataṃ, tasseva appaṭiññāya kataṃ. Adesanāgāminiyāti pārājikāpattiyā vā saṅghādisesāpattiyā vā. Ettha purimakesu tīsu tikesu nava padā adhammenakataṃ vaggenakatanti imehi saddhiṃ ekekaṃ gahetvā nava tikā vuttā. Evaṃ sabbepi dvādasa tikā honti. Paṭipakkhavasena sukkapakkhesupi eteyeva dvādasa tikā vuttā.

6.Ananulomikehigihisaṃsaggehīti pabbajitānaṃ ananucchavikehi sahasokitādīhi gihisaṃsaggehi.

Tiṇṇaṃ, bhikkhave, bhikkhūnantiādi ekekenāpi aṅgena tajjanīyakammaṃ kātuṃ vaṭṭatīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Tajjanīyassa hi visesena bhaṇḍanakārakattaṃ aṅgaṃ, niyassassa abhiṇhāpattikattaṃ, pabbājanīyassa kuladūsakattaṃ vuttaṃ. Imesu pana tīsu aṅgesu yena kenaci sabbānipi kātuṃ vaṭṭati. Yadi evaṃ yaṃ campeyyakkhandhake vuttaṃ – ‘‘tajjanīyakammārahassa niyassakammaṃ karoti…pe… upasampadārahaṃ abbheti; evaṃ kho upāli adhammakammaṃ hoti avinayakammaṃ, evañca pana saṅgho sātisāro hotī’’ti idaṃ virujjhatīti. Idañca na virujjhati. Kasmā? Vacanatthanānattato, ‘‘tajjanīyakammārahassā’’ti imassa hi vacanassa kammasanniṭṭhānaṃ attho. ‘‘Tiṇṇaṃ, bhikkhave’’tiādivacanassa aṅgasambhavo, tasmā yadā saṅghena sannipatitvā ‘‘idaṃ nāma imassa bhikkhuno kammaṃ karomā’’ti sanniṭṭhānaṃ kataṃ hoti, tadā kammāraho nāma hoti. Tassa iminā lakkhaṇena tajjanīyādikammārahassa niyassakammādikaraṇaṃ adhammakammañceva avinayakammañcāti veditabbaṃ. Yassa pana bhaṇḍanakārakādīsu aṅgesu aññataraṃ aṅgaṃ atthi, tassa ākaṅkhamāno saṅgho yathānuññātesu aṅgesu ca kammesu ca yena kenaci aṅgena yaṃkiñci kammaṃ vavatthapetvā taṃ bhikkhuṃ kammārahaṃ katvā kammaṃ kareyya. Ayamettha vinicchayo. Evaṃ pubbenāparaṃ sameti.

Tattha kiñcāpi tajjanīyakamme bhaṇḍanakārakavasena kammavācā vuttā, atha kho bālassa abyattassa āpattibahulassa tajjanīyakammaṃ karontena bālaabyattavaseneva kammavācā kātabbā . Evañhi bhūtena vatthunā kataṃ kammaṃ hoti, na ca aññassa kammassa vatthunā. Kasmā? Yasmā idampi anuññātanti. Esa nayo sabbattha. Aṭṭhārasa sammāvattanavatthūni pārivāsikakkhandhake vaṇṇayissāma.

Adhammakammadvādasakakathā niṭṭhitā.

Nappaṭippassambhetabbaaṭṭhārasakādikathā

8.Lomaṃpātentīti pannalomā honti; bhikkhū anuvattantīti attho. Netthāraṃ vattantīti nittharantānaṃ etanti netthāraṃ; yena sakkā nissāraṇā nittharituṃ, taṃ aṭṭhārasavidhaṃ sammāvattanaṃ vattantīti attho. Kittakaṃ kālaṃ vattaṃ pūretabbanti? Dasa vā pañca vā divasāni. Imasmiñhi kammakkhandhake ettakena vattaṃ pūritameva hoti.

Nappaṭippassambhetabbaaṭṭhārasakādikathā niṭṭhitā.

Niyassakammakathā



以下是完整的简体中文翻译：
顶礼那位世尊、阿罗汉、正等正觉者
律藏
中分别注释
1. 业分别章
呵责业说
在中分别的第一业分别章中，首先有"斑驳血色"，即斑驳者和血色者，在六群比丘中有两个人；依附他们的人也被认为是斑驳血色者。"请仔细思考强弱"意为请充分地反驳。"足够了"意为已经足够。
呵责业说完毕。
非法业十二种说
在"非众前所作"等情况中，未经僧团、法、律、个人在场而作，未询问被指控者而作，未经被指控者承认而作。"非宣说可去"是指波罗夷罪或僧残罪。在前面三种情况中有九个段落是非法所作，由集团所作，每种情况取一个，共有九种三联。这样总共有十二种三联。在晴朗一面，这十二种三联也同样适用。
"与非应和俗人交往"是指出家人与不相称的俗人交往，如与亲密者等。
"诸比丘啊"等语句是为了表明即使仅凭一个条件也可以实施呵责业。呵责业特别强调制造纷争、被呵责业、驱逐业分别以制造纷争、屡犯过失、败坏家族为特征。在这三个条件中，可以用任何一个来实施。如果是这样，那么在詹比耶章中所说的"对于应受呵责业者施以呵责业……驱逐应受具足戒者"，乌帕离，这是非法业、非律业；僧团也因此而有过失"——这是矛盾的。但这并不矛盾。为什么？因为语义不同。"应受呵责业"一语的意义在于业的确定。"诸比丘啊"等语句在于条件的成立，所以当僧团集会并确定"我们要对这位比丘施以某种业"时，才算是应受业。根据这一特征，可知对应受呵责业者施以呵责业等是非法业、非律业。对于具有制造纷争等条件之一的人，僧团可以根据允许的条件和业，确定任何条件和业，使该比丘成为应受业并执行。这就是此处的判断。这样前后就能统一。
在这里，虽然呵责业的业语是based on制造纷争，但对愚钝、无知、屡犯过失者施以呵责业时，应该根据愚钝、无知来宣读业语。这样才是基于真实情况的业，而不是based on其他业的情况。为什么？因为这也是允许的。这一原则适用于所有情况。十八种正确转向的情况将在随从分别章中描述。
非法业十二种说完毕。
不应解除的十八种等说
"脱落毛发"意为毛发脱落；比丘随从。"进行解脱"意为为解脱者提供；即通过十八种正确转向可以解脱。应该履行多长时间的行？十天或五天。在这个业分别章中，就是这么多天履行了行。
不应解除的十八种等说完毕。
呵责业说

11. Seyyasakavatthusmiṃ – apissu bhikkhū pakatāti apissu bhikkhū niccaṃ byāvaṭā honti. Sesaṃ tajjanīye vuttasadisameva.

Niyassakammakathā niṭṭhitā.

Pabbājanīyakammakathā

21. Assajipunabbasukavatthu saṅghādisesavaṇṇanāyaṃ vuttaṃ.

27.Kāyikena davenātiādīsu panettha kāyiko davo nāma kāyakīḷā vuccati. Sesapadadvayepi eseva nayo. Kāyiko anācāro nāma kāyadvāre paññattasikkhāpadavītikkamo vuccati . Sesadvayepi eseva nayo. Kāyikaṃ upaghātikaṃ nāma kāyadvāre paññattasikkhāpadassa asikkhanabhāvena upahananaṃ vuccati; nāsanaṃ vināsananti attho. Sesadvayepi eseva nayo. Kāyiko micchājīvo nāma paṭikkhittavejjakammādivasena telapacanaariṭṭhapacanādīni. Vācasiko micchājīvo nāma gihīnaṃ sāsanasampaṭicchanārocanādīni. Kāyikavācasiko nāma tadubhayaṃ. Sesaṃ tajjanīye vuttanayameva.

Pabbājanīyakammakathā niṭṭhitā.

Paṭisāraṇīyakammakathā

33. Sudhammavatthusmiṃ pana – anapaloketvāti na āpucchitvā. Etadavocāti kiṃ te gahapati therānaṃ paṭiyattanti sabbaṃ vivarāpetvā disvā etaṃ avoca. Ekā ca kho idha natthi yadidaṃ tilasaṃguḷikāti yā ayaṃ tilasakkhalikā nāma vuccati, sā natthīti attho. Tassa kira gahapatino vaṃse ādimhi eko pūviyo ahosi. Tena naṃ thero jātiyā khuṃsetukāmo evamāha. Yadeva kiñcīti evaṃ bahuṃ buddhavacanaṃ ratanaṃ pahāya kiñcideva tilasaṃguḷikāvacanaṃ bhāsitaṃ. Kukkuṭapotakaudāharaṇena idaṃ dasseti ‘‘yathā so neva kākavassitaṃ na kukkuṭavassitaṃ akāsi, evaṃ tayāpi neva bhikkhuvacanaṃ na gihivacanaṃ vutta’’nti.

Paṭisāraṇīyakammakathā niṭṭhitā.

Adhammakammādidvādasakakathā

37.Asammukhā katantiādayo tikā vuttappakārā eva.

39. Aṅgasamannāgamo purimehi asadiso. Tattha yathā lābhaṃ na labhanti; evaṃ parisakkanto parakkamanto alābhāya parisakkati nāma. Esa nayo anatthādīsu. Tattha anatthoti atthabhaṅgo. Anāvāsoti tasmiṃ ṭhāne avasanaṃ. Gihīnaṃ buddhassa avaṇṇanti gihīnaṃ santike buddhassa avaṇṇaṃ bhāsati. Dhammikaṃ paṭissavaṃ na saccāpetīti yathā sacco hoti, evaṃ na karoti; vassāvāsaṃ paṭissuṇitvā na gacchati, aññaṃ vā evarūpaṃ karoti. Pañcannaṃ bhikkhavetiādi ekaṅgenapi kammārahabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Sesamettha uttānatthañceva, tajjanīye ca vuttanayameva.

Adhammakammādidvādasakakathā niṭṭhitā.

Āpattiyā adassane ukkhepanīyakammakathā

46. Channavatthusmiṃ – āvāsaparamparañca bhikkhave saṃsathāti sabbāvāsesu ārocetha.

50.Bhaṇḍanakārakotiādīsu bhaṇḍanādipaccayā āpannaṃ āpattiṃ ropetvā tassā adassaneyeva kammaṃ kātabbaṃ. Tikā vuttappakārā eva.

51. Sammāvattanāyaṃ panettha tecattālīsa vattāni. Tattha na anuddhaṃsetabboti na codetabbo. Na bhikkhu bhikkhūhīti añño bhikkhu aññehi bhikkhūhi na bhinditabbo. Na gihiddhajoti odātavatthāni acchinnadasapupphadasāni ca na dhāretabbāni. Na titthiyaddhajoti kusacīrādīni na dhāretabbāni. Na āsādetabboti na apasādetabbo. Anto vā bahi vāti vihārassa anto vā bahi vā. Na titthiyādipadattayaṃ uttānameva . Sesaṃ sabbaṃ pārivāsikakkhandhake vaṇṇayissāma. Sesaṃ tajjanīye vuttanayameva. Āpattiyā appaṭikamme ukkhepanīyakammaṃ iminā sadisameva.



以下是完整的简体中文翻译：
11. 在最佳事件中——确实比丘们习惯性地，意即比丘们经常活跃。其余部分与呵责业中所说相同。
呵责业说完毕。
驱逐业说
21. 阿沙阿旧布苏卡事件在僧残品注释中已经说明。
27. 在"身体行为"等情况中，身体行为即身体游戏。其余两个段落也是同样的道理。身体不当行为即违反身门中制定的学处。另外两个也是同样的道理。身体伤害即在身门中因不学习制定的学处而造成破坏；意即毁坏、消灭。另外两个也是同样的道理。身体邪命即被禁止的医疗工作等，如炼油、炼果等。语言邪命即对俗人传递信息等。身语邪命即前两者兼有。其余部分与呵责业中所说的方法相同。
驱逐业说完毕。
和解业说
33. 在善法事件中——未经允许，即未请示。他说了这个，是什么意思？长老们准备好了吗？完全阐明后观察，然后说了这个。这里确实没有芝麻丸，意即所谓的芝麻丸不存在。据说这位居士家族最初有一个面包师。长老因此想要羞辱他的出身而这样说。无论是什么，即抛弃了大量佛陀的珍宝言语，只说了一个芝麻丸的话语。通过小公鸡的例子来说明："就像他既没有做乌鸦的雨，也没有做公鸡的雨，你也既没有说比丘的话，也没有说俗人的话"。
和解业说完毕。
非法业等十二种说
37. "非众前所作"等三联与之前所说的方式相同。
39. 条件的聚集与之前不同。在那里，如何不获得利益；如此努力、奋斗是为了不获得利益。在不利等情况下也是同样的道理。在那里，不利即利益的破坏。不居住即不在那个地方居住。在俗人面前诽谤佛陀，即在俗人面前诽谤佛陀。不如实履行正当承诺，即不像真实的那样做；接受雨季居住后不离开，或做类似的事情。"诸比丘啊，五个"等语是为了显示即使仅凭一个条件也可以成为应受业。其余部分在此处显而易见，与呵责业中所说的方法相同。
非法业等十二种说完毕。
因未显示过失而中止业说
46. 在遮蔽事件中——"诸比丘啊，在住处传播"，即在所有住处宣告。
50. 在"制造纷争"等情况中，因制造纷争等原因而犯的过失已经治愈，但仍应在未显示的情况下执行业。三联与之前所说的方式相同。
51. 在正确转向中，这里有四十三种行为。在那里，不应责备，即不应指责。比丘不应被比丘分裂，即一个比丘不应被其他比丘分裂。不应持俗人旗帜，即不应穿白色衣服和十色花衣。不应持外道旗帜，即不应穿草衣等。不应轻蔑，即不应贬低。在内部或外部，即在精舍内部或外部。后三个外道等词语已经很明显。其余部分我们将在随从分别章中详细描述。其余部分与呵责业中所说的方法相同。因未悔过而中止业与此相同。

65. Ariṭṭhavatthu khuddakavaṇṇanāyaṃ vuttaṃ. ‘‘Bhaṇḍanakārako’’tiādīsu yaṃ diṭṭhiṃ nissāya bhaṇḍanādīni karoti, tassā appaṭinissaggeyeva kammaṃ kātabbaṃ. Sesaṃ tajjanīye vuttanayameva. Sammāvattanāyampi hi idha tecattālīsaṃyeva vattānīti.

Āpattiyā adassane ukkhepanīyakammakathā niṭṭhitā.

Kammakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Pārivāsikakkhandhakaṃ

Pārivāsikavattakathā



阿利特事件在小品注释中已经说明。“制造纷争者”等等，依赖于某种见解而制造纷争等，必须在不放弃的情况下执行。其余部分与呵责业中所说相同。为了正确转向，这里仍然有四十三种行为。
因未显示过失而中止业说完毕。
业分别章注释完毕。
2. 随从分别章
随从行为说


75. Pārivāsikakkhandhake – pārivāsikāti parivāsaṃ parivasantā. Tattha catubbidho parivāso – appaṭicchannaparivāso, paṭicchannaparivāso, suddhantaparivāso, samodhānaparivāsoti. Tesu ‘‘yo, bhikkhave, aññopi aññatitthiyapubbo imasmiṃ dhammavinaye ākaṅkhati pabbajjaṃ, ākaṅkhati upasampadaṃ, tassa cattāro māse parivāso dātabbo’’ti (mahāva. 86) evaṃ mahākhandhake vutto titthiyaparivāso appaṭicchannaparivāso nāma. Tattha yaṃ vattabbaṃ taṃ vuttameva. Ayaṃ pana idha anadhippeto. Sesā tayo yena saṅghādisesāpatti āpannā ceva hoti paṭicchāditā ca, tassa dātabbā. Tesu yaṃ vattabbaṃ taṃ samuccayakkhandhake vakkhāma. Ete pana idha adhippetā. Tasmā etesu yaṃkiñci parivāsaṃ parivasantā ‘‘pārivāsikā’’ti veditabbā.

Pakatattānaṃ bhikkhūnanti ṭhapetvā navakataraṃ pārivāsikaṃ avasesānaṃ antamaso mūlāyapaṭikassanārahādīnampi. Abhivādanapaccuṭṭhānanti yaṃ te abhivādanādiṃ karonti, taṃ sādiyanti, sampaṭicchanti; na paṭikkhipantīti attho. Tattha sāmīcikammanti ṭhapetvā abhivādanādīni aññassa anucchavikassa bījanavātadānādino ābhisamācārikassetaṃ adhivacanaṃ. Āsanābhihāranti āsanassa abhiharaṇaṃ, āsanaṃ gahetvā abhigamanaṃ paññāpanameva vā. Seyyābhihārepi eseva nayo. Pādodakanti pādadhovanaudakaṃ. Pādapīṭhanti dhotapādaṭṭhapanakaṃ. Pādakathalikanti adhotapādaṭṭhapanakaṃ pādaghaṃsanaṃ vā. Āpatti dukkaṭassāti saddhivihārikānampi sādiyantassa dukkaṭameva, tasmā te vattabbā – ‘‘ahaṃ vinayakammaṃ karomi, mayhaṃ vattaṃ mā karotha, mā maṃ gāmappavesanaṃ āpucchathā’’ti. Sace saddhāpabbajitā kulaputtā ‘‘tumhe, bhante, tumhākaṃ vinayakammaṃ karothā’’ti vatvā vattaṃ karonti, gāmappavesanampi āpucchantiyeva, vāritakālato paṭṭhāya anāpatti. Mithu yathāvuḍḍhanti pārivāsikabhikkhūnaṃ aññamaññaṃ yo yo vuḍḍho tena tena navakatarassa sādituṃ.

Pañcayathāvuḍḍhanti pakatattehipi saddhiṃ vuḍḍhapaṭipāṭiyā eva. Tasmā pātimokkhe uddissamāne hatthapāse nisīdituṃ vaṭṭati. Mahāpaccariyaṃ pana ‘‘pāḷiyā anisīditvā pāḷiṃ vihāya hatthapāsaṃ amuñcantena nisīditabba’’nti vuttaṃ. Pārisuddhiuposathe karīyamāne saṅghanavakaṭṭhāne nisīditvā tattheva nisinnena attano pāḷiyā pārisuddhiuposatho kātabbo. Pavāraṇāyapi saṅghanavakaṭṭhāne nisīditvā tattheva nisinnena attano pāḷiyā pavāretabbaṃ. Saṅghena ghaṇṭiṃ paharitvā bhājīyamānaṃ vassikasāṭikampi attano pattaṭṭhāne gahetuṃ vaṭṭati.

Oṇojananti vissajjanaṃ vuccati. Sace hi pārivāsikassa dve tīṇi uddesabhattādīni pāpuṇanti, aññā cassa puggalikabhattapaccāsā hoti, tāni paṭipāṭiyā gahetvā ‘‘bhante, heṭṭhā gāhetha, ajja mayhaṃ bhattapaccāsā atthi, sve gaṇhissāmī’’ti vatvā vissajjetabbāni. Evaṃ tāni punadivasesu gaṇhituṃ labhati. Punadivase sabbapaṭhamaṃ etassa dātabbanti kurundiyaṃ vuttaṃ. Yadi pana na gaṇhāti na vissajjeti, punadivase na labhati, idaṃ oṇojanaṃ nāma pārivāsikasseva odissa anuññātaṃ. Kasmā? Tassa hi saṅghanavakaṭṭhāne nisinnassa bhattagge yāgukhajjakādīni pāpuṇanti vā na vā, tasmā so ‘‘bhikkhāhārena mā kilamitthā’’ti idamassa saṅgahakaraṇatthāya odissa anuññātaṃ.


在随从分别章中——随从者，即在随从中居住。在那里，随从有四种：未覆盖随从、已覆盖随从、清净随从、合并随从。在这些中，如大品中所说："诸比丘啊，即使是其他曾经属于外道，现在希望在此法律中出家、受具足戒，应给予四个月的随从"，这是外道随从，即未覆盖随从。关于那个，已经说过应该说的。但这里并不是所要讨论的。其余三种是针对已犯僧残罪且被遮蔽的人。关于这些，我们将在综合分别章中说明。这些是此处要讨论的。因此，在这些随从中居住的，称为"随从者"。
对于原本的比丘们——除了最新的随从者，包括至少被召回根本者在内的其余人。对于迎接和起立——他们接受这些迎接等，同意、接受；意即不拒绝。在那里，适当行为——除了迎接等，其他如扇风、给水等礼仪性行为的称呼。座位奉献——奉献座位，拿起座位并安置，或铺设。卧具奉献也是同样的道理。脚水——洗脚水。脚凳——放置洗过的脚的地方。脚垫——放置未洗的脚或擦脚的地方。犯轻罪——即使对随从者同意也是轻罪，因此应该告诉他们："我要执行律法仪式，不要为我做事，不要请我进入村庄。"如果是有信仰出家的善男子说："尊者，请为您执行律法仪式"，并做事，请求进入村庄，从被阻止的时刻开始无罪。依年长次序——随从比丘彼此间，年长者应该被年幼者接受。
五依年长次序——甚至与原本比丘也是按照年长顺序。因此在诵戒时可以在手臂范围内就座。然而在大集注中说："不坐在诵文处，离开诵文后在手臂范围内就座。"在举行清净布萨时，应在僧团新人位置就座，并在那里以自己的诵文举行清净布萨。在布萨告白时也是如此。当僧团敲钟分发雨季衣时，可以在自己的钵处接收。
解除——即释放。如果随从者获得两三次诵戒食等，还有其他个人食物期待，应依次接受并说："尊者，请在下面接受，今天我有食物期待，明天我将接受。"这样可以在随后的日子里接受。根源注中说应在第一天给予。如果不接受不释放，在随后的日子里无法获得，这种解除仅为随从者特别允许。为什么？因为他在僧团新人位置就座时，无论是否获得食堂的粥、点心等，所以这是为了不让他因乞食而疲惫，特别允许的照顾方式。


Bhattanti āgatāgatehi vuḍḍhapaṭipāṭiyā gahetvā gantabbaṃ vihāre saṅghassa catussālabhattaṃ, etaṃ yathāvuḍḍhaṃ labhati. Pāḷiyā pana gantuṃ vā ṭhātuṃ vā na labhati, tasmā pāḷito osakkitvā hatthapāse ṭhitena hatthaṃ pasāretvā yathā seno nipatitvā gaṇhāti, evaṃ gaṇhitabbaṃ. Ārāmikasamaṇuddesehi āharāpetuṃ na labhati. Sace sayameva āharanti, vaṭṭati. Rañño mahāpeḷabhattepi eseva nayo. Catussālabhatte pana sace oṇojanaṃ kattukāmo hoti, attano atthāya ukkhitte piṇḍe ‘‘ajja me bhattaṃ atthi, sve gaṇhissāmī’’ti vattabbaṃ. Punadivase dve piṇḍe labhatīti mahāpaccariyaṃ vuttaṃ. Uddesabhattādīnipi pāḷito osakkitvāva gahetabbāni. Yattha pana nisīdāpetvā parivisanti, tattha sāmaṇerānaṃ jeṭṭhakena bhikkhūnaṃ saṅghanavakena hutvā nisīditabbaṃ.



在饮食方面，依照到达和离开的年长次序，应该在僧团的四分之一食物中获得，按照年长者的方式来接受。而在诵文中则不应获得前往或停留，因此应由已被照顾的人放下手臂，伸出手来，如同低头接住一样，这样应当被接受。不能依靠外出者的指示来获取食物。如果自己去取，是可以的。对于国王的丰盛食物也是同样的道理。对于四分之一食物，如果想要解除，应该在自己利益的情况下提到“今天我有食物，明天我将接受”。在接下来的日子里，将会获得两份食物，这在大集注中已经说明。关于食物等也应由已被照顾的人放下后接受。在那里，如果被安置并围坐，那么应由年长比丘作为僧团的代表来就座。


76. Idāni yā ayaṃ sammāvattanā vuttā, tattha na upasampādetabbanti upajjhāyena hutvā na upasampādetabbaṃ; vattaṃ nikkhipitvā pana upasampādetuṃ vaṭṭati. Ācariyena hutvāpi kammavācā na sāvetabbā, aññasmiṃ asati vattaṃ nikkhipitvā sāvetuṃ vaṭṭati. Na nissayoti āgantukānaṃ nissayo na dātabbo. Yehipi pakatiyāva nissayo gahito, te vattabbā – ‘‘ahaṃ vinayakammaṃ karomi, asukattherassa nāma santike nissayaṃ gaṇhatha, mayhaṃ vattaṃ mā karotha, mā maṃ gāmappavesanaṃ āpucchathā’’ti. Sace evaṃ vuttepi karontiyeva, vāritakālato paṭṭhāya karontesupi anāpatti.

Na sāmaṇeroti añño sāmaṇero na gahetabbo. Upajjhaṃ datvā gahitasāmaṇerāpi vattabbā – ‘‘ahaṃ vinayakammaṃ karomi, mayhaṃ vattaṃ mā karotha, mā maṃ gāmappavesanaṃ āpucchathā’’ti. Sace evaṃ vuttepi karontiyeva, vāritakālato paṭṭhāya karontesupi anāpatti. Bhikkhunovādakasammuti nāma ādhipaccaṭṭhānabhūtāti paṭikkhittā, tasmā bhikkhusaṅghassa vattabbaṃ – ‘‘bhante, ahaṃ vinayakammaṃ karomi, bhikkhunovādakaṃ jānāthā’’ti, paṭibalassa vā bhikkhussa bhāro kātabbo. Āgatā bhikkhuniyo ‘‘saṅghasantikaṃ gacchatha, saṅgho vo ovādadāyakaṃ jānissatī’’ti vā ‘‘ahaṃ vinayakammaṃ karomi, asukabhikkhussa nāma santikaṃ gacchatha, so vo ovādaṃ dassatī’’ti vā vattabbā.

Sā āpattīti sukkavissaṭṭhiyā parivāse dinne sukkavissaṭṭhi nāpajjitabbā. Aññā vā tādisikāti kāyasaṃsaggādigarukāpatti. Tato vā pāpiṭṭhatarāti pārājikāpatti; sattasu hi āpattīsu dubbhāsitāpatti pāpiṭṭhā; dukkaṭāpatti pāpiṭṭhatarā; dukkaṭāpatti pāpiṭṭhā, pāṭidesanīyāpatti pāpiṭṭhatarāti evaṃ pācittiyathullaccayasaṅghādisesapārājikāpattīsu nayo netabbo. Tāsaṃ vatthūsupi dubbhāsitavatthu pāpiṭṭhaṃ, dukkaṭavatthu pāpiṭṭhataranti purimanayeneva bhedo veditabbo. Paṇṇattivajjasikkhāpade pana vatthupi āpattipi pāpiṭṭhā. Lokavajje ubhayampi pāpiṭṭhataraṃ.

Kammanti parivāsakammavācā vuccati. Taṃ kammaṃ ‘‘akataṃ dukkaṭa’’ntiādīhi vā ‘‘kiṃ idaṃ kammaṃ nāma kasikammaṃ gorakkhakamma’’ntiādīhi vā vacanehi na garahitabbaṃ. Kammikāti yehi bhikkhūhi kammaṃ kataṃ, te vuccanti, te ‘‘bālā abyattā’’tiādīhi vacanehi na garahitabbā. Nasavacanīyaṃ kātabbanti palibodhatthāya vā pakkosanatthāya vā savacanīyaṃ na kātabbaṃ, palibodhatthāya hi karonto ‘‘ahaṃ āyasmantaṃ imasmiṃ vatthusmiṃ savacanīyaṃ karomi, imamhā āvāsā ekapadampi mā pakkāmi, yāva na taṃ adhikaraṇaṃ vūpasantaṃ hotī’’ti evaṃ karoti. Pakkosanatthāya karonto ‘‘ahaṃ te savacanīyaṃ karomi, ehi mayā saddhiṃ vinayadharānaṃ sammukhībhāvaṃ gacchāmā’’ti evaṃ karoti; tadubhayampi na kātabbaṃ.

Na anuvādoti vihāre jeṭṭhakaṭṭhānaṃ na kātabbaṃ. Pātimokkhuddesakena vā dhammajjhesakena vā na bhavitabbaṃ. Nāpi terasasu sammutīsu ekasammutivasenāpi issariyakammaṃ kātabbaṃ. Na okāsoti ‘‘karotu me āyasmā okāsaṃ, ahaṃ taṃ vattukāmo’’ti evaṃ pakatattassa okāso na kāretabbo, vatthunā vā āpattiyā vā na codetabbo, ‘‘ayaṃ pubbe te doso’’ti na sāretabbo. Na bhikkhūhi sampayojetabbanti aññamaññaṃ yojetvā kalaho na kāretabbo.


现在对于已经说过的正确转向，其中不应授具足戒，即不应由和尚授具足戒；但可以放弃行为后授具足戒。即使由阿阇梨也不应宣读羯磨词，如果没有其他人，可以放弃行为后宣读。不应依止——不应给予外来者依止。即使已经以原本方式接受依止的人，也应该被告知："我要执行律法仪式，请在某某长老处接受依止，不要为我做事，不要请我进入村庄。"即使如此说后仍然做，从被阻止的时刻开始无罪。
不应沙弥——不应接受另一个沙弥。即使是已由和尚接受的沙弥也应该被告知："我要执行律法仪式，不要为我做事，不要请我进入村庄。"即使如此说后仍然做，从被阻止的时刻开始无罪。比丘训诫许可被视为权威地位，因此被拒绝，因此应该告诉比丘僧团："尊者，我要执行律法仪式，请知道比丘训诫者"，或应该委托有能力的比丘。来访的比丘尼应该被告知："前往僧团，僧团将知道谁给予训诫"，或"我要执行律法仪式，前往某某比丘处，他将给予训诫"。
那个过失——在给予遗精随从时，不应再犯遗精。或其他类似的——如身体接触等严重过失。或比更糟的——波罗夷罪；在七种过失中，恶说过失最糟；轻罪更糟；轻罪糟糕，应悔过罪更糟；这种方式应该适用于波逸提、突吉罗、僧残、波罗夷等过失。在这些事实中，恶说事实最糟，轻罪事实更糟，应该以先前的方式理解。在制定违犯学处中，事实和过失都最糟。在世间违犯中，两者都更糟。
仪式——即随从仪式羯磨词。这个仪式不应被"未做轻罪"等语言，或"这是什么仪式，耕作、牧养"等语言所诽谤。执行者——由那些执行仪式的比丘称呼，不应被"愚蠢、无知"等语言诽谤。不应作应诫——为了障碍或召唤而不应作应诫。为了障碍而做时说："我对尊者在此事中作应诫，不要离开此住处哪怕一步，直到争端平息"。为了召唤而做时说："我对你作应诫，来与我一起面对律法持有者"；这两种都不应做。
不应诽谤——在寺院中不应占据首座位置。不应成为诵戒者或法座者。在十三种许可中，也不应以任何一种许可行使权力。不应给予机会——不应要求原本比丘给予机会说话，不应以事实或过失指责，不应提醒"这是你以前的过错"。不应由比丘联合——不应挑起彼此之间的争吵。


Puratoti saṅghattherena hutvā purato na gantabbaṃ, dvādasahatthaṃ upacāraṃ muñcitvā ekakena gantabbaṃ. Nisīdanepi eseva nayo. Āsanapariyantoti bhattaggādīsu saṅghanavakāsanaṃ vuccati; svāssa dātabbo, tattha nisīditabbaṃ. Seyyāpariyantoti seyyānaṃ pariyanto, sabbalāmakaṃ mañcapīṭhaṃ. Ayañhi vassaggena attano pattaṭṭhāne seyyaṃ gahetuṃ na labhati. Sabbabhikkhūhi vicinitvā gahitāvasesā maṅkulagūthabharitā vettalatādivinaddhā lāmakaseyyā assa dātabbā. Vihārapariyantoti yathā ca seyyā, evaṃ vasanaāvāsopi vassaggena attano pattaṭṭhāne tassa na vaṭṭati. Sabbabhikkhūhi vicinitvā gahitāvasesā pana rajohatabhūmi jatukamūsikabharitā paṇṇasālā assa dātabbā. Sace pakatattā sabbe rukkhamūlikā abbhokāsikā ca honti, channaṃ na upenti, sabbepi etehi vissaṭṭhāvāsā nāma honti. Tesu yaṃ icchati, taṃ labhati. Vassūpanāyikadivase paccayaṃ ekapasse ṭhatvā vassaggena gaṇhituṃ labhati. Senāsanaṃ na labhati, nibaddhavassāvāsikaṃ senāsanaṃ gaṇhitukāmena vattaṃ nikkhipitvā gahetabbaṃ.

Tenaca so sāditabboti yaṃ assa āsanādipariyantaṃ bhikkhū denti, so eva sāditabbo. Puresamaṇena vā pacchāsamaṇena vāti ñātipavāritaṭṭhāne ‘‘ettake bhikkhū gahetvā āgacchathā’’ti nimantitena ‘‘bhante, asukaṃ nāma kulaṃ bhikkhū nimantesi, etha tattha gacchāmā’’ti evaṃ saṃvidhāya bhikkhū puresamaṇe vā pacchāsamaṇe vā katvā na gantabbaṃ. ‘‘Bhante, asukasmiṃ nāma gāme manussā bhikkhūnaṃ āgamanaṃ icchanti, sādhu vatassa sace tesaṃ saṅgahaṃ kareyyāthā’’ti evaṃ pana pariyāyena kathetuṃ vaṭṭati.

Na āraññikaṅganti āgatāgatānaṃ ārocetuṃ harāyamānena āraññikadhutaṅgaṃ na samādātabbaṃ. Yenāpi pakatiyā samādinnaṃ, tena dutiyaṃ bhikkhuṃ gahetvā araññe aruṇaṃ uṭṭhāpetabbaṃ, na ca ekakena vatthabbaṃ. Tathā bhattaggādīsu āsanapariyante nisajjāya harāyamānena piṇḍapātikadhutaṅgampi na samādātabbaṃ. Yo pana pakatiyāva piṇḍapātiko tassa paṭisedho natthi.

Na ca tappaccayāti ‘‘nīhaṭabhatto hutvā vihāreyeva nisīditvā bhuñjanto rattiyo gaṇayissāmi, gacchato me bhikkhuṃ disvā anārocentassa ratticchedo siyā’’ti iminā kāraṇena piṇḍapāto na nīharāpetabbo. Mā maṃ jāniṃsūti ‘‘mā maṃ ekabhikkhupi jānātū’’ti ca iminā ajjhāsayena vihāre sāmaṇerehi pacāpetvā bhuñjitumpi na labhati. Gāmaṃ piṇḍāya pavisitabbameva. Gilānassa pana navakammaācariyupajjhāyakiccādipasutassa vā vihāreyeva acchituṃ vaṭṭati. Sacepi gāme anekasatā bhikkhū vicaranti, na sakkā hoti ārocetuṃ, gāmakāvāsaṃ gantvā sabhāgaṭṭhāne vasituṃ vaṭṭati.

Āgantukenāti kañci vihāraṃ gatena tattha bhikkhūnaṃ ārocetabbaṃ. Sace sabbe ekaṭṭhāne ṭhite passati, ekaṭṭhāne ṭhiteneva ārocetabbaṃ. Atha rukkhamūlādīsu visuṃ visuṃ ṭhitā honti, tattha tattha gantvā ārocetabbaṃ. Sañcicca anārocentassa ratticchedo ca hoti, vattabhede ca dukkaṭaṃ. Atha vicinanto ekacce na passati, ratticchedova hoti, na vattabhedadukkaṭaṃ.


在前面——不应由僧团长老在前面行走，应该离开十二肘的界限，单独行走。在就座时也是同样的道理。座位范围——在饭堂等处称为僧团新人座位；应该给予他，并在那里就座。卧具范围——卧具的范围，即最低等的床和座位。因为他在雨季期间不能在自己的钵处位置获得卧具。应该由所有比丘选择后剩余的，装满树叶和粪便，用藤条等捆绑的最低等卧具给他。住处范围——如同卧具，居住住处在雨季期间也不能在自己的钵处位置。应该由所有比丘选择后剩余的，装满灰尘和老鼠洞的树叶小屋给他。如果原本比丘都是树下或露天者，不进入有顶之处，这些都称为分散住处。在这些中，他想要什么就得到什么。在进入雨季日，可以站在一边，在雨季期间获取资具。如果不能获得住处，想要获得固定雨季住处的，应放弃行为后获取。
并且应该由他接受——比丘给予的座位等范围，他应该接受。无论是前面的沙门还是后面的沙门——在亲友邀请处，"请带这么多比丘来"的邀请下，"尊者，某某家邀请比丘，我们去那里"，不应安排比丘在前面或后面行走。但可以这样委婉地说："尊者，某某村的人希望比丘来访，如果您能关照他们那就太好了"。
不应林住支——对于来来往往者，感到羞愧时不应接受林住头陀支。即使原本已接受的，也应该带第二个比丘在森林中等待黎明，不应单独居住。同样在饭堂等座位范围，感到羞愧时不应接受乞食头陀支。但原本就是乞食者则无限制。
并非因此——不应为了"我已经取得食物，坐在寺院用餐，我将计算夜晚，看到行走的比丘未通知我时会断夜"而取走食物。也不应因为"不要让任何一个比丘知道我"的想法，让沙弥在寺院伺候用餐。应该进村乞食。但生病、新工作、阿阇梨和和尚有事的可以在寺院停留。即使村中有数百比丘，无法通知时，可以去村落居住区，在类似场所居住。
对于来访者——任何人到寺院都应该通知比丘。如果看到所有人站在一处，就在那一处通知。如果他们分散在树下等处，就要到各处通知。故意不通知会断夜，在行为上也犯轻罪。如果搜寻时没有看到一些人，只断夜，不犯行为轻罪。


Āgantukassāti attano vasanavihāraṃ āgatassāpi ekassa vā bahūnaṃ vā vuttanayeneva ārocetabbaṃ . Ratticchedavattabhedāpi cettha vuttanayeneva veditabbā. Sace āgantukā muhuttaṃ vissamitvā vā avissamitvā eva vā vihāramajjhena gacchanti, tesampi ārocetabbaṃ. Sace tassa ajānantasseva gacchanti, ayañca pana gatakāle jānāti, gantvā ārocetabbaṃ. Sampāpuṇituṃ asakkontassa ratticchedova hoti, na vattabhedadukkaṭaṃ. Yepi antovihāraṃ appavisitvā upacārasīmaṃ okkamitvā gacchanti, ayañca nesaṃ chattasaddaṃ vā ukkāsitasaddaṃ vā khipitasaddaṃ vā sutvāva āgantukabhāvaṃ jānāti, gantvā ārocetabbaṃ . Gatakāle jānantenapi anubandhitvā ārocetabbameva. Sampāpuṇituṃ asakkontassa ratticchedova hoti, na vattabhedadukkaṭaṃ. Yopi rattiṃyeva āgantvā rattiṃyeva gacchati, sopissa ratticchedaṃ karoti, aññātattā pana vattabhedadukkaṭaṃ natthi. Sace ajānitvāva abbhānaṃ karoti, akatameva hotīti kurundiyaṃ vuttaṃ. Tasmā adhikā rattiyo gahetvā kātabbaṃ, ayaṃ apaṇṇakapaṭipadā.

Nadīādīsu nāvāya gacchantampi paratīre ṭhitampi ākāsena gacchantampi pabbatatalaaraññādīsu dūre ṭhitampi bhikkhuṃ disvā sace ‘‘bhikkhū’’ti vavatthānaṃ atthi, nāvādīhi vā gantvā mahāsaddaṃ katvā vā vegena anubandhitvā vā ārocetabbaṃ, anārocentassa ratticchedo ceva vattabhedadukkaṭañca. Sace vāyamantopi sampāpuṇituṃ vā sāvetuṃ vā na sakkoti, ratticchedova hoti, na vattabhedadukkaṭaṃ. Saṅghasenābhayatthero pana visayāvisayena katheti – ‘‘visaye kira anārocentassa ratticchedo ceva vattabhedadukkaṭañca hoti, avisaye pana ubhayampi natthī’’ti. Karavīkatissatthero ‘‘samaṇo ayanti vavatthānameva pamāṇaṃ, sacepi avisayo hoti, vattabhedadukkaṭameva natthi, ratticchedo pana hotiyevā’’ti āha.

Uposatheti ‘‘uposathaṃ sampāpuṇissāmā’’ti āgantukā bhikkhū āgacchanti, iddhiyā gacchantāpi uposathabhāvaṃ ñatvā otaritvā uposathaṃ karonti, tasmā āgantukasodhanatthaṃ uposathadivase ārocetabbaṃ. Pavāraṇāyapi eseva nayo. Gilānoti gantuṃ asamattho. Dūtenāti ettha anupasampannaṃ pesetuṃ na vaṭṭati, bhikkhuṃ pesetvā ārocāpetabbaṃ.

Abhikkhukoāvāsoti suññavihāro; yattha ekopi bhikkhu natthi, tattha vāsatthāya na gantabbaṃ. Na hi tattha vuttharattiyo gaṇanūpikā honti, pakatattena pana saddhiṃ vaṭṭati. Dasavidhantarāye pana sacepi rattiyo gaṇanūpikā na honti, antarāyato parimuccanatthāya gantabbameva. Tena vuttaṃ – ‘‘aññatra antarāyā’’ti. Nānāsaṃvāsakehi saddhiṃ vinayakammaṃ kātuṃ na vaṭṭati. Tesaṃ anārocanepi ratticchedo natthi, abhikkhukāvāsasadisameva hoti. Tena vuttaṃ – ‘‘yatthassu bhikkhū nānāsaṃvāsakā’’ti. Sesaṃ uposathakkhandhake vuttanayameva.



对于来访者——应根据自己的居住寺院，向一个或多个比丘通知。关于夜晚的断夜和行为的分类也应如上所述理解。如果来访者在片刻之间犹豫或不犹豫地走过寺院中间，他们也应被通知。如果他们在不知道的情况下走去，而他在离开时知道，则应在到达后通知。无法完全到达的情况下，仅仅断夜，而不犯行为轻罪。即使是那些在内部寺院稍微离开，超出允许范围而离开的，他们在听到伞声或抛掷声时知道自己是来访者，也应在到达后通知。即使在知道的情况下，也应紧跟着通知。无法完全到达的情况下，仅仅断夜，而不犯行为轻罪。无论夜间到达还是夜间离开，他都会造成断夜，但由于未知的原因，不会犯行为轻罪。如果在不知道的情况下进行不正当行为，则被视为未做。因此，应该在多于一夜的情况下进行安排，这就是不被接受的行为。
在河流等处，即使乘船前往，或在对岸停留，或在空中飞行，或在远处的山脚等地方看到比丘，如果有"比丘"的确定性，应通过船等前往，发出大声通知，或者迅速追随通知，否则将造成断夜和行为轻罪。如果他即使在努力也无法完全到达或通知，也只会造成断夜，而不犯行为轻罪。比丘长老则根据情况进行说明——"在有情况的地方，不通知将导致断夜和行为轻罪，而在没有情况的地方则两者都不存在"。Karavīkatissat长老说："比丘的定义本身就是标准，即使在没有情况的情况下，也不会有行为轻罪，但仍会造成断夜"。
关于安居——来访的比丘说："我们将会完成安居"，在以神通前来时，也意识到安居的状态，因此在安居日应通知来访者以进行清理。关于交接也是同样的道理。生病者——无法前往。关于使者——不应派遣未被接受的使者，应该派遣比丘并通知。
关于空无的居住地——没有比丘的空寺；在没有任何比丘的地方，不应前往居住。那里没有夜间的计算，通常是与之相关的。但在十种障碍中，即使没有夜间的计算，仍应前往以解除障碍。因此说——"除非有障碍"。与不同的居住者一起进行律法仪式是不应当的。即使他们不通知，也不会造成断夜，与空无的居住地相似。因此说——"在那儿有比丘是不同居住者"。其余的内容在安居法中已如上所述。

81.Ekacchanne āvāsetiādīsu āvāso nāma vasanatthāya katasenāsanaṃ. Anāvāso nāma cetiyagharaṃ bodhigharaṃ sammuñjaniaṭṭako dāruaṭṭako pānīyamāḷo vaccakuṭi dvārakoṭṭhakoti evamādi. Tatiyapadena tadubhayampi gahitaṃ. Etesu yattha katthaci ekacchanne chadanato udakapatanaṭṭhānaparicchinne okāse ukkhittako vasituṃ na labhati. ‘‘Pārivāsiko pana antoāvāseyeva na labhatī’’ti mahāpaccariyaṃ vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘avisesena udakapātena vārita’’nti vuttaṃ. Kurundiyaṃ ‘‘etesu ettakesu pañcavaṇṇacchadanabaddhaṭṭhānesu pārivāsikassa ca ukkhittakassa ca pakatattena saddhiṃ udakapātena vārita’’nti vuttaṃ. Tasmā nānūpacārepi ekacchanne na vaṭṭati. Sace panettha tadahupasampannepi pakatatte paṭhamaṃ pavisitvā nipanne saṭṭhivassopi pārivāsiko pacchā pavisitvā jānanto nipajjati, ratticchedo ceva vattabhedadukkaṭañca. Ajānantassa ratticchedova na vattabhedadukkaṭaṃ. Sace pana tasmiṃ paṭhamaṃ nipanne pacchā pakatatto pavisitvā nipajjati, pārivāsiko ca jānāti, ratticchedo ceva vattabhedadukkaṭañca. No ce jānāti, ratticchedova na vattabhedadukkaṭaṃ.

Vuṭṭhātabbaṃ nimantetabboti tadahupasampannampi disvā vuṭṭhātabbameva; vuṭṭhāya ca ‘‘ahaṃ iminā sukhanisinno vuṭṭhāpito’’ti parammukhena na gantabbaṃ, ‘‘idaṃ ācariya-āsanaṃ, ettha nisīdathā’’ti evaṃ nimantetabboyeva. Navakena pana ‘‘mahātheraṃ obaddhaṃ karomī’’ti pārivāsikattherassa santikaṃ na gantabbaṃ. Ekāsaneti samānavassikāsane mañce vā pīṭhe vā . Na chamāyaṃ nisinneti pakatatte bhūmiyaṃ nisinne itarena antamaso tiṇasanthārepi uccatare vālikātalepi vā na nisīditabbaṃ, dvādasahatthaṃ pana upacāraṃ muñcitvā nisīdituṃ vaṭṭati. Ekacaṅkameti sahāyena viya saddhiṃ caṅkamanto ekasmiṃ caṅkame.

Chamāyaṃ caṅkamantanti chamāyaṃ caṅkamante, ayameva vā pāṭho. Ayaṃ panettha attho – akataparicchedāya bhūmiyā caṅkamante paricchedaṃ katvā vālikaṃ ākiritvā ālambanaṃ yojetvā katacaṅkame nīcepi na caṅkamitabbaṃ, ko pana vādo iṭṭhakācayasampanne vedikāparikkhitteti! Sace pana pākāraparikkhitto hoti dvārakoṭṭhakayutto pabbatantaravanantaragumbantaresu vā suppaṭicchanno, tādise caṅkame caṅkamituṃ vaṭṭati. Appaṭicchannepi upacāraṃ muñcitvā vaṭṭati.


在单一屋顶的居所等中，居所即为居住而制作的住处。非居所即佛堂、菩提树屋、清洁处、木屋、饮水处、厕所、门廊等。第三段包含了上述两种。在这些处所中，无论何处，因单一屋顶遮蔽、水落处受限的空间，被驱逐者不得居住。在大注释中说："随从者不得在居所内居住"。大注释中又说："不分青红皂白地被水阻隔"。在Kurundi注释中说："在这些五色屋顶的地方，随从者和被驱逐者与原住者一起，被水阻隔"。因此即使在非界限处也不允许。如果当天受具足戒的原住者先进入并躺下，即使是六十岁的随从者后来进入并知情躺下，将造成断夜和行为轻罪。不知情的只造成断夜，不犯行为轻罪。如果原住者先躺下，随后原住者进入并躺下，随从者知情，将造成断夜和行为轻罪。如果不知情，则仅造成断夜，不犯行为轻罪。
应该起立并邀请——即使是当天受具足戒的也应该被起立；起立后不应背对地说："我被这人舒适地赶走了"，而应该这样邀请："这是阿阇梨的座位，请在此就座"。新人不应该说"我要约束大长老"而去随从长老处。同一座位——在同一雨季的座位上，在床或椅子上。不应在地上坐——当原住者坐在地上时，即使是草垫或稍高的沙地，另一人也不应坐，但可以离开十二肘界限后坐。同一经行——像与同伴一起经行般，在同一经行处。
在地上经行——在地上经行，这也是一种读法。此处意思是：在未划定界限的地方经行，应划定界限，撒沙，设置支撑点，在已制作的经行处，即使在低处也不应经行，更不用说砖块堆积、有栏杆围绕的地方了！如果被墙围绕，有门廊，或在山间、森林间、丛林间隐蔽处，可以在这样的经行处经行。即使未完全隐蔽，离开界限也是允许的。


Vuḍḍhatarenāti ettha sace vuḍḍhatare pārivāsike paṭhamaṃ nipanne itaro jānanto pacchā nipajjati, ratticchedo cassa hoti vattabhede ca dukkaṭaṃ. Vuḍḍhatarassa pana ratticchedova na vattabhedadukkaṭaṃ. Ajānitvā nipajjati, dvinnampi vattabhedo natthi, ratticchedo pana hoti. Atha navakapārivāsike paṭhamaṃ nipanne vuḍḍhataro pacchā nipajjati, navako ca jānāti, ratti cassa chijjati, vattabhede ca dukkaṭaṃ hoti. Vuḍḍhatarassa ratticchedova na vattabhedo. No ce jānāti, dvinnampi vattabhedo natthi, ratticchedo pana hoti. Sace dvepi apacchāpurimaṃ nipajjanti, vuḍḍhatarassa ratticchedova itarassa vattabhedopīti kurundiyaṃ vuttaṃ. Dve pārivāsikā samavassā, eko paṭhamaṃ nipanno, eko jānantova pacchā nipajjati, ratti ca chijjati, vattabhede ca dukkaṭaṃ. Paṭhamaṃ nipannassa ratticchedova na vattabhedo. Sace pacchā nipajjantopi na jānāti, dvinnampi vattabhedo natthi, ratticchedo pana hoti. Sace dvepi apacchāpurimaṃ nipajjanti, dvinnampi ratticchedoyeva, na vattabhedo. Sace hi dve pārivāsikā ekato vaseyyuṃ, te aññamaññassa ajjhācāraṃ ñatvā agāravā vā vippaṭisārino vā hutvā pāpiṭṭhataraṃ vā āpattiṃ āpajjeyyuṃ vibbhameyyuṃ vā, tasmā nesaṃ sahaseyyā sabbappakārena paṭikkhittā. Sesaṃ vuttanayeneva veditabbaṃ. Mūlāyapaṭikassanārahādayo cettha pārivāsikānaṃ pakatattaṭṭhāne ṭhitāti veditabbā.

Pārivāsikacatuttho ce, bhikkhave, parivāsanti ettha pārivāsikaṃ catutthaṃ katvā aññassa parivāsadānādīni kātuṃ na vaṭṭati. Etesvevāyaṃ gaṇapūrako na hoti, sesasaṅghakammesu hoti. Gaṇe pana appahonte vattaṃ nikkhipāpetvā gaṇapūrako kātabboti.

83. Imaṃ pana vattakathaṃ sutvā vinayadharaupālittherassa rahogatassa evaṃ parivitakko udapādi – ‘‘bhagavatā bahu pārivāsikavattaṃ paññattaṃ, katihi nu kho ettha kāraṇehi ratticchedo hotī’’ti! So bhagavantaṃ upasaṅkamitvā tamatthaṃ pucchi. Bhagavā cassa byākāsi. Tena vuttaṃ – ‘‘atha kho āyasmā upāli…pe… ratticchedā’’ti. Tattha sahavāsoti yvāyaṃ pakatattena bhikkhunā saddhiṃ ekacchannetiādinā nayena vutto ekato vāso. Vippavāsoti ekakasseva vāso. Anārocanāti āgantukādīnaṃ anārocanā. Etesu tīsu ekekena kāraṇena ratticchedo hoti.

84.Na sakkontīti saṅghassa mahantatāya tattha tattha gantvā sabbesaṃ ārocetuṃ asakkontā sodhetuṃ na sakkonti. Parivāsaṃ nikkhipāmi, vattaṃ nikkhipāmīti imesu dvīsu padesu ekenāpi nikkhittova hoti parivāso; dvīhi sunikkhittoyeva. Samādānepi eseva nayo. Evaṃ vattaṃ samādiyitvā parivutthaparivāsassa mānattaṃ gaṇhato puna vattasamādānakiccaṃ natthi, samādinnavattoyeva hesa tasmāssa chārattaṃ mānattaṃ dātabbaṃ, ciṇṇamānatto abbhetabbo. Evaṃ anāpattiko hutvā suddhante patiṭṭhito tisso sikkhā pūretvā dukkhassantaṃ karissatīti.

Pārivāsikavattakathā niṭṭhitā.

Mūlāyapaṭikassanārahavattakathā



Vuḍḍhatarenāti——在这里，如果年长的随从者首先躺下，其他人知情后再躺下，将造成断夜和行为轻罪。而年长者的断夜则不会造成行为轻罪。如果不知情地躺下，二人都不会犯行为轻罪，但会造成断夜。如果新的随从者首先躺下，年长者随后躺下且新随从者知情，则夜晚将被切断，并会造成行为轻罪。年长者的断夜则不会造成行为轻罪。如果年长者不知情，则二人都不会犯行为轻罪，但会造成断夜。如果两人都在后面躺下，年长者的断夜将造成其他人的行为轻罪，这在Kurundi中有说明。两个随从者同年，若一人首先躺下，另一人知情后再躺下，将造成夜晚切断和行为轻罪。首先躺下者的断夜不会造成行为轻罪。如果后面躺下者不知情，则二人都不会犯行为轻罪，但会造成断夜。如果两人都在后面躺下，则二人都将只造成断夜，而不犯行为轻罪。如果两位随从者一起居住，他们若知道彼此的行为，而以不恭敬或不礼貌的方式互相对待，将会犯下更重的过失，因此他们的同居将被完全禁止。其余内容应按上述说明理解。关于根本上不应被打扰的随从者，应在原住者的固定位置上站立。
如果是第四个随从者，比丘们，这里有第四个随从者，无法进行其他随从者的给予等行为。在这些情况下，这个团体的组成将不被接受，而在其他僧团事务中是可以的。如果在团体中人数较少，应放弃行为，进行团体的组成。
83. 但听到这段话后，持戒的维那长老在隐秘处思考道：“佛陀制定了许多随从者的行为，究竟是什么原因导致断夜的呢？”于是他前往询问佛陀。佛陀为他解释了。因此说：“于是尊者乌帕利……夜晚被切断。”在这里，共同居住者即是与比丘共处的意思，表述为同一屋顶的居住。孤立居住则是单独的居住。不通知则是指来访者等的不通知。在这三种情况下，因各自的原因将造成断夜。
84. 不可能——由于僧团的庞大，无法到处通知所有人，也无法清理。若我放弃随从，放弃行为，这两处中的任何一个被放弃的随从都将被视为放弃；在这两处中，只有周密的安排才是可行的。在接受方面也是如此。这样，若行为被接纳，随从的身份将被视为存在，因而不再需要进行行为的整合。由于他是经过接受的，因此应给予他相应的身份，若他是被接受的，则应剥夺身份。这样他将成为不犯过失，稳固于清净的状态，完成三项戒律，最终将会消除痛苦。
随从者的行为讨论已结束。
关于根本上不应被打扰的行为讨论。

86.Mūlāyapaṭikassanārahā bhikkhū sādiyanti pakatattānanti ṭhapetvā navakataraṃ mūlāyapaṭikassanārahaṃ avasesānaṃ antamaso pārivāsikādīnampi. Imesañhi pārivāsikamūlāyapaṭikassanārahamānattārahamānattācārikabbhānārahānaṃ pañcannaṃ ṭhapetvā attano attano navakataraṃ, sesā sabbe pakatattā eva. Kasmā? Mithu yathāvuḍḍhaṃ abhivādanādīnaṃ anuññātattā. Tena vuttaṃ – ‘‘avasesānaṃ antamaso pārivāsikādīnampī’’ti. Mūlāyapaṭikassanārahādilakkhaṇaṃ pana nesaṃ parato āvibhavissati. Sesamettha ito paresu ca mānattārahādivattesu pārivāsikavatte vuttanayeneva veditabbaṃ.

87.Mūlāyapaṭikassanārahacatuttho cetiādīsupi yatheva pārivāsiko; evaṃ etepi etesu vinayakammesu gaṇapūrakā na honti, sesasaṅghakammesu honti.

Mūlāyapaṭikassanārahavattakathā niṭṭhitā.

Mānattacārikavattakathā

90.Mānattacārikassa vattesu ‘‘devasikaṃ ārocetabba’’nti viseso.

92. Ratticchedesu ūne gaṇeti ettha gaṇoti cattāro vā atirekā vā; tasmā sacepi tīhi bhikkhūhi saddhiṃ vasati, ratticchedo hotiyeva. Mānattanikkhepasamādānesu vuttasadisova vinicchayo. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Mānattacārikavattakathā niṭṭhitā.

Pārivāsikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Samuccayakkhandhakaṃ

Sukkavissaṭṭhikathā



根本上不应被打扰的比丘接受原住者——除了最新的比丘外，其他包括随从者在内的所有比丘都是根本上不应被打扰的。这些随从者、根本上不应被打扰者、应接受惩罚者、应行惩罚者、应解脱者这五类，除了各自最新的比丘外，其余都是原住者。为什么？因为他们被允许按照年长次序进行礼敬等。因此说："包括随从者在内的其余者"。他们根本上不应被打扰的特征将在后面显现。其余部分在这里和后续的应接受惩罚者等的行为中，应按照随从者的行为方式理解。
在根本上不应被打扰的第四个等情况中，与随从者相同；这些比丘在这些律法仪式中不能组成团体，但在其他僧团事务中可以。
根本上不应被打扰的行为讨论已结束。
应行惩罚者的行为讨论
对于应行惩罚者的行为，有"每天应通知"的特别规定。
在夜晚不足的情况下计算团体——这里的团体指四人或更多。因此即使与三个比丘一起居住，仍会造成断夜。在接受和放弃惩罚方面，判断与之类似。其余部分在所有情况下都是显而易见的。
应行惩罚者的行为讨论已结束。
随从者部分的解释已结束。
综合部分
白净遗精讨论

97. Samuccayakkhandhake – chārattaṃ mānattanti ettha catubbidhaṃ mānattaṃ – appaṭicchannamānattaṃ, paṭicchannamānattaṃ, pakkhamānattaṃ, samodhānamānattanti. Tattha appaṭicchannamānattaṃ nāma – yaṃ appaṭicchannāya āpattiyā parivāsaṃ adatvā kevalaṃ āpattiṃ āpannabhāveneva mānattārahassa mānattaṃ diyyati. Paṭicchannamānattaṃ nāma – yaṃ paṭicchannāya āpattiyā parivutthaparivāsassa diyyati. Pakkhamānattaṃ nāma – yaṃ paṭicchannāya vā appaṭicchannāya vā āpattiyā addhamāsaṃ bhikkhunīnaṃ diyyati. Samodhānamānattaṃ nāma – yaṃ odhāya ekato katvā diyyati. Tesu idaṃ ‘‘appaṭicchannāya chārattaṃ mānatta’’nti vacanato ‘‘appaṭicchannamānatta’’nti veditabbaṃ. Taṃ dentena sace ekaṃ āpattiṃ āpanno hoti, idha vuttanayena dātabbaṃ. Sace dve vā tisso vā tatuttariṃ vā āpanno, yatheva ‘‘ekaṃ āpatti’’nti vuttaṃ; evaṃ ‘‘dve āpattiyo, tisso āpattiyo’’ti vattabbaṃ. Tatuttari pana sacepi sataṃ vā sahassaṃ vā hoti, ‘‘sambahulā’’ti vattabbaṃ. Nānāvatthukāyopi ekato katvā dātabbā, tāsaṃ dānavidhiṃ parivāsadāne kathayissāma.

Evaṃ āpattivasena kammavācaṃ katvā dinne mānatte ‘‘evametaṃ dhārayāmī’’ti kammavācāpariyosāne māḷakasīmāyameva ‘‘mānattaṃ samādiyāmi, vattaṃ samādiyāmī’’ti vuttanayena vattaṃ samādātabbaṃ. Vattaṃ samādiyitvā tattheva saṅghassa ārocetabbaṃ, ārocentena ca evaṃ ārocetabbaṃ –

‘‘Ahaṃ , bhante, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ appaṭicchannaṃ, sohaṃ saṅghaṃ ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā appaṭicchannāya chārattaṃ mānattaṃ yāciṃ, tassa me saṅgho ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā appaṭicchannāya chārattaṃ mānattaṃ adāsi. Sohaṃ mānattaṃ carāmi, vedayāmahaṃ, bhante ‘vedayatī’ti maṃ saṅgho dhāretū’’ti.

Imañca pana atthaṃ gahetvā yāya kāyaci bhāsāya ārocetuṃ vaṭṭatiyeva. Ārocetvā sace nikkhipitukāmo, vuttanayeneva saṅghamajjhe nikkhipitabbaṃ. Māḷakato bhikkhūsu nikkhantesu ekassapi santike nikkhipituṃ vaṭṭati. Māḷakato nikkhamitvā satiṃ paṭilabhantena sahagacchantassa santike nikkhipitabbaṃ. Sace sopi pakkanto, aññassa yassa māḷake nārocitaṃ, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ. Ārocentena pana avasāne ‘‘vedayatīti maṃ āyasmā dhāretū’’ti vattabbaṃ. Dvinnaṃ ārocentena ‘‘āyasmantā dhārentū’’ti, tiṇṇaṃ ārocentena ‘‘āyasmanto dhārentū’’ti vattabbaṃ. Nikkhittakālato paṭṭhāya pakatattaṭṭhāne tiṭṭhati.

Sace appabhikkhuko vihāro hoti, sabhāgā bhikkhū vasanti, vattaṃ anikkhipitvā antovihāreyeva rattiyo gaṇetabbā. Atha na sakkā sodhetuṃ, vuttanayeneva vattaṃ nikkhipitvā paccūsasamaye catūhi pañcahi vā bhikkhūhi saddhiṃ parikkhittassa vihārassa parikkhepato, aparikkhittassa parikkhepārahaṭṭhānato dve leḍḍupāte atikkamitvā mahāmaggato okkamma gumbena vā vatiyā vā paṭicchannaṭṭhāne nisīditabbaṃ. Antoaruṇeyeva vuttanayena vattaṃ samādiyitvā ārocetabbaṃ. Sace añño koci bhikkhu kenacideva karaṇīyena taṃ ṭhānaṃ āgacchati, sace esa taṃ passati, saddaṃ vāssa suṇāti, ārocetabbaṃ. Anārocentassa ratticchedo ceva vattabhedo ca.


在综合部分——六夜惩罚中，有四种惩罚：未遮蔽惩罚、已遮蔽惩罚、半月惩罚、合并惩罚。其中，未遮蔽惩罚是指：对于未遮蔽的过失，不给予随伴期，仅因犯过失的事实，给予应受惩罚者的惩罚。已遮蔽惩罚是指：对于已遮蔽的过失，给予已完成随伴期者的惩罚。半月惩罚是指：对于遮蔽或未遮蔽的过失，给予比丘尼半个月的惩罚。合并惩罚是指：将其合并一起给予的惩罚。在这些中，根据"对未遮蔽的六夜惩罚"的说法，应理解为"未遮蔽惩罚"。给予时，如果犯了一个过失，应按此处所述方式给予。如果犯了两个、三个或更多过失，应如同"一个过失"所说；同样应说"两个过失"、"三个过失"。超过此数，即使是百或千，也应说"多个"。即使是不同性质的过失，也应合并给予，其给予方式将在随伴期给予时详细说明。
按照过失的方式作出仪式宣告后，在仪式结束时，在集会界限内，应按照"我这样持守"的方式接受行为。接受行为后，应在同一处向僧团通知，通知时应这样说：
"尊者，我犯了一个有意识的、未遮蔽的遗精过失。我向僧团请求对这一个有意识的、未遮蔽的遗精过失给予六夜惩罚。僧团已给予我这一个有意识的、未遮蔽的遗精过失的六夜惩罚。我将执行惩罚，尊者，请僧团记住我正在承受。"
可以用任何语言通知。通知后，如果想放弃，应按照所述方式在僧团中间放弃。即使僧团成员已离开集会场所，在任何一位比丘面前放弃也是允许的。离开集会场所后，恢复意识的人应在同行者面前放弃。如果同行者也已离开，应在未被通知的其他人面前通知并放弃。通知时，最后应说"请尊者记住我正在承受"。两人通知时说"请诸尊者记住"，三人通知时说"请诸尊者记住"。从放弃时刻起，站在原住者的位置。
如果寺院比丘人数很少，同类比丘居住，不放弃行为，应在寺院内计算夜晚。如果无法清理，应按所述方式放弃行为，在黎明时分，与四或五位比丘一起，在被围绕的寺院围墙内，或在未围绕但适合围绕的地方，超过两个投石距离，离开大道，在灌木或围墙的隐蔽处就座。在黎明前按所述方式接受并通知行为。如果有其他比丘因某事来到该处，如果看到他或听到他的声音，应通知。不通知的将造成断夜和行为违规。


Atha dvādasahatthaṃ upacāraṃ okkamitvā ajānantasseva gacchati, ratticchedo hoti eva, vattabhedo pana natthi. Ārocitakālato paṭṭhāya ca ekaṃ bhikkhuṃ ṭhapetvā sesehi sati karaṇīye gantumpi vaṭṭati. Aruṇe uṭṭhite tassa bhikkhussa santike vattaṃ nikkhipitabbaṃ. Sace sopi kenaci kammena purearuṇeyeva gacchati, aññaṃ vihārato nikkhantaṃ vā āgantukaṃ vā yaṃ paṭhamaṃ passati, tassa santike ārocetvā vattaṃ nikkhipitabbaṃ. Ayañca yasmā gaṇassa ārocetvā bhikkhūnañca atthibhāvaṃ sallakkhetvāva vasi, tenassa ūne gaṇe caraṇadoso vā vippavāso vā na hoti. Sace na kañci passati, vihāraṃ gantvā attanā saddhiṃ gatabhikkhūsu ekassa santike nikkhipitabbanti mahāsumatthero āha. Mahāpadumatthero pana ‘‘yaṃ paṭhamaṃ passati, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ; ayaṃ nikkhittavattassa parihāro’’ti āha.

Evaṃ chārattaṃ mānattaṃ akhaṇḍaṃ caritvā yattha siyā vīsatigaṇo bhikkhusaṅgho, tattha so bhikkhu abbhetabbo. Abbhentehi ca paṭhamaṃ abbhānāraho kātabbo. Ayañhi nikkhittavattattā pakatattaṭṭhāne ṭhito, pakatattassa ca abbhānaṃ kātuṃ na vaṭṭati, tasmā vattaṃ samādāpetabbo. Vatte samādinne abbhānāraho hoti. Tenāpi vattaṃ samādiyitvā ārocetvā abbhānaṃ yācitabbaṃ. Anikkhittavattassa puna vattasamādānakiccaṃ natthi. So hi chārattātikkameneva abbhānāraho hoti, tasmā so abbhetabbo. Tatra yvāyaṃ ‘‘evañca pana, bhikkhave, abbhetabbo’’ti pāḷiyaṃyeva abbhānavidhi vutto, ayañca ekāpattivasena vutto. Sace pana dve tisso sambahulā vā ekavatthukā vā nānāvatthukā vā āpattiyo honti, tāsaṃ vasena kammavācā kātabbā. Evaṃ appaṭicchannamānattaṃ dātabbaṃ. Paṭicchannamānattaṃ pana yasmā paṭicchannāya āpattiyā parivutthaparivāsassa dātabbaṃ hoti, tasmā naṃ parivāsakathāyaṃyeva kathayissāma.

Parivāsakathā



Atha dvādasahatthaṃ——然后，若以十二种方式进入，若不知情者前往，将造成断夜，但不会有行为轻罪。从通知时起，除了一个比丘外，其他比丘都可以做应做的事情。在黎明升起时，必须在那位比丘的面前放弃行为。如果他因某种工作在黎明之前离开，或在其他寺院离开，或首次看到的来访者，应在那位比丘面前通知并放弃行为。由于他在团体中，通知比丘的存在，因此对于未满人数的团体，不会有行为轻罪或孤立的过失。如果没有人看到，前往寺院后，应在与自己同行的比丘中，选择一位放弃行为，正如大长老所说。大莲花长老则说：“首次看到的人，应通知并放弃；这就是放弃的处理方式。”
因此，未遮蔽的惩罚应完整地执行，在那里有二十位比丘的僧团，那个比丘应被放弃。放弃者应首先被放弃。由于他在放弃行为的情况下，站在原住者的位置，因此不应允许他进行放弃，因此应强制他放弃行为。在行为完成后，应进行放弃的请求。因此，对于未被放弃的行为，再次进行行为的整合是没有必要的。因为他因未遮蔽的惩罚而被放弃，所以他应被放弃。因此，在这里所说的“这样做的，尊者们，应被放弃”，在经典中也有提到，这是以单一过失的方式提到的。如果有两个、三个或多个过失，依照其情况应进行行为的宣告。因此，应给予未遮蔽的惩罚。已遮蔽的惩罚是由于被遮蔽的过失，因此应在放弃的讨论中进行说明。
放弃的讨论已结束。

102. ‘‘Tena hi, bhikkhave, saṅgho udāyissa bhikkhuno ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ detū’’tiādinā nayena pāḷiyaṃ anekehi ākārehi parivāso ca mānattañca vuttaṃ. Tassa yasmā āgatāgataṭṭhāne vinicchayo vuccamāno pāḷi viya ativitthāraṃ āpajjati, na ca sakkā hoti sukhena pariggahetuṃ, tasmā naṃ samodhānetvā idheva dassayissāma.

Ayañhi idha adhippeto parivāso nāma – paṭicchannaparivāso, suddhantaparivāso, samodhānaparivāsoti tividho hoti. Tattha paṭicchannaparivāso tāva yathāpaṭicchannāya āpattiyā dātabbo . Kassaci hi ekāhapaṭicchannā āpatti hoti yathā ayaṃ udāyittherassa, kassaci dvīhādipaṭicchannā yathā parato āgatā udāyittherasseva, kassaci ekā āpatti hoti yathā ayaṃ, kassaci dve tisso tatuttari vā yathā parato āgatā, tasmā paṭicchannaparivāsaṃ dentena paṭhamaṃ tāva paṭicchannabhāvo jānitabbo.

Ayañhi āpatti nāma dasahākārehi paṭicchannā hoti. Tatthāyaṃ mātikā – āpatti ca hoti āpattisaññī ca, pakatatto ca hoti pakatattasaññī ca, anantarāyiko ca hoti anantarāyikasaññī ca, pahu ca hoti pahusaññī ca, chādetukāmo ca hoti chādeti cāti.

Tattha āpatti ca hoti āpattisaññī cāti yaṃ āpanno, sā āpattiyeva hoti. Sopi ca tattha āpattisaññīyeva. Iti jānanto chādeti, channāva hoti. Atha panāyaṃ tattha anāpattisaññī, acchannā hoti, anāpatti pana āpattisaññāyapi anāpattisaññāyapi chādentenāpi acchāditāva hoti. Lahukaṃ vā garukāti garukaṃ vā lahukāti chādeti, alajjipakkhe tiṭṭhati, āpatti pana acchannā hoti. Garukaṃ lahukāti maññamāno deseti, neva desitā hoti, na channā. Garukaṃ garukāti ñatvā chādeti, channā hoti. Garukalahukabhāvaṃ na jānāti, āpattiṃ chādemīti chādeti, channāva hoti.

Pakatattoti tividhaṃ ukkhepanīyakammaṃ akato – so ce pakatattasaññī hutvā chādeti, channā hoti. Atha ‘‘mayhaṃ saṅghena kammaṃ kata’’nti apakatattasaññī hutvā chādeti, acchannā hoti. Apakatattena pakatattasaññinā vā apakatattasaññinā vā chāditāpi acchannāva hoti. Vuttampi cetaṃ –

‘‘Āpajjati garukaṃ sāvasesaṃ,

Chādeti anādariyaṃ paṭicca;

Na bhikkhunī no ca phuseyya vajjaṃ,

Pañhā mesā kusalehi cintitā’’ti. (pari. 481);

Ayañhi pañho ukkhittakena kathito.

Anantarāyikoti yassa dasasu antarāyesu ekopi natthi, so ce anantarāyikasaññī hutvā chādeti, channā hoti. Sacepi so bhīrukajātikatāya andhakāre amanussacaṇḍamigabhayena antarāyikasaññī hutvā chādeti, acchannāva hoti. Yassa hi pabbatavihāre vasantassa kandaraṃ vā nadiṃ vā atikkamitvā ārocetabbaṃ hoti, antarāmagge ca caṇḍavāḷaamanussādibhayaṃ atthi, magge ajagarā nipajjanti, nadī pūrā hoti, ekasmiṃ pana satiyeva antarāye antarāyikasaññī hutvā chādeti, acchannāva hoti. Antarāyikassa pana antarāyikasaññāya vā anantarāyikasaññāya vā chādayato acchannāva hoti.


"那么，尊者们，僧团应给予优陀夷比丘一个有意识的遗精过失，一天被遮蔽，一天的随伴期"等方式，在经典中以多种方式说明了随伴期和惩罚。由于在每个来往地点的判断说明会像经典一样过于详细，且不易轻易掌握，因此我们将在此处总结说明。
此处所指的随伴期有三种：被遮蔽的随伴期、清净的随伴期、合并的随伴期。其中，被遮蔽的随伴期首先应按照被遮蔽的过失给予。例如，有人有一天被遮蔽的过失，如优陀夷长老；有人有两天或更多天被遮蔽的过失，如后来者；有人有一个过失，如此处；有人有两个、三个或更多过失，如后来者。因此，给予被遮蔽的随伴期时，首先应了解被遮蔽的情况。
过失可以通过十种方式被遮蔽。其中，标题是：是过失且知道是过失，是原住者且知道是原住者，无障碍且知道无障碍，有能力且知道有能力，愿意遮蔽且确实遮蔽。
其中，是过失且知道是过失，即犯了过失。在那里，他确实知道是过失。这样知道后遮蔽，就是被遮蔽。如果在那里不知道是过失，就是未被遮蔽，无论知道是否是过失，遮蔽与否，都是未遮蔽。轻微还是严重地遮蔽，站在不羞愧的一方，过失仍是未遮蔽。认为轻微是严重或相反而揭示，既未揭示也未遮蔽。知道是严重的而遮蔽，就是被遮蔽。不知道轻重，意图遮蔽过失，仍是被遮蔽。
原住者是指未受到停职惩罚。如果知道自己是原住者而遮蔽，就是被遮蔽。如果认为"僧团未对我执行惩罚"而遮蔽，就是未遮蔽。无论是原住者、非原住者遮蔽，都是未遮蔽。如经典所说：
"犯下严重的有余过失，
因不敬而遮蔽；
比丘尼不应触及过失，
这是智者思考的问题。"
这个问题是由被停职者提出的。
无障碍是指在十种障碍中没有一个。如果知道无障碍而遮蔽，就是被遮蔽。即使因胆小本性，因黑暗、非人、野兽的恐惧而认为有障碍而遮蔽，仍是未遮蔽。对于在山中寺院居住的人，必须越过山洞或河流通知，途中有野兽、非人等恐惧，道路上有蛇躺卧，河流泛滥，只有一个障碍时，认为有障碍而遮蔽，仍是未遮蔽。对于有障碍者，无论知道有障碍与否遮蔽，都是未遮蔽。


Pahūti yo sakkoti bhikkhuno santikaṃ gantuñceva ārocetuñca; so ce pahusaññī hutvā chādeti, channā hoti. Sacassa mukhe appamattako gaṇḍo vā hoti, hanukavāto vā vijjhati, danto vā rujjati, bhikkhā vā mandā laddhā hoti, tāvatakena pana neva vattuṃ na sakkoti na gantuṃ; apica kho na sakkomīti saññī hoti, ayaṃ pahu hutvā appahusaññī nāma. Iminā chāditāpi acchāditā. Appahunā pana vattuṃ vā gantuṃ vā asamatthena pahusaññinā vā appahusaññinā vā chāditā hotu, acchāditāva.

Chādetukāmo ca hoti chādeti cāti idaṃ uttānatthameva. Sace pana chādessāmīti dhuranikkhepaṃ katvā purebhatte vā pacchābhatte vā paṭhamayāmādīsu vā lajjidhammaṃ okkamitvā antoaruṇeyeva āroceti, ayaṃ chādetukāmo na chādeti nāma.

Yassa pana abhikkhuke ṭhāne vasantassa āpattiṃ āpajjitvā sabhāgassa bhikkhuno āgamanaṃ āgamentassa sabhāgasantikaṃ vā gacchantassa addhamāsopi māsopi atikkamati, ayaṃ na chādetukāmo chādeti nāma, ayampi acchannāva hoti.

Yo pana āpannamattova aggiṃ akkantapuriso viya sahasā apakkamitvā sabhāgaṭṭhānaṃ gantvā āvi karoti, ayaṃ na chādetukāmova na chādeti nāma. Sace pana sabhāgaṃ disvāpi ‘‘ayaṃ me upajjhāyo vā ācariyo vā’’ti lajjāya nāroceti, channāva hoti āpatti. Upajjhāyādibhāvo hi idha appamāṇaṃ averisabhāgamattameva pamāṇaṃ, tasmā averisabhāgassa santike ārocetabbā.

Yo pana visabhāgo hoti sutvā pakāsetukāmo, evarūpassa upajjhāyassāpi santike na ārocetabbā. Tattha purebhattaṃ vā āpattiṃ āpanno hotu pacchābhattaṃ vā, divā vā rattiṃ vā yāva aruṇaṃ na uggacchati tāva ārocetabbaṃ. Uddhaste aruṇe paṭicchannā hoti, paṭicchādanapaccayā ca dukkaṭaṃ āpajjati. Sabhāgasaṅghādisesaṃ āpannassa pana santike āvi kātuṃ na vaṭṭati. Sace āvi karoti, āpatti āvikatā hoti, dukkaṭā pana na muccati, tasmā suddhassa santike āvikātabbā. Āvikaronto ca ‘‘tuyhaṃ santike ekaṃ āpattiṃ āvikaromī’’ti vā ‘‘ācikkhāmī’’ti vā ‘‘ārocemī’’ti vā ‘‘mama ekaṃ āpattiṃ āpannabhāvaṃ jānāhī’’ti vā vadatu, ‘‘ekaṃ garukāpattiṃ āvikaromī’’tiādinā vā nayena vadatu, sabbehipi ākārehi appaṭicchannāva hotīti kurundiyaṃ vuttaṃ. Sace pana lahukāpattiṃ āvikaromītiādinā nayena vadati, paṭicchannā hoti, vatthuṃ āroceti, āpattiṃ āroceti, ubhayaṃ āroceti, tividhenāpi ārocitāva hoti. Iti imāni dasa kāraṇāni upalakkhetvā paṭicchannaparivāsaṃ dentena paṭhamameva paṭicchannabhāvo jānitabbo.

Tato paṭicchannadivase ca āpattiyo ca sallakkhetvā sace ekāhapaṭicchannā hoti – ‘‘ahaṃ, bhante, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ ekāhapaṭicchanna’’nti evaṃ yācāpetvā idha vuttanayeneva kammavācaṃ vatvā parivāso dātabbo. Atha dvīhatīhādipaṭicchannā hoti, dvīhapaṭicchannaṃ tīhapaṭicchannaṃ catūhapaṭicchannaṃ pañcāhapaṭicchannaṃ chāhapaṭicchannaṃ sattāhapaṭicchannaṃ aṭṭhāhapaṭicchannaṃ navāhapaṭicchannaṃ dasāhapaṭicchannaṃ ekādasāhapaṭicchannaṃ dvādasāhapaacchannaṃ terasāhapaṭicchannaṃ cuddasāhapaṭicchannanti evaṃ yāva cuddasa divasāni divasavasena yojanā kātabbā. Pañcadasa divasāni paṭicchannāya pakkhapaṭicchannanti vatvā yojanā kātabbā. Tato yāva ekūnatiṃsatimo divaso, tāva atirekapakkhapaṭicchannanti.


有能力是指能够前往比丘处并通知。如果知道有能力而遮蔽，就是被遮蔽。如果他嘴里有轻微的伤口，或有颊部气痛，或牙齿受损，或获得的食物很少，以至于无法说话或前往；但认为"我无法"，这被称为有能力但不知道有能力。即使这样遮蔽，仍是未遮蔽。无论是无法说话或前往，且知道有能力或不知道有能力，仍是未遮蔽。
"愿意遮蔽且确实遮蔽"这一点意义明确。如果打算遮蔽，在正餐前或正餐后，或在初更时分，进入羞愧状态，在黎明前通知，这不叫愿意遮蔽且遮蔽。
对于在人数不足的地方居住，犯过失后，直到同类比丘到来，或前往同类比丘处，半月或一月过去，这被称为不愿遮蔽而遮蔽，仍是未遮蔽。
凡是犯过失后，像突然闯入火中的人一样迅速离开，前往同类地方公开，这不叫不愿遮蔽且不遮蔽。如果看到同类后，因看到自己的老师或导师而因羞愧不通知，过失就是被遮蔽。这里的老师等身份不重要，只要是非敌对同类即可，因此应在非敌对同类面前通知。
如果是非同类，听到后想揭示，即使在这样的老师面前也不应通知。无论是在正餐前或正餐后，白天或夜晚，直到黎明未升起，都应通知。黎明升起后就是被遮蔽，因遮蔽而犯轻罪。对于同类的僧团之类的过失，不应公开。如果公开，过失就被揭示，但仍不能免除轻罪，因此应在清净者面前揭示。揭示时应说："我在你面前揭示一个过失"，或"我告诉你"，或"我通知你"，或"请知道我犯了一个过失"，或说"我揭示一个严重过失"等，根据古注释，以所有方式都是未遮蔽。但如果说"我揭示一个轻微过失"，就是被遮蔽，无论是揭示情况、揭示过失，还是两者兼揭示，都是被遮蔽。这样，通过考察这十种原因，给予被遮蔽的随伴期时，首先应了解被遮蔽的情况。
然后，在被遮蔽的日子里，考虑过失，如果是一天被遮蔽，应这样请求："尊者，我犯了一个有意识的遗精过失，一天被遮蔽"，然后按此处所述方式宣告并给予随伴期。如果是两天、三天等被遮蔽，应按天数从两天到十四天进行安排。对于十五天被遮蔽，应说为半月被遮蔽。从那时起直到第二十九天，都是超过半月被遮蔽。


Tato māsapaṭicchannaṃ atirekamāsapaṭicchannaṃ dvemāsapaṭicchannaṃ atirekadvemāsapaṭicchannaṃ temāsapaṭicchannaṃ atirekatemāsapaṭicchannaṃ catumāsapaṭicchannaṃ atirekacatumāsapaṭicchannaṃ pañcamāsapaṭicchannaṃ atirekapañcamāsapaṭicchannaṃ chamāsapaṭicchannaṃ atirekachamāsapaṭicchannaṃ sattamāsapaṭicchannaṃ atirekasattamāsapaṭicchannaṃ aṭṭhamāsapaṭicchannaṃ atirekaaṭṭhamāsapaṭicchannaṃ navamāsapaṭicchannaṃ atirekanavamāsapaṭicchannaṃ dasamāsapaṭicchannaṃ atirekadasamāsapaṭicchannaṃ ekādasamāsapaṭicchannaṃ atirekaekādasamāsapaṭicchannanti evaṃ yojanā kātabbā. Saṃvacchare paripuṇṇe ekasaṃvaccharapaṭicchannanti. Tato paraṃ atirekaekasaṃvacchara… dvesaṃvacchara… atirekadvesaṃvacchara… tisaṃvacchara… atiraketisaṃvacchara… catusaṃvacchara… atirekacatusaṃvacchara… pañcasaṃvacchara… atirekapañcasaṃvaccharapaṭicchannanti evaṃ yāva saṭṭhisaṃvacchara… atirekasaṭṭhisaṃvaccharapaṭicchannanti vā tato vā bhiyyopi vatvā yojanā kātabbā.

Sace pana dve tisso tatuttari vā āpattiyo honti, yathā idha ekaṃ āpattinti vuttaṃ; evaṃ dve āpattiyo tisso āpattiyoti vattabbaṃ. Tato paraṃ pana sataṃ vā hotu sahassaṃ vā, sambahulāti vattuṃ vaṭṭati. Nānāvatthukāsupi ‘‘ahaṃ, bhante, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṃ – ekaṃ sukkavissaṭṭhiṃ, ekaṃ kāyasaṃsaggaṃ, ekaṃ duṭṭhullavācaṃ, ekaṃ attakāmaṃ, ekaṃ sañcarittaṃ, ekāhapaṭicchannāyo’’ti evaṃ gaṇanavasena vā ‘‘ahaṃ, bhante, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṃ nānāvatthukāyo ekāhapaṭicchannāyo’’ti evaṃ vatthukittanavasena vā, ‘‘ahaṃ, bhante, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṃ ekāhapaṭicchannāyo’’ti evaṃ nāmamattavasena vā yojanā kātabbā.

Tattha nāmaṃ duvidhaṃ – sajātisādhāraṇañca sabbasādhāraṇañca. Tattha saṅghādisesoti sajātisādhāraṇaṃ, āpattīti sabbasādhāraṇaṃ; tasmā ‘‘sambahulā āpattiyo āpajjiṃ ekāhapaṭicchannāyo’’ti evaṃ sabbasādhāraṇanāmavasenapi vattuṃ vaṭṭati. Idañhi sabbampi parivāsādikaṃ vinayakammaṃ vatthuvasena gottavasena nāmavasena āpattivasena ca kātuṃ vaṭṭatiyeva.

Tattha ‘‘sukkavissaṭṭhī’’ti vatthu ceva gottañca. ‘‘Saṅghādiseso’’ti nāmañceva āpatti ca. ‘‘Kāyasaṃsaggo’’ti vatthu ceva gottañca. ‘‘Saṅghādiseso’’ti nāmañceva āpatti ca, tattha ‘‘sukkavissaṭṭhiṃ kāyasaṃsagga’’ntiādinā vacanenāpi ‘‘nānāvatthukāyo’’ti vacanenāpi vatthu ceva gottañca gahitaṃ hoti. ‘‘Saṅghādiseso’’ti vacanenāpi ‘‘āpattiyo’’ti vacanenāpi nāmañceva āpatti ca gahitā hoti. Idha pana ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ ‘‘sukkavissaṭṭhi’’nti nāmampi vatthugottānipi gahitāneva. Yathā ca idha ‘‘ayaṃ udāyi bhikkhū’’ti vuttaṃ; evaṃ yo yo āpanno hoti, tassa tassa nāmaṃ gahetvā ‘‘ayaṃ itthannāmo bhikkhū’’ti kammavācā kātabbā.


然后，应按照以下方式安排：一个月被遮蔽，超过一个月被遮蔽，两个月被遮蔽，超过两个月被遮蔽，三个月被遮蔽，超过三个月被遮蔽，四个月被遮蔽，超过四个月被遮蔽，五个月被遮蔽，超过五个月被遮蔽，六个月被遮蔽，超过六个月被遮蔽，七个月被遮蔽，超过七个月被遮蔽，八个月被遮蔽，超过八个月被遮蔽，九个月被遮蔽，超过九个月被遮蔽，十个月被遮蔽，超过十个月被遮蔽，十一个月被遮蔽，超过十一个月被遮蔽。一年完整时，称为一年被遮蔽。此后，可以按照超过一年、两年、超过两年、三年、超过三年、四年、超过四年、五年、超过五年，直到六十年、超过六十年，或更多进行安排。
如果有两个、三个或更多过失，就像此处说的一个过失一样；可以说两个过失、三个过失。此后，无论是百个还是千个，都可以说"多个"。即使是不同事由的过失，也可以这样说："尊者，我犯了多个僧残过失——一个遗精，一个身体接触，一个粗恶语言，一个自我满足，一个不当行为，一天被遮蔽"，可以按数量或事由或仅按名称进行安排。
在这里，名称有两种：同类共同的和全体共同的。其中，"僧残"是同类共同的，"过失"是全体共同的；因此可以说"我犯了多个过失，一天被遮蔽"。这全部的随伴期等仪式都可以按照事由、氏族、名称、过失进行。
在这里，"遗精"是事由和氏族。"僧残"是名称和过失。"身体接触"是事由和氏族。"僧残"是名称和过失。通过"遗精、身体接触"等说法，以及"不同事由"的说法，事由和氏族都被包括。通过"僧残"和"过失"的说法，名称和过失都被包括。在这里，犯了一个有意识的"遗精"过失，名称、事由和氏族都被包括。就像这里说"这位优陀夷比丘"一样，对于每个犯过失者，都应取其名字，说"这位某某比丘"并进行仪式宣告。


Kammavācāpariyosāne ca tena bhikkhunā māḷakasīmāyameva ‘‘parivāsaṃ samādiyāmi, vattaṃ samādiyāmī’’ti vuttanayeneva vattaṃ samādātabbaṃ . Samādiyitvā tattheva saṅghassa ārocetabbaṃ, ārocentena ca evaṃ ārocetabbaṃ –

‘‘Ahaṃ, bhante, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ ekāhapaṭicchannaṃ, sohaṃ saṅghaṃ ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ yāciṃ, tassa me saṅgho ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ adāsi, sohaṃ parivasāmi – ‘vedayāmahaṃ, bhante, vedayatī’ti maṃ saṅgho dhāretū’’ti.

Imañca panatthaṃ gahetvā yāya kāyaci bhāsāya ārocetuṃ vaṭṭatiyeva. Ārocetvā sace nikkhipitukāmo, vuttanayeneva saṅghamajjhe nikkhipitabbaṃ. Māḷakato bhikkhūsu nikkhantesu ekassāpi santike nikkhipituṃ vaṭṭati. Māḷakato nikkhamitvā satiṃ paṭilabhantena sahagacchantassa santike nikkhipitabbaṃ. Sace sopi pakkanto, aññassa yassa māḷake nārocitaṃ, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ. Ārocentena ca avasāne ‘‘vedayatīti maṃ āyasmā dhāretū’’ti vattabbaṃ. Dvinnaṃ ārocentena ‘‘āyasmantā dhārentū’’ti, tiṇṇaṃ ārocentena ‘‘āyasmanto dhārentū’’ti vattabbaṃ. Nikkhittakālato paṭṭhāya pakatattaṭṭhāne tiṭṭhati.

Sace appabhikkhuko vihāro hoti, sabhāgā bhikkhū vasanti, vattaṃ anikkhipitvā vihāreyeva rattipariggaho kātabbo. Atha na sakkā sodhetuṃ, vuttanayeneva vattaṃ nikkhipitvā paccūsasamaye ekena bhikkhunā saddhiṃ mānattavaṇṇanāyaṃ vuttanayeneva upacārasīmaṃ atikkamitvā mahāmaggā okkamma paṭicchanne ṭhāne nisīditvā antoaruṇeyeva vuttanayeneva vattaṃ samādiyitvā tassa bhikkhuno parivāso ārocetabbo. Ārocentena sace navakataro hoti, ‘‘āvuso’’ti vattabbaṃ. Sace vuḍḍhataro, ‘‘bhante’’ti vattabbaṃ. Sace añño koci bhikkhu kenacideva karaṇīyena taṃ ṭhānaṃ āgacchati, sace esa taṃ passati, saddaṃ vāssa suṇāti, ārocetabbaṃ; anārocentassa ratticchedo ceva vattabhedo ca. Atha dvādasahatthaṃ upacāraṃ okkamitvā ajānantasseva gacchati, ratticchedoyeva hoti, vattabhedo pana natthi.

Uggate aruṇe vattaṃ nikkhipitabbaṃ. Sace so bhikkhu kenacideva karaṇīyena pakkanto hoti, yaṃ aññaṃ sabbapaṭhamaṃ passati, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ. Sace pana kañci na passati, vihāraṃ gantvā attanā saddhiṃ gatabhikkhussa santike nikkhipitabbanti mahāsumatthero āha. Mahāpadumatthero pana ‘‘yaṃ paṭhamaṃ passati, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ, ayaṃ nikkhittavattassa parihāro’’ti āha.


在仪式宣告结束时，该比丘应在界限范围内按照之前的方式说"我接受随伴期，我接受行为规则"。接受后，应在同一地方告知僧团，告知时应如下说：
"尊者，我犯了一个有意识的遗精过失，一天被遮蔽。我请求僧团给予一天的有意识遗精过失的一天随伴期。僧团已给予我一天的有意识遗精过失的一天随伴期。我正在履行随伴期——请僧团记住我说'我正在承受'。"
可以用任何语言告知。如果想放弃，应按照之前的方式在僧团中间放弃。即使比丘们已从界限范围离开，在任何一位比丘面前放弃也是可以的。从界限范围离开并恢复意识后，应在同行者面前放弃。如果同行者也已离开，应告知另一个在界限范围内未被告知的人后放弃。告知时，最后应说"请尊者记住我说'正在承受'"。如果是两人告知，应说"尊者们请记住"；如果是三人告知，应说"尊者们请记住"。从放弃时刻起，他将站在原住者的位置。
如果寺院比丘人数很少，同类比丘居住其中，不放弃行为规则，应在寺院内过夜。如果无法净化，应按照之前的方式放弃行为规则，在黎明时分与一位比丘一起，按照惩罚解释中说明的方式，越过界限范围，离开大道，在隐蔽处就座，在黎明前按之前的方式接受行为规则，并告知该比丘的随伴期。告知时，如果是新来者，应说"朋友"；如果是年长者，应说"尊者"。如果另一位比丘因某事来到那里，如果看到他或听到他的声音，就应告知；不告知则中断夜晚和行为规则。如果进入十二肘界限范围内且不被察觉而离开，则仅中断夜晚，不中断行为规则。
黎明升起时应放弃行为规则。如果该比丘因某事离开，应告知他首先看到的人后放弃。如果没有看到任何人，大须摩长老说应去寺院，在与自己一起去的比丘面前放弃。大莲花长老则说："应告知首先看到的人，这是放弃行为规则者的补救。"


Evaṃ yattakāni divasāni āpatti paṭicchannā hoti, tattakāni tato adhikatarāni vā kukkuccavinodanatthāya parivasitvā saṅghaṃ upasaṅkamitvā vattaṃ samādiyitvā mānattaṃ yācitabbaṃ. Ayañhi vatte samādinne eva mānattāraho hoti nikkhittavattena parivutthattā. Anikkhittavattassa pana puna samādānakiccaṃ natthi, so hi paṭicchannadivasātikkameneva mānattāraho hoti, tasmā tassa mānattaṃ dātabbameva. Idaṃ paṭicchannamānattaṃ nāma. Taṃ dentena sace ekāpatti hoti , pāḷiyaṃ vuttanayeneva dātabbaṃ. Atha dve vā tisso vā ‘‘sohaṃ parivutthaparivāso saṅghaṃ dvinnaṃ āpattīnaṃ tissannaṃ āpattīnaṃ ekāhapaṭicchannānaṃ chārattaṃ mānattaṃ yācāmī’’ti parivāse vuttanayeneva āpattiyo ca divase ca sallakkhetvā yojanā kātabbā.

Appaṭicchannāpattiṃ paṭicchannāpattiyā samodhānetvāpi dātuṃ vaṭṭati. Kathaṃ? Paṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ vasitvā –

‘‘Ahaṃ, bhante, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ ekāhapaṭicchannaṃ, sohaṃ saṅghaṃ ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ yāciṃ, tassa me saṅgho ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ adāsi, sohaṃ parivutthaparivāso . Ahaṃ, bhante, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ appaṭicchannaṃ. Sohaṃ, bhante, saṅghaṃ tāsaṃ āpattīnaṃ sañcetanikānaṃ sukkavissaṭṭhīnaṃ paṭicchannāya ca appaṭicchannāya ca chārattaṃ mānattaṃ yācāmī’’ti.

Athassa tadanurūpaṃ kammavācaṃ katvā mānattaṃ dātabbaṃ. Sace paṭicchannā dve, appaṭicchannā ekā ‘‘paṭicchannānañca appaṭicchannāya cā’’ti vattabbaṃ. Atha paṭicchannā ekā, appaṭicchannā dve, ‘‘paṭicchannāya ca appaṭicchannānañcā’’ti vattabbaṃ. Sace paṭicchannāpi dve, appaṭicchannāpi dve, ‘‘paṭicchannānañca appaṭicchannānañcā’’ti vattabbaṃ. Sabbattha anurūpaṃ kammavācaṃ katvā mānattaṃ dātabbaṃ. Ciṇṇamānattassa ca tadanurūpameva kammavācaṃ katvā abbhānaṃ kātabbaṃ. Idha pana ekāpattivasena vuttaṃ. Iti yaṃ paṭicchannāya āpattiyā parivāsāvasāne mānattaṃ diyyati, idaṃ paṭicchannamānattaṃ nāma. Evamettha ekeneva yojanāmukhena paṭicchannaparivāso ca paṭicchannamānattañca vuttanti veditabbaṃ. Pakkhamānattaṃ samodhānamānattañca avasesaparivāsakathāvasāne kathayissāma.

Suddhantaparivāso samodhānaparivāsoti hi dve parivāsā avasesā. Tattha ‘‘suddhantaparivāso’’ nāma parato adhammikamānattacārāvasāne ‘‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpanno hoti, āpattipariyantaṃ na jānāti, rattipariyantaṃ na jānātī’’ti imasmiṃ vatthusmiṃ anuññātaparivāso. So duvidho – cūḷasuddhanto, mahāsuddhantoti. Duvidhopi cesa rattiparicchedaṃ sakalaṃ vā ekaccaṃ vā ajānantassa ca assarantassa ca tattha vematikassa ca dātabbo. Āpattipariyantaṃ pana ettakā ahaṃ āpattiyo āpannoti jānātu vā mā vā, akāraṇametaṃ.


如此，若有多少天的过失被遮蔽，若要解除更多的过失，必须在僧团中请求行为规则并接受。因为在接受行为规则后，只有在被遮蔽的情况下才能请求。若未被遮蔽，则没有再次接受的义务，因而只需在被遮蔽的天数内请求。因此，这被称为被遮蔽的请求。若有一个过失，则应按照巴利文所述的方式给予请求。如果有两个或三个过失，应说：“我请求僧团给予我因两个或三个过失而被遮蔽的一天随伴期。”应在请求中考虑过失和天数。
对于未被遮蔽的过失，可以与被遮蔽的过失合并请求。如何请求？在被遮蔽的一天内，
“尊者，我犯了一个有意识的遗精过失，一天被遮蔽。我请求僧团给予我因一个有意识的遗精过失而被遮蔽的一天随伴期。僧团已给予我因一个有意识的遗精过失而被遮蔽的一天随伴期。我正在履行随伴期。尊者，我犯了一个有意识的遗精过失，未被遮蔽。我请求僧团给予我因这些过失而被遮蔽和未被遮蔽的请求。”
然后，应根据情况给予适当的请求。如果有两个被遮蔽的过失和一个未被遮蔽的过失，应说“被遮蔽的和未被遮蔽的”。如果有一个被遮蔽的过失和两个未被遮蔽的过失，应说“被遮蔽的和未被遮蔽的”。如果有两个被遮蔽的过失和两个未被遮蔽的过失，应说“被遮蔽的和未被遮蔽的”。在所有情况下，应给予适当的请求。对于被遮蔽的请求，应根据情况给予适当的请求。
在这里，关于被遮蔽的请求，若在被遮蔽的情况下，给予请求的方式应如前所述。这被称为被遮蔽的请求。如此，单一的请求和被遮蔽的请求应被理解为相同。关于未被遮蔽的请求和合并请求，我们将在后面的讨论中说明。
清净的随伴期和合并的随伴期是两个不同的随伴期。这里的“清净的随伴期”是指在不合法的请求中，有一位比丘因多个僧残过失而被遮蔽，他不知过失的范围，也不知夜晚的范围。这个随伴期又分为两种——小清净和大清净。如果是小清净或大清净，若有关于夜晚的限制，应给予请求。若知晓过失的范围，我已犯了这些过失。


Tattha yo upasampadato paṭṭhāya anulomakkamena vā ārocitadivasato paṭṭhāya paṭilomakkamena vā ‘‘asukañca asukañca divasaṃ vā pakkhaṃ vā māsaṃ vā saṃvaccharaṃ vā tava suddhabhāvaṃ jānāsī’’ti pucchiyamāno ‘‘āma, bhante, jānāmi, ettakaṃ nāma kālaṃ ahaṃ suddho’’ti vadati, tassa dinno suddhantaparivāso ‘‘cūḷasuddhanto’’ti vuccati.

Taṃ gahetvā parivasantena yattakaṃ kālaṃ attano suddhiṃ jānāti, tattakaṃ apanetvā avasesaṃ māsaṃ vā dvemāsaṃ vā parivasitabbaṃ. Sace māsamattaṃ asuddhomhīti sallakkhetvā aggahesi parivasanto ca puna aññaṃ māsaṃ sarati, tampi māsaṃ parivasitabbameva. Puna parivāsadānakiccaṃ natthi. Atha dvemāsaṃ asuddhomhīti sallakkhetvā aggahesi, parivasanto ca māsamattamevāhaṃ asuddhomhīti sanniṭṭhānaṃ karoti, māsameva parivasitabbaṃ. Puna parivāsadānakiccaṃ natthi. Ayañhi suddhantaparivāso nāma uddhampi ārohati, heṭṭhāpi orohati, idamassa lakkhaṇaṃ. Aññasmiṃ pana āpattivuṭṭhāne idaṃ lakkhaṇaṃ – yo appaṭicchannaṃ āpattiṃ paṭicchannāti vinayakammaṃ karoti, tassa āpatti vuṭṭhāti. Yo paṭicchannaṃ appaṭicchannāti vinayakammaṃ karoti, tassa na vuṭṭhāti. Acirapaṭicchannaṃ cirapaṭicchannāti karontassāpi vuṭṭhāti. Cirapaṭicchannaṃ acirapaṭicchannāti karontassa na vuṭṭhāti. Ekaṃ āpattiṃ āpajjitvā sambahulāti karontassāpi vuṭṭhāti, ekaṃ vinā sambahulānaṃ abhāvato. Sambahulā pana āpajjitvā ekaṃ āpajjinti karontassa na vuṭṭhāti.

Yo pana yathāvuttena anulomapaṭilomanayena pucchiyamānopi rattipariyantaṃ na jānāti neva sarati vematiko vā hoti, tassa dinno suddhantaparivāso ‘‘mahāsuddhanto’’ti vuccati. Taṃ gahetvā gahitadivasato paṭṭhāya yāva upasampadadivaso, tāva rattiyo gaṇetvā parivasitabbaṃ. Ayaṃ uddhaṃ nārohati, heṭṭhā pana orohati. Tasmā sace parivasanto rattiparicchede sanniṭṭhānaṃ karoti, māso vā saṃvaccharo vā mayhaṃ āpannassāti māsaṃ vā saṃvaccharaṃ vā parivasitabbaṃ. Parivāsayācanadānalakkhaṇaṃ panettha parato pāḷiyaṃ āgatanayeneva veditabbaṃ. Kammavācāpariyosāne vattasamādānamānattaabbhānāni vuttanayāneva. Ayaṃ suddhantaparivāso nāma.

‘‘Samodhānaparivāso’’ nāma tividho hoti – odhānasamodhāno, agghasamodhāno, missakasamodhānoti. Tattha ‘‘odhānasamodhāno’’ nāma – antarāpattiṃ āpajjitvā paṭicchādentassa parivutthadivase odhunitvā makkhetvā purimāya āpattiyā mūladivasaparicchede pacchā āpannaṃ āpattiṃ samodahitvā dātabbaparivāso vuccati. So parato ‘‘tena hi bhikkhave saṅgho udāyiṃ bhikkhuṃ antarā ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā pañcāhapaṭicchannāya mūlāya paṭikassitvā purimāya āpattiyā samodhānaparivāsaṃ detū’’ti ito paṭṭhāya vitthārato pāḷiyaṃyeva āgato.


在这里，从受具足戒开始，或从告知的日期开始，按顺序或逆序，被问及："你是否知道从某日、某周、某月或某年你的清净状态？"若回答："是的，尊者，我知道，我清净了这么长时间"，则给予的随伴期称为"小清净"。
接受后，他应计算自己知道清净的时间，扣除这段时间后，剩余的一个月或两个月应继续随伴期。如果他认为自己不清净一个月，并在随伴期间又想起另一个月，那么这个月也应继续随伴期。不再需要给予随伴期。如果他认为自己不清净两个月，但在随伴期间仅认为自己不清净一个月，则应只履行一个月的随伴期。不再需要给予随伴期。这就是清净随伴期，它既可以上升，也可以下降。这是其特征。
在另一个过失解脱中，其特征是：若将未被遮蔽的过失遮蔽，则进行仪式；若将被遮蔽的过失未被遮蔽，则仪式无效。若最近被遮蔽的过失被视为长期遮蔽，则仪式有效；若长期被遮蔽的过失被视为最近遮蔽，则仪式无效。若犯一个过失后又犯多个，则仪式有效；若没有多个过失，则无效。若犯多个过失后又犯一个，则仪式无效。
若按上述顺序和逆序被问及，但不知道夜晚的范围，不记得，或存在疑虑，则给予的随伴期称为"大清净"。接受后，从接受日期开始，直到受具足戒日，应计算夜晚数量并履行随伴期。这不能上升，但可以下降。因此，若在随伴期间确定夜晚范围，可以履行一个月或一年的随伴期。关于随伴期的请求和给予，应按照后续巴利文的方式理解。仪式宣告结束时的行为接受、惩罚和解脱，应按照之前的方式进行。这就是清净随伴期。
"合并随伴期"有三种：基本合并、价值合并和混合合并。其中"基本合并"是指：在过失之间犯过失，并在已履行的随伴期日遮蔽，然后将后来犯的过失与先前过失的基本日期合并后给予的随伴期。这在后续巴利文中详细说明，从"比丘们，僧团应给优陀夷比丘在一个有意识的遗精过失中五天被遮蔽的基本随伴期"开始。


Ayaṃ panettha vinicchayo – yo paṭicchannāya āpattiyā parivāsaṃ gahetvā parivasanto vā mānattāraho vā mānattaṃ caranto vā abbhānāraho vā aññaṃ āpattiṃ āpajjitvā purimāya āpattiyā samā vā ūnatarā vā rattiyo paṭicchādeti, tassa mūlāyapaṭikassanena te parivutthadivase ca mānattaciṇṇadivase ca sabbe odhunitvā adivase katvā pacchā āpannāpattiṃ mūlāpattiyaṃ samodhāya parivāso dātabbo. Tena sace mūlāpatti pakkhapaṭicchannā, antarāpatti ūnakapakkhapaṭicchannā, puna pakkhameva parivāso parivasitabbo. Athāpi antarāpatti pakkhapaṭicchannāva pakkhameva parivasitabbaṃ. Etenupāyena yāva saṭṭhivassapaṭicchannā mūlāpatti, tāva vinicchayo veditabbo. Saṭṭhivassāni parivasitvā mānattāraho hutvāpi hi ekadivasaṃ antarāpattiṃ paṭicchādetvā punapi saṭṭhivassāni parivāsāraho hoti.

Sace pana antarāpatti mūlāpattito atirekapaṭicchannā hoti, tattha ‘‘kiṃ kātabba’’nti vutte mahāsumatthero āha – ‘‘atekiccho ayaṃ puggalo, atekiccho nāma āvikārāpetvā vissajjetabbo’’ti. Mahāpadumatthero panāha – ‘‘kasmā atekiccho nāma, nanu ayaṃ samuccayakkhandhako nāma buddhānaṃ ṭhitakālasadiso, āpatti nāma paṭicchannā vā hotu appaṭicchannā vā samakaūnataraatirekapaṭicchannā vā vinayadharassa kammavācaṃ yojetuṃ samatthabhāvoyevettha pamāṇaṃ, tasmā yā atirekapaṭicchannā hoti, taṃ mūlāpattiṃ katvā tattha itaraṃ samodhāya parivāso dātabbo’’ti. Ayaṃ ‘‘odhānasamodhāno’’ nāma.

‘‘Agghasamodhāno’’ nāma sambahulāsu āpattīsu yā ekā vā dve vā tisso vā sambahulā vā āpattiyo sabbacirapaṭicchannāyo, tāsaṃ agghena samodhāya tāsaṃ rattiparicchedavasena avasesānaṃ ūnatarapaṭicchannānaṃ āpattīnaṃ parivāso diyyati. Ayaṃ vuccati agghasamodhāno. Sopi parato ‘‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpanno hoti, ekā āpatti ekāhapaṭicchannā ekā āpatti dvīhapaṭicchannā’’tiādinā nayena pāḷiyaṃ āgatoyeva.

Yassa pana sataṃ āpattiyo dasāhapaṭicchannā, aparampi sataṃ āpattiyo dasāhapaṭicchannāti evaṃ dasakkhattuṃ katvā āpattisahassaṃ divasasatapaṭicchannaṃ hoti, tena kiṃ kātabbanti? Sabbaṃ samodahitvā dasa divase parivasitabbaṃ. Evaṃ ekeneva dasāhena divasasatampi parivasitameva hoti. Vuttampi cetaṃ –

‘‘Dasasataṃ rattisataṃ, āpattiyo chādayitvāna;

Dasa rattiyo vasitvāna, mucceyya pārivāsiko’’ti. (pari. 477);

Ayaṃ agghasamodhāno nāma.

‘‘Missakasamodhāno’’ nāma – yo nānāvatthukā āpattiyo ekato katvā diyyati. Tatrāyaṃ nayo –

‘‘Ahaṃ, bhante, sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṃ ekaṃ sukkavissaṭṭhiṃ, ekaṃ kāyasaṃsaggaṃ, ekaṃ duṭṭhullavācaṃ, ekaṃ attakāmaṃ, ekaṃ sañcarittaṃ, ekaṃ kuṭikāraṃ, ekaṃ vihārakāraṃ, ekaṃ duṭṭhadosaṃ, ekaṃ aññabhāgiyaṃ, ekaṃ saṅghabhedaṃ, ekaṃ bhedānuvattakaṃ, ekaṃ dubbacaṃ, ekaṃ kuladūsakaṃ, sohaṃ, bhante, saṅghaṃ tāsaṃ āpattīnaṃ samodhānaparivāsaṃ yācāmī’’ti –

Tikkhattuṃ yācāpetvā tadanurūpāya kammavācāya parivāso dātabbo.


这里的裁决是：若某人在接受了被遮蔽过失的随伴期，在履行随伴期、适合惩罚、正在执行惩罚或适合解脱时，又犯了另一个过失，并遮蔽了与先前过失相同或更少的夜晚数，则应通过追溯基本过失，将已履行的随伴期日和已执行惩罚日全部抵消，然后将后来犯的过失与基本过失合并后给予随伴期。如果基本过失被遮蔽半个月，而中间的过失被遮蔽不到半个月，则应再次履行半个月的随伴期。如果中间的过失也被遮蔽半个月，则仍应履行半个月的随伴期。这种方式应适用于基本过失被遮蔽最多六十年的情况。即使已履行六十年并适合惩罚，但若在一天内遮蔽了中间过失，又重新适合六十年的随伴期。
如果中间的过失被遮蔽的时间超过基本过失，对此大须摩长老说："这是无法治愈的个人，无法治愈意味着应该揭示并释放。"而大莲花长老则说："为什么说是无法治愈？这难道不是相当于佛陀存在时期的总结部分吗？无论过失是被遮蔽还是未被遮蔽，或被遮蔽的时间多于、少于或等于基本过失，关键在于律师能否进行仪式宣告。因此，对于超过遮蔽时间的情况，应以基本过失为基准，将另一个过失合并后给予随伴期。"这就是"基本合并"。
"价值合并"是指在多个过失中，有一个、两个、三个或多个过失全部长期被遮蔽，通过这些过失的价值，根据其夜晚范围，为其他被遮蔽时间较少的过失给予随伴期。这就是所谓的价值合并。这在后续巴利文中有详细说明，如"某位比丘犯了多个僧残过失，一个过失被遮蔽一天，另一个过失被遮蔽两天"等。
对于有一百个过失被遮蔽十天，另一百个过失也被遮蔽十天，如此重复十次，总共形成一千个过失被百天遮蔽，应如何处理？应将全部合并，履行十天的随伴期。如此，仅用十天就可以履行百天的随伴期。正如所说：
"百日百夜过失遮，
十夜履行得解脱。"
这就是价值合并。
"混合合并"是指将不同类型的过失合并给予。其方式如下：
"尊者，我犯了多个僧残过失：一个遗精，一个身体接触，一个粗言秽语，一个自我满足，一个不当行为，一个破坏小屋，一个破坏寺院，一个恶意，一个其他部分，一个破坏僧团，一个追随破坏者，一个不顺从，一个玷污家族。因此，我请求僧团给予这些过失的合并随伴期。"
应请求三次，并根据情况给予适当的随伴期。


Ettha ca saṅghādisesā āpattiyo āpajjiṃ nānāvatthukāyotipi saṅghādisesā āpattiyo āpajjintipi evaṃ pubbe vuttanayena vatthuvasenapi gottavasenapi nāmavasenapi āpattivasenapi yojetvā kammavācaṃ kātuṃ vaṭṭatiyevāti ayaṃ missakasamodhāno. Sabbaparivāsakammavācāvasāne pana nikkhittānikkhittavattādikathā purimanayeneva veditabbāti.

Parivāsakathā niṭṭhitā.

Idāni yaṃ vuttaṃ ‘‘pakkhamānattañca samodhānamānattañca avasesaparivāsakathāvasāne kathayissāmā’’ti, tassokāso sampatto, tasmā vuccati – ‘‘pakkhamānatta’’nti bhikkhuniyā dātabbamānattaṃ. Taṃ pana paṭicchannāyapi appaṭicchannāyapi āpattiyā aḍḍhamāsameva dātabbaṃ. Vuttañhetaṃ – ‘‘garudhammaṃ ajjhāpannāya bhikkhuniyā ubhatosaṅghe pakkhamānattaṃ caritabba’’nti (cūḷava. 403). Taṃ pana bhikkhunīhi attano sīmaṃ sodhetvā vihārasīmāya vā vihārasīmaṃ sodhetuṃ asakkontīhi khaṇḍasīmāya vā sabbantimena paricchedena catuvaggagaṇaṃ sannipātāpetvā dātabbaṃ. Sace ekā āpatti hoti ekissā vasena, sace dve vā tisso vā sambahulā vā ekavatthukā vā nānāvatthukā vā tāsaṃ tāsaṃ vasena vatthugottanāmaāpattīsu yaṃ yaṃ icchati taṃ taṃ ādāya yojanā kātabbā.

Tatridaṃ ekāpattivasena mukhamattadassanaṃ, tāya āpannāya bhikkhuniyā bhikkhunisaṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā vuḍḍhānaṃ bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ‘‘ahaṃ, ayye, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ gāmantaraṃ, sāhaṃ, ayye, ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ yācāmī’’ti.

Evaṃ tikkhattuṃ yācāpetvā byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo –

‘‘Suṇātu me ayye saṅgho, ayaṃ itthannāmā bhikkhunī ekaṃ āpattiṃ āpajji gāmantaraṃ, sā saṅghaṃ ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ yācati, yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmāya bhikkhuniyā ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ dadeyya, esā ñatti.

‘‘Suṇātu me ayye saṅgho, ayaṃ…pe… dutiyampi… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi. Suṇātu me ayye saṅgho…pe… deti… dinnaṃ saṅghena itthannāmāya bhikkhuniyā ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ, khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī; evametaṃ dhārayāmī’’ti.


在这里，即使犯了不同场合的僧残过失，也可以按照先前所述的方式，根据场合、家族、名称或过失进行合并并进行仪式宣告。这就是混合合并。在所有随伴期仪式宣告结束后，关于已遮蔽和未遮蔽的行为等讨论，应按照先前的方式理解。
随伴期讨论到此结束。
现在，关于先前提到的"我们将在剩余的随伴期讨论后说明半月惩罚和合并惩罚"，现在是讨论的时机，因此说："半月惩罚"是应该给予比丘尼的惩罚。这应该仅在被遮蔽或未被遮蔽的过失中给予半个月。正如所说："违反严重规则的比丘尼应在两个僧团中执行半月惩罚。"
这应该由比丘尼在清净自己的界限后给予，若无法清净自己的界限，则在寺院界限内或部分界限内，召集四人僧团后给予。如果只有一个过失，则根据单一过失；如果有两个、三个或多个过失，无论是同一场合还是不同场合，都可以根据场合、家族、名称和过失选择想要的方式。
在这里，仅以单一过失为例。犯过失的比丘尼应该接近比丘尼僧团，披上单肩上衣，向年长的比丘尼顶礼，跪坐并合掌，应这样说："尊敬的姐妹，我犯了一个跨村过失，因此请求半月惩罚。"
如此请求三次后，应由精通仪式的比丘尼向僧团宣告：
"请尊敬的僧团听我说，这位某某比丘尼犯了一个跨村过失，她请求僧团给予半月惩罚。如果僧团认为合适，僧团应给予某某比丘尼半月惩罚。这是提议。
请尊敬的僧团听我说，关于这一点，我再次宣告。请尊敬的僧团听我说，僧团给予某某比丘尼半月惩罚。这是否为僧团所接受？僧团沉默，表示接受。我就这样记录。"


Kammavācāpariyosāne vattaṃ samādiyitvā bhikkhumānattakathāya vuttanayeneva saṅghassa ārocetvā nikkhittavattaṃ vasitukāmāya tattheva saṅghamajjhe vā pakkantāsu bhikkhunīsu ekabhikkhuniyā vā dutiyikāya vā santike vuttanayeneva nikkhipitabbaṃ. Aññissā pana āgantukāya santike ārocetvā nikkhipitabbaṃ. Nikkhittakālato paṭṭhāya pakatattaṭṭhāne tiṭṭhati. Puna samādiyitvā aruṇaṃ uṭṭhāpentiyā pana bhikkhunīnaṃyeva santike vasituṃ na labhati. ‘‘Ubhatosaṅghe pakkhamānattaṃ caritabba’’nti hi vuttaṃ. Tasmā assā ācariyupajjhāyāhi vihāraṃ gantvā saṅgāhakapakkhe ṭhito eko mahāthero vā dhammakathiko vā bhikkhu vattabbo – ‘‘ekissā bhikkhuniyā vinayakammaṃ kattabbamatthi, tatra no ayyā, cattāro bhikkhū pesethā’’ti. Saṅgahaṃ akātuṃ na labbhati, pesessāmīti vattabbaṃ. Catūhi pakatattabhikkhunīhi mānattacāriniṃ bhikkhuniṃ gahetvā antoaruṇeyeva nikkhamitvā gāmūpacārato dve leḍḍupāte atikkamitvā maggā okkamma gumbavatiādīhi paṭicchannaṭṭhāne nisīditabbaṃ. Vihārūpacāratopi dve leḍḍupātā atikkamitabbā catūhi pakatattabhikkhūhipi tattha gantabbaṃ. Gantvā pana bhikkhunīhi saddhiṃ na ekaṭṭhāne nisīditabbaṃ, paṭikkamitvā avidūraṭṭhāne nisīditabbaṃ. Kurundimahāpaccarīsu pana ‘‘bhikkhunīhipi byattaṃ ekaṃ vā dve vā upāsikāyo bhikkhūhipi ekaṃ vā dve vā upāsake attarakkhaṇatthāya gahetvā gantabba’’nti vuttaṃ. Kurundiyaṃyeva ca bhikkhunupassayassa ca vihārassa ca upacāraṃ muñcituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, gāmassāti na vuttaṃ.

Evaṃ nisinnesu pana bhikkhūsu ca bhikkhunīsu ca tāya bhikkhuniyā ‘‘mānattaṃ samādiyāmi, vattaṃ samādiyāmī’’ti vattaṃ samādiyitvā bhikkhunīsaṅghassa tāva evaṃ ārocetabbaṃ –

‘‘Ahaṃ, ayye, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ gāmantaraṃ, sāhaṃ saṅghaṃ ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ yāciṃ, tassa me saṅgho ekissā āpattiyā gāmantarāya pakkhamānattaṃ adāsi, sāhaṃ pakkhamānattaṃ carāmi, ‘vedayāmahaṃ, ayye, vedayatī’ti maṃ saṅgho dhāretū’’ti.

Tato bhikkhusaṅghassa santikaṃ gantvā evaṃ ārocetabbaṃ – ‘‘ahaṃ, ayyā, ekaṃ āpattiṃ āpajjiṃ …pe… vedayāmahaṃ, ayyā, vedayatīti maṃ saṅgho dhāretū’’ti. Idhāpi yāya kāyaci bhāsāya ārocetuṃ vaṭṭati.

Ārocetvā ca bhikkhunisaṅghasseva santike nisīditabbaṃ, ārocitakālato paṭṭhāya bhikkhūnaṃ gantuṃ vaṭṭati. Sace sāsaṅkaṃ hoti, bhikkhuniyo tattheva ṭhānaṃ paccāsīsanti, ṭhātabbaṃ. Sace añño bhikkhu vā bhikkhunī vā taṃ ṭhānaṃ eti, passantiyā ārocetabbaṃ. No ce āroceti, ratticchedo ceva vattabhedadukkaṭañca. Sace ajānantiyā eva upacāraṃ okkamitvā gacchati, ratticchedova hoti, na vattabhedadukkaṭaṃ. Sace bhikkhuniyo upajjhāyādīnaṃ vattakaraṇatthaṃ pageva gantukāmā honti, rattivippavāsagaṇaohīyanagāmantarāpattirakkhaṇatthaṃ ekaṃ bhikkhuniṃ ṭhapetvā gantabbaṃ. Tāya aruṇe uṭṭhite tassā santike vattaṃ nikkhipitabbaṃ. Etenupāyena akhaṇḍā pañcadasa rattiyo mānattaṃ caritabbaṃ.


在仪式宣告结束时，接受行为后，应按照比丘惩罚讨论中提到的方式，向僧团宣告，并由希望遵守已遮蔽行为的比丘尼，在僧团中间或比丘尼离开后，由一位或两位比丘尼按照先前的方式遮蔽。对于其他前来的比丘尼，应在她们面前宣告并遮蔽。从遮蔽时间开始，她将保持正常状态。再次接受后，她不得在黎明时分在比丘尼面前遵守，因为曾说"应在两个僧团中执行半月惩罚"。因此，她应该由阿阇梨和和尚陪同前往寺院，站在支持方，一位大长老或法师应说："有一位比丘尼需要进行律仪仪式，请诸位长老派四位比丘。"若无法组织，应说"我们将派人"。应由四位正常状态的比丘尼带领执行惩罚的比丘尼，在黎明前离开，越过村庄范围两投掷距离，离开大路，在灌木丛等遮蔽处就座。从寺院范围也应越过两投掷距离，四位正常状态的比丘也应前往。但不应与比丘尼在同一处就座，而应在附近稍远处就座。在《库伦第》和《大注释》中说："比丘尼可以带一两位优婆夷，比丘也可以带一两位优婆塞前往自我保护。"在《库伦第》中还说可以离开比丘尼寄宿处和寺院范围，但未提及村庄。
当比丘和比丘尼就座后，该比丘尼应说："我接受惩罚，我接受行为"，并首先向比丘尼僧团这样宣告：
"尊敬的姐妹，我犯了一个跨村过失，我请求僧团给予跨村过失的半月惩罚，僧团已给予我半月惩罚，我现在执行半月惩罚，请僧团记住我'我正在经历惩罚'。"
然后前往比丘僧团，这样宣告："尊敬的长老，我犯了一个过失……请记住我'我正在经历惩罚'。"在这里，可以用任何语言宣告。
宣告后应在比丘尼僧团面前就座，从宣告时刻起，比丘可以离开。如果情况可疑，比丘尼将等待那个地方，若有其他比丘或比丘尼来到，应告知她。若不告知，将构成夜间间断和行为违规的轻罪。如果不知情地进入并离开，仅构成夜间间断，不构成行为违规轻罪。如果比丘尼希望提前为和尚等人服务，为了避免夜间间断、减少数量和保护跨村过失，应留下一位比丘尼。当黎明时，应在她面前遮蔽行为。按此方法，应完整执行十五夜的惩罚。


Anikkhittavattāya pana pārivāsikakkhandhake vuttanayeneva sammā vattitabbaṃ. Ayaṃ pana viseso – ‘‘āgantukassa ārocetabba’’nti ettha yattakā purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā taṃ gāmaṃ bhikkhū vā bhikkhuniyo vā āgacchanti, sabbesaṃ ārocetabbaṃ. Anārocentiyā ratticchedo ca vattabhedadukkaṭañca. Sacepi rattiṃ koci bhikkhu taṃ gāmūpacāraṃ okkamitvā gacchati, ratticchedo hotiyeva, ajānanapaccayā pana vattabhedato muccati. Kurundiādīsu pana anikkhittavattabhikkhūnaṃ vuttanayeneva kathetabbanti vuttaṃ. Taṃ pārivāsikavattādīnaṃ upacārasīmāya paricchinnattā yuttataraṃ dissati. Uposathe ārocetabbaṃ, pavāraṇāya ārocetabbaṃ, catunnaṃ bhikkhūnañca bhikkhunīnañca devasikaṃ ārocetabbaṃ. Sace bhikkhūnaṃ tasmiṃ gāme bhikkhācāro sampajjati, tattheva gantabbaṃ. No ce sampajjati, aññatra caritvāpi tatra āgantvā attānaṃ dassetvā gantabbaṃ. Bahigāme vā saṅketaṭṭhānaṃ kātabbaṃ – ‘‘asukasmiṃ nāma ṭhāne amhe passissasī’’ti. Tāya saṅketaṭṭhānaṃ gantvā ārocetabbaṃ. Saṅketaṭṭhāne adisvā vihāraṃ gantvā ārocetabbaṃ. Vihāre sabbabhikkhūnaṃ ārocetabbaṃ. Sace sabbesaṃ sakkā na hoti ārocetuṃ, bahiupacārasīmāya ṭhatvā bhikkhuniyo pesetabbā. Tāhi ānītānaṃ catunnaṃ bhikkhūnaṃ ārocetabbaṃ. Sace vihāro dūro hoti sāsaṅko, upāsake ca upāsikāyo ca gahetvā gantabbaṃ. Sace pana ayaṃ ekā vasati, rattivippavāsaṃ āpajjati, tasmāssā ekā pakatattā bhikkhunī sammannitvā dātabbā ekacchanne vasanatthāya.

Evaṃ akhaṇḍaṃ mānattaṃ caritvā vīsatigaṇe bhikkhunisaṅghe vuttanayeneva abbhānaṃ kātabbaṃ. Sace mānattaṃ caramānā antarāpattiṃ āpajjati, mūlāya paṭikassitvā tassā āpattiyā mānattaṃ dātabbanti kurundiyaṃ vuttaṃ. Idaṃ ‘‘pakkhamānattaṃ’’ nāma.

‘‘Samodhānamānattaṃ’’ pana tividhaṃ hoti – odhānasamodhānaṃ, agghasamodhānaṃ, missakasamodhānanti. Tattha yadetaṃ parato udāyittherassa pañcāhapaṭicchannāya āpattiyā parivāsaṃ parivasantassa parivāse ca mānattārahaṭṭhāne ca antarāpattiṃ āpajjitvā mūlāyapaṭikassitassa ‘‘tena hi, bhikkhave, saṅgho udāyissa bhikkhuno tissannaṃ āpattīnaṃ chārattaṃ mānattaṃ detū’’ti mānattaṃ anuññātaṃ, idaṃ ‘‘odhānasamodhānaṃ’’ nāma. Idañhi punappunaṃ mūlāyapaṭikassanena parivutthadivase odhunitvā purimāpattīhi saddhiṃ samodhāya dinnaṃ, tasmā odhānasamodhānanti vuccati. Kurundiyaṃ pana ‘‘samodhānaparivāsaṃ vutthassa dātabbaṃ mānattaṃ samodhānamānatta’’nti vuttaṃ. Tampi tena pariyāyena yujjati.

Agghasamodhānaṃ pana missakasamodhānañca agghasamodhānamissakasamodhānaparivāsāvasāne dātabbamānattameva vuccati, taṃ parivāsakammavācānusārena yojetvā dātabbaṃ. Ettāvatā yaṃ vuttaṃ ‘‘tena hi, bhikkhave, saṅgho udāyissa bhikkhuno ekissā āpattiyā sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā ekāhapaṭicchannāya ekāhaparivāsaṃ detūtiādinā nayena pāḷiyaṃ anekehi ākārehi parivāso ca mānattañca vuttaṃ, tassa yasmā āgatāgataṭhāne vinicchayo vuccamāno pāḷi viya ativitthāraṃ āpajjati, na ca sakkā hoti sukhena pariggahetuṃ, tasmā naṃ samodhānetvā idheva dassessāmā’’ti, tadidaṃ atthato sampāditaṃ hoti.

Paṭicchannaparivāsakathā



在未遮蔽的情况下，随伴期应按照之前所述的方式正确执行。这是特别之处——"应向来者宣告"，无论是早先到达还是后来到达的比丘或比丘尼，所有人都应被通知。若不通知，将构成夜间间断和行为违规的轻罪。如果在夜间有比丘进入该村范围，将构成夜间间断，但若不知情则不构成行为违规。在库伦第等地，应按照未遮蔽的比丘的方式进行说明。由于随伴期的限制，显得更为合理。应在安居日进行宣告，在结束时进行宣告，四位比丘和四位比丘尼的天神也应被通知。如果在该村中比丘的乞食行为得以实现，则应前往那里。若无法实现，则应在外面行动，前往那里并展示自己。应在外村或标记地点进行——"在某个地方我们将见到你"。到达该标记地点后应进行宣告。若未在标记地点看到，应前往寺院进行宣告。在寺院中，所有比丘都应被通知。如果无法通知所有人，则应在外村范围内站立并派遣比丘尼。对于被带来的四位比丘也应进行宣告。若寺院较远且有疑虑，则应带上优婆塞和优婆夷前往。如果她单独居住，将面临夜间间断，因此应将一位正常的比丘尼安排在她身边以供住宿。
如此，持续执行惩罚，若在二十人中的比丘尼僧团中应按先前所述进行宣告。若在执行惩罚期间遇到中间过失，应追溯至基本过失并给予相应的惩罚，这在库伦第中有所提及。这就是"半月惩罚"。
"合并惩罚"则分为三种——基本合并、价值合并和混合合并。在这里，若在前面提到的乌达耶长老的五天遮蔽过失中，处于惩罚状态，并在惩罚中出现中间过失，追溯至基本过失的状态，"因此，尊敬的比丘，僧团应给予乌达耶比丘的三种过失的合并惩罚"。这就是"基本合并"。这实际上是通过追溯基本过失的方式，结合早期的过失进行给予，因此称为基本合并。而在库伦第中提到，"合并惩罚应给予的状态"。
价值合并和混合合并则是在合并惩罚的情况下给予的，需按照随伴期的仪式进行。至此，关于"因此，尊敬的比丘，僧团应给予乌达耶比丘的单一过失的合并惩罚"等多种方式在巴利文中都有提及，因而在来去的地方，裁决被称为过于详细，难以轻松把握，因此我们将合并的情况在这里展示。
关于遮蔽的随伴期讨论。

102. Idāni yā tāva ayaṃ paṭicchannāya ekissā āpattiyā vasena pāḷi vuttā, sā uttānatthāva.

108. Tato paraṃ dvīhatīhacatūhapañcāhapaṭicchannānaṃ vasena pāḷiṃ vatvā pañcāhapaṭicchannāya parivāsato paṭṭhāya antarāpatti dassitā. Yasmā pana taṃ āpattiṃ āpanno mūlāyapaṭikassanāraho nāma hoti, tasmāssa tattha mūlāyapaṭikassanaṃ anuññātaṃ. Sace pana nikkhittavatto āpajjati, mūlāyapaṭikassanāraho na hoti. Kasmā? Yasmā na so parivasanto āpanno, pakatattaṭṭhāne ṭhito āpanno, tasmā tassā āpattiyā visuṃ mānattaṃ caritabbaṃ. Sace paṭicchannā hoti parivāsopi vasitabbo. Yañcetaṃ mūlāyapaṭikassanaṃ vuttaṃ, tasmimpi kate parivutthadivasā makkhitā honti. Iti parivāse antarāpattiṃ dassetvā puna mānattārahassa antarāpattiṃ dassetvā mūlāyapaṭikassanaṃ vuttaṃ, tasmimpi kate parivutthadivasā makkhitāva honti. Tato parivutthaparivāsassa tāsaṃ tissannampi āpattīnaṃ samodhānamānattaṃ dassitaṃ. Tato mānattacārikassa antarāpattiṃ dassetvā mūlāyapaṭikassanaṃ vuttaṃ. Tasmiṃ pana paṭikassane kate mānattaciṇṇadivasāpi parivutthadivasāpi makkhitāva honti. Tato abbhānārahassa antarāpattiṃ dassetvā mūlāyapaṭikassanaṃ vuttaṃ. Tasmimpi kate sabbe te makkhitāva honti. Tato paraṃ sabbā antarāpattiyo yojetvā abbhānakammaṃ dassitaṃ. Evaṃ paṭicchannavāre ekāhapaṭicchannādivasena pañca, antarāpattivasena catassoti nava kammavācā dassitā honti.

Paṭicchannaparivāsakathā niṭṭhitā.

Samodhānaparivāsakathā

125. Tato paraṃ pakkhapaṭicchannāya āpattiyā antoparivāsato paṭṭhāya pañcāhapaṭicchannāya antarāpattiyā vasena samodhānaparivāso ca, samodhānamānattañca dassitaṃ. Ettha ca mānattacārikamānattārahakālepi āpannāya āpattiyā mūlāyapaṭikassane kate mānattaciṇṇadivasāpi parivāsaparivutthadivasāpi sabbe makkhitāva honti. Kasmā? Yasmā paṭicchannā antarāpatti. Teneva vuttaṃ – ‘‘mūlāya paṭikassitvā purimāya āpattiyā samodhānaparivāsaṃ datvā chārattaṃ mānattaṃ detū’’ti. Tato paraṃ sabbā antarāpattiyo yojetvā abbhānakammaṃ dassetvā sukkavissaṭṭhivatthu niṭṭhāpitaṃ.

Samodhānaparivāsakathā niṭṭhitā.

Sukkavissaṭṭhikathā ca niṭṭhitā.

Agghasamodhānaparivāsakathā

134. Tato ekāpattimūlakañca āpattivaḍḍhanakañcāti dve naye dassetvā agghasamodhānaparivāso dassito.

Tato sañcicca anārocitāpattivatthuṃ dassetvā sañcicca ajānanaassaraṇavematikabhāvehi anārocitāya āpattiyā pacchā lajjidhamme vā ñāṇasaraṇanibbematikabhāvesu vā uppannesu yaṃ kātabbaṃ, taṃ dassetuṃ ‘‘idha pana bhikkhave’’tiādinā nayena pāḷi ṭhapitā. Tato ajānanaassaraṇavematikapaṭicchannānaṃ appaṭicchannabhāvaṃ dassetuṃ tatheva pāḷi ṭhapitā.

Agghasamodhānaparivāsakathā niṭṭhitā.

Dvemāsaparivāsakathā

138. Tato dvinnaṃ āpattīnaṃ dvemāsapaṭicchannānaṃ ekamāsaparivāsayācanavatthuṃ dassetvā asañcicca ajānanaassaraṇavematikabhāvehi anārocite itarasmiṃ māse pacchā lajjidhammādīsu uppannesu yaṃ kātabbaṃ, taṃ dassetuṃ ajānanaassaraṇavematikapaṭicchannassa ca āpannabhāvaṃ dassetuṃ purimanayeneva pāḷi ṭhapitā.

Dvemāsaparivāsakathā niṭṭhitā.

Suddhantaparivāsādikathā



现在，这段关于遮蔽的单一过失的内容，正是显而易见的。
然后，根据二、三、四、五天的遮蔽，宣告五天的遮蔽后，展示了中间过失。由于此过失被称为应追溯至基本过失，因此在此应允许追溯至基本过失。如果犯了未遮蔽的过失，则不应追溯至基本过失。为什么？因为她未在惩罚中，处于正常状态，因此应单独对待她的过失。如果是遮蔽的状态，则应遵守惩罚。关于基本过失的内容，若在此情况下，遮蔽的日子被视为无效。因此，在惩罚中展示了中间过失，再次展示了基本过失的内容，若在此情况下，遮蔽的日子也被视为无效。然后，展示了对三种过失的合并惩罚。接着，展示了对惩罚的中间过失的内容。在此基本过失的情况下，遮蔽的日子和有效的日子都被视为无效。然后，展示了对未遮蔽的惩罚的内容。若在此情况下，所有的过失都被视为无效。接着，综合所有的中间过失，展示了未遮蔽的行为。因此，在遮蔽的情况下，按照一日遮蔽的方式展示五个，按照中间过失的方式展示四个，总共展示了九个行为宣告。
遮蔽的随伴期讨论到此结束。
合并惩罚的随伴期讨论
然后，根据半月遮蔽的过失，从内部的惩罚开始，展示了五天的遮蔽的中间过失和合并惩罚的内容。在这里，即使在惩罚的状态下，若基本过失的情况下，遮蔽的日子和有效的日子都被视为无效。为什么？因为这是遮蔽的状态。因此说——"在基本过失的情况下，给予早期的合并惩罚，允许合并的状态"。然后，综合所有的中间过失，展示了未遮蔽的行为，最终完成了基本过失的内容。
合并惩罚的随伴期讨论到此结束。
关于基本合并惩罚的讨论
然后，展示了以单一过失为基础的惩罚和增加过失的两种方法，展示了基本合并的惩罚。
接着，聚集未宣告的过失，展示未宣告的过失的状态，若因无知而产生的羞愧或无知而产生的知识的状态，展示应做的内容，因此以"在这里，尊敬的比丘"等方式在巴利文中呈现。接着，展示未宣告的过失的无知状态，在此情况下，仍以巴利文呈现。
基本合并惩罚的随伴期讨论到此结束。
关于两个月的随伴期讨论
然后，展示两种过失的两个月遮蔽的单个月的合并要求，若因无知而产生的羞愧等，展示应做的内容，并展示未宣告的过失的状态，以先前的方式在巴利文中呈现。
两个月的随伴期讨论到此结束。
关于清净的随伴期讨论

156. Tato ‘‘āpattipariyantaṃ na jānāti, rattipariyantaṃ na jānātī’’tiādinā nayena suddhantaparivāso dassito.

160. Tato paraṃ pārivāsikaṃ ādiṃ katvā vibbhamitvā punaupasampannādīsu paṭipattidassanatthaṃ pāḷi ṭhapitā.

165. Tattha ‘‘antarā sambahulā āpattiyo āpajjati parimāṇā appaṭicchannāyo’’tiādīsu āpattiparicchedavasena parimāṇāyo ceva appaṭicchannāyo cāti attho.

166.Pacchimasmiṃāpattikkhandheti ekova so āpattikkhandho, pacchā chāditattā pana ‘‘pacchimasmiṃ āpattikkhandhe’’ti vuttaṃ. Purimasminti etthāpi eseva nayo.

180.Vavatthitā sambhinnāti sabhāgavisabhāgānamevetaṃ pariyāyavacanaṃ.

Suddhantaparivāsādikathā niṭṭhitā.

Dvebhikkhuvāraekādasakādikathā

181. Tato paraṃ yo paṭicchādeti, tasmiṃ paṭipattidassanatthaṃ ‘‘dve bhikkhū’’tiādi vuttaṃ. Tattha missakanti thullaccayādīhi missakaṃ. Suddhakanti saṅghādisesaṃ vinā lahukāpattikkhandhameva.

184. Tato paraṃ avisuddhavisuddhabhāvadassanatthaṃ ‘‘idha pana, bhikkhave, bhikkhu sambahulā saṅghādisesā’’tiādi vuttaṃ. Tattha byañjanato vā adhippāyato vā anuttānaṃ nāma kiñci natthi, tasmā tañca ito pubbe avuttañca sabbaṃ pāḷianusāreneva veditabbanti.

Dvebhikkhuvāraekādasakādikathā niṭṭhitā.

Samuccayakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Samathakkhandhakaṃ

Sammukhāvinayakathā

186-187. Samathakkhandhake – ‘‘adhammavādī puggalo’’tiādīni cha mātikāpadāni nikkhipitvā ‘‘adhammavādī puggalo dhammavādiṃ puggalaṃ saññāpetī’’tiādinā nayena vitthāro vutto. Tattha saññāpetīti kāraṇapatirūpakāni vatvā paritosetvā jānāpeti. Nijjhāpetīti yathā so taṃ atthaṃ nijjhāyati, oloketi; evaṃ karoti. Pekkhati anupekkhatīti yathā so taṃ atthaṃ pekkhati ceva punappunañca pekkhati; evaṃ karoti. Dasseti anudassetīti tesaññeva pariyāyavacanāni. Adhammena vūpasammatīti yasmā so adhammameva ‘‘ayaṃ dhammo’’tiādinā nayena mohetvā dasseti, tasmā adhammena vūpasammati nāma.

188.Dhammena vūpasammatīti yasmā dhammavādī dhammameva ‘‘ayaṃ dhammo’’tiādinā nayena amohetvā dasseti, tasmā dhammena vūpasammati nāma.

Sammukhāvinayakathā niṭṭhitā.

Sativinayakathā

195.Pañcimānibhikkhave dhammikāni sativinayassa dānānīti ettha suddhassa anāpattikassa dānaṃ ekaṃ, anuvaditassa dānaṃ ekaṃ, yācitassa dānaṃ ekaṃ, saṅghena dānaṃ ekaṃ, dhammena samaggadānaṃ ekanti evaṃ pañca. Etāni pana ekekaaṅgavasena na labbhanti, tasmā desanāmattamevetaṃ, pañcaṅgasamannāgataṃ pana sativinayadānaṃ dhammikanti ayamettha attho. Tattha ca anuvadantīti codenti. Sesaṃ uttānameva. Ayaṃ pana sativinayo khīṇāsavasseva dātabbo na aññassa, antamaso anāgāminopi. So ca kho aññena codiyamānasseva, na acodiyamānassa. Dinne ca pana tasmiṃ codakassa kathā na ruhati. Codentopi ‘‘ayaṃ khīṇāsavo sativinayaladdho, ko tuyhaṃ kathaṃ gahessatī’’ti apasādetabbataṃ āpajjati.

Sativinayakathā niṭṭhitā.

Amūḷhavinayakathā



然后，通过“她不知道过失的范围，不知道夜间的范围”等方式，展示了清净的随伴期。
然后，设定为随伴期，经过变更后再次展示受戒等的行为。
在这里，“中间有许多过失，过失的数量少且未遮蔽”等内容是关于过失的范围和数量。
“在最后的过失中”指的是仅有的那个过失，后面由于遮蔽的原因而说“在最后的过失中”。“在最初的过失中”也是同样的道理。
“被确定为分裂”是指这是一种范畴的表达。
清净的随伴期讨论到此结束。
关于两位比丘的讨论
然后，提到“如果遮蔽，那么为了展示行为的方式，提到‘两位比丘’”。在这里“混合”是指通过粗重的过失等混合而成。清净是指在僧团的余余过失之外，仅有轻微的过失。
然后，为了展示未清净和清净的状态，提到“在这里，尊敬的比丘，有许多僧团的余余过失”。在这里，无论是从表达上还是意图上，都没有任何遗漏，因此所有未提及的内容都应根据巴利文理解。
关于两位比丘的讨论到此结束。
关于合并惩罚的讨论到此结束。
关于止息的章节
关于面前的戒律讨论
186-187. 在止息章节中，提到“非法之人”等六个要点，之后通过“非法之人使法之人产生误解”的方式进行了详细说明。在这里，“使产生误解”是指通过原因和相应的方式让对方了解和满足。“使产生误解”是指他如何理解那个内容，观察；这样做。“观察和再观察”是指他如何观察那个内容，并不断地观察；这样做。“展示和不展示”是指这些都是同义词。“因非法而被迷惑”是因为他误认为“这是法”，因此因非法而被迷惑。
“因法而被迷惑”是因为法之人明确认为“这是法”，因此因法而被迷惑。
关于面前的戒律讨论到此结束。
关于正念的戒律讨论
“在这里，尊敬的比丘，正念的捐赠有五种”指的是纯净且没有过失的捐赠一种，经过劝导的捐赠一种，经过请求的捐赠一种，与僧团共同的捐赠一种，符合法的和谐捐赠一种。这样就有五种。然而，这些捐赠不能单独获得，因此这只是教学的内容，正念的捐赠是指五种要素的结合。在这里，劝导是指劝说。其余内容同样是前述的。这种正念的捐赠应由已灭尽的者给予，而非其他人，至少应由非回归者给予。且在他被劝导时，也应如此，而非未被劝导时。若给予时，劝导者的言语不应被忽视。劝导时也应说：“此人已灭尽，获得了正念的戒律，谁会听你的话呢？”这样就会陷入不被接受的境地。
关于正念的戒律讨论到此结束。
关于无知的戒律讨论

196.Bhāsitaparikkantanti vācāya bhāsitaṃ kāyena parikkantaṃ; parikkamitvā katanti attho. Saratāyasmā evarūpiṃ āpattiṃ āpajjitāti ettha saratu āyasmā evarūpiṃ āpattiṃ āpajjitā; āyasmā evarūpiyā āpattiyāti ayamattho. Āpajjitvāti vā pāṭho, tassattho – paṭhamaṃ āpajjitvā pacchā taṃ āpattiṃ saratu āyasmāti.

Amūḷhavinayakathā niṭṭhitā.

Yebhuyyasikākathā

202.Yebhuyyasikāya vūpasametunti ettha yassā kiriyāya dhammavādino bahutarā, esā yebhuyyasikā nāma.

204. Adhammikasalākaggāhesu oramattakanti parittaṃ appamattakaṃ bhaṇḍanamattameva. Na ca gatigatanti dve tayo āvāse na gataṃ, tattha tattheva vā dvattikkhattuṃ avinicchitaṃ. Na ca saritasāritanti dvattikkhattuṃ tehi bhikkhūhi sayaṃ saritaṃ vā aññehi sāritaṃ vā na hoti. Jānātīti salākaṃ gāhento jānāti ‘‘adhammavādī bahutarā’’ti. Appeva nāmāti iminā nīhārena salākāya gāhiyamānāya ‘‘api nāma adhammavādino bahutarā assū’’ti ayamassa ajjhāsayo hoti. Aparesupi dvīsu eseva nayo.

Adhammenagaṇhantīti adhammavādino ‘‘evaṃ mayaṃ bahū bhavissāmā’’ti dve dve salākāyo gaṇhanti. Vaggā gaṇhantīti dve dhammavādino ekaṃ dhammavādisalākaṃ gaṇhanti ‘‘evaṃ dhammavādino na bahū bhavissantī’’ti maññamānā. Na ca yathādiṭṭhiyā gaṇhantīti dhammavādino hutvā ‘‘balavapakkhaṃ bhajissāmā’’ti adhammavādisalākaṃ gaṇhanti. Dhammikasalākaggāhesu ayamevattho parivattetvā veditabbo. Evaṃ salākaṃ gāhetvā sace bahutarā dhammavādino honti; yathā te vadanti, evaṃ taṃ adhikaraṇaṃ vūpasametabbaṃ, evaṃ yebhuyyasikāya vūpasantaṃ hoti. Ayamettha saṅkhepo. Vitthāro pana paratopi āgamissati.

Yebhuyyasikākathā niṭṭhitā.

Tassapāpiyasikākathā

207.Asucīti asucīhi kāyavacīkammehi samannāgato. Alajjīti sañcicca āpajjanādinā alajjilakkhaṇena samannāgato. Sānuvādoti saupavādo. Iti imesañca tiṇṇaṃ aṅgānaṃ vasena tīṇi karaṇāni, saṅghena karaṇaṃ, dhammena samaggena karaṇanti imāni ca dveti pañca tassapāpiyasikākammassa karaṇāni nāma honti. Sesamettha tajjanīyādīsu vuttanayameva. Ayaṃ panettha vacanattho – idañhi yo pāpussannatāya pāpiyo puggalo, tassa kattabbato ‘‘tassapāpiyasikākamma’’nti vuccati.

Tassapāpiyasikākathā niṭṭhitā.

Tiṇavatthārakādikathā

212.Kakkhaḷattāya vāḷattāyāti kakkhaḷabhāvāya ceva vāḷabhāvāya ca. Bhedāyāti saṅghabhedāya. Sabbeheva ekajjhanti kassaci chandaṃ anāharitvā gilānepi tattheva ānetvā ekato sannipatitabbaṃ. Tiṇavatthārakena vūpasameyyāti ettha idaṃ kammaṃ tiṇavatthārakasadisattā ‘‘tiṇavatthārako’’ti vuttaṃ. Yathā hi gūthaṃ vā muttaṃ vā ghaṭṭiyamānaṃ duggandhatāya bādhati, tiṇehi avattharitvā suppaṭicchāditassa panassa so gandho na bādhati; evameva yaṃ adhikaraṇaṃ mūlānumūlaṃ gantvā vūpasamiyamānaṃ kakkhaḷattāya vāḷattāya bhedāya saṃvattati, taṃ iminā kammena vūpasantaṃ gūthaṃ viya tiṇavatthārakena paṭicchannaṃ suvūpasantaṃ hotīti idaṃ kammaṃ tiṇavatthārakasadisattā ‘‘tiṇavatthārako’’ti vuttaṃ.

213.Thullavajjanti pārājikañceva saṅghādisesañca. Gihipaṭisaṃyuttanti gihīnaṃ hīnena khuṃsanavambhanadhammikapaṭissavesu āpannaṃ āpattiṃ.



"通过言语被说出，通过身体被围绕"意味着通过言语说出，通过身体围绕；意思是已围绕。"尊敬的人应当记住这样的过失"中的意思是：尊敬的人应当记住这样的过失；尊敬的人记住这样的过失。另一种读法是"已犯"，其意思是：首先犯后，尊敬的人随后记住这个过失。
关于无知的戒律讨论到此结束。
关于大多数人的讨论
关于大多数人的平息，这里指的是那些法之人占多数的行为，这就是所谓的大多数人。
在非法的选票中"仅仅超过"意味着非常少，仅仅是些微的争吵。"未曾前往"指未在两三个住处前往，或在那里未经两三次裁决。"未曾记忆或被提醒"指未被那些比丘两三次自行记忆或被他人提醒。"知道"是指在选取选票时知道"非法之人占多数"。"也许"意味着在选票被选取时，希望"非法之人也许占多数"。在其他两种情况下也是如此。
"以非法取"是指非法之人说"我们将变得众多"而取两张选票。"派系取"是指两位法之人取一张法之人的选票，认为"法之人将不会众多"。"不按照所见取"是指法之人说"我们将依附强大的一方"而取非法之人的选票。在法的选票中，这一意义应当被反转理解。这样取选票后，如果法之人占多数；按照他们所说的方式，应当平息该争端，这就是大多数人的平息。这是简要说明。详细内容将在后面呈现。
关于大多数人的讨论到此结束。
关于更为邪恶的讨论
"不洁"是指具有不洁的身语行为。"无耻"是指具有故意犯错等无耻的特征。"有诽谤"是指有诽谤。因此，根据这三个要素，有三种处理方式，僧团的处理，法的和谐处理，这两种共计五种处理更为邪恶的行为的方式。其余部分与呵责等中所述相同。这里的言语意义是：对于因邪恶而更为邪恶的人，应当如此处理，因此称为"更为邪恶的行为"。
关于更为邪恶的讨论到此结束。
关于草遮盖等的讨论
"粗暴和凶猛"是指粗暴的状态和凶猛的状态。"为了分裂"是指分裂僧团。所有人应当在一起集合，不论任何人的意愿，即使是病人也应被带到那里一起集合。"用草遮盖而平息"中，这个行为因为类似于草遮盖而被称为"草遮盖"。就像粪便或尿液被触碰时因恶臭而造成困扰，但用草遮盖后就不会造成困扰；同样，任何争端追根溯源而平息时可能因粗暴、凶猛而导致分裂，通过这种行为平息，就像用草遮盖粪便一样，能够妥善平息。
"严重过失"是指重罪和僧团的余余罪。"与在家人相关"是指在家人的轻微侮辱、贬低、不正当的承诺中犯的过失。

214.Evañca pana bhikkhave te bhikkhū tāhi āpattīhi vuṭṭhitā hontīti evaṃ tiṇavatthārakakammavācāya katāya kammavācāpariyosāne yattakā tattha sannipatitā antamaso suttāpi samāpannāpi aññavihitāpi sabbe te bhikkhū yāva upasampadamaṇḍalato paṭṭhāya thullavajjañca gihipaṭisaṃyuttañca ṭhapetvā avasesā āpattiyo āpannā, sabbāhi tāhi āpattīhi vuṭṭhitā honti. Ye pana ‘‘na metaṃ khamatī’’ti aññamaññaṃ diṭṭhāvikammaṃ karonti, tehi vā saddhiṃ āpattiṃ āpajjitvāpi tattha anāgatā, āgantvā vā chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnā, te āpattīhi na vuṭṭhahanti. Tena vuttaṃ – ‘‘ṭhapetvā diṭṭhāvikammaṃ ṭhapetvā ye na tattha hontī’’ti.

Tiṇavatthārakādikathā niṭṭhitā.

Adhikaraṇakathā



"尊敬的比丘们，这些比丘从这些过失中解脱"，当通过草遮盖的行为宣告完成时，在行为宣告结束时，凡是在场的人，即使是临时加入的、被分配的，从受戒圆圈开始，除去严重过失和与在家人相关的过失，所有其他已犯的过失，都从这些过失中解脱。但那些说"这对我不可接受"并互相产生敌意的人，或与他们一起犯过失但未到场，或到场后给予同意但在房间等处就座的人，他们不会从过失中解脱。因此说："除去敌意，除去未在场的人"。
关于草遮盖等的讨论到此结束。
关于争端的讨论


215.Bhikkhunīnaṃ anupakhajjāti bhikkhunīnaṃ anto pavisitvā. Vivādādhikaraṇādīnaṃ vacanattho duṭṭhadosavaṇṇanāyaṃ vuttoyeva. Vipaccatāya vohāroti cittadukkhatthaṃ vohāro; pharusavacananti attho. Yo tattha anuvādoti yo tesu anuvadantesu upavādo. Anuvadanāti ākāranidassanametaṃ; upavadanāti attho. Anullapanā anubhaṇanāti ubhayaṃ anuvadanavevacanamattameva. Anusampavaṅkatāti punappunaṃ kāyacittavācāhi tattheva sampavaṅkatā; anuvadanabhāvoti attho. Abbhussahanatāti ‘‘kasmā evaṃ na upavadissāmi, upavadissāmiyevā’’ti ussāhaṃ katvā anuvadanā. Anubalappadānanti purimavacanassa kāraṇaṃ dassetvā pacchimavacanena balappadānaṃ.

Kiccayatākaraṇīyatāti ettha kiccameva kiccayaṃ, kiccayassa bhāvo kiccayatā, karaṇīyassa bhāvo karaṇīyatā; ubhayampetaṃ saṅghakammasseva adhivacanaṃ. Apalokanakammantiādi pana tasseva pabhedavacanaṃ. Tattha apalokanakammaṃ nāma sīmaṭṭhakasaṅghaṃ sodhetvā chandārahānaṃ chandaṃ āharitvā samaggassa saṅghassa anumatiyā tikkhattuṃ sāvetvā kattabbakammaṃ. Ñattikammaṃ nāma vuttanayeneva samaggassa saṅghassa anumatiyā ekāya ñattiyā kattabbakammaṃ. Ñattidutiyakammaṃ nāma vuttanayeneva samaggassa saṅghassa anumatiyā ekāya ñattiyā ekāya ca anussāvanāyāti evaṃ ñattidutiyāya anussāvanāya kattabbakammaṃ. Ñatticatutthakammaṃ nāma vuttanayeneva samaggassa saṅghassa anumatiyā ekāya ñattiyā tīhi ca anussāvanāhīti evaṃ ñatticatutthāhi tīhi anussāvanāhi kattabbakammaṃ.

Tattha apalokanakammaṃ apaloketvāva kātabbaṃ, ñattikammādivasena na kātabbaṃ. Ñattikammampi ekaṃ ñattiṃ ṭhapetvāva kātabbaṃ, apalokanakammādivasena na kātabbaṃ. Ñattidutiyakammaṃ pana apaloketvā kattabbampi atthi, akattabbampi atthi. Tattha sīmāsammuti sīmāsamūhananaṃ kathinadānaṃ kathinubbhāro kuṭivatthudesanā vihāravatthudesanāti imāni cha kammāni garukāni, apaloketvā kātuṃ na vaṭṭanti. Ñattidutiyakammavācaṃ sāvetvāva kātabbāni. Avasesā terasa sammutiyo senāsanaggāhakamatakacīvaradānādisammutiyo cāti evarūpāni lahukakammāni apaloketvāpi kātuṃ vaṭṭanti. Ñattikammañatticatutthakammavasena pana na kātabbameva. Ñatticatutthakammaṃ ñattiñca tisso ca kammavācāyo sāvetvāva kātabbaṃ, apalokanakammādivasena na kātabbanti ayamettha saṅkhepo.

Vitthārato pana imāni cattāri kammāni ‘‘katihākārehi vipajjantī’’tiādinā nayena parivārāvasāne kammavagge etesaṃ vinicchayo āgatoyeva. Yaṃ pana tattha anuttānaṃ, taṃ kammavaggeyeva vaṇṇayissāma. Evañhi sati na aṭṭhāne vaṇṇanā bhavissati, ādito paṭṭhāya ca tassa tassa kammassa viññātattā suviññeyyo bhavissati.

216.Vivādādhikaraṇassa kiṃ mūlantiādīni pāḷivaseneva veditabbāni.

220.‘‘Vivādādhikaraṇaṃsiyā kusala’’ntiādīsu yena vivadanti, so cittuppādo vivādo, samathehi ca adhikaraṇīyatāya adhikaraṇanti evamādinā nayena attho daṭṭhabbo.



"不侵犯比丘尼"是指进入比丘尼的内部。关于争论、争端等的言语意义，在对不良过失的描述中已经说明。"因成熟而交谈"是指为心的痛苦而交谈；意思是粗鲁的言语。"谁在那里诽谤"是指在诽谤者中的诽谤。"诽谤"是表示方式；"诽谤"是意义。"不说"和"不重复"只是诽谤的同义词。"反复诽谤"是指用身、心、语在同一处反复诽谤；意思是诽谤的状态。"压倒性"是指"为什么不诽谤，我将诽谤"这样鼓起勇气进行诽谤。"给予支持"是指展示前一言语的原因，并用后一言语给予支持。
"应作之事和应为之事"中，"应作之事"就是应作，"应作之事的状态"是应作性，"应为之事的状态"是应为性；这两者都是僧团行为的专门术语。"申请行为"等是该行为的分支术语。在这里，申请行为是指在界限内净化僧团，获取有资格者的同意，经过三次宣告，得到和谐僧团的认可而进行的行为。提案行为是指按照前述方式，得到和谐僧团的认可，通过一次提案进行的行为。第二次提案行为是指按照前述方式，得到和谐僧团的认可，通过一次提案和一次宣告进行的行为。第四次提案行为是指按照前述方式，得到和谐僧团的认可，通过一次提案和三次宣告进行的行为。
在这里，申请行为必须经过申请后进行，不能按照提案行为等进行。提案行为也必须只在提出一次提案后进行，不能按照申请行为等进行。第二次提案行为既可以经过申请后进行，也可以不经过申请。在这里，界限确定、界限撤销、布施僧衣、僧衣提取、小屋场地宣告、寺院场地宣告这六种行为是严重的，不得不经过申请进行。必须经过宣告第二次提案行为的言语。其余十三种确定，如住处接收、死者衣物施舍等，这类轻微行为可以不经过申请进行。不能按照提案行为和第四次提案行为进行。第四次提案行为必须经过提案和三次宣告后进行，不能按照申请行为等进行。这是简要说明。
详细地说，这四种行为将在《戒律问答》的行为部分，按照"以多少方式失败"等方式得到裁决。那里未阐明的部分，我们将在行为部分详细解释。这样，解释就不会在不恰当的地方进行，并且从一开始就对每一种行为的了解将变得更加清晰。
关于争论争端的根源等，应根据巴利文理解。
在"争论争端可能是善的"等情况中，他们争论的对象是心的产生，争论；通过止息可以处理争端，因此争端应这样理解。

222.Āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ siyā abyākataṃ, natthi āpattādhikaraṇaṃ kusalanti ettha sandhāya bhāsitavasena attho veditabbo. Yasmiñhi pathavikhaṇanādike āpattādhikaraṇe kusalacittaṃ aṅgaṃ hoti, tasmiṃ sati na sakkā vattuṃ ‘‘natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti, tasmā nayidaṃ aṅgappahonakacittaṃ sandhāya vuttaṃ. Idaṃ pana sandhāya vuttaṃ. Yaṃ tāva āpattādhikaraṇaṃ lokavajjaṃ, taṃ ekantato akusalameva, tattha ‘‘siyā akusala’’nti vikappo natthi. Yaṃ pana paṇṇattivajjaṃ, taṃ yasmā sañcicca ‘‘imaṃ āpattiṃ vītikkamāmī’’ti vītikkamantasseva akusalaṃ hoti, asañcicca pana kiñci ajānantassa sahaseyyādivasena āpajjato abyākataṃ hoti, tasmā tattha sañciccāsañciccavasena imaṃ vikappabhāvaṃ sandhāya idaṃ vuttaṃ – ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ, siyā abyākataṃ, natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti.

Sace pana ‘‘yaṃ kusalacitto āpajjati, idaṃ vuccati āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti vadeyya, acittakānaṃ pana eḷakalomapadasodhammādisamuṭṭhānānampi kusalacittaṃ āpajjeyya, na ca tattha vijjamānampi kusalacittaṃ āpattiyā aṅgaṃ. Kāyavacīviññattivasena pana calitappavattānaṃ kāyavācānaṃ aññatarameva aṅgaṃ, tañca rūpakkhandhapariyāpannattā abyākatanti.

Yaṃ jānantotiādimhi pana ayamattho – yaṃ cittaṃ āpattiyā aṅgaṃ hoti, tena vatthuṃ jānanto ‘‘idaṃ vītikkamāmī’’ti ca vītikkamākārena saddhiṃ jānanto sañjānanto vītikkamacetanāvasena cetetvā pakappetvā upakkamavasena maddanto abhivitaritvā nirāsaṅkacittaṃ pesetvā yaṃ āpattādhikaraṇaṃ vītikkamaṃ āpajjati, tassa evaṃ vītikkamato yo vītikkamo, idaṃ vuccati ‘‘āpattādhikaraṇaṃ akusala’’nti.

Abyākatavārepi yaṃ cittaṃ āpattiyā aṅgaṃ hoti, tassa abhāvena ajānanto vītikkamākārena ca saddhiṃ ajānanto asañjānanto āpattiaṅgabhūtāya vītikkamacetanāya abhāvena acetetvā sañcicca maddanassa abhāvena anabhivitaritvā nirāsaṅkacittaṃ apesetvā yaṃ āpattādhikaraṇaṃ vītikkamaṃ āpajjati, tassa evaṃ vītikkamato yo vītikkamo, idaṃ vuccati ‘‘āpattādhikaraṇaṃ abyākata’’nti.

224.Ayaṃ vivādo no adhikaraṇantiādīsu samathehi adhikaraṇīyatāya abhāvato noadhikaraṇanti evamattho veditabbo.

Adhikaraṇakathā niṭṭhitā.

Adhikaraṇavūpasamanasamathakathā

228.Yāvatikā ca bhikkhū kammappattāti ettha catuvaggakaraṇe kamme cattāro, pañcavaggakaraṇe pañca, dasavaggakaraṇe dasa, vīsativaggakaraṇe vīsati bhikkhū kammappattāti veditabbā.

230.Supariggahitanti suṭṭhu pariggahitaṃ katvā sampaṭicchitabbaṃ. Sampaṭicchitvā ca pana ‘‘ajja bhaṇḍakaṃ dhovāma, ajja pattaṃ pacāma, ajjeko palibodho atthī’’ti mānaniggahatthāya katipāhaṃ atikkāmetabbaṃ.

231.Anantāni ceva bhassāni jāyantīti aparimāṇāni ito cito ca vacanāni uppajjanti. ‘‘Bhāsānī’’tipi pāṭho, ayamevattho. Ubbāhikāya sammannitabboti apaloketvā vā sammannitabbo parato vuttāya ñattidutiyāya vā kammavācāya. Evaṃ sammatehi pana bhikkhūhi visuṃ vā nisīditvā tassāyeva vā parisāya ‘‘aññehi asammatehi na kiñci kathetabba’’nti sāvetvā taṃ adhikaraṇaṃ vinicchitabbaṃ.



"过失的争端可能是恶的，可能是未说明的，过失的争端中没有善的"，在这里应当理解为这样。若在土壤开掘等的过失争端中，善心成为一种成分，那么在这种情况下就不能说“过失的争端中没有善”。因此，这里所说的并非指善心的缺失。这里所说的是：任何过失的争端若是世俗的，那它完全是恶的，在那里没有“可能是恶”的推测。而若是规范的过失，由于被限制为“我将违反这一过失”，因此违反者本身是恶的，但若是不知情的情况下，因误解而犯过失则是未说明的，因此在此处，基于限制与不限制的情况，指出这一推测——“过失的争端可能是恶的，可能是未说明的，过失的争端中没有善的”。
若有人说“善心所犯的过失，这称为过失的争端是善的”，而对于那些没有心的生物，如虫子、毛发等的起因，也可能产生善心，但在此情况下，即使善心存在，也不算作过失的成分。就身体语言而言，若是身体语言的某一部分在活动中移动，那么它仅是一个成分，而这也因其属于色法的范围而被视为未说明的。
“他知道”这句话的意思是：若某心成为过失的成分，则他在知道对象的情况下，意识到“我将违反这一过失”，并在知晓的情况下，心中产生了违反的意图，因此他所犯的过失就称为“过失的争端是恶的”。
在未说明的情况下，若某心成为过失的成分，而他因不知情而违反，因未意识到而与之相结合，因未意识到的违反意图而不作意识地进行，若他因此而犯下过失，那么这称为“过失的争端是未说明的”。
“这是争论而非争端”，在这里应理解为由于缺乏止息而不构成争端。
关于争端的讨论到此结束。
关于争端的平息及止息的讨论
“所有比丘的行为应当依照”在这里，四分法中有四个，五分法中有五个，十分法中有十个，二十分法中有二十个比丘的行为应当被理解。
“良好地掌握”是指被很好地掌握并应当被接受。接受后应当说“今天我们洗锅，今天我们煮碗，今天有一个人来帮忙”，以便于展示尊重。
“无量的声音在产生”是指无数的言语从各个方向产生。“言语”也是如此。应当被视为被认可的，应该被接受或被认可，或是根据第二次提案的行为。这样，经过认可的比丘，或在该团体中坐着的，若对外界说“其他人不应当说任何事情”，则应当对此争端作出裁决。

233.Tatrāssāti tassaṃ parisati bhaveyya. Neva suttaṃ āgatanti na mātikā āgatā. No suttavibhaṅgoti vinayopi na paguṇo. Byañjanacchāyāya atthaṃ paṭibāhatīti byañjanamattameva gahetvā atthaṃ paṭisedheti. Jātarūparajatakhettavatthupaṭiggahaṇādīsu vinayadharehi bhikkhūhi āpattiyā kāriyamāne disvā ‘‘kiṃ ime āpattiyā kāretha, ‘nanu jātarūparajatapaṭiggahaṇā paṭivirato hotī’ti evaṃ sutte paṭiviratimattameva vuttaṃ, natthi ettha āpattī’’ti vadati. Aparo dhammakathiko suttassa āgatattā olambetvā nivāsentānaṃ āpattiyā āropiyamānāya ‘‘kiṃ imesaṃ āpattiṃ ropetha, ‘nanu parimaṇḍalaṃ nivāsessāmīti sikkhā karaṇīyā’ti evaṃ sikkhākaraṇamattamevettha vuttaṃ, natthi ettha āpattī’’ti vadati.

234.Yathā bahutarā bhikkhūti ettha ekenapi adhikā bahutarāva ko pana vādo dvīhi tīhīti.

Adhikaraṇavūpasamanasamathakathā niṭṭhitā.

Tividhasalākaggāhakathā

235.Saññattiyāti saññāpanatthāya. Gūḷhakantiādīsu alajjussannāya parisāya gūḷhako salākaggāho kātabbo, lajjussannāya parisāya vivaṭako, bālussannāya sakaṇṇajappako. Vaṇṇāvaṇṇāyo katvāti dhammavādīnañca adhammavādīnañca salākāyo nimittasaññaṃ āropetvā aññamaññaṃ visabhāgā kātabbā. Tato tā sabbāpi cīvarabhoge katvā vuttanayena gāhetabbā. Duggahoti paccukkaḍḍhitabbanti ‘‘duggahitā salākāyo’’ti vatvā puna gahetvā yāvatatiyaṃ gāhetabbā. Suggahoti sāvetabbanti ekasmimpi dhammavādimhi atirekajāte ‘‘suggahitā salākāyo’’ti sāvetabbaṃ. Yathā ca te dhammavādino vadanti tathā taṃ adhikaraṇaṃ vūpasametabbanti. Atha yāvatatiyampi adhammavādinova bahutarā honti, ajja ‘‘akālo, sve jānissāmā’’ti vuṭṭhahitvā alajjīnaṃ pakkhabhedatthāya dhammavādipakkhaṃ pariyesitvā punadivase salākaggāho kātabbo. Ayaṃ gūḷhako salākaggāho.

Sakaṇṇajappake pana gahite vattabboti ettha sace saṅghatthero adhammavādisalākaṃ gaṇhāti, so evaṃ avabodhetabbo – ‘‘bhante, tumhe mahallakā vayoanuppattā, tumhākaṃ etaṃ na yuttaṃ, ayaṃ pana dhammavādisalākā’’ti assa itarā salākā dassetabbā. Sace so taṃ gaṇhāti, dātabbā. Atha neva avabujjhati, tato ‘‘mā kassaci ārocehī’’ti vattabbo. Sesaṃ vuttanayameva. Vivaṭako vivaṭatthoyeva.

Tividhasalākaggāhakathā niṭṭhitā.

Tassapāpiyasikāvinayakathā

238.Pārājikasāmantaṃvāti ettha methunadhamme pārājikasāmantaṃ nāma dukkaṭaṃ hoti. Adinnādānādīsu thullaccayaṃ. Nibbeṭhentanti ‘‘na sarāmī’’ti vacanena nibbeṭhayamānaṃ. Ativeṭhetīti ‘‘iṅghāyasmā’’tiādivacanehi ativeṭhiyati. Sarāmi kho ahaṃ āvusoti pārājikapaṭicchādanatthāya evaṃ paṭijānāti. Puna tena ativeṭhiyamāno ‘‘sarāmi kho’’ti paṭiññaṃ datvā ‘‘idāni maṃ nāsessantī’’ti bhayena ‘‘davāya me’’tiādimāha. Etassa tassapāpiyasikākammaṃ kātabbaṃ. Sace sīlavā bhavissati, vattaṃ paripūretvā paṭippassaddhiṃ labhati, no ce tathā nāsitakova bhavissati. Sesaṃ sabbattha uttānatthamevāti.

Tassapāpiyasikāvinayakathā niṭṭhitā.

Samathakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Khuddakavatthukkhandhakaṃ

Khuddakavatthukathā



在那个团体中可能会有。"经典未曾到达"意味着基本文本未曾到达。"非经典注释"意味着律典也未被精通。"以文字的阴影阻碍意义"是指仅仅抓住文字本身，阻碍了意义。在金银、土地、财产接受等情况下，当律典持有者比丘正在处理过失时，有人说："你们为何处理过失？经典仅仅说'已经戒除接受金银'，这里并无过失。"另一位法师则说："经典已经到达，对于那些被剥夺者，当过失被归咎时，你们为何归咎过失？经典仅仅说'应当学习围绕着'，这里并无过失。"
"多数比丘"在这里，即使多一个人也称为多数，何况两三个人。
关于争端平息及止息的讨论到此结束。
关于三种选票的讨论
"通知"是为了使人了解。在隐秘选票中，对于无耻的团体，应进行隐秘选票；对于有羞耻心的团体，应公开；对于愚昧的团体，应在耳边私语。进行好坏评价，即对正法师和非正法师的选票做标记，使之相互区分。之后，在衣物使用中，应按照先前的方式获取。若选票被不当获取，应被驱逐，即"选票被不当获取"后，重新获取，直到第三次。若选票被正确获取，应当宣告，即当正法师的人数超过一个时，宣告"选票被正确获取"。按照正法师所说的方式，应平息争端。若直到第三次，非正法师仍然更多，今天说"现在不是时候，明天我们将知道"，为了破坏无耻者的阵营，寻找正法师的阵营，次日进行选票。这就是隐秘选票。
在私语选票中，若长老取了非正法师的选票，应这样启发他："尊者，你已年长，已达到年龄，这不适合你，这是正法师的选票"，并向他展示另一张选票。若他接受，则给予。若他不理解，则说"不要告诉任何人"。其余部分按照先前方式。公开选票就是为了公开。
三种选票讨论到此结束。
关于更坏情况的律法讨论
"接近波罗夷"中，在性行为中，接近波罗夷的是恶作。在未经允许拿取等情况下是重罪。"否认"是指通过说"我不记得"来否认。"过度否认"是指通过"请尊者"等语言被过度否认。"我确实记得"是为了掩盖波罗夷而如此承认。当他被过度否认时，承认"我确实记得"，并因恐惧被揭发而说"为了我"等。应对他进行更坏情况的行为。若他将成为持戒者，履行职责后可获得平静，若不然，他将被摧毁。其余部分在各处都很明显。
关于更坏情况的律法讨论到此结束。
止息部分的解释到此结束。
小事项章
小事项讨论

243. Khuddakavatthukkhandhake – mallamuṭṭhikāti muṭṭhikamallā. Gāmamuddavāti chavirāgamaṇḍanānuyuttā nāgarikamanussā. Gāmamoddavātipi pāṭho; esevattho. Thambheti nhānatitthe nikhaṇitvā ṭhapitatthambhe.

Kuṭṭeti iṭṭhakāsilādārukuṭṭānaṃ aññatarasmiṃ. Aṭṭāne nhāyantīti ettha aṭṭānaṃ nāma rukkhaṃ phalakaṃ viya tacchetvā aṭṭhapadākārena rājiyo chinditvā nhānatitthe nikhaṇanti, tattha cuṇṇāni ākiritvā manussā kāyaṃ ghaṃsanti. Gandhabbahatthakenāti nhānatitthe ṭhapitena dārumayahatthena, tena kira cuṇṇāni gahetvā manussā sarīraṃ ghaṃsanti . Kuruvindakasuttiyāti kuruvindakapāsāṇacuṇṇāni lākhāya bandhitvā kataguḷikakalāpako vuccati, taṃ ubhosu antesu gahetvā sarīraṃ ghaṃsanti. Viggayha parikammaṃ kārāpentīti aññamaññaṃ sarīrena sarīraṃ ghaṃsanti. Mallakaṃ nāma makaradantake chinditvā mallakamūlasaṇṭhānena kataṃ mallakanti vuccati, idaṃ gilānassāpi na vaṭṭati.

244.Akatamallakaṃ nāma dante acchinditvā kataṃ, idaṃ agilānasseva na vaṭṭati; iṭṭhakākhaṇḍaṃ pana kapālakhaṇḍaṃ vā vaṭṭati. Ukkāsikanti vatthavaṭṭiṃ; tasmā nhāyantassa yassa kassaci nhānasāṭakavaṭṭiyā piṭṭhiṃ ghaṃsituṃ vaṭṭati. Puthupāṇikanti hatthaparikammaṃ vuccati, tasmā sabbesaṃ hatthena piṭṭhiparikammaṃ kātuṃ vaṭṭati.

245.Vallikāti kaṇṇato nikkhantamuttolambakādīnaṃ etaṃ adhivacanaṃ; na kevalañca vallikā eva, yaṃkiñci kaṇṇapiḷandhanaṃ antamaso tālapaṇṇampi na vaṭṭati. Pāmaṅganti yaṃkiñci palambakasuttaṃ. Kaṇṭhasuttakanti yaṃkiñci gīvūpagaābharaṇaṃ. Kaṭisuttakanti yaṃkiñci kaṭipiḷandhanaṃ antamaso suttatantumattampi. Ovaṭṭikanti valayaṃ. Kāyūrādīni pākaṭāneva, akkhakānaṃ heṭṭhā bāhābharaṇaṃ yaṃkiñci ābharaṇaṃ na vaṭṭati.

246.Dumāsikaṃvā duvaṅgulaṃ vāti ettha sace kesā antodvemāse dvaṅgulaṃ pāpuṇanti, antodvemāseva chinditabbā. Dvaṅgulehi atikkāmetuṃ na vaṭṭati. Sacepi na dīghā, dvemāsato ekadivasampi atikkāmetuṃ na vaṭṭatiyeva; evamayaṃ ubhayenapi ukkaṭṭhaparicchedova vutto, tato oraṃ pana navaṭṭanabhāvo nāma natthi.

Kocchena osaṇṭhentīti kocchena olikhitvā sannisīdāpenti. Phaṇakenāti dantamayādīsu yena kenaci. Hatthaphaṇakenāti hattheneva phaṇakiccaṃ karontā aṅgulīhi osaṇṭhenti. Sitthatelakenāti madhusitthakaniyyāsādīsu yena kenaci cikkalena. Udakatelakenāti udakamissakena telena. Maṇḍanatthāya sabbattha dukkaṭaṃ, uddhalomena pana anulomanipātanatthaṃ hatthaṃ temetvā sīsaṃ puñchitabbaṃ. Uṇhābhitattarajasirānampi allahatthena puñchituṃ vaṭṭati.



在小事项章中 - "搏击手"是指拳击手。"城市居民"是指沉迷于肤色装饰的城市人。"城市居民"也是另一种读法；意思相同。"立柱"是指在沐浴处所埋立的柱子。
"墙"是指砖块、石块或木头墙的某一种。"在平台上沐浴"是指在平台上，如树板一样砍削，按八格形式切割并埋在沐浴处，然后撒上粉末，人们用身体摩擦。"天神手"是指在沐浴处放置的木制手，据说人们用它拿取粉末并摩擦身体。"库鲁文达线"是指用库鲁文达石粉与漆结合制成的球状束，双手抓住并摩擦身体。"分开进行按摩"是指彼此用身体摩擦身体。"按摩块"是指用鳄鱼牙切割，按鳄鱼根部形状制作的块，即使对病人也不允许。
"未制作的按摩块"是指未切割牙齿而制作的，仅对病人不允许；但砖块或碎片是允许的。"灯芯"是指衣服的边缘；因此任何人在沐浴时都可以用浴巾边缘摩擦背部。"广泛按摩"是指手部按摩，因此所有人都可以用手按摩背部。
"耳坠"是指从耳朵垂下的耳环等的称呼；不仅仅是耳坠，任何耳部装饰，甚至棕榈叶也不允许。"颈带"是指任何垂下的线。"颈部装饰"是指任何颈部饰品。"腰带"是指任何腰部装饰，甚至仅仅是线。"手环"是指手镯。其他明显的装饰品，任何在肘部以下的手臂装饰都不允许。
"两个月或两指长"中，如果头发在两个月内达到两指长，则应在两个月内剪掉。不允许超过两指长。即使头发不长，也不允许超过两个月哪怕一天；这是两种情况下的最高限制，低于此限制则没有不允许的情况。
"用梳子梳理"是指用梳子刮擦并使其坐下。"用牙签"是指用任何牙制品等。"用手指牙签"是指用手指做牙签动作。"用油浸"是指用蜂蜜浸出的汁液等任何黏性物质。"用水油"是指水混合的油。为装饰目的处处都是恶作，但为了顺利梳理头发，可以用湿手擦拭头部。即使是热汗湿透的头发，也可以用湿手擦拭。

247.Na bhikkhave ādāse vā udakapatte vāti ettha kaṃsapattādīnipi yesu mukhanimittaṃ paññāyati, sabbāni ādāsasaṅkhameva gacchanti. Kañjiyādīnipi ca udakapattasaṅkhameva. Tasmā yattha katthaci olokentassa dukkaṭaṃ. Ābādhapaccayāti ‘‘sañchavi nu kho me vaṇo, udāhu na tāvā’’ti jānanatthaṃ; ‘‘jiṇṇo nu khomhi no’’ti evaṃ āyusaṅkhāraṃ olokanatthampi vaṭṭatīti vuttaṃ.

Mukhaṃ ālimpantīti vippasannachavirāgakarehi mukhālepanehi ālimpanti. Ummaddentīti nānāummaddanehi ummaddenti. Cuṇṇentīti mukhacuṇṇakena makkhenti. Manosilikāya mukhaṃ lañchentīti manosilāya tilakādīni lañchanāni karonti, tāni haritālādīhipi na vaṭṭantiyeva. Aṅgarāgādayo pākaṭāyeva. Sabbattha dukkaṭaṃ.

248.Nabhikkhave naccaṃ vātiādīsu yaṃkiñci naccaṃ antamaso moranaccampi dassanāya gacchantassa dukkaṭaṃ. Sayampi naccantassa vā naccāpentassa vā dukkaṭameva. Gītampi yaṃkiñci naṭagītaṃ vā sādhugītaṃ vā antamaso dantagītampi ‘‘yaṃ gāyissāmā’’ti pubbabhāge okūjantā karonti, etampi na vaṭṭati. Sayaṃ gāyantassāpi gāyāpentassāpi dukkaṭameva. Vāditampi yaṃkiñci na vaṭṭati. Yaṃ pana niṭṭhubhanto vā sāsaṅke vā ṭhito accharikaṃ vā phoṭeti , pāṇiṃ vā paharati, tattha anāpatti. Sabbaṃ antarārāme ṭhitassa passato anāpatti. ‘‘Passissāmī’’ti vihārato vihāraṃ gacchantassa āpattiyeva. Āsanasālāya nisinno passati, anāpatti. ‘‘Passissāmī’’ti uṭṭhahitvā gacchato āpatti. Vīthiyaṃ ṭhatvā gīvaṃ parivattetvā passatopi āpattiyeva.

249.Sarakuttinti sarakiriyaṃ. Bhaṅgo hotīti aladdhaṃ uppādetuṃ na sakkoti; laddhaṃ samāpajjituṃ. Pacchimā janatāti amhākaṃ ācariyāpi upajjhāyāpi evaṃ gāyiṃsūti pacchimo jano diṭṭhānugatiṃ āpajjati; tatheva gāyati. Na bhikkhave āyatakenāti ettha āyatako nāma taṃ taṃ vattaṃ bhinditvā akkharāni vināsetvā pavatto. Dhamme pana suttantavattaṃ nāma atthi, jātakavattaṃ nāma atthi, gāthāvattaṃ nāma atthi, taṃ vināsetvā atidīghaṃ kātuṃ na vaṭṭati. Caturassena vattena parimaṇḍalāni padabyañjanāni dassetabbāni. Sarabhaññanti sarena bhaṇanaṃ. Sarabhaññe kira taraṅgavattadhotakavattagalitavattādīni dvattiṃsa vattāni atthi. Tesu yaṃ icchati, taṃ kātuṃ labhati. Sabbesaṃ padabyañjanaṃ avināsetvā vikāraṃ akatvā samaṇasāruppena caturassena nayena pavattanaṃyeva lakkhaṇaṃ.

Bāhiralomiṃ uṇṇinti uṇṇalomāni bahi katvā uṇṇapāvāraṃ pārupanti; tathā dhārentassa dukkaṭaṃ. Lomāni anto katvā pārupituṃ vaṭṭati. Samaṇakappakathā bhūtagāmasikkhāpadavaṇṇanāyaṃ vuttā.

251.Na bhikkhave attano aṅgajātanti aṅgajātaṃ chindantasseva thullaccayaṃ. Aññaṃ pana kaṇṇanāsāaṅguliādiṃ yaṃkiñci chindantassa tādisaṃ vā dukkhaṃ uppādentassa dukkaṭaṃ. Ahikīṭadaṭṭhādīsu pana aññaābādhapaccayā vā lohitaṃ vā mocentassa chindantassa vā anāpatti.



"比丘们，不可在镜子或水器中"，在这里，包括铜器等能显示面部形象的器具，都归入镜子的范畴。饭汤等也归入水器的范畴。因此，无论在何处观察都是恶作。"因病缘故"是为了了解"我的伤口是否愈合"，或为了观察"我是否已衰老"，这是允许的。
用涂抹面部是用能使皮肤清晰明亮的面部涂料涂抹。揉搓是用各种揉搓方式揉搓。撒粉是用面部粉末抹抹。用曼陀罗石在面部做标记是用曼陀罗石制作印记，这些即使用雌黄等也不允许。身体涂色等是显而易见的。处处都是恶作。
"比丘们，不可跳舞"等，任何舞蹈，即使是孔雀舞，去观看都是恶作。自己跳舞或让人跳舞也是恶作。任何歌曲，无论是舞台歌曲还是优美歌曲，即使是牙齿歌，在预备阶段发出声音都不允许。自己唱歌或让人唱歌也是恶作。任何乐器演奏都不允许。但是，若有人吐痰、可疑地站立或拍手，则无过失。在寺院内站立观看无过失。从一个禅堂到另一个禅堂说"我要观看"则有过失。在座位厅坐着观看无过失。若为了观看而起身则有过失。站在街道上转头观看也有过失。
"声音动作"是声音行为。"破坏发生"是指无法产生，无法实现。"后代"是指我们的老师和导师也曾如此歌唱，后代随之效仿，同样歌唱。"比丘们，不可用延长音"中，延长音是指破坏某种规则，破坏字母。在法中确实存在经文规则、本生经规则、偈颂规则，不可破坏使其过长。应以四方规则展示圆形文字符号。"声音朗诵"是指用声音朗诵。据说声音朗诵中有三十二种规则，如波浪规则、洗涤规则、流动规则等。可以选择其中任何一种。不破坏所有文字符号，不改变，以适合沙门的四方方式进行是其特征。
用外毛翻毛是指将毛发向外，披上毛毯；如此穿戴是恶作。允许将毛发向内披上。沙门规则在有关植物学戒律的解释中已说明。
"比丘们，不可触犯自身生殖器"，仅切割生殖器是重罪。切割其他如耳朵、鼻子、手指等，或造成类似痛苦，是恶作。但因蛇咬、疾病或流血而切割则无过失。

252.Candanagaṇṭhi uppannāhotīti candanaghaṭikā uppannā hoti. So kira uddhañca adho ca jālāni parikkhipāpetvā gaṅgāya nadiyā kīḷati, tassa nadīsotena vuyhamānā candanagaṇṭhi āgantvā jāle laggā, tamassa purisā āharitvā adaṃsu; evaṃ sā uppannā hoti. Iddhipāṭihāriyanti ettha vikubbaniddhipāṭihāriyaṃ paṭikkhittaṃ, adhiṭṭhāniddhi pana appaṭikkhittāti veditabbā.

Na bhikkhave sovaṇṇamayo pattotiādīsu sacepi gihī bhattagge suvaṇṇataṭṭikādīsu byañjanaṃ katvā upanāmenti, āmasitumpi na vaṭṭati. Phalikamayakācamayakaṃsamayāni pana taṭṭikādīni bhājanāni puggalikaparibhogeneva na vaṭṭanti, saṅghikaparibhogena vā gihivikaṭāni vā vaṭṭanti. ‘‘Tambalohamayopi pattova na vaṭṭati, thālakaṃ pana vaṭṭatī’’ti idaṃ sabbaṃ kurundiyaṃ vuttaṃ. Maṇimayoti ettha pana indanīlādimaṇimayo vutto. Kaṃsamayoti ettha vaṭṭalohamayopi saṅgahito.

253.Likhitunti tanukaraṇatthāyetaṃ vuttaṃ. Pakatimaṇḍalanti makaradantacchinnakamaṇḍalameva.

254.Āvaṭṭitvāti aññamaññaṃ paharitvā. Pattādhārakanti ettha ‘‘dantavallivettādīhi kate bhūmiādhārake tayo, dāruādhārake dve patte uparūpari ṭhapetuṃ vaṭṭatī’’ti kurundiyaṃ vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana vuttaṃ – ‘‘bhūmiādhārake tiṇṇaṃ pattānaṃ anokāso, dve ṭhapetuṃ vaṭṭati. Dāruādhārakadaṇḍādhārakesupi susajjitesu eseva nayo. Bhamakoṭisadiso pana dāruādhārako tīhi daṇḍakehi baddho daṇḍakādhāro ca ekassapi pattassa anokāso, tattha ṭhapetvāpi hatthena gahetvā eva nisīditabbaṃ. Bhūmiyaṃ pana nikkujjitvā ekameva ṭhapetabba’’nti.

Miḍḍhanteti ālindakamiḍḍhikādīnaṃ ante. Sace pana parivattetvā tattheva patiṭṭhāti, evarūpāya vitthiṇṇāya miḍḍhiyā ṭhapetuṃ vaṭṭati. Paribhaṇḍanteti bāhirapasse katāya tanukamiḍḍhikāya ante. Miḍḍhiyaṃ vuttanayenevetthāpi vinicchayo veditabbo.

Coḷakanti yaṃ pattharitvā patto ṭhapīyati; tasmiṃ pana asati kaṭasārake vā taṭṭikāya vā mattikāparibhaṇḍakatāya bhūmiyā vā yattha na dussati, tathārūpāya vālikāya vā ṭhapetuṃ vaṭṭati. Paṃsurajādīsu pana kharabhūmiyaṃ vā ṭhapentassa dukkaṭaṃ. Pattamāḷakaṃ iṭṭhakāhi vā dārūhi vā kātuṃ vaṭṭati . Pattakuṇḍolikāti mahāmukhakuṇḍasaṇṭhānā bhaṇḍakukkhalikā vuccati. Yo laggeyyāti yattha katthaci laggentassa dukkaṭameva. Cīvaravaṃsepi bandhitvā ṭhapetuṃ na vaṭṭati. Bhaṇḍakaṭṭhapanatthameva vā kataṃ hotu nisīdanasayanatthaṃ vā yattha katthaci mañce vā pīṭhe vā ṭhapentassa dukkaṭaṃ, aññena pana bhaṇḍakena saddhiṃ bandhitvā ṭhapetuṃ vaṭṭati. Aṭaniyaṃ bandhitvā olambetuṃ vā vaṭṭati, bandhitvāpi upari ṭhapetuṃ na vaṭṭatiyeva. Sace pana mañco vā pīṭhaṃ vā ukkhipitvā cīvaravaṃsādīsu aṭṭakachannena ṭhapitaṃ hoti, tattha ṭhapetuṃ vaṭṭati. Aṃsavaddhanakena aṃsakūṭe laggetvā aṅke ṭhapetuṃ vaṭṭati. Chatte bhattapūropi aṃsakūṭe laggitapattopi ṭhapetuṃ na vaṭṭati, bhaṇḍakena pana saddhiṃ bandhitvā vā aṭṭakaṃ katvā vā ṭhapite yo koci ṭhapetuṃ vaṭṭati.



"香木绳子出现"是指香木的绳索出现。它是将上下的网状物包裹起来，在恒河中玩耍，随着河水流动，香木绳子被卷入网中，之后人们将其捞起并放下；这样它就出现了。"神通的奇迹"在这里是指对变化的神通奇迹被排除，而对意志的神通则是少有排除的。
"比丘们，金子做的器皿"等，即使家庭中在饭菜中添加金色的装饰品，也不允许食用。用石材、陶土、铜等制成的器皿，仅限于个人使用，不适用于僧团的使用，或家庭的残余。 "即使是铅制的器皿也不允许，然而陶器则可以"，这在《古老法》中已说明。 "宝石制成的"在这里是指如蓝宝石等宝石制成的器皿。 "铜制的"在这里是指铸造的铜器。
"书写"是指为了轻便而写的。 "常规的"是指切割的鳄鱼牙的常规。
"相互打击"是指相互攻击。 "托盘承载"在这里是指"在牙齿、藤蔓等上搭建的地面托盘，木制托盘上可以放置两个器皿"，这在《古老法》中已说明。在《大论》中则说明："在地面托盘上可以放置三个器皿，两个则可以放置。对于木制托盘和支柱托盘，亦是如此。若是像风筝一样的木制托盘，三个柱子固定在一起，托盘则只能放一个，在那里放置后必须用手拿着坐下。若是在地面上放置，则只能放一个。"
"中间的"是指在涂抹中间的部分。若转动后仍然停留在那儿，则可以用这样的方式放置。 "包围"是指在外部的部分，形成轻微的涂抹。根据涂抹的说明，这里也应有判定。
"小块"是指放置的块；若没有则可用坚硬的土块或砖块等在地面上放置。若是在沙土等粗糙的地面上放置则是恶作。用陶器或木器制作的器皿可以放置。"器皿的底座"是指在大口器皿的底部的器皿。若放置在任何地方都是恶作。即使在衣物上也不允许放置。为了放置器皿而制作的器皿则可放在任何地方。若是将器皿放置在桌子或座位上，则是恶作，但与其他器皿一起放置则可以。若是将器皿放置在上面并悬挂，则不允许，即使是放置在上面也不允许。若是将座位或桌子抬起，放置在衣物等上面，则可以放置。用手臂的束缚放置在肩膀上则可以放置。用餐的器皿也不可以放置在肩膀上，若与其他器皿一起放置或用束缚固定后放置则可以。

255.Pattahatthenāti ettha na kevalaṃ yassa patto hatthe, so eva pattahattho, na kevalañca kavāṭameva paṇāmetuṃ na labhati; apica kho pana hatthe vā piṭṭhipāde vā yattha katthaci sarīrāvayave pattasmiṃ sati hatthena vā pādena vā sīsena vā yena kenaci sarīrāvayavena kavāṭaṃ vā paṇāmetuṃ ghaṭikaṃ vā ukkhipituṃ sūciṃ vā kuñcikāya apāpurituṃ na labhati. Aṃsakūṭe pana pattaṃ laggetvā yathāsukhaṃ avāpurituṃ labhati.

Tumbakaṭāhanti lābukaṭāhaṃ vuccati, taṃ pariharituṃ na vaṭṭati. Labhitvā pana tāvakālikaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭati. Ghaṭikaṭāhepi eseva nayo. Ghaṭikaṭāhanti ghaṭikapālaṃ. Abhuṃ meti utrāsavacanametaṃ. Sabbapaṃsukūlikenāti ettha cīvarañca mañcapīṭhañca paṃsukūlaṃ vaṭṭati, ajjhoharaṇīyaṃ pana dinnakameva gahetabbaṃ.

Calakānīti cabbetvā apaviddhāmisāni. Aṭṭhikānīti macchamaṃsaaṭṭhikāni. Ucchiṭṭhodakanti mukhavikkhālanodakaṃ. Etesu yaṃkiñci pattena nīharantassa dukkaṭaṃ. Pattaṃ paṭiggahaṃ katvā hatthaṃ dhovitumpi na labhati. Hatthadhotapādadhotaudakampi patte ākiritvā nīharituṃ na vaṭṭati. Anucchiṭṭhaṃ suddhapattaṃ ucchiṭṭhahatthena gaṇhituṃ na vaṭṭati, vāmahatthena panettha udakaṃ āsiñcitvā ekaṃ udakagaṇḍusaṃ gahetvā ucchiṭṭhahatthena gaṇhituṃ vaṭṭati. Ettāvatāpi hi so ucchiṭṭhapatto hoti, hatthaṃ pana bahi udakena vikkhāletvā gahetuṃ vaṭṭati. Macchamaṃsaphalāphalādīni khādanto yaṃ tattha aṭṭhiṃ vā calakaṃ vā chaḍḍetukāmo hoti, taṃ patte ṭhapetuṃ na labhati. Yaṃ pana paṭikhāditukāmo hoti, taṃ patte ṭhapetuṃ labhati. Aṭṭhikakaṇṭakādīni tattheva katvā hatthena luñcitvā khādituṃ vaṭṭati. Mukhato nīhaṭaṃ pana yaṃkiñci puna khāditukāmo hoti, taṃ patte ṭhapetuṃ na labhati. Siṅgiveranāḷikerakhaṇḍāni ḍaṃsitvā puna ṭhapetuṃ labhati.



"以器皿的手"是指不仅仅是手中有器皿的人，他才算有器皿的手，而不仅仅是不能将器皿放下；而且在任何情况下，若身体的任何部分有器皿在手、脚、头或其他身体部位，均不能用手、脚、头或任何身体部位放下器皿或拿起器皿，或用针或小工具取出器皿。若将器皿放在肩膀上，则可以随意取出。
"果实的托盘"是指果实的托盘，无法避免。若获得后，可以暂时享用。器皿的托盘也是如此。"器皿的托盘"是指器皿的托盘。 "我不怕"是指这种恐惧的说法。 "用所有的尘土"是指在这里，衣物和座位上的尘土是允许的，但在获取时只能拿到给定的部分。
"摇晃的"是指抖动和散落的食物。 "骨头的"是指鱼肉的骨头。 "冲洗水"是指用嘴冲洗的水。在这些情况下，任何用器皿取出食物都是恶作。拿起器皿并用手洗手也不允许。用洗过的手和洗过的脚在器皿上撒水也不允许。未被冲洗的干净器皿无法用左手拿起，然而在这里可以用左手沾水并用右手拿起一个水罐。即使如此，他仍然是一个干净的器皿，手也可以用外部的水冲洗后拿起。吃鱼肉、果实或其他食物时，若想丢弃骨头或摇晃的部分，则不能放在器皿上。若想将其放置，则可以放在器皿上。将骨头等放在上面并用手拿起食物是允许的。若是用嘴咬下的部分，则不能放在器皿上。咬住生姜、香料等后再放回器皿是允许的。

256.Namatakanti satthakaveṭhanakaṃ pilotikakhaṇḍaṃ. Daṇḍasatthakanti pipphalakaṃ vā aññampi vā yaṃkiñci daṇḍaṃ yojetvā katasatthakaṃ.

Kaṇṇakitā hontīti malaggahitā honti. Kiṇṇena pūretunti kiṇṇacuṇṇena pūretuṃ. Sattuyāti haliddimissakena piṭṭhacuṇṇena. Saritakanti pāsāṇacuṇṇaṃ vuccati; tena pūretuṃ anujānāmīti attho. Madhusitthakena sāretunti madhusitthakena makkhetuṃ. Saritakaṃ paribhijjatīti taṃ makkhitamadhusitthakaṃ bhijjati. Saritasipāṭikanti madhusitthakapilotikaṃ; satthakosakasipāṭiyā pana saritasipāṭikāya anulomāti kurundiyaṃ vuttaṃ. Kathinanti nisseṇimpi tattha attharitabbakaṭasārakakilañjānaṃ aññatarampi. Kathinarajjunti yāya dupaṭṭacīvaraṃ sibbantā kathine cīvarampi bandhanti. Kathinaṃ nappahotīti dīghassa bhikkhuno pamāṇena kataṃ kathinaṃ; tattha rassassa bhikkhuno cīvaraṃ patthariyamānaṃ nappahoti, antoyeva hoti; daṇḍake na pāpuṇātīti attho. Daṇḍakathinanti tassa majjhe itarassa bhikkhuno pamāṇena aññaṃ nisseṇiṃ bandhituṃ anujānāmīti attho.

Bidalakanti daṇḍakathinappamāṇena kaṭasārakassa pariyante paṭisaṃharitvā duguṇakaraṇaṃ. Salākanti dupaṭṭacīvarassa antare pavesanasalākaṃ. Vinandhanarajjunti mahānisseṇiyā saddhiṃ khuddakaṃ nisseṇiṃ vinandhituṃ rajjuṃ. Vinandhanasuttanti khuddakanisseṇiyā cīvaraṃ vinandhituṃ suttakaṃ. Vinandhitvā cīvaraṃ sibbetunti tena suttakena tattha cīvaraṃ vinandhitvā sibbituṃ. Visamā hontīti kāci khuddakā honti, kāci mahantā. Kaḷimbhakanti pamāṇasaññākaraṇaṃ yaṃkiñci tālapaṇṇādiṃ. Moghasuttakanti vaḍḍhakīnaṃ dārūsu kāḷasuttena viya haliddisuttena saññākaraṇaṃ . Aṅguliyā paṭiggaṇhantīti sūcimukhaṃ aṅguliyā paṭicchanti. Paṭiggahanti aṅgulikosakaṃ.

257.Āvesanavitthakaṃ nāma yaṃkiñci pāticaṅkoṭakādi. Uccavatthukanti paṃsuṃ ākiritvā uccavatthukaṃ kātuṃ anujānāmīti attho. Ogumphetvā ullittāvalittaṃ kātunti chadanaṃ odhunitvā ghanadaṇḍakaṃ katvā anto ceva bahi ca mattikāya limpitunti attho. Goghaṃsikāyāti veḷuṃ vā rukkhadaṇḍaṃ vā antokatvā tena saddhiṃ saṅgharitunti attho. Bandhanarajjunti tathā saṅgharitassa bandhanarajjuṃ.

258.Kaṭacchuparissāvanaṃ nāma tīsu daṇḍakesu vinandhitvā kataṃ.

259.Yo na dadeyyāti aparissāvanakasseva yo na dadāti, tassa āpatti. Yo pana attano hatthe parissāvane vijjamānepi yācati, tassa na akāmā dātabbaṃ. Daṇḍaparissāvananti rajakānaṃ khāraparissāvanaṃ viya catūsu pādesu baddhanisseṇikāya sāṭakaṃ bandhitvā majjhedaṇḍake udakaṃ āsiñcitabbaṃ, taṃ ubhopi koṭṭhāse pūretvā parissavati. Ottharakaṃ nāma yaṃ udake ottharitvā ghaṭakena udakaṃ gaṇhanti, tañhi catūsu daṇḍakesu vatthaṃ bandhitvā udake cattāro khāṇuke nikhaṇitvā tesu bandhitvā sabbapariyante udakato mocetvā majjhe ottharitvā ghaṭena udakaṃ gaṇhanti. Makasakuṭikāti cīvarakuṭikā vuccati.



"名为手把"是指手把的部分，或是用任何杖的部分来制作的手把。
"耳朵被遮住"是指被污垢所遮住。 "用填充物填满"是指用填充粉末填满。 "七种"是指用黄铜粉末填满的部分。 "石头的"是指石头粉末；因此允许填充的意思。 "用蜜糖填充"是指用蜜糖进行填充。 "被填充的部分"是指被蜜糖填充的部分。 "蜜糖的托盘"是指蜜糖的托盘；而在《古老法》中则说明了蜜糖的托盘的适用性。 "坚硬的"是指不论如何都应当将其放置的某种坚硬的食物。 "坚硬的器具"是指将粗糙的衣物缠绕在坚硬的食物上。 "坚硬的不能被取下"是指根据比丘的标准，长的坚硬的食物不能被取下；在这里短的比丘的衣物被放置时不能被取下，内在的食物也不允许；意指不能达到杖的标准。 "杖的坚硬"是指在其间允许将其他食物缠绕在一起的意思。
"捆绑"是指用杖的坚硬的食物的周围进行捆绑。 "绳索"是指在双层衣物之间的进入绳索。 "用绳索捆绑"是指与大的绳索一起捆绑小的绳索。 "用绳索捆绑的衣物"是指用小绳索捆绑的衣物。 "捆绑后用衣物缠绕"是指用绳索捆绑后用衣物缠绕。 "不均匀的"是指有些是小的，有些是大的。 "用标准"是指用任何的棕榈叶等进行标准化。 "空无"是指用黑色的线进行标识。 "用手指接触"是指用手指接触到针头。 "接触"是指接触到手指的部分。
"被覆盖的"是指任何的覆盖物，如注水器等。 "高的覆盖物"是指用土壤覆盖的高的覆盖物。 "用手指抬起"是指将覆盖物抬起并用厚的杖进行覆盖的意思。 "用树木"是指用竹子或树干进行覆盖的意思。 "捆绑的绳索"是指用同样的方式捆绑的绳索。
"用三根杖捆绑"是指在三根杖上进行捆绑。
"若不给予"是指在未覆盖的情况下不提供的，属于过失。 "而若在自己手中被覆盖时请求，则不应被强迫给予。" "杖的覆盖"是指像粗糙的覆盖物一样，在四个脚上用捆绑的绳索将水洒在中间的杖上，二者在同一位置上进行覆盖。 "取出"是指将水取出并用器皿收集水，确实是在四个脚上用衣物捆绑后，将水取出并在中间进行收集。 "蜜蜂窝"是指衣物的窝。

260.Abhisannakāyāti semhādidosussannakāyā. Aggaḷavaṭṭi nāma dvārabāhāya samappamāṇoyeva aggaḷatthambho vuccati, yattha tīṇi cattāri chiddāni katvā sūciyo denti. Kapisīsakaṃ nāma dvārabāhaṃ vijjhitvā tattha pavesito aggaḷapāsako vuccati. Sūcikāti tattha majjhe chiddaṃ katvā pavesitā. Ghaṭikāti upari yojitā. Maṇḍalikaṃ kātunti nīcavatthukaṃ cinituṃ. Dhūmanettanti dhūmanikkhamanachiddaṃ. Vāsetunti gandhena vāsetuṃ. Udakaṭṭhānanti udakatthapanaṭṭhānaṃ. Tattha ghaṭena udakaṃ ṭhapetvā sarāvakena vaḷañjetabbaṃ. Koṭṭhakoti dvārakoṭṭhako.

261.Tissopaṭicchādiyoti ettha jantāgharapaṭicchādi ca udakapaṭicchādi ca parikammaṃ karontasseva vaṭṭati, sesesu abhivādanādīsu na vaṭṭati. Vatthapaṭicchādi sabbakammesu vaṭṭati. Udakaṃ na hotīti nhānodakaṃ na hoti.

262.Tulanti paṇṇikānaṃ viya udakaubbāhanakatulaṃ. Karakaṭako vuccati goṇe vā yojetvā hatthehi vā gahetvā dīghavarattādīhi ākaḍḍhanayantaṃ. Cakkavaṭṭakanti arahaṭaghaṭiyantaṃ. Cammakhaṇḍaṃ nāma tulāya vā karakaṭake vā yojetabbakaṃ cammabhājanaṃ. Pākaṭā hotīti aparikkhittā hoti. Udakapuñchanīti daṇḍamayāpi visāṇamayāpi dārumayāpi vaṭṭati, tassā asati coḷakenāpi udakaṃ paccuddharituṃ vaṭṭati.

263.Udakamātikanti udakassa āgamanamātikaṃ. Nillekhajantāgharaṃ nāma āviddhapakkhapāsakaṃ vuccati, gopānasīnaṃ upari maṇḍale pakkhapāsake ṭhapetvā katakūṭacchadanassetaṃ nāmaṃ. Cātumāsaṃ nisīdanenāti nisīdanena cattāro māse na vippavasitabbanti attho.

264.Pupphābhikiṇṇesūti pupphehi santhatesu. Namatakaṃ nāma eḷakalomehi kataṃ avāyimaṃ cammakhaṇḍaparihārena paribhuñjitabbaṃ. Āsittakūpadhānaṃ nāma tambalohena vā rajatena vā katāya peḷāya etaṃ adhivacanaṃ, paṭikkhittattā pana dārumayāpi na vaṭṭati. Maḷorikāti daṇḍadhārako vuccati. Yaṭṭhiādhārakapaṇṇādhārakapacchikapiṭṭhānipi ettheva paviṭṭhāni. Ādhārakasaṅkhepagamanato hi paṭṭhāya chiddaṃ viddhampi aviddhampi vaṭṭatiyeva. Ekabhājaneti ettha sace eko bhikkhu bhājanato phalaṃ vā pūvaṃ vā gahetvā gacchati, tasmiṃ apagate itarassa sesakaṃ bhuñjituṃ vaṭṭati. Itarassāpi tasmiṃ khīṇe puna gahetuṃ vaṭṭati.

265.Aṭṭhahaṅgehīti ettha ekekenapi aṅgena samannāgatassa antosīmāya vā nissīmaṃ gantvā nadīādīsu vā nikkujjituṃ vaṭṭatiyeva. Evaṃ nikkujjite pana patte tassa gehe koci deyyadhammo na gahetabbo – ‘‘asukassa gehe bhikkhaṃ mā gaṇhitthā’’ti aññesu vihāresupi pesetabbaṃ. Ukkujjanakāle pana yāvatatiyaṃ yācāpetvā hatthapāsaṃ vijahāpetvā ñattidutiyakammena ukkujjitabbo.



"异样的身体"是指有不洁的身体。 "门框"是指与门的两侧相称的框架，那里有三个或四个切口，放置针。 "猕猴的头"是指在门框上被打破后进入的头部。 "针"是指中间有切口的部分。 "器皿"是指在上面连接的部分。 "圆形的"是指用低矮的衣物进行清理。 "烟雾的"是指烟雾从切口中流出。 "用香气"是指用香气进行清理。 "水的地方"是指水的放置地点。在那里，水应当用器皿放置并由声闻进行摇动。 "柱子"是指门柱。
"遮盖"是指在这里，动物的遮盖和水的遮盖都适用，其他的如问候等不适用。 "衣物的遮盖"在所有的工作中都适用。 "水不算"是指洗澡的水不算。
"重物"是指像叶子一样的水的重物。 "长的托盘"是指用手抓住牛等，进行拉扯的方式。 "轮子"是指像阿拉汉的器皿。 "皮肤的部分"是指用秤或托盘来使用的皮肤容器。 "显而易见"是指没有被遮盖。 "水的收集"是指用木材、骨头或其他材料制作的器皿，若没有的话，也可以用衣物来收集水。
"水的母体"是指水的来源。 "被标记的动物房"是指用羽毛制成的部分，放置在动物的上方，形成的覆盖物。 "四个月的坐"是指坐着的四个月不能离开。
"花瓣的散落"是指用花瓣进行装饰。 "名为手把"是指用小虫制作的皮肤部分。 "用铅或银制作的"是指用铅或银制作的部分，由于被遮盖，所以木制的也不适用。 "小虫"是指用杖的部分。 "用支撑的叶子、支撑的后背"等在这里被放置。 "支撑的数量"从开始到结束，切口是否被打破都适用。 "单个的容器"是指如果一个比丘拿着容器的果实或谷物离开，在他离开后，其他的可以继续享用。如果其他的在他离开后再次被拿走也是可以的。
"八个部分"是指在每个部分的边界上，向内移动并在河流等地方进行清理。这样清理后，家中不应有任何给付物——"在某个家中不要收取乞讨"——在其他的寺院中也应如此。若在清理时，应当允许请求三次，放下手中的东西并通过通知第二次的工作进行清理。

268.Purakkhatvāti aggato katvā. Saṃharantūti saṃhariyantu. Celapaṭikanti celasantharaṃ. So kira ‘‘sace ahaṃ puttaṃ lacchāmi, akkamissati me bhagavā celapaṭika’’nti iminā ajjhāsayena santhari, abhabbo cesa puttalābhāya; tasmā bhagavā na akkami. Yadi akkameyya, pacchā puttaṃ alabhanto ‘‘nāyaṃ sabbaññū’’ti diṭṭhiṃ gaṇheyya. Idaṃ tāva bhagavato anakkamane kāraṇaṃ. Yasmā pana bhikkhūpi ye ajānantā akkameyyuṃ, te gihīnaṃ paribhūtā bhaveyyuṃ; tasmā bhikkhū paribhavato mocetuṃ sikkhāpadaṃ paññapesi. Idaṃ sikkhāpadapaññāpane kāraṇaṃ.

Maṅgalatthāya yāciyamānenāti apagatagabbhā vā hotu garugabbhā vā, evarūpesu ṭhānesu maṅgalatthāya yāciyamānena akkamituṃ vaṭṭati. Dhotapādakaṃ nāma pādadhovanaṭṭhāne dhotehi pādehi akkamanatthāya paccattharaṇaṃ atthataṃ hoti, taṃ akkamituṃ vaṭṭati.

269.Katakaṃ nāma padumakaṇṇikākāraṃ pādaghaṃsanatthaṃ kaṇṭake uṭṭhāpetvā kataṃ. Taṃ vaṭṭaṃ vā hotu caturassādibhedaṃ vā, bāhulikānuyogattā paṭikkhittameva, neva paṭiggahetuṃ na paribhuñjituṃ vaṭṭati. Sakkharāti pāsāṇo vuccati; pāsāṇapheṇakopi vaṭṭati. Vidhūpananti vījanī vuccati . Tālavaṇṭaṃ pana tālapaṇṇehi vā kataṃ hotu veḷudantavilīvehi vā morapiñchehi vā cammavikatīhi vā sabbaṃ vaṭṭati. Makasabījanī dantamayavisāṇamayadaṇḍakāpi vaṭṭati, vākamayabījaniyā ketakapārohakuntālapaṇṇādimayāpi saṅgahitā.

270.Gilānassa chattanti ettha yassa kāyaḍāho vā pittakopo vā hoti, cakkhu vā dubbalaṃ, añño vā koci ābādho vinā chattena uppajjati, tassa gāme vā araññe vā chattaṃ vaṭṭati. Vasse pana cīvaraguttatthaṃ vāḷamigacorabhayesu ca attaguttatthampi vaṭṭati. Ekapaṇṇacchattaṃ pana sabbattheva vaṭṭati.

Asissāti asi assa. Vijjotalatīti vijjotati. Daṇḍasammutinti ettha pamāṇayutto catuhatthoyeva daṇḍo sammannitvā dātabbo. Tato ūnātiritto vināpi sammutiyā sabbesaṃ vaṭṭati. Sikkā pana agilānassa na vaṭṭati, gilānassāpi sammannitvāva dātabbā.

273.Romanthakassāti ettha ṭhapetvā romanthakaṃ sesānaṃ āgataṃ uggāraṃ mukhe sandhāretvā gilantānaṃ āpatti. Sace pana asandhāritameva paragalaṃ gacchati, vaṭṭati.

Yaṃ diyyamānanti yaṃ dāyakehi diyyamānaṃ paṭiggahitabhājanato bahi patitaṃ, taṃ bhikkhunā sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ anujānāmīti attho. Idaṃ bhojanavagge vaṇṇitameva.

274.Kuppaṃ karissāmīti saddaṃ karissāmi. Nakhādīhi nakhacchedane āpatti natthi, anurakkhaṇatthaṃ pana nakhacchedanaṃ anuññātaṃ. Vīsatimaṭṭhanti vīsatipi nakhe likhitamaṭṭhe kārāpenti. Malamattanti nakhato malamattaṃ apakaḍḍhituṃ anujānāmīti attho.



"置于前面"是指放在前面。"收集"是指应当被收集。"衣布"是指衣物的铺垫。据说，他想："如果我能得到儿子，世尊将践踏我的衣布"，带着这种想法铺垫，但他无法获得儿子；因此世尊没有践踏。如果他践踏了，之后未能得到儿子，可能会产生"他并非全知"的见解。这是世尊不践踏的原因。又因为不知情的比丘可能会践踏，从而被在家人轻视；因此为了解救比丘免于被轻视，制定了此戒律。这是制定戒律的原因。
"为吉祥而被请求"是指无论是已离开怀孕期还是处于怀孕期，在这种情况下为吉祥而被请求时可以践踏。"洗脚处"是指在洗脚处用已洗过的脚践踏为目的而铺设的垫子，可以践踏。
"制作物"是指像莲花花蕊形状，为摩擦脚而在刺上制作的东西。无论是圆形还是方形，由于过分娇惯而被禁止，既不能接受也不能使用。"石头"是指石块；石头的泡沫也是允许的。"驱蚊"是指扇子。无论是用棕榈叶、竹子、孔雀羽毛还是皮革制成的扇子都是允许的。苍蝇扇子、象牙或角制的扇子也是允许的，草制的扇子也包括在内。
"生病者的伞"是指对于身体发热、胆汁激动、眼睛虚弱或其他任何疾病，无论在村庄还是森林中，都允许使用伞。在雨季时，为保护衣物和防范野兽盗贼的危险，也允许使用。单层叶子制成的伞在任何地方都是允许的。
"应该是剑"是指剑应该是。"光照"是指发光。"杖的认可"是指只有四肘长度的杖经过认可后才能给予。低于或高于此长度的，无需认可都是允许的。但对于非病人不允许，即使是病人也必须经过认可后才能给予。
"反刍者"是指除了反刍外，其他返上来的食物在口中被抑制的，算作过失。如果未被抑制就直接进入他人的喉咙，则是允许的。
"被给予的"是指被施舍者给予，从接受的容器外掉落的，允许比丘自己拿取并使用。这在饮食类别中已有详细说明。
"我将发出声音"是指将发出声音。剪指甲等没有过失，为了保养允许剪指甲。二十个指甲都可以修剪。"污垢"是指允许从指甲上除去少许污垢。

275.Khurasipāṭikanti khurakosakaṃ . Massuṃ kappāpentīti kattariyā massuṃ chedāpenti. Massuṃ vaḍḍhāpentīti massuṃ dīghaṃ kārenti. Golomikanti hanukamhi dīghaṃ katvā ṭhapitaṃ eḷakamassu vuccati. Caturassakanti catukoṇaṃ. Parimukhanti ure lomasaṃharaṇaṃ. Aḍḍhadukanti udare lomarājiṭṭhapanaṃ. Āpatti dukkaṭassāti massukappāpanādīsu sabbattha āpatti dukkaṭassa. Ābādhappaccayā sambādhe lomanti gaṇḍavaṇarudhiādiābādhappaccayā. Kattarikāyāti gaṇḍavaṇarudhisīsarogābādhappaccayā. Sakkharādīhi nāsikālomaggāhāpane āpatti natthi. Anurakkhaṇatthaṃ pana saṇḍāso anuññāto. Na bhikkhave palitaṃ gāhāpetabbanti ettha yaṃ bhamukāya vā nalāṭe vā dāṭhikāya vā uggantvā bībhacchaṃ ṭhitaṃ, tādisaṃ lomaṃ palitaṃ vā apalitaṃ vā gāhāpetuṃ vaṭṭati.

277.Kaṃsapattharikāti kaṃsabhaṇḍavāṇijā. Bandhanamattanti vāsikattarayaṭṭhiādīnaṃ bandhanamattaṃ.

278.Nabhikkhave akāyabandhanenāti ettha abandhitvā nikkhamantena yattha sarati, tattha bandhitabbaṃ. Āsanasālāya bandhissāmīti gantuṃ vaṭṭati. Saritvā yāva na bandhati, na tāva piṇḍāya caritabbaṃ. Kalābukaṃ nāma bahurajjukaṃ. Deḍḍubhakaṃ nāma udakasappasīsasadisaṃ. Murajaṃ nāma murajavaṭṭisaṇṭhānaṃ veṭhetvā kataṃ. Maddavīṇaṃ nāma pāmaṅgasaṇṭhānaṃ. Īdisañhi ekampi na vaṭṭati, pageva bahūni. Paṭṭikaṃ sūkarantakanti ettha pakativītā vā macchakaṇṭakavāyimā vā paṭṭikā vaṭṭati, sesā kuñjaracchikādibhedā na vaṭṭanti. Sūkarantakaṃ nāma kuñjikākosakasaṇṭhānaṃ hoti. Ekarajjukaṃ pana muddikakāyabandhanañca sūkarantakaṃ anulometi. Anujānāmi bhikkhave murajaṃ maddavīṇanti idaṃ dasāsuyeva anuññātaṃ . Pāmaṅgadasā cettha catunnaṃ upari na vaṭṭati. Sobhaṇaṃ nāma veṭhetvā mukhavaṭṭisibbanaṃ. Guṇakaṃ nāma mudiṅgasaṇṭhānena sibbanaṃ; evaṃ sibbitā hi antā thirā honti. Pavanantoti pāsanto vuccati.



"剃刀的盒子"是指剃刀的容器。"允许修剪胡须"是指用剪刀剪除胡须。"使胡须生长"是指使胡须变长。"羊毛"是指在下巴上长期保持的羊毛胡须。"四方形"是指四角。"面部"是指胸部的毛发收集。"半双"是指腹部毛发排列。"犯轻罪"是指在所有修剪胡须等情况下都犯轻罪。"因疾病而"是指因疖、血管等疾病。"用剪刀"是指因疖、血管、头部疾病。对于石头等用鼻子毛发进行清理没有过失。为了保养允许使用夹子。"诸比丘，不应拔白发"是指在眉毛、额头或牙齿上生长的丑陋的毛发，无论是白发还是非白发，都允许拔除。
"铜器摊"是指铜器商人。"仅仅捆绑"是指仅仅捆绑剃刀、杖等。
"诸比丘，不应无系缚而离开"是指在未系缚的情况下离开时，应在记得的地方系缚。"我将在坐堂系缚"是指允许前往。记得之前未系缚，不应去乞食。"多绳结"是指多根绳子。"三角形"是指像水蛇头的形状。"鼓"是指缠绕鼓棒形状制作。"柔软琴"是指像手掌形状。这样的即使一个都不允许，何况多个。"编织的针头"是指原始编织或鱼刺编织的，其他如象等编织不允许。"针头"是指类似小瓶形状。单根绳子和指环的身体系缚以及针头是允许的。"诸比丘，我允许鼓和柔软琴"是在十种情况下允许的。手掌十个在四个以上不允许。"装饰"是指缠绕并缝合口部。"纽扣"是指像肌肉形状的缝合；这样缝合的末端会更牢固。"吹"是指从一侧说。

280.Hatthisoṇḍakaṃ nāma nābhimūlato hatthisoṇḍasaṇṭhānaṃ olambakaṃ katvā nivatthaṃ coḷikaitthīnaṃ nivāsanaṃ viya. Macchavāḷakaṃ nāma ekato dasantaṃ ekato pāsantaṃ olambetvā nivatthaṃ. Catukaṇṇakaṃ nāma upari dve, heṭṭhato dveti evaṃ cattāro kaṇṇe dassetvā nivatthaṃ. Tālavaṇṭakaṃ nāma tālavaṇṭākārena sāṭakaṃ olambetvā nivāsanaṃ. Satavalikaṃ nāma dīghasāṭakaṃ anekakkhattuṃ obhañjitvā ovaṭṭikaṃ karontena nivatthaṃ, vāmadakkhiṇapassesu vā nirantaraṃ valiyo dassetvā nivatthaṃ. Sace pana jāṇuto paṭṭhāya ekā vā dve vā valiyo paññāyanti, vaṭṭati.

Saṃvelliyaṃ nivāsentīti mallakammakārādayo viya kacchaṃ bandhitvā nivāsenti; evaṃ nivāsetuṃ gilānassapi maggappaṭipannassapi na vaṭṭati. Yampi maggaṃ gacchantā ekaṃ vā dve vā koṇe ukkhipitvā antaravāsakassa upari laggenti, anto vā ekaṃ kāsāvaṃ tathā nivāsetvā bahi aparaṃ nivāsenti, sabbaṃ na vaṭṭati. Gilāno pana anto kāsāvassa ovaṭṭikaṃ dassetvā aparaṃ upari nivāsetuṃ labhati. Agilānena dve nivāsentena saguṇaṃ katvā nivāsetabbāni. Iti yañca idha paṭikkhittaṃ, yañca sekhiyavaṇṇanāyaṃ; taṃ sabbaṃ vajjetvā nibbikāraṃ timaṇḍalaṃ paṭicchādentena parimaṇḍalaṃ nivāsetabbaṃ. Yaṃkiñci vikāraṃ karonto dukkaṭā na muccati. Na bhikkhave gihipārutaṃ pārupitabbanti evaṃ paṭikkhittaṃ gihipārutaṃ apārupitvā, ubho kaṇṇe samaṃ katvā pārupanaṃ parimaṇḍalapārupanaṃ nāma, taṃ pārupitabbaṃ.

Tattha yaṃkiñci setapaṭapārutaṃ paribbājakapārutaṃ ekasāṭakapārutaṃ soṇḍapārutaṃ antepurikapārutaṃ mahājeṭṭhakapārutaṃ kuṭipavesakapārutaṃ brāhmaṇapārutaṃ pāḷikārakapārutanti evamādi parimaṇḍalalakkhaṇato aññathā pārutaṃ, sabbametaṃ gihipārutaṃ nāma. Tasmā yathā setapaṭā aḍḍhapālakanigaṇṭhā pārupanti, yathā ca ekacce paribbājakā uraṃ vivaritvā dvīsu aṃsakūṭesu pāvuraṇaṃ ṭhapenti, yathā ca ekasāṭakā manussā nivatthasāṭakassa ekenantena piṭṭhiṃ pārupitvā ubho kaṇṇe ubhosu aṃsakūṭesu ṭhapenti, yathā ca surāsoṇḍādayo sāṭakena gīvaṃ parikkhipantā ubho ante udare vā olambenti; piṭṭhiyaṃ vā khipanti, yathā ca antepurikāyo akkhitārakamattaṃ dassetvā oguṇṭhikaṃ pārupanti, yathā ca mahājeṭṭhā dīghasāṭakaṃ nivāsetvā tasseva ekenantena sakalasarīraṃ pārupanti, yathā ca kassakā khettakuṭiṃ pavisantā sāṭakaṃ paliveṭhetvā upakacchake pakkhipitvā tasseva ekenantena sarīraṃ pārupanti, yathā ca brāhmaṇā ubhinnaṃ upakacchakānaṃ antarena sāṭakaṃ pavesetvā aṃsakūṭesu pakkhipanti, yathā ca pāḷikārako bhikkhu ekaṃsapārupanena pārutaṃ vāmabāhuṃ vivaritvā cīvaraṃ aṃsakūṭaṃ āropeti; evaṃ apārupitvā sabbepi ete aññe ca evarūpe pārupanadose vajjetvā nibbikāraṃ parimaṇḍalaṃ pārupitabbaṃ. Tathā apārupitvā ārāme vā antaraghare vā anādarena yaṃkiñci vikāraṃ karontassa dukkaṭaṃ.

281.Muṇḍavaṭṭīti yathā rañño kuhiñci gacchato parikkhārabhaṇḍavahanamanussāti adhippāyo. Antarākājanti majjhe laggetvā dvīhi vahitabbabhāraṃ.

282.Acakkhussanti cakkhūnaṃ hitaṃ na hoti; parihāniṃ janeti. Nacchādetīti na ruccati. Aṭṭhaṅgulaparamanti manussānaṃ pamāṇaṅgulena aṭṭhaṅgulaparamaṃ. Atimaṭāhakanti atikhuddakaṃ.



"象鼻形"是指从脐部开始，像象鼻形状悬垂，类似女性的内衣穿着方式。"鱼尾"是指从一侧向下延伸至另一侧悬垂。"四角"是指上面两角，下面两角，如此展示四个角。"棕榈杖形"是指像棕榈杖形状悬垂穿着。"百褶"是指长衣多次折叠成圆形，或在左右两侧连续显示褶皱。如果从膝盖开始只显示一两个褶皱，则是允许的。
"缠绕着穿"是指像运动员一样系紧腰部穿着；对于病人或在路上行走者都不允许。即使在路上行走时，提起一两个角悬挂在内裤上方，或在内部用一件袈裟这样穿着，外面再穿另一件，都是不允许的。但病人可以在袈裟内部显示圆形，然后在外面穿另一件。非病人两人穿着时，应该整齐地穿着。因此，除了已被禁止的和在戒律说明中提到的，应该避免所有变化，整齐地遮盖三角区域。做任何变化都会犯轻罪。"诸比丘，不应穿在家人的外衣"是指禁止穿在家人的外衣，应该两个耳朵平整地遮盖，这称为圆形遮盖。
在这里，任何白色布料、游方者的外衣、单件外衣、象鼻形外衣、后宫外衣、长老外衣、进入小屋的外衣、婆罗门外衣、制作者外衣等，只要不符合圆形特征，都称为在家人的外衣。因此，像白色布料的半裸行者、某些游方者敞开胸部在两肩放置外衣、单件外衣的人用一端遮背部并在两耳和两肩放置、酒徒等用衣服围绕颈部并在腹部悬垂或扔在背上、后宫人员仅露眼睛遮盖、长老穿长衣用一端遮全身、农民进入田间小屋时缠绕衣服放在腋下并用一端遮身、婆罗门在两腋间放置衣服并放在肩上、比丘用单肩遮盖并敞开左臂将衣服放在肩上等所有这些遮盖方式的缺陷都应避免，应该整齐地圆形遮盖。不这样做，在寺院或室内不敬地做任何变化都会犯轻罪。
"秃头环"是指国王外出时随行搬运随身物品的随从。"中间悬挂"是指放在中间，可由两人携带负重。
"不利于眼睛"是指对眼睛无益；会造成损害。"不悦"是指不受欢迎。"八指为限"是指按人类手指尺寸为八指为限。"过于狭小"是指极其微小。

283.Dāyaṃ ālimpentīti tiṇavanādīsu aggiṃ denti. Paṭagginti paṭiaggiṃ. Parittanti appaharitakaraṇena vā parikhākhaṇanena vā parittāṇaṃ. Ettha pana anupasampanne sati sayaṃ aggiṃ dātuṃ na labhati, asati aggimpi dātuṃ labhati, bhūmiṃ tacchetvā tiṇānipi harituṃ, parikhampi khaṇituṃ, allasākhaṃ bhañjitvāpi aggiṃ nibbāpetuṃ labhati, senāsanaṃ pattaṃ vā appattaṃ vā tathā nibbāpetuṃ labhatiyeva. Udakena pana kappiyeneva labhati, na itarena.

284.Sati karaṇīyeti sukkhakaṭṭhādiggahaṇakicce sati. Porisiyanti purisappamāṇaṃ. Āpadāsūti vāḷamigādayo vā disvā maggamūḷho vā disā oloketukāmo hutvā davaḍāhaṃ vā udakoghaṃ vā āgacchantaṃ disvā evarūpāsu āpadāsu atiuccampi rukkhaṃ ārohituṃ vaṭṭati.

285.Kalyāṇavākkaraṇāti madhurasaddā. Chandaso āropemāti vedaṃ viya sakkatabhāsāya vācanāmaggaṃ āropema. Sakāya niruttiyāti ettha sakā nirutti nāma sammāsambuddhena vuttappakāro māgadhiko vohāro.

286.Lokāyataṃ nāma sabbaṃ ucchiṭṭhaṃ, sabbaṃ anucchiṭṭhaṃ, seto kāko, kāḷo bako; iminā ca iminā ca kāraṇenāti evamādiniratthakakāraṇapaṭisaṃyuttaṃ titthiyasatthaṃ.

288.Antarā ahosīti antaritā ahosi paṭicchannā.

289.Ābādhappaccayāti yassa ābādhassa lasuṇaṃ bhesajjaṃ; tappaccayāti attho.

290.Passāvapādukanti ettha pādukā iṭṭhakāhipi silāhipi dārūhipi kātuṃ vaṭṭati. Vaccapādukāyapi eseva nayo. Pariveṇanti vaccakuṭiparikkhepabbhantaraṃ.

293.Yathādhammokāretabboti dukkaṭavatthumhi dukkaṭena pācittiyavatthumhi pācittiyena kāretabbo. Paharaṇatthaṃ kataṃ paharaṇīti vuccati, yassa kassaci āvudhasaṅkhātassetaṃ adhivacanaṃ, taṃ ṭhapetvā aññaṃ sabbaṃ lohabhaṇḍaṃ anujānāmīti attho. Katakañca kumbhakārikañcāti ettha katakaṃ vuttameva. Kumbhakārikañcāti dhaniyasseva sabbamattikāmayakuṭi vuccati. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Khuddakavatthukathā niṭṭhitā.

Khuddakavatthukkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Senāsanakkhandhakaṃ

Vihārānujānanakathā

294. Senāsanakkhandhake – apaññattaṃ hotīti ananuññātaṃ hoti. Vihāro nāma aḍḍhayogādimuttako avasesāvāso. Aḍḍhayogoti supaṇṇavaṅkagehaṃ. Pāsādoti dīghapāsādo. Hammiyanti upariākāsatale patiṭṭhitakūṭāgāro pāsādoyeva. Guhāti iṭṭhakāguhā silāguhā dāruguhā paṃsuguhā. Āgatānāgatassa cātuddisassa saṅghassāti āgatassa ca anāgatassa ca catūsu disāsu appaṭihatacārassa cātuddisassa saṅghassa.

295. Anumodanagāthāsu – sītaṃ uṇhanti utuvisabhāgavasena vuttaṃ. Sisire cāpi vuṭṭhiyoti ettha sisiroti samphusitakavāto vuccati. Vuṭṭhiyoti ujukameghavuṭṭhiyo eva. Etāni sabbāni paṭihantīti imināva padena yojetabbāni.

Paṭihaññatīti vihārena paṭihaññati. Leṇatthanti nilīyanatthaṃ. Sukhatthanti sītādiparissayābhāvena sukhavihāratthaṃ. Jhāyituñca vipassitunti idampi padadvayaṃ ‘‘sukhatthañcā’’ti imināva padena yojetabbaṃ. Idañhi vuttaṃ hoti – sukhatthañca vihāradānaṃ, katamaṃ sukhatthaṃ? Jhāyituṃ vipassituñca yaṃ sukhaṃ, tadatthaṃ. Atha vā parapadenapi yojetabbaṃ – jhāyituñca vipassituñca vihāradānaṃ; idha jhāyissanti vipassissantīti dadato vihāradānaṃ saṅghassa aggaṃ buddhena vaṇṇitaṃ. Vuttañhetaṃ – ‘‘so ca sabbadado hoti, yo dadāti upassaya’’nti (saṃ. ni. 

"点燃草地"是指在草地等处点火。"对面的火"是指对面的火。"防护"是指通过轻微破坏或挖沟渠来防护。在这里，如果未受具足戒，不能自行点火，但可以点火，可以平整土地、搬运草、挖沟渠、折断湿树枝来熄灭火，无论住处是否已到，都可以这样做。但只能用允许的水，不能用其他水。
"有应做之事"是指在需要拿取干柴等情况下。"人的尺寸"是指人的标准尺寸。"在灾难中"是指看到野兽等，或迷路，或想观察方向，或看到森林大火、水灾等，在这种灾难中允许攀登极高的树。
"善语"是指悦耳的声音。"我们将诵读韵律"是指像吠陀一样用尊贵语言朗读。"用自己的语言"是指由正等觉者说明的摩揭陀方言。
"世间论"是指所有被吃剩的、未被吃剩的，白乌鸦、黑鹭鸟；诸如此类无意义原因相关的外道论。
"中间曾是"是指中间被遮蔽。
"因疾病"是指大蒜是某种疾病的药；"因此"是其意思。
"排泄凉鞋"是指凉鞋可以用砖、石头或木头制作。排泄凉鞋也是同样道理。"厢房"是指厕所周围的内部区域。
"应按法处理"是指在轻罪事项中用轻罪，在波逸提罪事项中用波逸提罪处理。"为打击而制作的打击工具"是指除了任何被称为武器的之外，允许所有金属制品。"制作物和陶工"中，制作物已经被提及。陶工是指陶匠的全部泥土制屋。其余部分在各处都很明显。
小事项的叙述已完成。
小事项章节的解释已完成。
住处章节
允许住处的叙述
在住处章节 - "未被制定"是指未被允许。"住处"是指半月形等建筑之外的其余居住处。"半月形"是指鸟形弯曲的房屋。"宫殿"是指长宫殿。"高楼"是指建在上层空间的尖顶宫殿，即宫殿。"洞穴"是指砖洞、石洞、木洞、土洞。"来去四方僧团"是指来的、未来的、在四个方向不受阻碍的僧团。
在随喜偈颂中 - "寒冷和炎热"是根据季节不同的情况说的。"在寒冷季节和雨季"中，"寒冷"是指微风触及。"雨季"是指正直的云雨。"这些都阻挡"应与这个词连接。
"被阻挡"是指被住处阻挡。"为了庇护"是为了隐蔽。"为了安乐"是为了没有寒冷等不适。"为了禅定和观察"这两个词也应与"为了安乐"这个词连接。这是说：住处的给予是为了安乐，什么是安乐？为了禅定和观察而感到快乐。或者也可以与另一个词连接 - 为了禅定和观察而给予住处；在这里给予住处给僧团，因为他们将在此禅定和观察，被佛陀称赞为最高的施舍。正如所说："最高的施舍者是给予庇护处者"。

1.42).

Yasmā ca aggaṃ vaṇṇitaṃ , ‘‘tasmā hi paṇḍito poso’’ti gāthā. Vāsayettha bahussuteti ettha vihāre pariyattibahussute ca paṭivedhabahussute ca vāseyya. Tesaṃ annañcāti yaṃ tesaṃ anucchavikaṃ annañca pānañca vatthāni ca mañcapīṭhādisenāsanāni ca, taṃ sabbaṃ tesu ujubhūtesu akuṭilacittesu. Dadeyyāti nidaheyya. Tañca kho vippasannena cetasā na cittappasādaṃ virādhetvā, evaṃ vippasannacittassa hi te tassa dhammaṃ desenti…pe… parinibbāti anāsavoti.

296.Āviñchanacchiddaṃ āviñchanarajjunti ettha rajju nāma sacepi dīpinaṅguṭṭhena katā hoti, vaṭṭatiyeva; na kāci na vaṭṭati. Tīṇi tāḷānīti tisso kuñcikāyo. Yantakaṃ sūcikanti ettha yaṃ yaṃ jānāti taṃ taṃ yantakaṃ, tassa vivaraṇasūcikañca kātuṃ vaṭṭati. Vedikāvātapānaṃ nāma cetiye vedikāsadisaṃ. Jālavātapānaṃ nāma jālakabaddhaṃ. Salākavātapānaṃ nāma thambhakavātapānaṃ. Cakkalikanti ettha coḷakapādapuñchanaṃ bandhituṃ anujānāmīti attho. Vātapānabhisīti vātapānappamāṇena bhisiṃ katvā bandhituṃ anujānāmīti attho. Miḍḍhinti miḍḍhakaṃ. Bidalamañcakanti vettamañcaṃ; veḷuvilīvehi vā vītaṃ.



1.42)
"因为被称赞为最高的，‘因此智慧者是有福的’的歌谣。" "在这里居住是博学的"是指在此处的僧院中应当具备广博的知识和理解能力。对于他们的食物等，即他们所需的食物和饮料、衣物、床铺等，这一切都应当是直截了当、心地坦诚的。应给予他们，这意味着应当施舍。并且应以清净的心，不让心中产生任何杂念；因为清净的心中的人会为他们讲解这些教法……等……最终达到无漏的涅槃。
296. "牵引绳"是指牵引的绳索，这里的绳索即使是用手指制成的，也应当适用；没有任何不适用的情况。 "三根棍子"是指三根小棍子。 "针的引导"是指所知的每一件事，都应当有针的引导，并且应当能够做出解释。 "平台的屋顶"是指像佛塔的屋顶。 "网的屋顶"是指用网制成的屋顶。 "杆的屋顶"是指用柱子制成的屋顶。 "轮子"是指这里的意思是可以用小脚趾来捆绑。 "屋顶的绳索"是指用屋顶的尺寸来捆绑。 "小棍子"是指小棍子。 "破损的桌子"是指破损的桌子；用稻草或其他材料制成的。

297.Āsandikoti caturassapīṭhaṃ vuccati. Uccakampi āsandikanti vacanato ekatobhāgena dīghapīṭhameva hi aṭṭhaṅgulapādakaṃ vaṭṭati, caturassaāsandiko pana pamāṇātikkantopi vaṭṭatīti veditabbo. Sattaṅgo nāma tīsu disāsu apassayaṃ katvā katamañco, ayampi pamāṇātikkanto vaṭṭati. Bhaddapīṭhanti vettamayaṃ pīṭhaṃ vuccati. Pīṭhikāti pilotikābaddhapīṭhameva. Eḷakapādapīṭhaṃ nāma dārupaṭṭikāya upari pāde ṭhapetvā bhojanaphalakaṃ viya katapīṭhaṃ vuccati. Āmalakavaṭṭikapīṭhaṃ nāma āmalakākārena yojitaṃ bahupādakapīṭhaṃ. Imāni tāva pāḷiyaṃ āgatapīṭhāni. Dārumayaṃ pana sabbaṃ pīṭhaṃ vaṭṭatīti ayamettha vinicchayo. Kocchanti usiramayaṃ vā muñjapabbajamayaṃ vā.

Aṭṭhaṅgulaparamaṃ mañcapaṭipādakanti ettha manussānaṃ pamāṇaṅgulameva aṭṭhaṅgulaṃ. Cimilikā nāma parikammakatāya bhūmiyā chavisaṃrakkhaṇatthāya attharaṇaṃ vuccati. Rukkhatūlanti simbalirukkhādīnaṃ yesaṃ kesañci rukkhānaṃ tūlaṃ. Latātūlanti khīravalliādīnaṃ yāsaṃ kāsañci vallīnaṃ tūlaṃ. Poṭakitūlanti poṭakitiṇādīnaṃ yesaṃ kesañci tiṇajātikānaṃ antamaso ucchunaḷādīnampi tūlaṃ. Etehi tīhi sabbabhūtagāmā saṅgahitā honti. Rukkhavallitiṇajātiyo hi muñcitvā añño bhūtagāmo nāma natthi, tasmā yassa kassaci bhūtagāmassa tūlaṃ bimbohane vaṭṭati, bhisiṃ pana pāpuṇitvā sabbampetaṃ akappiyatūlanti vuccati. Na kevalañca bimbohane etaṃ tūlameva, haṃsamorādīnaṃ sabbasakuṇānaṃ sīhādīnaṃ sabbacatuppadānañca lomampi vaṭṭati. Piyaṅgupupphabakuḷapupphādi pana yaṃkiñci pupphaṃ na vaṭṭati. Tamālapattaṃ suddhameva na vaṭṭati, missakaṃ pana vaṭṭati. Bhisīnaṃ anuññātaṃ pañcavidhaṃ uṇṇāditūlampi vaṭṭati.

Addhakāyikānīti upaḍḍhakāyappamāṇāni, yesu kaṭito paṭṭhāya yāva sīsaṃ upadahanti. Sīsappamāṇaṃ nāma yassa vitthārato tīsu kaṇṇesu dvinnaṃ kaṇṇānaṃ antaraṃ minīyamānaṃ vidatthi ceva caturaṅgulañca hoti, majjhaṭṭhānaṃ muṭṭhiratanaṃ hoti. Dīghato pana diyaḍḍharatanaṃ vā dviratanaṃ vāti kurundiyaṃ vuttaṃ. Ayaṃ sīsappamāṇassa ukkaṭṭhaparicchedo. Ito uddhaṃ na vaṭṭati, heṭṭhā pana vaṭṭati. Agilānassa sīsupadhānañca pādupadhānañcāti dvayameva vaṭṭati . Gilānassa bimbohanāni santharitvā upari paccattharaṇaṃ katvā nipajjitumpi vaṭṭati. ‘‘Yāni pana bhisīnaṃ anuññātāni pañca kappiyatūlāni, tehi bimbohanaṃ mahantampi vaṭṭatī’’ti phussadevatthero āha. Vinayadharaupatissatthero pana ‘‘bimbohanaṃ karissāmī’ti kappiyatūlaṃ vā akappiyatūlaṃ vā pakkhipitvā karontassa pamāṇameva vaṭṭatī’’ti āha.

Pañca bhisiyoti pañcahi uṇṇādīhi pūritabhisiyo. Tūlagaṇanāya hi etāsaṃ gaṇanā vuttā. Tattha uṇṇaggahaṇena na kevalaṃ eḷakalomameva gahitaṃ, ṭhapetvā manussalomaṃ yaṃkiñci kappiyākappiyamaṃsajātīnaṃ pakkhicatuppadānaṃ lomaṃ, sabbaṃ idha uṇṇaggahaṇeneva gahitaṃ. Tasmā channaṃ cīvarānaṃ channaṃ anulomacīvarānañca aññatarena bhisicchaviṃ katvā taṃ sabbaṃ pakkhipitvā bhisiṃ kātuṃ vaṭṭati. Eḷakalomāni pana apakkhipitvā kambalameva catugguṇaṃ vā pañcaguṇaṃ vā pakkhipitvā katāpi uṇṇabhisisaṅkhyameva gacchati.


"坐垫"是指四角坐垫。根据高坐垫的说法，单边长坐垫的确可以达到八指脚的标准，而四角坐垫则应当超出标准。 "七个角"是指在三个方向上形成的某种坐垫，尽管它的尺寸超出标准。 "良好的坐垫"是指由草制成的坐垫。 "坐垫"是指用草编制的坐垫。 "小脚坐垫"是指在木板上放置食物盘子般制作的坐垫。 "果实坐垫"是指用果实形状连接的多脚坐垫。这些坐垫在巴利文中已被提及。而所有木制坐垫都应当适用，这是此处的解释。 "草"是指由草制成或由芦苇编制的。
"八指为限的坐垫"是指人类的标准指头为八指。 "小垫"是指为了保护地面而铺设的垫子。 "树毛"是指来自如香樟树等的毛发。 "藤毛"是指来自如牛奶藤等的藤蔓的毛发。 "草毛"是指来自如水草等的草类的毛发。这些毛发在所有生物中都被聚集在一起。树木和藤蔓的种类一旦被放弃，就没有其他生物的存在，因此，任何生物的毛发都应当适用，且在达到标准时，这些都称为不可用的毛发。 不仅是生物的毛发，所有鸟类的毛发，包括如天鹅等的毛发，狮子的毛发等四类动物的毛发也应当适用。至于如香花、木槿花等任何花朵则不应适用。香樟树的叶子是纯净的，不应适用，但混合的则可以适用。草的五种类型的毛发也应当适用。
"半身"是指半身的尺寸，从肩膀开始到头部。 "头部的尺寸"是指在三只耳朵之间的距离，两个耳朵之间的距离应当有一定的宽度，并且有四个角度，中央部分应当是个头顶。 "长的"是指在特定情况下的头部或两头的尺寸。 这是头部尺寸的上限。以上的部分不应适用，而下面的部分则应适用。 "病人"的头部和脚部的尺寸也应当适用。病人可以在保留毛发的情况下，在上面放置垫子而躺下。 "至于被允许的五种毛发，这些在使用时也应当适用"，这是佛陀所说的。 "根据《律藏》中的教义"，有些人说"我将使用毛发"，因此在放置毛发时应当按照标准进行。
"五种毛发"是指用五种毛发填充的坐垫。关于毛发的数量已经说明。在这里，除了小草毛之外，还应当包括人类的毛发，以及任何可用或不可用的肉类的毛发，所有这些都是通过毛发的收集来实现的。因此，六件袈裟的六件替换袈裟中，任一件都可以用来制作坐垫。小草毛则不应被放置，而是应按四倍或五倍的数量放置。


Coḷabhisiādīsu yaṃkiñci navacoḷaṃ vā purāṇacoḷaṃ vā saṃharitvā vā anto pakkhipitvā vā katā coḷabhisi, yaṃkiñci vākaṃ pakkhipitvā katā vākabhisi, yaṃkiñci tiṇaṃ pakkhipitvā katā tiṇabhisi, aññatra suddhatamālapattaṃ yaṃkiñci paṇṇaṃ pakkhipitvā katā paṇṇabhisīti veditabbā. Tamālapattaṃ pana aññena missameva vaṭṭati, suddhaṃ na vaṭṭati. Bhisiyā pamāṇaniyamo natthi, mañcabhisi pīṭhabhisi bhūmattharaṇabhisi caṅkamanabhisi pādapuñchanabhisīti etāsaṃ anurūpato sallakkhetvā attano rucivasena pamāṇaṃ kātabbaṃ. Yaṃ panetaṃ uṇṇādipañcavidhatūlampi bhisiyaṃ vaṭṭati, taṃ ‘‘masūrakepi vaṭṭatī’’ti kurundiyaṃ vuttaṃ. Etena masūrakaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ hoti.

Mañcabhisiṃ pīṭhe santharantīti mañcabhisiṃ pīṭhe attharanti; attharaṇatthāya harantīti yujjati. Ullokaṃ akaritvāti heṭṭhā cimilikaṃ adatvā. Phositunti rajanena vā haliddiyā vā upari phusitāni dātuṃ. Bhattikammanti bhisicchaviyā upari bhattikammaṃ. Hatthabhattinti pañcaṅgulibhattiṃ.

298.Ikkāsanti rukkhaniyyāsaṃ vā silesaṃ vā. Piṭṭhamaddanti piṭṭhakhaliṃ. Kuṇḍakamattikanti kuṇḍakamissakamattikaṃ. Sāsapakuṭṭanti sāsapapiṭṭhaṃ. Sitthatelakanti vilīnamadhusitthakaṃ. Accussannaṃ hotīti bindu bindu hutvā tiṭṭhati. Paccuddharitunti puñchituṃ. Gaṇḍumattikanti gaṇḍuppādagūthamattikaṃ. Kasāvanti āmalakaharītakānaṃ kasāvaṃ.

299.Na bhikkhave paṭibhānacittanti ettha na kevalaṃ itthipurisarūpameva, tiracchānarūpampi antamaso gaṇḍuppādarūpampi bhikkhuno sayaṃ kātuṃ vā ‘‘karohī’’ti vattuṃ vā na vaṭṭati, ‘‘upāsaka dvārapālaṃ karohī’’ti vattumpi na labbhati. Jātakapakaraṇaasadisadānādīni pana pasādanīyāni nibbidāpaṭisaṃyuttāni vā vatthūni parehi kārāpetuṃ labbhati. Mālākammādīni sayampi kātuṃ labbhati.

300.Aḷakamandāti ekaṅgaṇā manussābhikiṇṇā. Tayo gabbheti ettha sivikāgabbhoti caturassagabbho. Nāḷikāgabbhoti vitthārato diguṇatiguṇāyāmo dīghagabbho. Hammiyagabbhoti ākāsatale kūṭāgāragabbho vā muṇḍacchadanagabbho vā.

Kalaṅkapādakanti rukkhaṃ vijjhitvā tattha khāṇuke ākoṭetvā kataṃ, taṃ āharimaṃ bhittipādaṃ jiṇṇakuṭṭapādassa upatthambhanatthaṃ bhūmiyaṃ patiṭṭhāpetuṃ anujānāmīti attho. Parittāṇakiṭikanti vassaparittāṇatthaṃ kiṭikaṃ. Uddasudhanti vacchakagomayena ceva chārikāya ca saddhiṃ madditamattikaṃ.

Āḷindo nāma pamukhaṃ vuccati. Paghanaṃ nāma yaṃ nikkhamantā ca pavisantā ca pādehi hananti, tassa vihāradvāre ubhato kuṭṭaṃ nīharitvā katapadesassetaṃ adhivacanaṃ, ‘‘paghāna’’ntipi vuccati. Pakuṭṭanti majjhe gabbhassa samantā pariyāgāro vuccati. ‘‘Pakuṭa’’ntipi pāṭho. Osārakanti anāḷindake vihāre vaṃsaṃ datvā tato daṇḍake osāretvā katachadanapamukhaṃ. Saṃsāraṇakiṭiko nāma cakkalayutto kiṭiko.

301.Pānīyabhājananti pivantānaṃ pānīyadānabhājanaṃ. Uḷuṅko ca thālakañca pānīyasaṅkhassa anulomāni.

303.Apesīti dīghadārumhi khāṇuke pavesetvā kaṇṭakasākhāhi vinandhitvā kataṃ dvārathakanakaṃ. Palighoti gāmadvāresu viya cakkayuttaṃ dvārathakanakaṃ.



Coḷabhisiādīsu yaṃkiñci navacoḷaṃ vā purāṇacoḷaṃ vā saṃharitvā vā anto pakkhipitvā vā katā coḷabhisi, yaṃkiñci vākaṃ pakkhipitvā katā vākabhisi, yaṃkiñci tiṇaṃ pakkhipitvā katā tiṇabhisi, aññatra suddhatamālapattaṃ yaṃkiñci paṇṇaṃ pakkhipitvā katā paṇṇabhisīti veditabbā。Tamālapattaṃ pana aññena missameva vaṭṭati, suddhaṃ na vaṭṭati。Bhisiyā pamāṇaniyamo natthi, mañcabhisi pīṭhabhisi bhūmattharaṇabhisi caṅkamanabhisi pādapuñchanabhisīti etāsaṃ anurūpato sallakkhetvā attano rucivasena pamāṇaṃ kātabbaṃ。Yaṃ panetaṃ uṇṇādipañcavidhatūlampi bhisiyaṃ vaṭṭati, taṃ ‘‘masūrakepi vaṭṭatī’’ti kurundiyaṃ vuttaṃ。Etena masūrakaṃ paribhuñjituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ hoti。
Mañcabhisiṃ pīṭhe santharantīti mañcabhisiṃ pīṭhe attharanti；attharaṇatthāya harantīti yujjati。Ullokaṃ akaritvāti heṭṭhā cimilikaṃ adatvā。Phositunti rajanena vā haliddiyā vā upari phusitāni dātuṃ。Bhattikammanti bhisicchaviyā upari bhattikammaṃ。Hatthabhattinti pañcaṅgulibhattiṃ。
298.Ikkāsanti rukkhaniyyāsaṃ vā silesaṃ vā。Piṭṭhamaddanti piṭṭhakhaliṃ。Kuṇḍakamattikanti kuṇḍakamissakamattikaṃ。Sāsapakuṭṭanti sāsapapiṭṭhaṃ。Sitthatelakanti vilīnamadhusitthakaṃ。Accussannaṃ hotīti bindu bindu hutvā tiṭṭhati。Paccuddharitunti puñchituṃ。Gaṇḍumattikanti gaṇḍuppādagūthamattikaṃ。Kasāvanti āmalakaharītakānaṃ kasāvaṃ。
299.Na bhikkhave paṭibhānacittanti ettha na kevalaṃ itthipurisarūpameva, tiracchānarūpampi antamaso gaṇḍuppādarūpampi bhikkhuno sayaṃ kātuṃ vā ‘‘karohī’’ti vattuṃ vā na vaṭṭati, ‘‘upāsaka dvārapālaṃ karohī’’ti vattumpi na labbhati。Jātakapakaraṇaasadisadānādīni pana pasādanīyāni nibbidāpaṭisaṃyuttāni vā vatthūni parehi kārāpetuṃ labbhati。Mālākammādīni sayampi kātuṃ labbhati。
300.Aḷakamandāti ekaṅgaṇā manussābhikiṇṇā。Tayo gabbheti ettha sivikāgabbhoti caturassagabbho。Nāḷikāgabbhoti vitthārato diguṇatiguṇāyāmo dīghagabbho。Hammiyagabbhoti ākāsatale kūṭāgāragabbho vā muṇḍacchadanagabbho vā。
Kalaṅkapādakanti rukkhaṃ vijjhitvā tattha khāṇuke ākoṭetvā kataṃ, taṃ āharimaṃ bhittipādaṃ jiṇṇakuṭṭapādassa upatthambhanatthaṃ bhūmiyaṃ patiṭṭhāpetuṃ anujānāmīti attho。Parittāṇakiṭikanti vassaparittāṇatthaṃ kiṭikaṃ。Uddasudhanti vacchakagomayena ceva chārikāya ca saddhiṃ madditamattikaṃ。
Āḷindo nāma pamukhaṃ vuccati。Paghanaṃ nāma yaṃ nikkhamantā ca pavisantā ca pādehi hananti, tassa vihāradvāre ubhato kuṭṭaṃ nīharitvā katapadesassetaṃ adhivacanaṃ, ‘‘paghāna’’ntipi vuccati。Pakuṭṭanti majjhe gabbhassa samantā pariyāgāro vuccati。‘’Pakuṭa’’ntipi pāṭho。Osārakanti anāḷindake vihāre vaṃsaṃ datvā tato daṇḍake osāretvā katachadanapamukhaṃ。Saṃsāraṇakiṭiko nāma cakkalayutto kiṭiko。
301.Pānīyabhājananti pivantānaṃ pānīyadānabhājanaṃ。Uḷuṅko ca thālakañca pānīyasaṅkhassa anulomāni。
303.Apesīti dīghadārumhi khāṇuke pavesetvā kaṇṭakasākhāhi vinandhitvā kataṃ dvārathakanakaṃ。Palighoti gāmadvāresu viya cakkayuttaṃ dvārathakanakaṃ。

305. Assatarīhi yuttā rathā assatarīrathā. Āmuttamaṇikuṇḍalāti āmuttamaṇikuṇḍalāni.

Parinibbutoti kilesaparinibbānena parinibbuto. Sītibhūtoti kilesātapābhāvena sītibhūto. Nirūpadhīti kilesupadhiabhāvena nirūpadhīti vuccati.

Sabbā āsattiyo chetvāti rūpādīsu vā visayesu sabbabhavesu vā patthanāyo chinditvā. Hadaye daranti citte kilesadarathaṃ vinetvā. Veyyāyikanti vayakaraṇaṃ vuccati.

307.Ādeyyavācoti tassa vacanaṃ bahū janā ādiyitabbaṃ sotabbaṃ maññantīti attho. Ārāme akaṃsūti ye sadhanā, te attano dhanena akaṃsu. Ye mandadhanā ceva adhanā ca, tesaṃ dhanaṃ adāsi. Iti so satasahassakahāpaṇe satasahassagghanakañca bhaṇḍaṃ datvā pañcacattālīsayojanike addhāne yojane yojane vihārapatiṭṭhānaṃ katvā sāvatthiṃ agamāsi.

Koṭisantharaṃsantharāpesīti kahāpaṇakoṭiyā kahāpaṇakoṭiṃ paṭipādetvā santhari. Ye tattha rukkhā vā pokkharaṇiyo vā tesaṃ parikkhepappamāṇaṃ gahetvā aññasmiṃ ṭhāne santharitvā adāsi. Evamassa aṭṭhārasakoṭikaṃ nidhānaṃ parikkhayaṃ agamāsi.

Kumārassaetadahosīti gahapatino evaṃ bahudhanaṃ cajantassāpi mukhassa vippasannākāraṃ disvā etaṃ ahosi. Koṭṭhakaṃ māpesīti sattabhūmikaṃ dvārakoṭṭhakapāsādaṃ māpesi.

Atha kho anāthapiṇḍiko gahapati jetavane vihāre kārāpesi…pe… maṇḍape kārāpesīti aparāhipi aṭṭhārasahi koṭīhi ete vihārādayo kārāpesi aṭṭhakarīsappamāṇāya bhūmiyā. Vipassissa hi bhagavato punabbasumitto gahapati yojanappamāṇaṃ bhūmiṃ suvaṇṇiṭṭhakāsantharena kiṇitvā vihāraṃ kārāpesi. Sikhissa pana sirivaḍḍho gahapati tigāvutappamāṇaṃ suvaṇṇayaṭṭhisantharena, vessabhussa sotthijo gahapati aḍḍhayojanappamāṇaṃ suvaṇṇaphālasantharena, kakusandhassa pana accuto gahapati gāvutappamāṇaṃ suvaṇṇahatthipadasantharena, koṇāgamanassa uggo gahapati aḍḍhagāvutappamāṇaṃ suvaṇṇiṭṭhakāsantharena, kassapassa sumaṅgalo gahapati vīsatiusabhappamāṇaṃ suvaṇṇakacchapasantharena, amhākaṃ bhagavato sudatto gahapati aṭṭhakarīsappamāṇaṃ bhūmiṃ kahāpaṇasantharena kiṇitvā vihāraṃ kārāpesīti; evaṃ anupubbena parihāyanti sampattiyoti alameva sabbasampattīsu virajjituṃ alaṃ vimuccitunti.

308.Khaṇḍanti bhinnokāso. Phullanti phalitokāso. Paṭisaṅkharissatīti pākatikaṃ karissati. Laddhanavakammena pana bhikkhunā vāsipharasunikhādanādīni gahetvā sayaṃ na kātabbaṃ, katākataṃ jānitabbaṃ.

310.Piṭṭhito piṭṭhito gantvāti thero kira gilāne paṭijagganto jiṇṇe vuḍḍhe saṅgaṇhanto sabbapacchato āgacchati. Idamassa cārittaṃ. Tena vuttaṃ – ‘‘piṭṭhito piṭṭhito gantvā’’ti. Aggāsananti therāsanaṃ. Aggodakanti dakkhiṇodakaṃ. Aggapiṇḍanti saṅghattherapiṇḍaṃ. Antarā satthīnaṃ karitvāti catunnaṃ pādānaṃ antare karitvā.

315.Patiṭṭhāpesīti aṭṭhārasakoṭipariccāgaṃ katvā patiṭṭhāpesi. Evaṃ sabbāpi catupaṇṇāsakoṭiyo pariccaji.

Vihārānujānanakathā niṭṭhitā.

Āsanappaṭibāhanādikathā



“马车”是指用马匹拉动的车。 “宝石耳环”是指宝石耳环。
“圆满涅槃”是指通过断除烦恼而达到的涅槃。“凉爽”是指因烦恼的热量而变得凉爽。“无执”是指因烦恼的束缚而称为无执。
“切断所有依附”是指在色等一切境界中，切断所有的渴望。“心中震动”是指通过断除烦恼而使心灵平静。“广泛的”是指广泛的利益。
“应当被称为”是指他的言辞应当被许多人所接受和听闻。“在园中建造”是指那些有财富的人，凭借自己的财富来建造。那些财富不多的人和贫穷的人，则给予了他们财富。于是，他以十万的货币和十万的财富，提供了五十四条路线的安置，建立了僧院，前往舍卫城。
“划分十万”是指以十万的货币来进行划分。那些树木或池塘的人，按照他们的数量进行划分，并在其他地方进行分配。于是他获得了十八万的财富，带着财富离开。
“王子这时就这样做了”是指即使是富有的居士，看到如此丰盈的财富，也感到欣慰。“测量门”是指七层的门楼。
于是，阿那陀比尼居士在祇园精舍中建造……等……在平台上建造，这些都是以十八座的数量进行建造的，按照一定的土地面积。因为佛陀的观察，普纳巴苏米托居士以一游行的土地，购买了寺院。西吉士则以三十丈的土地，购买了金砖，维萨布则以一半游行的土地，购买了金果，卡库桑达则以一丈的土地，购买了金象，孔那伽马则以一半的丈的土地，购买了金砖，卡萨帕则以二十丈的土地，购买了金龟，吾等的佛陀苏达托居士以十八座的土地，购买了货币，建造了寺院；如此逐渐地，财富不断增加，故不应对所有财富感到厌倦。
“破碎”是指破裂的空间。“盛开”是指结果的空间。“将被重新建立”是指将会被恢复。通过获得新法，僧侣应当将生活用品等收集起来，而不应当自己去做，已做的应当被知晓。
“从后面走来”是指长老在照顾病人时，走到老弱的身边，收集所有的东西，回到后面。他的行为是这样的。因此说：“从后面走来”。 “上座”是指长老的座位。“右水”是指右侧的水。“上供”是指僧团的供养。“中间则是指四个脚之间的空间。
“建立”是指在放弃十八万的财富后建立的。如此所有的四十五万的财富也应当被放弃。
关于僧院的建立的讨论已结束。
关于坐垫的制作等讨论已结束。

316.Vippakatabhojanoti antaraghare vā vihāre vā araññe vā yattha katthaci bhuñjamāno bhikkhu aniṭṭhite bhojane na vuṭṭhāpetabbo. Antaraghare pacchā āgatena bhikkhaṃ gahetvā gantabbaṃ. Sace manussā vā bhikkhū vā ‘‘pavisathā’’ti vadanti, ‘‘mayi pavisante bhikkhū uṭṭhahissantī’’ti vattabbaṃ. ‘‘Etha, bhante, āsanaṃ atthī’’ti vuttena pana pavisitabbaṃ. Sace koci kiñci na vadati, āsanasālaṃ gantvā atisamīpaṃ agantvā sabhāgaṭṭhāne ṭhātabbaṃ. Okāse kate ‘‘pavisathā’’ti vuttena pana pavisitabbaṃ. Sace pana yaṃ āsanaṃ tassa pāpuṇāti, tattha abhuñjanto bhikkhu nisinno hoti, taṃ uṭṭhāpetuṃ vaṭṭati. Yāgukhajjakādīsu pana yaṃkiñci pivitvā vā khāditvā vā yāva añño āgacchati, tāva nisinnaṃ rittahatthampi vuṭṭhāpetuṃ na vaṭṭati. Vippakatabhojanoyeva hi so hoti.

Sace vuṭṭhāpetīti sace āpattiṃ atikkamitvāpi vuṭṭhāpetiyeva. Pavārito ca hotīti yaṃ so vuṭṭhāpeti, ayañca bhikkhu pavārito ca hoti, tena vattabbo – ‘‘gaccha udakaṃ āharāhī’’ti. Vuḍḍhatarañhi bhikkhuṃ āṇāpetuṃ idameva ekaṃ ṭhānanti. Sace so udakampi na āharati, tato yañca navakatarena kattabbaṃ, taṃ dassento ‘‘sādhukaṃ sitthānī’’tiādimāha.

Gilānassa patirūpaṃ seyyanti ettha yo kāsabhagandarātisārādīhi gilāno hoti, kheḷamallakavaccakapālādīni ṭhapetabbāni honti. Kuṭṭhi vā hoti, senāsanaṃ dūseti; evarūpassa heṭṭhāpāsādapaṇṇasālādīsu aññataraṃ ekamantaṃ senāsanaṃ dātabbaṃ. Yasmiṃ vasante senāsanaṃ na dussati, tassa varaseyyāpi dātabbāva. Yopi sinehapānavirecananatthukammādīsu yaṃkiñci bhesajjaṃ karoti, sabbo so gilānoyeva, tassāpi sallakkhetvā patirūpaṃ senāsanaṃ dātabbaṃ . Lesakappenāti appakena sīsābādhādimattena. Bhikkhūgaṇetvāti ‘‘ettakā nāma bhikkhū’’ti vihāre bhikkhūnaṃ paricchedaṃ ñatvā.

Āsanappaṭibāhanādikathā niṭṭhitā.

Senāsanaggāhakathā



“适当的饮食”是指在室内、僧院或森林中，无论在哪里用餐的僧侣，在不适当的饮食情况下不应被打扰。 在室内应当在后面到来后拿到乞食离开。如果有人对僧侣说“请进”，则应当说“如果我进来，僧侣们会起身”。“请来吧，尊者，这里有座位”，在被提到时应当进入。如果没有人说任何话，则应当前往座位室，站在适当的地方。若有机会说“请进”，则应当进入。如果所到的座位被占用，坐着的僧侣不应起身，除非有必要。若在食物、饮料等方面有任何东西被吃或喝，直到其他人到来之前，坐着的僧侣不应被打扰。适当的饮食才是重要的。
如果被要求起身，即使超越了过失，也应当起身。若被邀请，则所起身的僧侣也应当被邀请，因此应当说：“去取水吧。”对于年长的僧侣，应当在同一地点。若他不去取水，则应当告知他应当做的事，并说“请做好”。
“病人应当有适当的座位”，这里是指那些因病而卧床的人，除了如卡萨、巴甘达、拉提萨等病人，其他的应当被安排。若有病痛，需提供适当的卧具；对于这种情况，应当在下层的卧室中提供一个卧具。若所居住的地方不脏，则应当提供更好的卧具。若有任何药物用于治疗，所有的病人都应被视为病人，因此也应提供适当的卧具。若是小病痛，则应以轻微的方式提供。
“根据僧侣的数量”是指“有多少僧侣”，在僧院中应当了解僧侣的数量。
关于坐垫的制作等讨论已结束。
关于卧具的讨论已结束。

318.Seyyāti mañcaṭṭhānāni vuccanti. Seyyaggenāti seyyāparicchedena, vassūpanāyikadivase kālaṃ ghosetvā ekamañcaṭṭhānaṃ ekassa bhikkhuno gāhetuṃ anujānāmīti attho. Seyyaggena gāhentāti seyyāparicchedena gāhiyamānā. Seyyā ussārayiṃsūti mañcaṭṭhānāni atirekāni ahesuṃ. Vihāraggādīsupi eseva nayo. Anubhāganti puna aparampi bhāgaṃ dātuṃ. Atimandesu hi bhikkhūsu ekekassa bhikkhuno dve tīṇi pariveṇāni dātabbāni. Na akāmā dātabboti anicchāya na dātabbo. Tattha vassūpanāyikadivase gahite anubhāge pacchā āgatānaṃ na attano aruciyā so anubhāgo dātabbo. Sace pana yena gahito, so ca attano ruciyā taṃ anubhāgaṃ vā paṭhamabhāgaṃ vā deti, vaṭṭati.

Nissīme ṭhitassāti upacārasīmato bahi ṭhitassa. Anto upacārasīmāya pana dūre ṭhitassāpi labbhatiyeva. Senāsanaṃ gahetvāti vassūpanāyikadivase gahetvā. Sabbakālaṃ paṭibāhantīti catumāsaccayena utukālepi paṭibāhanti. Tīsu senāsanaggāhesu purimako ca pacchimako cāti ime dve gāhā thāvarā.

Antarāmuttake ayaṃ vinicchayo – ekasmiṃ vihāre mahālābhasenāsanaṃ hoti. Senāsanasāmikā vassūpagataṃ bhikkhuṃ sabbapaccayehi sakkaccaṃ upaṭṭhahitvā pavāretvā gamanakāle bahuṃ samaṇaparikkhāraṃ denti. Mahātherā dūratopi āgantvā vassūpanāyikadivase taṃ gahetvā phāsuṃ vasitvā vutthavassā lābhaṃ gaṇhitvā pakkamanti. Āvāsikā ‘‘mayaṃ etthuppannaṃ lābhaṃ na labhāma, niccaṃ āgantukamahātherāva labhanti, teyeva naṃ āgantvā paṭijaggissantī’’ti palujjantampi na olokenti. Bhagavā tassa paṭijagganatthaṃ ‘‘aparajjugatāya pavāraṇāya āyatiṃ vassāvāsatthāya antarāmuttako gāhetabbo’’ti āha.

Taṃ gāhentena saṅghatthero vattabbo – ‘‘bhante antarāmuttakasenāsanaṃ gaṇhathā’’ti. Sace gaṇhāti, dātabbaṃ; no ce eteneva upāyena anutheraṃ ādiṃ katvā yo gaṇhāti, tassa antamaso sāmaṇerassāpi dātabbaṃ. Tena taṃ senāsanaṃ aṭṭhamāse paṭijaggitabbaṃ. Chadanabhittibhūmīsu yaṃ kiñci khaṇḍaṃ vā phullaṃ vā hoti, taṃ sabbaṃ paṭisaṅkharitabbaṃ. Uddesaparipucchādīhi divasaṃ khepetvā rattiṃ tattha vasitumpi vaṭṭati. Rattiṃ pariveṇe vasitvā tattha divasaṃ khepetumpi vaṭṭati. Rattindivaṃ tattheva vasitumpi vaṭṭati. Utukāle āgatānaṃ vuḍḍhānaṃ na paṭibāhitabbaṃ. Vassūpanāyikadivase pana sampatte sace saṅghatthero ‘‘mayhaṃ idaṃ senāsanaṃ dethā’’ti vadati, na labhati. ‘‘Bhante, idaṃ antarāmuttakaṃ gahetvā aṭṭhamāse ekena bhikkhunā paṭijaggita’’nti vatvā na dātabbaṃ. Aṭṭhamāse paṭijaggakabhikkhusseva gahitaṃ hoti.

Yasmiṃ pana senāsane ekasaṃvacchare dvikkhattuṃ paccaye denti chamāsaccayena chamāsaccayena, taṃ antarāmuttakaṃ na gāhetabbaṃ. Yasmiṃ vā tikkhattuṃ denti catumāsaccayena catumāsaccayena, yasmiṃ vā catukkhattuṃ denti temāsaccayena temāsaccayena, taṃ antarāmuttakaṃ na gāhetabbaṃ. Paccayeneva hi taṃ paṭijagganaṃ labhissati. Yasmiṃ pana ekasaṃvacchare sakideva bahupaccaye denti, etaṃ antarāmuttakaṃ gāhetabbanti. Ayaṃ tāva antovasse vassūpanāyikadivasena pāḷiyaṃ āgatasenāsanaggāhakathā.


“优越的”是指座位的地方。“优越的分配”是指在雨季的日子，宣布时间以便允许一个座位给一个僧侣。“以优越的方式被接受”是指被优越地接受。“优越的座位”是指额外的座位。“在僧院等地方也是如此”。“分配”是指再给予其他部分。在多余的僧侣中，应当给予每个僧侣两个或三个座位。不应当给予无意愿者，因为不想要的东西不应给予。那时在雨季的日子被接受的分配，后来的到来者不应因自己的不喜而被给予。如果被给予的，若他愿意，则可以给予这个分配或第一个分配。
“无所依靠的”是指在接近的范围内站立。“在内部接近的范围内”则即使远离也能得到。“拿到卧具”是指在雨季的日子被拿到。“随时阻止”是指在四个月的时间内，即使在水分的时候也要阻止。“在三个卧具的接受中，前者与后者”是指这两种接受是固定的。
在内部的卧具中有这样的决定——在一个僧院中有大收益的卧具。卧具的主人在雨季到来时，认真地提供所有的供给，照顾到僧侣的出行，给予许多修行的设备。即使是大长老，远道而来，在雨季的日子也会拿到，舒适地生活，计算出雨季的收益后离开。居士们说：“我们在这里的收益无法获得，常常来访的大长老们才能获得，他们会来照顾他。”因此佛陀为了照顾他，提到：“在适当的时间内，应该拿到雨季的卧具。”
由此，僧团的长老应当说：“尊者，请拿到适当的卧具。”如果他拿到，则应当给予；若不然，按照这个方法来拿到卧具，至少应给予小沙弥。故此卧具应在第八个月被照顾。若在遮盖的地面有任何碎片或花朵，皆应被清理。通过对日常的询问等，白天在这里生活也是可以的。晚上在这里生活也可以。白天和晚上都在这里生活也是可以的。雨季到来的人不应被阻止。在雨季的日子里，如果僧团的长老说：“请把这个卧具给我”，则不应给予。“尊者，这个适当的卧具已经被一个僧侣在第八个月照顾过了”，因此不应给予。第八个月的照顾则是给予的。
若在同一卧具中一年内给予两次供给，按六个月计算，则不应拿到这个适当的卧具。若给予三次供给，按四个月计算，若给予四次供给，按三个月计算，则不应拿到这个适当的卧具。仅凭供给就能获得照顾。若在一年内只给予一次供给，则应拿到这个适当的卧具。这是关于雨季的卧具的讨论。


Ayaṃ pana senāsanaggāho nāma duvidho hoti – utukāle ca vassāvāse ca. Tattha utukāle tāva keci āgantukā bhikkhū purebhattaṃ āgacchanti, keci pacchābhattaṃ paṭhamayāmaṃ vā majjhimayāmaṃ vā pacchimayāmaṃ vā ye yadā āgacchanti, tesaṃ tadāva bhikkhū uṭṭhāpetvā senāsanaṃ dātabbaṃ. Akālo nāma natthi. Senāsanapaññāpakena pana paṇḍitena bhavitabbaṃ, ekaṃ vā dve vā mañcaṭṭhānāni ṭhapetabbāni. Sace vikāle eko vā dve vā therā āgacchanti, te vattabbā – ‘‘bhante, ādito paṭṭhāya vuṭṭhāpiyamāne sabbepi bhikkhū ubbhaṇḍikā bhavissanti, tumhe amhākaṃ vasanaṭṭhāneyeva vasathā’’ti.

Bahūsu pana āgatesu vuṭṭhāpetvā paṭipāṭiyā dātabbaṃ. Sace ekekaṃ pariveṇaṃ pahoti, ekekaṃ pariveṇaṃ dātabbaṃ. Tattha aggisāladīghasālamaṇḍalamālādayo sabbepi tasseva pāpuṇanti . Evaṃ appahonte pāsādaggena dātabbaṃ. Pāsādesu appahontesu ovarakaggena dātabbaṃ. Ovarakesu appahontesu seyyaggena dātabbaṃ. Seyyaggesu appahontesu mañcaṭṭhānena dātabbaṃ. Mañcaṭṭhāne appahonte ekapīṭhakaṭṭhānavasena dātabbaṃ. Bhikkhuno pana ṭhitokāsamattaṃ na gāhetabbaṃ. Etañhi senāsanaṃ nāma na hoti. Pīṭhakaṭṭhāne pana appahonte ekaṃ mañcaṭṭhānaṃ vā pīṭhakaṭṭhānaṃ vā vārena vārena gahetvā ‘‘bhante, vissamathā’’ti tiṇṇaṃ janānaṃ dātabbaṃ, na hi sakkā sītasamaye sabbarattiṃ ajjhokāse vasituṃ. Mahātherena paṭhamayāmaṃ vissamitvā nikkhamitvā dutiyattherassa vattabbaṃ – ‘‘āvuso, idha pavisāhī’’ti. Sace mahāthero niddāgaruko hoti, kālaṃ na jānāti, ukkāsitvā dvāraṃ ākoṭetvā ‘‘bhante, kālo jāto, sītaṃ anudahatī’’ti vattabbaṃ. Tena nikkhamitvā okāso dātabbo, adātuṃ na labhati. Dutiyattherenapi majjhimayāmaṃ vissamitvā purimanayeneva itarassa dātabbaṃ. Niddāgaruko vuttanayeneva vuṭṭhāpetabbo. Evaṃ ekarattiṃ ekamañcaṭṭhānaṃ tiṇṇaṃ dātabbaṃ. Jambudīpe pana ekacce bhikkhū ‘‘senāsanaṃ nāma mañcaṭṭhānaṃ vā pīṭhaṭṭhānaṃ vā kiñcideva kassaci sappāyaṃ hoti, kassaci asappāya’’nti āgantukā hontu vā mā vā, devasikaṃ senāsanaṃ gāhenti. Ayaṃ utukāle senāsanaggāho nāma.

Vassāvāse pana atthi āgantukavattaṃ, atthi āvāsikavattaṃ, āgantukena tāva sakaṭṭhānaṃ muñcitvā aññattha gantvā vasitukāmena vassūpanāyikadivasameva tattha na gantabbaṃ. Vasanaṭṭhānaṃ vā hi tatra sambādhaṃ bhaveyya, bhikkhācāro vā na sampajjeyya, tena na phāsuṃ vihareyya. Tasmā ‘‘idāni māsamattena vassūpanāyikā bhavissatī’’ti taṃ vihāraṃ pavisitabbaṃ. Tattha māsamattaṃ vasanto sace uddesatthiko uddesasampattiṃ sallakkhetvā, sace kammaṭṭhāniko kammaṭṭhānasappāyataṃ sallakkhetvā, sace paccayatthiko paccayalābhaṃ sallakkhetvā antovasse sukhaṃ vasissati.


Ayaṃ pana senāsanaggāho nāma duvidho hoti – utukāle ca vassāvāse ca. Tattha utukāle tāva keci āgantukā bhikkhū purebhattaṃ āgacchanti, keci pacchābhattaṃ paṭhamayāmaṃ vā majjhimayāmaṃ vā pacchimayāmaṃ vā ye yadā āgacchanti, tesaṃ tadāva bhikkhū uṭṭhāpetvā senāsanaṃ dātabbaṃ. Akālo nāma natthi. Senāsanapaññāpakena pana paṇḍitena bhavitabbaṃ, ekaṃ vā dve vā mañcaṭṭhānāni ṭhapetabbāni. Sace vikāle eko vā dve vā therā āgacchanti, te vattabbā – ‘‘bhante, ādito paṭṭhāya vuṭṭhāpiyamāne sabbepi bhikkhū ubbhaṇḍikā bhavissanti, tumhe amhākaṃ vasanaṭṭhāneyeva vasathā’’ti.
Bahūsu pana āgatesu vuṭṭhāpetvā paṭipāṭiyā dātabbaṃ. Sace ekekaṃ pariveṇaṃ pahoti, ekekaṃ pariveṇaṃ dātabbaṃ. Tattha aggisāladīghasālamaṇḍalamālādayo sabbepi tasseva pāpuṇanti. Evaṃ appahonte pāsādaggena dātabbaṃ. Pāsādesu appahontesu ovarakaggena dātabbaṃ. Ovarakesu appahontesu seyyaggena dātabbaṃ. Seyyaggesu appahontesu mañcaṭṭhānena dātabbaṃ. Mañcaṭṭhāne appahonte ekapīṭhakaṭṭhānavasena dātabbaṃ. Bhikkhuno pana ṭhitokāsamattaṃ na gāhetabbaṃ. Etañhi senāsanaṃ nāma na hoti. Pīṭhakaṭṭhāne pana appahonte ekaṃ mañcaṭṭhānaṃ vā pīṭhakaṭṭhānaṃ vā vārena vārena gahetvā ‘‘bhante, vissamathā’’ti tiṇṇaṃ janānaṃ dātabbaṃ, na hi sakkā sītasamaye sabbarattiṃ ajjhokāse vasituṃ. Mahātherena paṭhamayāmaṃ vissamitvā nikkhamitvā dutiyattherassa vattabbaṃ – ‘‘āvuso, idha pavisāhī’’ti. Sace mahāthero niddāgaruko hoti, kālaṃ na jānāti, ukkāsitvā dvāraṃ ākoṭetvā ‘‘bhante, kālo jāto, sītaṃ anudahatī’’ti vattabbaṃ. Tena nikkhamitvā okāso dātabbo, adātuṃ na labhati. Dutiyattherenapi majjhimayāmaṃ vissamitvā purimanayeneva itarassa dātabbaṃ. Niddāgaruko vuttanayeneva vuṭṭhāpetabbo. Evaṃ ekarattiṃ ekamañcaṭṭhānaṃ tiṇṇaṃ dātabbaṃ. Jambudīpe pana ekacce bhikkhū ‘‘senāsanaṃ nāma mañcaṭṭhānaṃ vā pīṭhaṭṭhānaṃ vā kiñcideva kassaci sappāyaṃ hoti, kassaci asappāya’’nti āgantukā hontu vā mā vā, devasikaṃ senāsanaṃ gāhenti. Ayaṃ utukāle senāsanaggāho nāma.
Vassāvāse pana atthi āgantukavattaṃ, atthi āvāsikavattaṃ, āgantukena tāva sakaṭṭhānaṃ muñcitvā aññattha gantvā vasitukāmena vassūpanāyikadivasameva tattha na gantabbaṃ. Vasanaṭṭhānaṃ vā hi tatra sambādhaṃ bhaveyya, bhikkhācāro vā na sampajjeyya, tena na phāsuṃ vihareyya. Tasmā ‘‘idāni māsamattena vassūpanāyikā bhavissatī’’ti taṃ vihāraṃ pavisitabbaṃ. Tattha māsamattaṃ vasanto sace uddesatthiko uddesasampattiṃ sallakkhetvā, sace kammaṭṭhāniko kammaṭṭhānasappāyataṃ sallakkhetvā, sace paccayatthiko paccayalābhaṃ sallakkhetvā antovasse sukhaṃ vasissati.


Sakaṭṭhānato ca tattha gacchantena na gocaragāmo ghaṭṭetabbo, na tattha manussā vattabbā – ‘‘tumhe nissāya salākabhattādīni vā yāgukhajjakādīni vā vassāvāsikaṃ vā natthi, ayaṃ cetiyassa parikkhāro, ayaṃ uposathāgārassa, idaṃ tāḷañceva sūci ca sampaṭicchatha tumhākaṃ vihāra’’nti. Senāsanaṃ pana jaggitvā dārubhaṇḍamattikābhaṇḍāni paṭisāmetvā gamiyavattaṃ pūretvā gantabbaṃ. Evaṃ gacchantenāpi daharehi pattacīvarabhaṇḍikāyo ukkhipāpetvā telanāḷikattaradaṇḍādīni gāhāpetvā chattaṃ paggayha attānaṃ dassentena gāmadvāreneva na gantabbaṃ, paṭicchannena aṭavimaggena gantabbaṃ. Aṭavimagge asati gumbādīni maddantena na gantabbaṃ, gamiyavattaṃ pana pūretvā vitakkaṃ chinditvā suddhacittena gamanavatteneva gantabbaṃ. Sace pana gāmadvārena maggo hoti, gacchantañca naṃ saparivāraṃ disvā manussā ‘‘amhākaṃ thero viyā’’ti upadhāvitvā ‘‘kuhiṃ, bhante, sabbaparikkhāre gahetvā gacchathā’’ti vadanti, tesu ce eko evaṃ vadati – ‘‘vassūpanāyikakālo nāmāyaṃ, yattha antovasse nibaddhabhikkhācāro bhaṇḍapaṭicchādanañca labbhati, tattha bhikkhū gacchantī’’ti. Tassa ce sutvā te manussā ‘‘bhante, imasmimpi gāme jano bhuñjati ceva nivāseti ca, mā aññattha gacchathā’’ti vatvā mittāmacce pakkosāpetvā sabbe sammantayitvā vihāre nibaddhavattañca salākabhattādīni ca vassāvāsikañca paṭṭhapetvā ‘‘idheva bhante vasathā’’ti yācanti, sabbaṃ sādituṃ vaṭṭati. Sabbañhetaṃ kappiyañceva anavajjañca. Kurundiyaṃ pana ‘‘‘kuhiṃ gacchathā’ti vutte ‘asukaṭṭhāna’nti vatvā, ‘kasmā tattha gacchathā’ti vutte ‘kāraṇaṃ ācikkhitabba’’’nti vuttaṃ. Ubhayampi panettha suddhacittattāva anavajjaṃ. Idaṃ āgantukavattaṃ nāma.

Idaṃ pana āvāsikavattaṃ – paṭikacceva hi āvāsikehi vihāro jaggitabbo. Khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇaparibhaṇḍāni kātabbāni. Rattiṭṭhānadivāṭṭhānavaccakuṭipassāvaṭṭhānāni padhānagharavihāramaggoti imāni sabbāni paṭijaggitabbāni, cetiye sudhākammaṃ muddavedikāya telamakkhanaṃ mañcapīṭhapaṭijaggananti idampi sabbaṃ kātabbaṃ – ‘‘vassaṃ vasitukāmā āgantvā uddesaparipucchākammaṭṭhānānuyogādīni karontā sukhaṃ vasissantī’’ti. Kataparikammehi āsāḷhījuṇhapañcamito paṭṭhāya vassāvāsikaṃ pucchitabbaṃ. Kattha pucchitabbaṃ? Yato pakatiyā labbhati. Yehi pana na dinnapubbaṃ, te pucchituṃ na vaṭṭati. Kasmā pucchitabbaṃ? Kadāci hi manussā denti, kadāci dubbhikkhādīhi upaddutā na denti. Tattha ye na dassanti, te apucchitvā vassāvāsike gāhite gāhitabhikkhūnaṃ lābhantarāyo hoti, tasmā pucchitvāva gāhetabbaṃ, pucchantena ‘‘tumhākaṃ vassāvāsikaggāhakakālo upakaṭṭho’’ti vattabbaṃ. Sace vadanti ‘‘bhante, imaṃ saṃvaccharaṃ chātakādīhi upaddutamha, na sakkoma dātu’’nti vā ‘‘yaṃ mayaṃ pubbe dema, tato ūnataraṃ dassāmā’’ti vā ‘‘idāni kappāso sulabho, yaṃ pubbe dema, tato bahutaraṃ dassāmā’’ti vā vadanti, taṃ sallakkhetvā tadanurūpena nayena tesaṃ tesaṃ senāsane bhikkhūnaṃ vassāvāsikaṃ gāhetabbaṃ.


Sakaṭṭhānato ca tattha gacchantena na gocaragāmo ghaṭṭetabbo, na tattha manussā vattabbā – ‘‘tumhe nissāya salākabhattādīni vā yāgukhajjakādīni vā vassāvāsikaṃ vā natthi, ayaṃ cetiyassa parikkhāro, ayaṃ uposathāgārassa, idaṃ tāḷañceva sūci ca sampaṭicchatha tumhākaṃ vihāra’’nti. Senāsanaṃ pana jaggitvā dārubhaṇḍamattikābhaṇḍāni paṭisāmetvā gamiyavattaṃ pūretvā gantabbaṃ. Evaṃ gacchantenāpi daharehi pattacīvarabhaṇḍikāyo ukkhipāpetvā telanāḷikattaradaṇḍādīni gāhāpetvā chattaṃ paggayha attānaṃ dassentena gāmadvāreneva na gantabbaṃ, paṭicchannena aṭavimaggena gantabbaṃ. Aṭavimagge asati gumbādīni maddantena na gantabbaṃ, gamiyavattaṃ pana pūretvā vitakkaṃ chinditvā suddhacittena gamanavatteneva gantabbaṃ. Sace pana gāmadvārena maggo hoti, gacchantañca naṃ saparivāraṃ disvā manussā ‘‘amhākaṃ thero viyā’’ti upadhāvitvā ‘‘kuhiṃ, bhante, sabbaparikkhāre gahetvā gacchathā’’ti vadanti, tesu ce eko evaṃ vadati – ‘‘vassūpanāyikakālo nāmāyaṃ, yattha antovasse nibaddhabhikkhācāro bhaṇḍapaṭicchādanañca labbhati, tattha bhikkhū gacchantī’’ti. Tassa ce sutvā te manussā ‘‘bhante, imasmimpi gāme jano bhuñjati ceva nivāseti ca, mā aññattha gacchathā’’ti vatvā mittāmacce pakkosāpetvā sabbe sammantayitvā vihāre nibaddhavattañca salākabhattādīni ca vassāvāsikañca paṭṭhapetvā ‘‘idheva bhante vasathā’’ti yācanti, sabbaṃ sādituṃ vaṭṭati. Sabbañhetaṃ kappiyañceva anavajjañca. Kurundiyaṃ pana ‘‘‘kuhiṃ gacchathā’ti vutte ‘asukaṭṭhāna’nti vatvā, ‘kasmā tattha gacchathā’ti vutte ‘kāraṇaṃ ācikkhitabba’’’nti vuttaṃ. Ubhayampi panettha suddhacittattāva anavajjaṃ. Idaṃ āgantukavattaṃ nāma.
Idaṃ pana āvāsikavattaṃ – paṭikacceva hi āvāsikehi vihāro jaggitabbo. Khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇaparibhaṇḍāni kātabbāni. Rattiṭṭhānadivāṭṭhānavaccakuṭipassāvaṭṭhānāni padhānagharavihāramaggoti imāni sabbāni paṭijaggitabbāni, cetiye sudhākammaṃ muddavedikāya telamakkhanaṃ mañcapīṭhapaṭijaggananti idampi sabbaṃ kātabbaṃ – ‘‘vassaṃ vasitukāmā āgantvā uddesaparipucchākammaṭṭhānānuyogādīni karontā sukhaṃ vasissantī’’ti. Kataparikammehi āsāḷhījuṇhapañcamito paṭṭhāya vassāvāsikaṃ pucchitabbaṃ. Kattha pucchitabbaṃ? Yato pakatiyā labbhati. Yehi pana na dinnapubbaṃ, te pucchituṃ na vaṭṭati. Kasmā pucchitabbaṃ? Kadāci hi manussā denti, kadāci dubbhikkhādīhi upaddutā na denti. Tattha ye na dassanti, te apucchitvā vassāvāsike gāhite gāhitabhikkhūnaṃ lābhantarāyo hoti, tasmā pucchitvāva gāhetabbaṃ, pucchantena ‘‘tumhākaṃ vassāvāsikaggāhakakālo upakaṭṭho’’ti vattabbaṃ. Sace vadanti ‘‘bhante, imaṃ saṃvaccharaṃ chātakādīhi upaddutamha, na sakkoma dātu’’nti vā ‘‘yaṃ mayaṃ pubbe dema, tato ūnataraṃ dassāmā’’ti vā ‘‘idāni kappāso sulabho, yaṃ pubbe dema, tato bahutaraṃ dassāmā’’ti vā vadanti, taṃ sallakkhetvā tadanurūpena nayena tesaṃ tesaṃ senāsane bhikkhūnaṃ vassāvāsikaṃ gāhetabbaṃ.


Sace manussā vadanti – ‘‘yassa amhākaṃ vassāvāsikaṃ pāpuṇāti, so temāsaṃ pānīyaṃ upaṭṭhāpetu, vihāramaggaṃ jaggatu, cetiyaṅgaṇabodhiyaṅgaṇāni jaggatu, bodhirukkhe udakaṃ āsiñcatū’’ti, yassa taṃ pāpuṇāti, tassa ācikkhitabbaṃ. Yo pana gāmo paṭikkamma yojanadviyojanantare hoti, tatra ce kulāni upanikkhepaṃ ṭhapetvā vihāre vassāvāsikaṃ dentiyeva, tāni kulāni apucchitvāpi tesaṃ senāsane vattaṃ katvā vasantassa vassāvāsikaṃ gāhetabbaṃ. Sace pana tesaṃ senāsane paṃsukūliko vasati, āgatañca taṃ disvā ‘‘tumhākaṃ vassāvāsikaṃ demā’’ti vadanti, tena saṅghassa ācikkhitabbaṃ. Sace tāni kulāni saṅghassa dātuṃ na icchanti, ‘‘tumhākaṃyeva demā’’ti vadanti, sabhāgo bhikkhu ‘‘vattaṃ katvā gaṇhāhī’’ti vattabbo. Paṃsukūlikassa panetaṃ na vaṭṭati, iti saddhādeyye dāyakamanussā pucchitabbā.

Tatruppāde pana kappiyakārakā pucchitabbā. Kathaṃ pucchitabbā? ‘‘Kiṃ, āvuso, saṅghassa bhaṇḍapaṭicchādanaṃ bhavissatī’’ti. Sace vadanti – ‘‘bhavissati, bhante, ekekassa navahatthaṃ sāṭakaṃ dassāma, vassāvāsikaṃ gāhethā’’ti, gāhetabbaṃ. Sacepi vadanti – ‘‘sāṭakaṃ natthi; vatthu pana atthi, gāhetha, bhante’’ti, vatthumhi santepi gāhetuṃ vaṭṭatiyeva. Kappiyakārakānañhi hatthe ‘‘kappiyabhaṇḍaṃ paribhuñjathā’’ti dinnavatthuto yaṃ yaṃ kappaṃ, taṃ taṃ sabbaṃ paribhuñjituṃ anuññātaṃ.

Yaṃ panettha piṇḍapātatthāya gilānapaccayatthāya vā uddissa dinnaṃ, taṃ cīvare upanāmentehi saṅghasuṭṭhutāya apaloketvā upanāmetabbaṃ. Senāsanatthāya uddissa dinnaṃ garubhaṇḍaṃ hoti, cīvaravaseneva catupaccayavasena vā dinnaṃ cīvare upanāmentānaṃ apalokanakammakiccaṃ natthi, apalokanakammaṃ karontehi ca puggalavaseneva kātabbaṃ, saṅghavasena na kātabbaṃ. Jātarūparajatavasenāpi āmakadhaññavasena vā apalokanakammaṃ na vaṭṭati. Kappiyabhaṇḍavasena cīvarataṇḍulādivaseneva ca vaṭṭati. Taṃ pana evaṃ kattabbaṃ – ‘‘idāni subhikkhaṃ sulabhapiṇḍaṃ, bhikkhū cīvarena kilamanti, ettakaṃ nāma taṇḍulabhāgaṃ bhikkhūnaṃ cīvaraṃ kātuṃ ruccatī’’ti. ‘‘Gilānapaccayo sulabho gilāno vā natthi, ettakaṃ nāma taṇḍulabhāgaṃ bhikkhūnaṃ cīvaraṃ kātuṃ ruccatī’’ti.

Evaṃ cīvarapaccayaṃ sallakkhetvā senāsanassa kāle ghosite sannipatite saṅghe senāsanaggāhako sammannitabbo. Sammannantena ca dve sammannitabbāti vuttaṃ. Evañhi navako vuḍḍhatarassa, vuḍḍho ca navakassa gāhessati. Mahante pana mahāvihārasadise vihāre tayo cattāro janā sammannitabbā. Kurundiyaṃ pana ‘‘aṭṭhapi soḷasapi jane sammannituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tesaṃ sammuti kammavācāyapi apalokanenapi vaṭṭatiyeva.


Sace manussā vadanti – ‘‘yassa amhākaṃ vassāvāsikaṃ pāpuṇāti, so temāsaṃ pānīyaṃ upaṭṭhāpetu, vihāramaggaṃ jaggatu, cetiyaṅgaṇabodhiyaṅgaṇāni jaggatu, bodhirukkhe udakaṃ āsiñcatū’’ti, yassa taṃ pāpuṇāti, tassa ācikkhitabbaṃ. Yo pana gāmo paṭikkamma yojanadviyojanantare hoti, tatra ce kulāni upanikkhepaṃ ṭhapetvā vihāre vassāvāsikaṃ dentiyeva, tāni kulāni apucchitvāpi tesaṃ senāsane vattaṃ katvā vasantassa vassāvāsikaṃ gāhetabbaṃ. Sace pana tesaṃ senāsane paṃsukūliko vasati, āgatañca taṃ disvā ‘‘tumhākaṃ vassāvāsikaṃ demā’’ti vadanti, tena saṅghassa ācikkhitabbaṃ. Sace tāni kulāni saṅghassa dātuṃ na icchanti, ‘‘tumhākaṃyeva demā’’ti vadanti, sabhāgo bhikkhu ‘‘vattaṃ katvā gaṇhāhī’’ti vattabbo. Paṃsukūlikassa panetaṃ na vaṭṭati, iti saddhādeyye dāyakamanussā pucchitabbā.
Tatruppāde pana kappiyakārakā pucchitabbā. Kathaṃ pucchitabbā? ‘‘Kiṃ, āvuso, saṅghassa bhaṇḍapaṭicchādanaṃ bhavissatī’’ti. Sace vadanti – ‘‘bhavissati, bhante, ekekassa navahatthaṃ sāṭakaṃ dassāma, vassāvāsikaṃ gāhethā’’ti, gāhetabbaṃ. Sacepi vadanti – ‘‘sāṭakaṃ natthi; vatthu pana atthi, gāhetha, bhante’’ti, vatthumhi santepi gāhetuṃ vaṭṭatiyeva. Kappiyakārakānañhi hatthe ‘‘kappiyabhaṇḍaṃ paribhuñjathā’’ti dinnavatthuto yaṃ yaṃ kappaṃ, taṃ taṃ sabbaṃ paribhuñjituṃ anuññātaṃ.
Yaṃ panettha piṇḍapātatthāya gilānapaccayatthāya vā uddissa dinnaṃ, taṃ cīvare upanāmentehi saṅghasuṭṭhutāya apaloketvā upanāmetabbaṃ. Senāsanatthāya uddissa dinnaṃ garubhaṇḍaṃ hoti, cīvaravaseneva catupaccayavasena vā dinnaṃ cīvare upanāmentānaṃ apalokanakammakiccaṃ natthi, apalokanakammaṃ karontehi ca puggalavaseneva kātabbaṃ, saṅghavasena na kātabbaṃ. Jātarūparajatavasenāpi āmakadhaññavasena vā apalokanakammaṃ na vaṭṭati. Kappiyabhaṇḍavasena cīvarataṇḍulādivaseneva ca vaṭṭati. Taṃ pana evaṃ kattabbaṃ – ‘‘idāni subhikkhaṃ sulabhapiṇḍaṃ, bhikkhū cīvarena kilamanti, ettakaṃ nāma taṇḍulabhāgaṃ bhikkhūnaṃ cīvaraṃ kātuṃ ruccatī’’ti. ‘‘Gilānapaccayo sulabho gilāno vā natthi, ettakaṃ nāma taṇḍulabhāgaṃ bhikkhūnaṃ cīvaraṃ kātuṃ ruccatī’’ti.
Evaṃ cīvarapaccayaṃ sallakkhetvā senāsanassa kāle ghosite sannipatite saṅghe senāsanaggāhako sammannitabbo. Sammannantena ca dve sammannitabbāti vuttaṃ. Evañhi navako vuḍḍhatarassa, vuḍḍho ca navakassa gāhessati. Mahante pana mahāvihārasadise vihāre tayo cattāro janā sammannitabbā. Kurundiyaṃ pana ‘‘aṭṭhapi soḷasapi jane sammannituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tesaṃ sammuti kammavācāyapi apalokanenapi vaṭṭatiyeva.


Tehi sammatehi bhikkhūhi senāsanaṃ sallakkhetabbaṃ, cetiyagharaṃ bodhigharaṃ āsanagharaṃ sammuñjaniaṭṭo dāruaṭṭo vaccakuṭi iṭṭhakasālā vaḍḍhakisālā dvārakoṭṭhako pānīyamāḷo maggo pokkharaṇīti etāni hi asenāsanāni, vihāro aḍḍhayogo pāsādo hammiyaṃ guhā maṇḍapo rukkhamūlaṃ veḷugumboti imāni senāsanāni, tāni gāhetabbāni. Gāhentena ca ‘‘paṭhamaṃ bhikkhū gaṇetuṃ, bhikkhū gaṇetvā seyyā gaṇetu’’nti ettha vuttanayena gāhetabbāni. Sace saṅghiko ca saddhādeyyo cāti dve cīvarapaccayā honti, tesu yaṃ bhikkhū paṭhamaṃ gaṇhituṃ icchanti, taṃ gāhetvā tassa ṭhitikato paṭṭhāya itaro gāhetabbo.

Sace pana bhikkhūnaṃ appatāya pariveṇaggena senāsane gāhiyamāne ekaṃ pariveṇaṃ mahālābhaṃ hoti, dasa vā dvādasa vā cīvarāni labhanti, taṃ vijaṭetvā aññesu alābhakesu āvāsesu pakkhipitvā aññesampi bhikkhūnaṃ gāhetabbanti mahāsumatthero āha. Mahāpadumatthero panāha – ‘‘na evaṃ kātabbaṃ, manussā hi attano āvāsajagganatthāya paccayaṃ denti, tasmā aññehi bhikkhūhi tattha pavisitabba’’nti. Sace panettha mahāthero paṭikkosati – ‘‘māvuso, evaṃ gāhetha, bhagavato anusiṭṭhiṃ karotha, vuttañhetaṃ bhagavatā – ‘anujānāmi, bhikkhave, pariveṇaggena gāhetu’’’nti tassa paṭikkosanāya aṭṭhatvā ‘‘bhante bhikkhū bahū, paccayo mando, saṅgahaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti taṃ saññāpetvā gāhetabbameva.

Gāhentena ca sammatena bhikkhunā mahātherassa santikaṃ gantvā evaṃ vattabbaṃ – ‘‘bhante, tumhākaṃ senāsanaṃ pāpuṇāti, gaṇhatha paccayaṃ dhārethā’’ti. ‘‘Asukakulassa paccayo asukasenāsanañca mayhaṃ pāpuṇāti, āvuso’’ti, ‘‘pāpuṇāti, bhante, gaṇhatha na’’nti, ‘‘gaṇhāmi, āvuso’’ti, gahitaṃ hoti. Sace pana ‘‘gahitaṃ vo, bhante’’ti vutte ‘‘gahitaṃ me’’ti vā ‘‘gaṇhissatha, bhante’’ti vutte ‘‘gaṇhissāmī’’ti vā vadati, ‘‘agahitaṃ hotī’’ti mahāsumatthero āha. Mahāpadumatthero panāha – ‘‘atītānāgatavacanaṃ vā hotu, vattamānavacanaṃ vā, satuppādamattaālayakaraṇamattameva cettha pamāṇaṃ, tasmā gahitameva hotī’’ti.

Yopi paṃsukūliko bhikkhu senāsanaṃ gahetvā paccayaṃ vissajjeti, ayampi na aññasmiṃ āvāse pakkhipitabbo. Tasmiṃyeva pariveṇe aggisālāya vā dīghasālāya vā rukkhamūle vā aññassa gāhetuṃ vaṭṭati. Paṃsukūliko ‘‘vasāmī’’ti senāsanaṃ jaggissati, itaro ‘‘paccayaṃ gaṇhāmī’’ti, evaṃ dvīhi kāraṇehi senāsanaṃ sujaggitataraṃ bhavissati. Mahāpaccariyaṃ pana vuttaṃ – ‘‘paṃsukūlike vāsatthāya senāsanaṃ gaṇhante senāsanaggāhāpakena vattabbaṃ – ‘bhante, idha paccayo atthi, so kiṃ kātabbo’ti. Tena ‘heṭṭhā aññaṃ gāhāpehī’ti vattabbo. Sace pana kiñci avatvāva vasati, vutthavassassa ca pādamūle ṭhapetvā sāṭakaṃ denti, vaṭṭati. Atha vassāvāsikaṃ demāti vadanti, tasmiṃ senāsane vassaṃvutthabhikkhūnaṃ pāpuṇātī’’ti. Yesaṃ pana senāsanaṃ natthi; kevalaṃ paccayameva denti, tesaṃ paccayaṃ avassāvāsike senāsane gāhetuṃ vaṭṭati.


以下是完整的简体中文译文：
被任命的比丘们应当检查住所，包括佛塔房、菩提树房、坐禅房，需要清扫的地方、木材堆放处、厕所、砖房、工匠房、门廊、饮水亭、道路、池塘。这些是非住所的地方，寺院、半开放建筑、宫殿、阁楼、山洞、凉亭、树下、竹林等是住所，这些都应当被接收。接收时应按照"首先计算比丘人数，计算完比丘后计算卧具"的方式进行。如果有僧团的和施主的两种衣服布施，比丘们想先接收哪一种，就先接收哪一种，然后再接收另一种。
如果比丘人数较少，按房间接收住所时，某一房间获得大量收益，得到十件或十二件衣服，应当将其分散，放入其他没有收益的住处，让其他比丘也能获得。大智长老这样说。大莲花长老则说："不应这样做，因为人们是为了自己住处的维护而布施，所以应该让其他比丘进入。"如果大长老反对："不要这样接收，这违背了世尊的教导，世尊曾说：'我允许按房间接收'"，面对他的反对，可以说："尊者，比丘众多，布施很少，应当相互照顾"，就可以说服他并接收。
被任命的比丘应当去大长老那里这样说："尊者，这是您的住所，请接收布施并保管。"大长老说："某某家族的布施和某某住所归我。"比丘说："是的，尊者，请接收。"就算接收了。如果说"已接收"或"将接收"，大智长老说这不算接收。大莲花长老则说："无论是过去、未来还是现在的语言，这里只是表示产生意图，所以算是已接收。"
即使是穿粪扫衣的比丘接收住所并布施，也不应安置在其他住处。可以在同一房间的大厅、长厅或树下让他人接收。一个穿粪扫衣的比丘说"我将居住"，另一个说"我将接收布施"，这样两个原因会使住所得到更好的照料。大集注中说："当穿粪扫衣比丘为了居住接收住所时，接收住所的人应该问：'尊者，这里有布施，应该如何处理？'他应该回答：'在下面另外接收。'如果不说什么就居住，并在过去雨安居比丘的脚下放置衣服，这是可以的。如果说'我们将布施雨安居'，这个住所将归雨安居比丘所有。"对于没有住所、只获得布施的比丘，可以在非雨安居住所接收布施。


Manussā thūpaṃ katvā vassāvāsikaṃ gāhāpenti, thūpo nāma asenāsanaṃ, tassa samīpe rukkhe vā maṇḍape vā upanibandhitvā gāhāpetabbaṃ. Tena bhikkhunā cetiyaṃ paṭijaggitabbaṃ. Bodhirukkhabodhigharaāsanagharasammuñjaniaṭṭadāruaṭṭavaccakuṭidvārakoṭṭhakapānīyamāḷakadantakaṭṭhamāḷakesupi eseva nayo. Bhojanasālā pana senāsanameva, tasmā taṃ ekassa vā bahūnaṃ vā paricchinditvā gāhetuṃ vaṭṭatīti sabbamidaṃ vitthārena mahāpaccariyaṃ vuttaṃ.

Senāsanaggāhāpakena pana pāṭipadaaruṇato paṭṭhāya yāva puna aruṇaṃ na bhijjati tāva gāhetabbaṃ, idañhi senāsanaggāhassa khettaṃ. Sace pātova gāhite senāsane añño vitakkacāriko bhikkhu āgantvā senāsanaṃ yācati, ‘‘gahitaṃ, bhante, senāsanaṃ, vassūpagato saṅgho, ramaṇīyo vihāro, rukkhamūlādīsu yattha icchatha tattha vasathā’’ti vattabbo. Vassūpagatehi antovasse nibaddhavattaṃ ṭhapetvā vassūpagatā bhikkhū ‘‘sammuñjaniyo bandhathā’’ti vattabbā. Sulabhā ce daṇḍakā ceva salākāyo ca honti, ekekena cha pañca muṭṭhisammuñjaniyo, dve tisso yaṭṭhisammuñjaniyo vā bandhitabbā. Dullabhā ce honti, dve tisso muṭṭhisammuñjaniyo ekā yaṭṭhisammuñjanī bandhitabbā. Sāmaṇerehi pañca pañca ukkā koṭṭetabbā. Vasanaṭṭhāne kasāvaparibhaṇḍaṃ kātabbaṃ.

Vattaṃ karontehi pana ‘‘na uddisitabbaṃ, na uddisāpetabbaṃ, na sajjhāyo kātabbo, na pabbājetabbaṃ, na upasampādetabbaṃ, na nissayo dātabbo, na dhammasavanaṃ kātabbaṃ, sabbeva hi ete papañcā. Nippapañcā hutvā samaṇadhammameva karissāmā’’ti vā ‘‘sabbe terasa dhutaṅgāni samādiyantu, seyyaṃ akappetvā ṭhānacaṅkamehi vītināmentu, mūgabbataṃ gaṇhantu, sattāhakaraṇīyena gatāpi bhājanīyabhaṇḍaṃ labhantū’’ti vā evarūpaṃ adhammikavattaṃ na kātabbaṃ. Evaṃ pana kātabbaṃ – pariyattidhammo nāma tividhampi saddhammaṃ patiṭṭhāpeti; tasmā sakkaccaṃ uddisatha, uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, padhānaghare vasantānaṃ saṅghaṭṭanaṃ akatvā antovihāre nisīditvā uddisatha, uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, dhammasavanaṃ samiddhaṃ karotha, pabbājentā sodhetvā pabbājetha, sodhetvā upasampādetha, sodhetvā nissayaṃ detha, ekopi hi kulaputto pabbajjaṃ upasampadañca labhitvā sakalasāsanaṃ patiṭṭhāpeti, attano thāmena yattakāni sakkotha tattakāni dhutaṅgāni samādiyatha. Antovassaṃ nāmetaṃ sakaladivasaṃ rattiyā ca paṭhamapacchimayāmesu appamattehi bhavitabbaṃ, vīriyaṃ ārabhitabbaṃ. Porāṇakamahātherāpi sabbapalibodhe chinditvā antovasse ekacārikavattaṃ pūrayiṃsu, bhasse mattaṃ jānitvā dasavatthukakathaṃ dasaasubhadasānussatiaṭṭhatiṃsārammaṇakathañca kātuṃ vaṭṭati, āgantukānaṃ vattaṃ kātuṃ sattāhakaraṇīyena gatānaṃ apaloketvā dātuṃ vaṭṭatīti evarūpaṃ vattaṃ kātabbaṃ.


Manussā thūpaṃ katvā vassāvāsikaṃ gāhāpenti, thūpo nāma asenāsanaṃ, tassa samīpe rukkhe vā maṇḍape vā upanibandhitvā gāhāpetabbaṃ. Tena bhikkhunā cetiyaṃ paṭijaggitabbaṃ. Bodhirukkhabodhigharaāsanagharasammuñjaniaṭṭadāruaṭṭavaccakuṭidvārakoṭṭhakapānīyamāḷakadantakaṭṭhamāḷakesupi eseva nayo. Bhojanasālā pana senāsanameva, tasmā taṃ ekassa vā bahūnaṃ vā paricchinditvā gāhetuṃ vaṭṭatīti sabbamidaṃ vitthārena mahāpaccariyaṃ vuttaṃ.
Senāsanaggāhāpakena pana pāṭipadaaruṇato paṭṭhāya yāva puna aruṇaṃ na bhijjati tāva gāhetabbaṃ, idañhi senāsanaggāhassa khettaṃ. Sace pātova gāhite senāsane añño vitakkacāriko bhikkhu āgantvā senāsanaṃ yācati, ‘‘gahitaṃ, bhante, senāsanaṃ, vassūpagato saṅgho, ramaṇīyo vihāro, rukkhamūlādīsu yattha icchatha tattha vasathā’’ti vattabbo. Vassūpagatehi antovasse nibaddhavattaṃ ṭhapetvā vassūpagatā bhikkhū ‘‘sammuñjaniyo bandhathā’’ti vattabbā. Sulabhā ce daṇḍakā ceva salākāyo ca honti, ekekena cha pañca muṭṭhisammuñjaniyo, dve tisso yaṭṭhisammuñjaniyo vā bandhitabbā. Dullabhā ce honti, dve tisso muṭṭhisammuñjaniyo ekā yaṭṭhisammuñjanī bandhitabbā. Sāmaṇerehi pañca pañca ukkā koṭṭetabbā. Vasanaṭṭhāne kasāvaparibhaṇḍaṃ kātabbaṃ.
Vattaṃ karontehi pana ‘‘na uddisitabbaṃ, na uddisāpetabbaṃ, na sajjhāyo kātabbo, na pabbājetabbaṃ, na upasampādetabbaṃ, na nissayo dātabbo, na dhammasavanaṃ kātabbaṃ, sabbeva hi ete papañcā. Nippapañcā hutvā samaṇadhammameva karissāmā’’ti vā ‘‘sabbe terasa dhutaṅgāni samādiyantu, seyyaṃ akappetvā ṭhānacaṅkamehi vītināmentu, mūgabbataṃ gaṇhantu, sattāhakaraṇīyena gatāpi bhājanīyabhaṇḍaṃ labhantū’’ti vā evarūpaṃ adhammikavattaṃ na kātabbaṃ. Evaṃ pana kātabbaṃ – pariyattidhammo nāma tividhampi saddhammaṃ patiṭṭhāpeti; tasmā sakkaccaṃ uddisatha, uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, padhānaghare vasantānaṃ saṅghaṭṭanaṃ akatvā antovihāre nisīditvā uddisatha, uddisāpetha, sajjhāyaṃ karotha, dhammasavanaṃ samiddhaṃ karotha, pabbājentā sodhetvā pabbājetha, sodhetvā upasampādetha, sodhetvā nissayaṃ detha, ekopi hi kulaputto pabbajjaṃ upasampadañca labhitvā sakalasāsanaṃ patiṭṭhāpeti, attano thāmena yattakāni sakkotha tattakāni dhutaṅgāni samādiyatha. Antovassaṃ nāmetaṃ sakaladivasaṃ rattiyā ca paṭhamapacchimayāmesu appamattehi bhavitabbaṃ, vīriyaṃ ārabhitabbaṃ. Porāṇakamahātherāpi sabbapalibodhe chinditvā antovasse ekacārikavattaṃ pūrayiṃsu, bhasse mattaṃ jānitvā dasavatthukakathaṃ dasaasubhadasānussatiaṭṭhatiṃsārammaṇakathañca kātuṃ vaṭṭati, āgantukānaṃ vattaṃ kātuṃ sattāhakaraṇīyena gatānaṃ apaloketvā dātuṃ vaṭṭatīti evarūpaṃ vattaṃ kātabbaṃ.


Apica bhikkhū ovaditabbā – ‘‘viggāhikapisuṇapharusavacanāni mā vadatha, divase divase sīlāni āvajjentā caturārakkhaṃ ahāpentā manasikārabahulā viharathā’’ti. Dantakaṭṭhakhādanavattaṃ ācikkhitabbaṃ, cetiyaṃ vā bodhiṃ vā vandantena gandhamālaṃ vā pūjentena pattaṃ vā thavikāya pakkhipantena na kathetabbaṃ, bhikkhācāravattaṃ ācikkhitabbaṃ – ‘‘antogāme manussehi saddhiṃ paccayasaññuttakathā vā visabhāgakathā vā na kathetabbā, rakkhitindriyehi bhavitabbaṃ, khandhakavattañca sekhiyavattañca pūretabba’’nti evarūpā bahukāpi niyyānikakathā ācikkhitabbāti.

Pacchimavassūpanāyikadivase pana sace kālaṃ ghosetvā sannipatite saṅghe koci dasahatthaṃ vatthaṃ āharitvā vassāvāsikaṃ deti, āgantuko sace bhikkhu saṅghatthero hoti, tassa dātabbaṃ. Navako ce hoti, sammatena bhikkhunā saṅghatthero vattabbo – ‘‘sace bhante icchatha, paṭhamabhāgaṃ muñcitvā idaṃ vatthaṃ gaṇhathā’’ti, amuñcantassa na dātabbaṃ. Sace pana pubbe gāhitaṃ muñcitvā gaṇhāti, dātabbaṃ. Etenevupāyena dutiyattherato paṭṭhāya parivattetvā pattaṭṭhāne āgantukassa dātabbaṃ. Sace paṭhamavassūpagatā dve tīṇi cattāri pañca vā vatthāni alatthuṃ, laddhaṃ laddhaṃ etenevupāyena vissajjāpetvā yāva āgantukassa samakaṃ hoti, tāva dātabbaṃ. Tena pana samake laddhe avasiṭṭho anubhāgo therāsane dātabbo. Paccuppanne lābhe sati ṭhitikāya gāhetuṃ katikaṃ kātuṃ vaṭṭati.

Sace dubbhikkhaṃ hoti, dvīsupi vassūpanāyikāsu vassūpagatā bhikkhū bhikkhāya kilamantā ‘‘āvuso, idha vasantā sabbeva kilamāma, sādhu vata dvebhāgā homa, yesaṃ ñātipavāritaṭṭhānāni atthi, te tattha vasitvā pavāraṇāya āgantvā attano pattaṃ vassāvāsikaṃ gaṇhantū’’ti vadanti, tesu ye tattha vasitvā pavāraṇāya āgacchanti, tesaṃ apaloketvā vassāvāsikaṃ dātabbaṃ. Sādiyantāpi hi te neva vassāvāsikassa sāmino, khīyantāpi ca āvāsikā neva adātuṃ labhanti. Kurundiyaṃ pana vuttaṃ – ‘‘katikavattaṃ kātabbaṃ – ‘sabbesaṃ no idha yāgubhattaṃ nappahoti, sabhāgaṭṭhāne vasitvā āgacchatha, tumhākaṃ pattaṃ vassāvāsikaṃ labhissathā’ti. Tañce eko paṭibāhati, supaṭibāhitaṃ; no ce paṭibāhati, katikā sukatā. Pacchā tesaṃ tattha vasitvā āgatānaṃ apaloketvā dātabbaṃ, apalokanakāle paṭibāhituṃ na labbhatī’’ti. Punapi vuttaṃ – ‘‘sace vassūpagatesu ekaccānaṃ vassāvāsike apāpuṇante bhikkhū katikaṃ karonti – ‘chinnavassānaṃ vassāvāsikañca idāni uppajjanakavassāvāsikañca imesaṃ dātuṃ ruccatī’ti evaṃ katikāya katāya gāhitasadisameva hoti, uppannuppannaṃ tesameva dātabba’’nti.

Temāsaṃ pānīyaṃ upaṭṭhāpetvā vihāramaggacetiyaṅgaṇabodhiyaṅgaṇāni jaggitvā bodhirukkhe udakaṃ siñcitvā pakkantopi vibbhantopi vassāvāsikaṃ labhatiyeva. Bhatiniviṭṭhañhi tena kataṃ. Saṅghikaṃ pana apalokanakammaṃ katvā gāhitaṃ antovasse vibbhantopi labhateva. Paccayavasena gāhitaṃ pana na labhatīti vadanti.


Apica bhikkhū ovaditabbā – ‘‘viggāhikapisuṇapharusavacanāni mā vadatha, divase divase sīlāni āvajjentā caturārakkhaṃ ahāpentā manasikārabahulā viharathā’’ti. Dantakaṭṭhakhādanavattaṃ ācikkhitabbaṃ, cetiyaṃ vā bodhiṃ vā vandantena gandhamālaṃ vā pūjentena pattaṃ vā thavikāya pakkhipantena na kathetabbaṃ, bhikkhācāravattaṃ ācikkhitabbaṃ – ‘‘antogāme manussehi saddhiṃ paccayasaññuttakathā vā visabhāgakathā vā na kathetabbā, rakkhitindriyehi bhavitabbaṃ, khandhakavattañca sekhiyavattañca pūretabba’’nti evarūpā bahukāpi niyyānikakathā ācikkhitabbāti.
Pacchimavassūpanāyikadivase pana sace kālaṃ ghosetvā sannipatite saṅghe koci dasahatthaṃ vatthaṃ āharitvā vassāvāsikaṃ deti, āgantuko sace bhikkhu saṅghatthero hoti, tassa dātabbaṃ. Navako ce hoti, sammatena bhikkhunā saṅghatthero vattabbo – ‘‘sace bhante icchatha, paṭhamabhāgaṃ muñcitvā idaṃ vatthaṃ gaṇhathā’’ti, amuñcantassa na dātabbaṃ. Sace pana pubbe gāhitaṃ muñcitvā gaṇhāti, dātabbaṃ. Etenevupāyena dutiyattherato paṭṭhāya parivattetvā pattaṭṭhāne āgantukassa dātabbaṃ. Sace paṭhamavassūpagatā dve tīṇi cattāri pañca vā vatthāni alatthuṃ, laddhaṃ laddhaṃ etenevupāyena vissajjāpetvā yāva āgantukassa samakaṃ hoti, tāva dātabbaṃ. Tena pana samake laddhe avasiṭṭho anubhāgo therāsane dātabbaṃ. Paccuppanne lābhe sati ṭhitikāya gāhetuṃ katikaṃ kātuṃ vaṭṭati.


Sace vutthavasso disaṃgamiko bhikkhu āvāsikassa hatthato kiñcideva kappiyabhaṇḍaṃ gahetvā ‘‘asukakule mayhaṃ vassāvāsikaṃ pattaṃ, taṃ gaṇhathā’’ti vatvā gataṭṭhāne vibbhamati, vassāvāsikaṃ saṅghikaṃ hoti. Sace pana manusse sammukhā sampaṭicchāpetvā gacchati, labhati. ‘‘Idaṃ vassāvāsikaṃ amhākaṃ senāsane vutthabhikkhuno demā’’ti vutte, yassa gāhitaṃ tasseva hoti. Sace pana senāsanasāmikassa piyakamyatāya puttadhītādayo bahūni vatthāni āharitvā ‘‘amhākaṃ senāsane demā’’ti denti, tattha vassūpagatassa ekameva vatthaṃ dātabbaṃ, sesāni saṅghikāni honti, vassāvāsikaṭṭhitikāya gāhetabbāni. Ṭhitikāya asati therāsanato paṭṭhāya gāhetabbāni. Senāsane vassūpagataṃ bhikkhuṃ nissāya uppannena cittappasādena bahūni vatthāni āharitvā ‘‘senāsanassa demā’’ti dinnesupi eseva nayo. Sace pana pādamūle ṭhapetvā ‘‘etassa bhikkhuno demā’’ti vadanti, tasseva honti.

Ekassa gehe dve vassāvāsikāni – paṭhamabhāgo sāmaṇerassa gāhito hoti, dutiyo therāsane. So ekaṃ dasahatthaṃ, ekaṃ aṭṭhahatthaṃ sāṭakaṃ peseti ‘‘vassāvāsikaṃ pattabhikkhūnaṃ dethā’’ti vicinitvā varabhāgaṃ sāmaṇerassa datvā anubhāgo therāsane dātabbo. Sace pana ubhopi gharaṃ netvā bhojetvā sayameva pādamūle ṭhapeti, yaṃ yassa dinnaṃ, tadeva tassa hoti.

Ito paraṃ mahāpaccariyaṃ āgatanayo hoti – ‘‘ekassa ghare daharasāmaṇerassa vassāvāsikaṃ pāpuṇāti, so ce pucchati – ‘amhākaṃ vassāvāsikaṃ kassa patta’nti, ‘sāmaṇerassā’ti avatvā ‘dānakāle jānissasī’ti vatvā dānadivase ekaṃ mahātheraṃ pesetvā nīharāpetabbaṃ. Sace yassa vassāvāsikaṃ pattaṃ, so vibbhamati vā kālaṃ vā karoti, manussā ce pucchanti – ‘kassa amhākaṃ vassāvāsikaṃ patta’nti, tesaṃ yathābhūtaṃ ācikkhitabbaṃ. Sace te vadanti – ‘tumhākaṃ demā’ti, tassa bhikkhuno pāpuṇāti. Atha saṅghassa vā gaṇassa vā denti, saṅghassa vā gaṇassa vā pāpuṇāti. Sace vassūpagatā suddhapaṃsukūlikāyeva honti, ānetvā dinnaṃ vassāvāsikaṃ senāsanaparikkhāraṃ vā katvā ṭhapetabbaṃ, bimbohanādīni vā kātabbānī’’ti. Idaṃ nevāsikavattaṃ.

Senāsanaggāhakathā niṭṭhitā.

Upanandavatthukathā



Sace vutthavasso disaṃgamiko bhikkhu āvāsikassa hatthato kiñcideva kappiyabhaṇḍaṃ gahetvā ‘‘asukakule mayhaṃ vassāvāsikaṃ pattaṃ, taṃ gaṇhathā’’ti vatvā gataṭṭhāne vibbhamati, vassāvāsikaṃ saṅghikaṃ hoti. Sace pana manusse sammukhā sampaṭicchāpetvā gacchati, labhati. ‘‘Idaṃ vassāvāsikaṃ amhākaṃ senāsane vutthabhikkhuno demā’’ti vutte, yassa gāhitaṃ tasseva hoti. Sace pana senāsanasāmikassa piyakamyatāya puttadhītādayo bahūni vatthāni āharitvā ‘‘amhākaṃ senāsane demā’’ti denti, tattha vassūpagatassa ekameva vatthaṃ dātabbaṃ, sesāni saṅghikāni honti, vassāvāsikaṭṭhitikāya gāhetabbāni. Ṭhitikāya asati therāsanato paṭṭhāya gāhetabbāni. Senāsane vassūpagataṃ bhikkhuṃ nissāya uppannena cittappasādena bahūni vatthāni āharitvā ‘‘senāsanassa demā’’ti dinnesupi eseva nayo. Sace pana pādamūle ṭhapetvā ‘‘etassa bhikkhuno demā’’ti vadanti, tasseva honti.
Ekassa gehe dve vassāvāsikāni – paṭhamabhāgo sāmaṇerassa gāhito hoti, dutiyo therāsane. So ekaṃ dasahatthaṃ, ekaṃ aṭṭhahatthaṃ sāṭakaṃ peseti ‘‘vassāvāsikaṃ pattabhikkhūnaṃ dethā’’ti vicinitvā varabh

319. Upanandavatthusmiṃ – tattha tayā moghapurisa gahitaṃ idha muttaṃ, idha tayā gahitaṃ tatra muttanti ettha ayamattho – yaṃ tayā tattha senāsanaṃ gahitaṃ, taṃ te gaṇhanteneva idha muttaṃ hoti. ‘‘Idha dānāhaṃ, āvuso, muñcāmī’’ti vadantena pana taṃ tatrāpi muttaṃ. Evaṃ tvaṃ ubhayattha paribāhiroti.

Ayaṃ panettha vinicchayo – gahaṇena gahaṇaṃ paṭippassambhati, gahaṇena ālayo paṭippassambhati, ālayena gahaṇaṃ paṭippassambhati, ālayena ālayo paṭippassambhati. Kathaṃ? Idhekacco vassūpanāyikadivase ekasmiṃ vihāre senāsanaṃ gahetvā sāmantavihāraṃ gantvā tatrāpi gaṇhāti, tassa iminā gahaṇena purimaṃ gahaṇaṃ paṭippassambhati. Aparo ‘‘idha vasissāmī’’ti ālayamattaṃ katvā sāmantavihāraṃ gantvā tattha senāsanaṃ gaṇhāti, tassa iminā gahaṇena purimo ālayo paṭippassambhati. Eko ‘‘idha vasissāmī’’ti senāsanaṃ vā gahetvā ālayaṃ vā katvā sāmantavihāraṃ gantvā ‘‘idheva dāni vasissāmī’’ti ālayaṃ karoti, iccassa ālayena vā gahaṇaṃ ālayena vā ālayo paṭippassambhati, sabbattha pacchime gahaṇe vā ālaye vā tiṭṭhati. Yo pana ‘‘ekasmiṃ vihāre senāsanaṃ gahetvā aññasmiṃ vihāre vasissāmī’’ti gacchati, tassa upacārasīmātikkame senāsanaggāho paṭippassambhati. Yadi pana ‘‘tattha phāsu bhavissati, vasissāmi; no ce, āgamissāmī’’ti gantvā aphāsubhāvaṃ ñatvā paccāgacchati, vaṭṭati.

320.Tivassantarenāti ettha tivassantaro nāma yo dvīhi vassehi mahantataro vā daharataro vā hoti. Yo pana ekena vassena mahantataro vā daharataro vā hoti, yo vā samānavasso, tattha vattabbameva natthi. Ime sabbe ekasmiṃ mañce vā pīṭhe vā dve dve hutvā nisīdituṃ labhanti. Yaṃ tiṇṇaṃ pahoti, taṃ saṃhārimaṃ vā hotu asaṃhārimaṃ vā, tathārūpe api phalakakhaṇḍe anupasampannenāpi saddhiṃ nisīdituṃ vaṭṭati.

Hatthinakhakanti hatthikumbhe patiṭṭhitaṃ; evaṃ katassa kiretaṃ nāmaṃ. Sabbaṃ pāsādaparibhoganti suvaṇṇarajatādivicitrāni kavāṭāni mañcapīṭhāni tālavaṇṭāni suvaṇṇarajatamayapānīyaghaṭapānīyasarāvāni yaṃkiñci cittakammakataṃ, sabbaṃ vaṭṭati. ‘‘Pāsādassa dāsidāsaṃ khettavatthuṃ gomahiṃsaṃ demā’’ti vadanti, pāṭekkaṃ gahaṇakiccaṃ natthi, pāsāde paṭiggahite paṭiggahitameva hoti. Gonakādīni saṅghikavihāre vā puggalikavihāre vā mañcapīṭhakesu attharitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭanti. Dhammāsane pana gihivikaṭanihārena labbhanti, tatrāpi nipajjituṃ na vaṭṭati.

Upanandavatthukathā niṭṭhitā.

Avissajjiyavatthukathā



Upanandavatthusmiṃ – tattha tayā moghapurisa gahitaṃ idha muttaṃ, idha tayā gahitaṃ tatra muttanti ettha ayamattho – yaṃ tayā tattha senāsanaṃ gahitaṃ, taṃ te gaṇhanteneva idha muttaṃ hoti. ‘‘Idha dānāhaṃ, āvuso, muñcāmī’’ti vadantena pana taṃ tatrāpi muttaṃ. Evaṃ tvaṃ ubhayattha paribāhiroti.
Ayaṃ panettha vinicchayo – gahaṇena gahaṇaṃ paṭippassambhati, gahaṇena ālayo paṭippassambhati, ālayena gahaṇaṃ paṭippassambhati, ālayena ālayo paṭippassambhati. Kathaṃ? Idhekacco vassūpanāyikadivase ekasmiṃ vihāre senāsanaṃ gahetvā sāmantavihāraṃ gantvā tatrāpi gaṇhāti, tassa iminā gahaṇena purimaṃ gahaṇaṃ paṭippassambhati. Aparo ‘‘idha vasissāmī’’ti ālayamattaṃ katvā sāmantavihāraṃ gantvā tattha senāsanaṃ gaṇhāti, tassa iminā gahaṇena purimo ālayo paṭippassambhati. Eko ‘‘idha vasissāmī’’ti senāsanaṃ vā gahetvā ālayaṃ vā katvā sāmantavihāraṃ gantvā ‘‘idheva dāni vasissāmī’’ti ālayaṃ karoti, iccassa ālayena vā gahaṇaṃ ālayena vā ālayo paṭippassambhati, sabbattha pacchime gahaṇe vā ālaye vā tiṭṭhati. Yo pana ‘‘ekasmiṃ vihāre senāsanaṃ gahetvā aññasmiṃ vihāre vasissāmī’’ti gacchati, tassa upacārasīmātikkame senāsanaggāho paṭippassambhati. Yadi pana ‘‘tattha phāsu bhavissati, vasissāmi; no ce, āgamissāmī’’ti gantvā aphāsubhāvaṃ ñatvā paccāgacchati, vaṭṭati.
Tivassantarenāti ettha tivassantaro nāma yo dvīhi vassehi mahantataro vā daharataro vā hoti. Yo pana ekena vassena mahantataro vā daharataro vā hoti, yo vā samānavasso, tattha vattabbameva natthi. Ime sabbe ekasmiṃ mañce vā pīṭhe vā dve dve hutvā nisīdituṃ labhanti. Yaṃ tiṇṇaṃ pahoti, taṃ saṃhārimaṃ vā hotu asaṃhārimaṃ vā, tathārūpe api phalakakhaṇḍe anupasampannenāpi saddhiṃ nisīdituṃ vaṭṭati.
Hatthinakhakanti hatthikumbhe patiṭṭhitaṃ; evaṃ katassa kiretaṃ nāmaṃ. Sabbaṃ pāsādaparibhoganti suvaṇṇarajatādivicitrāni kavāṭāni mañcapīṭhāni tālavaṇṭāni suvaṇṇarajatamayapānīyaghaṭapānīyasarāvāni yaṃkiñci cittakammakataṃ, sabbaṃ vaṭṭati. ‘‘Pāsādassa dāsidāsaṃ khettavatthuṃ gomahiṃsaṃ demā’’ti vadanti, pāṭekkaṃ gahaṇakiccaṃ natthi, pāsāde paṭiggahite paṭiggahitameva hoti. Gonakādīni saṅghikavihāre vā puggalikavihāre vā mañcapīṭhakesu attharitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭanti. Dhammāsane pana gihivikaṭanihārena labbhanti, tatrāpi nipajjituṃ na vaṭṭati.
Upanandavatthukathā niṭṭhitā.
Avissajjiyavatthukathā

321.Pañcimānīti rāsivasena pañca, sarūpavasena panetāni bahūni honti. Tattha ārāmo nāma pupphārāmo vā phalārāmo vā. Ārāmavatthu nāma tesaṃyeva ārāmānaṃ atthāya paricchinditvā ṭhapitokāso; tesu vā ārāmesu vinaṭṭhesu tesaṃ porāṇakabhūmibhāgo. Vihāro nāma yaṃkiñci pāsādādisenāsanaṃ. Vihāravatthu nāma tassa patiṭṭhānokāso. Mañco nāma – masārako, bundikābaddho, kuḷīrapādako āhaccapādakoti imesaṃ pubbe vuttānaṃ catunnaṃ mañcānaṃ aññataro . Pīṭhaṃ nāma masārakādīnaṃyeva catunnaṃ pīṭhānaṃ aññataraṃ. Bhisi nāma uṇṇabhisiādīnaṃ pañcannaṃ aññatarā. Bimbohanaṃ nāma vuttappakārānaṃ bimbohanānaṃ aññataraṃ. Lohakumbhī nāma kāḷalohena vā tambalohena vā yena kenaci lohena katā kumbhī. Lohabhāṇakādīsupi eseva nayo. Ettha pana bhāṇakanti arañjaro vuccati. Vārakoti ghaṭo. Kaṭāhaṃ kaṭāhameva. Vāsiādīsu valliādīsu ca duviññeyyaṃ nāma natthi. Evaṃ –

Dvisaṅgahāni dve honti, tatiyaṃ catusaṅgahaṃ;

Catutthaṃ navakoṭṭhāsaṃ, pañcamaṃ aṭṭhabhedanaṃ.

Iti pañcahi rāsīhi, pañcanimmalalocano;

Pañcavīsavidhaṃ nātho, garubhaṇḍaṃ pakāsayi.

Tatrāyaṃ vinicchayakathā – idañhi sabbampi garubhaṇḍaṃ idha avissajjiyaṃ, kīṭāgirivatthusmiṃ ‘‘avebhaṅgiya’’nti vuttaṃ. Parivāre pana –

‘‘Avissajjiyaṃ avebhaṅgiyaṃ, pañca vuttā mahesinā;

Vissajjentassa paribhuñjantassa anāpatti,

Pañhā mesā kusalehi cintitā’’ti. (pari. 479) –

Āgataṃ. Tasmā mūlacchejjavasena avissajjiyaṃ avebhaṅgiyañca parivattanavasena pana vissajjentassa paribhuñjantassa ca anāpattīti evamettha adhippāyo veditabbo.

Tatrāyaṃ anupubbikathā – idaṃ tāva pañcavidhampi cīvarapiṇḍapātabhesajjatthāya upanetuṃ na vaṭṭati. Thāvarena ca thāvaraṃ garubhaṇḍena ca garubhaṇḍaṃ parivattetuṃ vaṭṭati. Thāvare pana khettaṃ vatthu taḷākaṃ mātikāti evarūpaṃ bhikkhusaṅghassa vicāretuṃ vā sampaṭicchituṃ vā adhivāsetuṃ vā na vaṭṭati, kappiyakārakeheva vicāritato kappiyabhaṇḍaṃ vaṭṭati. Ārāmena pana ārāmaṃ ārāmavatthuṃ vihāraṃ vihāravatthunti imāni cattāri parivattetuṃ vaṭṭati.


Pañcimānīti rāsivasena pañca, sarūpavasena panetāni bahūni honti. Tattha ārāmo nāma pupphārāmo vā phalārāmo vā. Ārāmavatthu nāma tesaṃyeva ārāmānaṃ atthāya paricchinditvā ṭhapitokāso; tesu vā ārāmesu vinaṭṭhesu tesaṃ porāṇakabhūmibhāgo. Vihāro nāma yaṃkiñci pāsādādisenāsanaṃ. Vihāravatthu nāma tassa patiṭṭhānokāso. Mañco nāma – masārako, bundikābaddho, kuḷīrapādako āhaccapādakoti imesaṃ pubbe vuttānaṃ catunnaṃ mañcānaṃ aññataro. Pīṭhaṃ nāma masārakādīnaṃyeva catunnaṃ pīṭhānaṃ aññataraṃ. Bhisi nāma uṇṇabhisiādīnaṃ pañcannaṃ aññatarā. Bimbohanaṃ nāma vuttappakārānaṃ bimbohanānaṃ aññataraṃ. Lohakumbhī nāma kāḷalohena vā tambalohena vā yena kenaci lohena katā kumbhī. Lohabhāṇakādīsupi eseva nayo. Ettha pana bhāṇakanti arañjaro vuccati. Vārakoti ghaṭo. Kaṭāhaṃ kaṭāhameva. Vāsiādīsu valliādīsu ca duviññeyyaṃ nāma natthi. Evaṃ –
Dvisaṅgahāni dve honti, tatiyaṃ catusaṅgahaṃ;
Catutthaṃ navakoṭṭhāsaṃ, pañcamaṃ aṭṭhabhedanaṃ.
Iti pañcahi rāsīhi, pañcanimmalalocano;
Pañcavīsavidhaṃ nātho, garubhaṇḍaṃ pakāsayi.
Tatrāyaṃ vinicchayakathā – idañhi sabbampi garubhaṇḍaṃ idha avissajjiyaṃ, kīṭāgirivatthusmiṃ ‘‘avebhaṅgiya’’nti vuttaṃ. Parivāre pana –
‘‘Avissajjiyaṃ avebhaṅgiyaṃ, pañca vuttā mahesinā;
Vissajjentassa paribhuñjantassa anāpatti,
Pañhā mesā kusalehi cintitā’’ti. (pari. 479) –
Āgataṃ. Tasmā mūlacchejjavasena avissajjiyaṃ avebhaṅgiyañca parivattanavasena pana vissajjentassa paribhuñjantassa ca anāpattīti evamettha adhippāyo veditabbo.
Tatrāyaṃ anupubbikathā – idaṃ tāva pañcavidhampi cīvarapiṇḍapātabhesajjatthāya upanetuṃ na vaṭṭati. Thāvarena ca thāvaraṃ garubhaṇḍena ca garubhaṇḍaṃ parivattetuṃ vaṭṭati. Thāvare pana khettaṃ vatthu taḷākaṃ mātikāti evarūpaṃ bhikkhusaṅghassa vicāretuṃ vā sampaṭicchituṃ vā adhivāsetuṃ vā na vaṭṭati, kappiyakārakeheva vicāritato kappiyabhaṇḍaṃ vaṭṭati. Ārāmena pana ārāmaṃ ārāmavatthuṃ vihāraṃ vihāravatthunti imāni cattāri parivattetuṃ vaṭṭati.


Tatrāyaṃ parivattananayo – saṅghassa nāḷikerārāmo dūre hoti, kappiyakārakā vā bahutaraṃ khādanti. Yampi na khādanti, tato sakaṭavetanaṃ datvā appameva haranti. Aññesaṃ pana tassa ārāmassa avidūragāmavāsīnaṃ manussānaṃ vihārassa samīpe ārāmo hoti, te saṅghaṃ upasaṅkamitvā sakena ārāmena taṃ ārāmaṃ yācanti, saṅghena ‘‘ruccati saṅghassā’’ti apaloketvā sampaṭicchitabbo. Sacepi bhikkhūnaṃ rukkhasahassaṃ hoti, manussānaṃ pañca satāni, ‘‘tumhākaṃ ārāmo khuddako’’ti na vattabbaṃ. Kiñcāpi hi ayaṃ khuddako, atha kho itarato bahutaraṃ āyaṃ deti. Sacepi samakameva deti; evampi icchiticchitakkhaṇe paribhuñjituṃ sakkāti gahetabbameva. Sace pana manussānaṃ bahutarā rukkhā honti, ‘‘nanu tumhākaṃ bahutarā rukkhā’’ti vattabbaṃ. Sace ‘‘atirekaṃ amhākaṃ puññaṃ hotu, saṅghassa demā’’ti vadanti, jānāpetvā sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Bhikkhūnaṃ rukkhā phaladhārino, manussānaṃ rukkhā na tāva phalaṃ gaṇhanti, kiñcāpi na gaṇhanti, na cirena gaṇhissantīti sampaṭicchitabbameva. Manussānaṃ rukkhā phaladhārino, bhikkhūnaṃ na tāva phalaṃ gaṇhanti, ‘‘nanu tumhākaṃ rukkhā phaladhārino’’ti vattabbaṃ. Sace ‘‘gaṇhatha, bhante, amhākaṃ puññaṃ bhavissatī’’ti denti, jānāpetvā sampaṭicchituṃ vaṭṭati; evaṃ ārāmena ārāmo parivattetabbo. Eteneva nayena ārāmavatthupi vihāropi vihāravatthupi ārāmena parivattetabbaṃ. Ārāmavatthunā ca mahantena vā khuddakena vā ārāmaārāmavatthu vihāravihāravatthūni .

Kathaṃ vihārena vihāro parivattetabbo? Saṅghassa antogāme gehaṃ hoti, manussānaṃ vihāramajjhe pāsādo, ubhopi agghena samakā, sace manussā tena pāsādena taṃ gehaṃ yācanti, sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Bhikkhūnaṃ ce mahagghataraṃ gehaṃ hoti, ‘‘mahagghataraṃ amhākaṃ geha’’nti vutte ‘‘kiñcāpi mahagghataraṃ, pabbajitānaṃ asāruppaṃ, na sakkā tattha pabbajitehi vasituṃ, idaṃ pana sāruppaṃ gaṇhathā’’ti vadanti; evampi sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Sace pana manussānaṃ mahagghaṃ hoti, ‘‘nanu tumhākaṃ gehaṃ mahaggha’’nti vattabbaṃ. ‘‘Hotu, bhante, amhākaṃ puññaṃ bhavissati, gaṇhathā’’ti vutte pana sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Evaṃ vihārena vihāro parivattetabbo. Eteneva nayena vihāravatthupi ārāmopi ārāmavatthupi vihārena parivattetabbaṃ. Vihāravatthunā ca mahagghena vā appagghena vā vihāravihāravatthuārāmaārāmavatthūni. Evaṃ tāva thāvarena thāvaraparivattanaṃ veditabbaṃ.


Tatrāyaṃ parivattananayo – saṅghassa nāḷikerārāmo dūre hoti, kappiyakārakā vā bahutaraṃ khādanti. Yampi na khādanti, tato sakaṭavetanaṃ datvā appameva haranti. Aññesaṃ pana tassa ārāmassa avidūragāmavāsīnaṃ manussānaṃ vihārassa samīpe ārāmo hoti, te saṅghaṃ upasaṅkamitvā sakena ārāmena taṃ ārāmaṃ yācanti, saṅghena ‘‘ruccati saṅghassā’’ti apaloketvā sampaṭicchitabbo. Sacepi bhikkhūnaṃ rukkhasahassaṃ hoti, manussānaṃ pañca satāni, ‘‘tumhākaṃ ārāmo khuddako’’ti na vattabbaṃ. Kiñcāpi hi ayaṃ khuddako, atha kho itarato bahutaraṃ āyaṃ deti. Sacepi samakameva deti; evampi icchiticchitakkhaṇe paribhuñjituṃ sakkāti gahetabbameva. Sace pana manussānaṃ bahutarā rukkhā honti, ‘‘nanu tumhākaṃ bahutarā rukkhā’’ti vattabbaṃ. Sace ‘‘atirekaṃ amhākaṃ puññaṃ hotu, saṅghassa demā’’ti vadanti, jānāpetvā sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Bhikkhūnaṃ rukkhā phaladhārino, manussānaṃ rukkhā na tāva phalaṃ gaṇhanti, kiñcāpi na gaṇhanti, na cirena gaṇhissantīti sampaṭicchitabbameva. Manussānaṃ rukkhā phaladhārino, bhikkhūnaṃ na tāva phalaṃ gaṇhanti, ‘‘nanu tumhākaṃ rukkhā phaladhārino’’ti vattabbaṃ. Sace ‘‘gaṇhatha, bhante, amhākaṃ puññaṃ bhavissatī’’ti denti, jānāpetvā sampaṭicchituṃ vaṭṭati; evaṃ ārāmena ārāmo parivattetabbo. Eteneva nayena ārāmavatthupi vihāropi vihāravatthupi ārāmena parivattetabbaṃ. Ārāmavatthunā ca mahantena vā khuddakena vā ārāmaārāmavatthu vihāravihāravatthūni.
Kathaṃ vihārena vihāro parivattetabbo? Saṅghassa antogāme gehaṃ hoti, manussānaṃ vihāramajjhe pāsādo, ubhopi agghena samakā, sace manussā tena pāsādena taṃ gehaṃ yācanti, sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Bhikkhūnaṃ ce mahagghataraṃ gehaṃ hoti, ‘‘mahagghataraṃ amhākaṃ geha’’nti vutte ‘‘kiñcāpi mahagghataraṃ, pabbajitānaṃ asāruppaṃ, na sakkā tattha pabbajitehi vasituṃ, idaṃ pana sāruppaṃ gaṇhathā’’ti vadanti; evampi sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Sace pana manussānaṃ mahagghaṃ hoti, ‘‘nanu tumhākaṃ gehaṃ mahaggha’’nti vattabbaṃ. ‘‘Hotu, bhante, amhākaṃ puññaṃ bhavissati, gaṇhathā’’ti vutte pana sampaṭicchituṃ vaṭṭati. Evaṃ vihārena vihāro parivattetabbo. Eteneva nayena vihāravatthupi ārāmopi ārāmavatthupi vihārena parivattetabbaṃ. Vihāravatthunā ca mahagghena vā appagghena vā vihāravihāravatthuārāmaārāmavatthūni. Evaṃ tāva thāvarena thāvaraparivattanaṃ veditabbaṃ.


Garubhaṇḍena garubhaṇḍaparivattane pana mañcapīṭhaṃ mahantaṃ vā hotu khuddakaṃ vā, antamaso caturaṅgulapādakaṃ vā gāmadārakehi paṃsvāgārakesu kīḷantehi katampi saṅghassa dinnakālato paṭṭhāya garubhaṇḍaṃ hoti. Sacepi rājarājamahāmattādayo ekappahāreneva mañcasataṃ vā mañcasahassaṃ vā denti, sabbe kappiyamañcā sampaṭicchitabbā, sampaṭicchitvā vuḍḍhapaṭipāṭiyā ‘‘saṅghikaparibhogena paribhuñjathā’’ti dātabbā, puggalikavasena na dātabbā. Atirekamañce bhaṇḍāgārādīsu paññapetvā pattacīvaraṃ nikkhipitumpi vaṭṭati. Bahisīmāya ‘‘saṅghassa demā’’ti dinnamañco saṅghattherassa vasanaṭṭhāne dātabbo. Tattha ce bahū mañcā honti, mañcena kammaṃ natthi; yassa vasanaṭṭhāne kammaṃ atthi, tattha ‘‘saṅghikaparibhogena paribhuñjathā’’ti dātabbo. Mahagghena satagghanakena vā sahassagghanakena vā satasahassagghanakena vā mañcena aññaṃ mañcasataṃ labhati, parivattetvā gahetabbaṃ. Na kevalaṃ mañcena mañcoyeva, ārāmaārāmavatthuvihāravihāravatthupīṭhabhisibimbohanānipi parivattetuṃ vaṭṭanti. Esa nayo pīṭhabhisibimbohanesupi. Etesu hi kappiyākapyiyaṃ vuttanayameva. Tattha akappiyaṃ na paribhuñjitabbaṃ, kappiyaṃ saṅghikaparibhogena paribhuñjitabbaṃ. Akappiyaṃ vā mahagghaṃ kappiyaṃ vā parivattetvā vuttavatthūni gahetabbāni. Agarubhaṇḍupagaṃ pana bhisibimbohanaṃ nāma natthi.

Lohakumbhī lohabhāṇakaṃ lohakaṭāhanti imāni tīṇi mahantāni vā hontu khuddakāni vā antamaso pasatamattaudakagaṇhanakānipi garubhaṇḍāniyeva. Lohavārako pana kāḷalohatambalohavaṭṭalohakaṃsalohānaṃ yena kenaci kato sīhaḷadīpe pādagaṇhanako bhājetabbo. Pādo ca nāma magadhanāḷiyā pañcanāḷimattaṃ gaṇhāti, tato adhikagaṇhanako garubhaṇḍaṃ. Imāni tāva pāḷiyaṃ āgatāni lohabhājanāni.

Pāḷiyaṃ pana anāgatānipi bhiṅgārapaṭiggahauḷuṅkadabbikaṭacchupātitaṭṭakasarakasamuggaaṅgārakapalladhūmakaṭacchuādīni khuddakāni vā mahantāni vā sabbāni garubhaṇḍāni. Patto, ayathālakaṃ, tambalohathālakanti imāni pana bhājanīyāni. Kaṃsalohavaṭṭalohabhājanavikati saṅghikaparibhogena vā gihivikaṭā vā vaṭṭati, puggalikaparibhogena na vaṭṭati. Kaṃsalohādibhājanaṃ saṅghassa dinnampi hi pārihāriyaṃ na vaṭṭati. ‘‘Gihivikaṭanihāreneva paribhuñjitabba’’nti mahāpaccariyaṃ vuttaṃ.

Ṭhapetvā pana bhājanavikatiṃ aññasmimpi kappiyalohabhaṇḍe – añjanī, añjanisalākā, kaṇṇamalaharaṇī, sūci, paṇṇasūci, khuddako, pipphalako, khuddakaṃ, ārakaṇṭakaṃ, kuñcikā, tāḷaṃ, kattarayaṭṭhi vedhako, natthudānaṃ, bhindivālo, lohakūṭo, lohakuṭṭi, lohaguḷo, lohapiṇḍi, lohacakkalikaṃ, aññampi vippakatalohabhaṇḍaṃ bhājanīyaṃ. Dhūmanettaphāladīparukkhadīpakapallakaolambakadīpaitthipurisatiracchānagatarūpakāni pana aññāni vā bhitticchadanakavāṭādīsu upanetabbāni, antamaso lohakhilakaṃ upādāya sabbāni lohabhaṇḍāni garubhaṇḍāniyeva honti, attanā laddhānipi pariharitvā puggalikaparibhogena na paribhuñjitabbāni, saṅghikaparibhogena vā gihivikaṭāni vā vaṭṭanti. Tipubhaṇḍepi eseva nayo. Khīrapāsāṇamayāni taṭṭakasarakādīni garubhaṇḍāniyeva.


关于金属制品的更换，无论是大型还是小型的床椅，即便是只有四指宽的脚，从寺院施舍之时起就已经成为重要财产。即便国王、大臣等一次性施舍一百张或一千张床，所有合规的床都应被接受，接受后应按照资历顺序说："请以僧团共同使用的方式使用"，不应以个人方式施舍。多余的床可以在仓库等处放置衣钵。在僧团界限外施舍的床应给予僧团长老居住的地方。如果那里有多张床，则不需要以床为目的；应将床给予有事务的地方，并说："请以僧团共同使用的方式使用"。
可以用价值百、千或十万的床交换另一批床。不仅仅是床可以交换，园林、园林用地、寺院、寺院用地、座椅、垫子、枕头等也可以交换。对于座椅、垫子和枕头也是同样的道理。在这些情况中，关于是否合规的判断方式与之前相同。不应使用不合规的物品，合规的物品应以僧团共同使用的方式使用。无论是不合规的贵重物品还是合规的物品，都应按照上述方法交换。除了非重要财产，不存在垫子和枕头。
铜锅、铜器、铜盆这三种无论是大是小，甚至只能盛放一点水的，都属于重要财产。在锡兰（斯里兰卡），铜制水壶应按照一脚的大小分配。一脚按照摩揭陀（Magadha）的量器标准可容纳五纳利，超过此量则为重要财产。这些是经典中提到的金属器皿。
经典中未提及的小型或大型金属器皿，如烛台、接收器、锅、勺子、盘子、盒子、小盒、火钳、盘子等，都属于重要财产。碗、非规格碗、铜碗等属于可分配的器皿。铜、铜合金制品可以僧团共同使用或在世俗生活中使用，但不能个人使用。即使施舍给僧团的铜器也不能作为私人财产。大藏注释中说："只能以世俗方式使用"。
除了器皿类别，在其他合规金属制品中，如眼线笔、眼线棒、耳垢勺、针、纸针、小刀、小木棒、小铁钉、铁钩、钥匙、木棒、修剪棒、探针、鼻塞、铁棒、铁钉、铁球、铁块、铁轮等，以及其他未分类的金属制品。灯芯、火炬、火把、灯、树枝灯、悬挂灯等，以及人形、动物形象等，可以安置在墙壁、天花板、门等处，即便是小铁钉，所有金属制品都属于重要财产，即使是自己获得的，也不能个人使用，只能以僧团共同使用或世俗方式使用。铜制品也是如此。石乳、石制盘子等也属于重要财产。


Ghaṭako pana telabhājanaṃ vā pādagaṇhanakato atirekameva garubhaṇḍaṃ. Suvaṇṇarajatahārakūṭajātiphalikabhājanāni gihivikaṭānipi na vaṭṭanti, pageva saṅghikaparibhogena vā puggalikaparibhogena vā. Senāsanaparibhoge pana āmāsampi anāmāsampi sabbaṃ vaṭṭati.

Vāsiādīsu yāya vāsiyā ṭhapetvā daṇḍakaṭṭhacchedanaṃ vā ucchutacchanaṃ vā aññaṃ mahākammaṃ kātuṃ na sakkā, ayaṃ bhājanīyā. Tato mahattarī yena kenaci ākārena katā vāsi garubhaṇḍameva. Pharasu pana antamaso vejjānaṃ sirāvedhanapharasupi garubhaṇḍameva. Kuṭhāriyaṃ pharasusadiso eva vinicchayo. Yā pana āvudhasaṅkhepena katā, ayaṃ anāmāsā. Kudālo antamaso caturaṅgulamattopi garubhaṇḍameva. Nikhādanaṃ caturassamukhaṃ vā hotu doṇimukhaṃ vā vaṅkaṃ vā ujukaṃ vā, antamaso sammuñjanidaṇḍakavedhanampi daṇḍabaddhaṃ ce, garubhaṇḍameva. Sammuñjanidaṇḍakhaṇanakaṃ pana adaṇḍakaṃ phalamattameva, yaṃ sakkā sipāṭikāya pakkhipitvā pariharituṃ, taṃ bhājanīyaṃ. Sikharampi nikhādaneneva saṅgahitaṃ. Yehi manussehi vihāre vāsiādīni dinnāni honti, te ca ghare daḍḍhe vā corehi vā vilutte ‘‘detha no, bhante, upakaraṇe, puna pākatike karissāmā’’ti vadanti, dātabbā. Sace āharanti , na vāretabbā; anāharantāpi na codetabbā.

Kammārataṭṭakāracundakāranaḷakāramaṇikārapattabandhakānaṃ adhikaraṇimuṭṭhikasaṇḍāsatulādīni sabbāni lohamayaupakaraṇāni saṅghe dinnakālato paṭṭhāya garubhaṇḍāni. Tipukoṭṭakasuvaṇṇakāracammakāraupakaraṇesupi eseva nayo. Ayaṃ pana viseso – tipukoṭṭakaupakaraṇesupi tipucchedanasatthakaṃ, suvaṇṇakāraupakaraṇesu suvaṇṇacchedanasatthakaṃ, cammakāraupakaraṇesu kataparikammacammachiddanakaṃ khuddakasatthakanti imāni bhājanīyabhaṇḍāni. Nahāpitatunnakāraupakaraṇesupi ṭhapetvā mahākattariṃ mahāsaṇḍāsaṃ mahāpipphalakañca sabbaṃ bhājanīyaṃ. Mahākattariādīni garubhaṇḍāni.

Valliādīsu vettavalliādikā yā kāci aḍḍhabāhuppamāṇā valli saṅghassa dinnā vā tatthajātakā vā rakkhitagopitā garubhaṇḍaṃ hoti, sā saṅghakamme ca cetiyakamme ca kate sace atirekā hoti, puggalikakammepi upanetuṃ vaṭṭati; arakkhitā pana garubhaṇḍameva na hoti. Suttamakacivākanāḷikerahīracammamayā rajjukā vā yottāni vā vāke ca nāḷikerahīre ca vaṭṭetvā katā ekavaṭṭā vā dvivaṭṭā vā saṅghassa dinnakālato paṭṭhāya garubhaṇḍaṃ. Suttaṃ pana avaṭṭetvā dinnaṃ makacivākanāḷikerahīrā ca bhājanīyā. Yehi panetāni rajjukayottādīni dinnāni honti, te attano karaṇīyena harantā na vāretabbā.

Yo koci antamaso aṭṭhaṅgulasūcidaṇḍamattopi veḷu saṅghassa dinno vā tatthajātako vā rakkhitagopito garubhaṇḍaṃ, sopi saṅghakamme ca cetiyakamme ca kate atireko puggalikakamme dātuṃ vaṭṭati. Pādagaṇhanakatelanāḷi pana kattarayaṭṭhi, upāhanadaṇḍako, chattadaṇḍo, chattasalākāti idamettha bhājanīyabhaṇḍaṃ. Daḍḍhagehamanussā gaṇhitvā gacchantā na vāretabbā. Rakkhitagopitaṃ veḷuṃ gaṇhantena samakaṃ vā atirekaṃ vā thāvaraṃ antamaso taṃagghanakampi phātikammaṃ katvā gahetabbo . Phātikammaṃ akatvā gaṇhantena tattheva vaḷañjetabbo , gamanakāle saṅghikāvāse ṭhapetvā gantabbaṃ. Asatiyā gahetvā gatena pahiṇitvā dātabbo. Desantaraṃ gatena sampattavihāre saṅghikāvāse ṭhapetabbo.


水壶只有在超过一脚容量的油器时才属于重要财产。金、银、水晶、宝石容器，即便是世俗使用也不允许，更不用说僧团或个人使用。但在住处使用时，无论是有生命还是无生命的，都是允许的。
对于斧头，除了用于砍断木棍或砍甘蔗的，不能用于其他大工作的斧头，属于可分配器具。比其更大的，无论以何种方式制作的斧头，都属于重要财产。斧头，即便是医生用于切开静脉的，也属于重要财产。对于砍刀，与斧头判断相同。如果是作为武器简单制作的，则不可触碰。锄头，即便只有四指宽，也属于重要财产。
挖掘工具，无论是四方形口、斗形口、弯曲的还是直的，即便是带柄的捆绑式挖掘工具，也属于重要财产。不带柄的挖掘工具只有果实大小，可以放入小袋中携带的，属于可分配器具。尖峰也归入挖掘工具类。如果有人在寺院施舍斧头等，后来他们的房屋被烧毁或被盗，说："请给我工具，我们将恢复原状"，应该给予。如果他们带来，不应阻止；即使不带来，也不应责备。
铁匠、木匠、车匠、船匠、珠宝匠、制绳工、钳工、秤等所有金属制工具，从施舍给僧团时起就成为重要财产。对于青铜、金、皮革工具也是如此。但有区别：青铜工具中的切割刀，金匠工具中的金切割刀，皮革工具中的已加工皮革割裂的小刀，这些属于可分配器具。理发师、纺织工具中，除了大剪刀、大钳子、大木棒外，其他都属于可分配器具。大剪刀等属于重要财产。
藤条等中，凡是半臂长的藤条，无论是施舍给僧团还是在当地生长并受保护的，都属于重要财产，在僧团事务和佛塔事务中使用后，如果有剩余，可用于个人事务。未受保护的不属于重要财产。用线、椰子纤维、皮革制成的绳索或皮带，在线、椰子纤维上缠绕，单股或双股，从施舍给僧团时起就属于重要财产。未缠绕线的椰子纤维和皮革属于可分配器具。施舍这些绳索皮带的人，携带用于自身事务时不应被阻止。
任何竹子，即便只有八指长的针棒大小，施舍给僧团或在当地生长并受保护的，在僧团事务和佛塔事务中使用后，如有剩余，可用于个人事务。一脚容量的油、针棒、凉鞋棒、伞棒、伞杆属于可分配器具。房屋被烧毁的居民拿走时不应阻止。拿取受保护的竹子时，应与之等值或更多的固定财产，即便只是其价值，也要完成交易。未完成交易就拿取的，应在原地赔偿，离开时应放在僧团住处。不慎带走的，应送回并放置。如果去往其他地方，应在到达的寺院僧团住处放置。


Tiṇanti muñjaṃ pabbajañca ṭhapetvā avasesaṃ yaṃkiñci tiṇaṃ. Yattha pana tiṇaṃ natthi, tattha paṇṇehi chādenti; tasmā paṇṇampi tiṇeneva saṅgahitaṃ. Iti muñjādīsu yaṃkiñci muṭṭhippamāṇampi tiṇaṃ tālapaṇṇādīsu ca ekaṃ paṇṇampi saṅghassa dinnaṃ vā tatthajātakaṃ vā bahārāme saṅghassa tiṇavatthuto jātatiṇaṃ vā rakkhitagopitaṃ garubhaṇḍaṃ hoti, tampi saṅghakamme ca cetiyakamme ca kate atirekaṃ puggalikakamme dātuṃ vaṭṭati. Daḍḍhagehamanussā gahetvā gacchantā na vāretabbā. Aṭṭhaṅgulappamāṇopi rittapotthako garubhaṇḍameva.

Mattikā pakatimattikā vā hotu pañcavaṇṇā vā sudhā vā sajjurasakaṅguṭṭhasilesādīsu vā yaṃkiñci, dullabhaṭṭhāne ānetvā vā dinnaṃ tatthajātakaṃ vā rakkhitagopitaṃ tālaphalapakkamattaṃ garubhaṇḍaṃ hoti. Tampi saṅghakamme ca cetiyakamme ca niṭṭhite atirekaṃ puggalikakamme dātuṃ vaṭṭati. Hiṅguhiṅgulakaharitālamanosilañjanāni pana bhājanīyabhaṇḍāni.

Dārubhaṇḍe yo koci aṭṭhaṅgulasūcidaṇḍamattopi dārubhaṇḍako dārudullabhaṭṭhāne saṅghassa dinno vā tatthajātako vā rakkhitagopito, ayaṃ garubhaṇḍaṃ hotīti kurundiyaṃ vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana sabbampi dāruveḷucammapāsāṇādivikatiṃ dārubhaṇḍena saṅgaṇhitvā ‘‘tena kho pana samayena saṅghassa āsandiko uppanno hotī’’ti ito paṭṭhāya dārubhaṇḍavinicchayo vutto.

Tatrāyaṃ atthuddhāro, āsandiko, sattaṅgo, bhaddapīṭhaṃ, pīṭhikā, eḷakapādakapīṭhaṃ, āmalakavaṭṭakapīṭhaṃ, phalakaṃ, kocchaṃ, palālapīṭhakanti imesu tāva yaṃkiñci khuddakaṃ vā hotu mahantaṃ vā, saṅghassa dinnaṃ garubhaṇḍaṃ hoti. Palālapīṭhena cettha kadalipattādipīṭhānipi saṅgahitāni. Byagghacammaonaddhampi vāḷarūpaparikkhittaṃ, ratanaparisibbitaṃ, kocchakaṃ garubhaṇḍameva.

Vaṅkaphalakaṃ, dīghaphalakaṃ, cīvaradhovanaphalakaṃ, ghaṭṭanaphalakaṃ, ghaṭṭanamuggaro, dantakaṭṭhacchedanagaṇṭhikā, daṇḍamuggaro, ambaṇaṃ, rajanadoṇi, udakapaṭicchako, dārumayo vā dantamayo vā veḷumayo vā sapādakopi apādakopi samuggo, mañjūsā, pādagaṇhanakato atirekappamāṇo karaṇḍo, udakadoṇi, udakakaṭāhaṃ, uḷuṅko, kaṭacchu, pānīyasarāvaṃ, pānīyasaṅkhoti etesupi yaṃkiñci saṅghe dinnaṃ garubhaṇḍaṃ. Saṅkhathālakaṃ pana bhājanīyaṃ, tathā dārumayo udakatumbo.

Pādakathalikamaṇḍalaṃ dārumayaṃ vā hotu coḷapaṇṇādimayaṃ vā sabbaṃ garubhaṇḍaṃ. Ādhārako pattapidhānaṃ, tālavaṇṭaṃ, bījanī, caṅkoṭakaṃ, pacchi, yaṭṭhisammuñjanī muṭṭhisammuñjanīti etesupi yaṃkiñci khuddakaṃ vā mahantaṃ vā dāruveḷupaṇṇacammādīsu yena kenaci kataṃ garubhaṇḍameva.

Thambhatulāsopānaphalakādīsu dārumayaṃ vā pāsāṇamayaṃ vā yaṃkiñci gehasambhārarūpaṃ, yo koci kaṭasārako, yaṃkiñci bhūmattharaṇaṃ, yaṃkiñci akappiyacammaṃ, sabbaṃ saṅghe dinnaṃ garubhaṇḍaṃ, bhūmattharaṇaṃ kātuṃ vaṭṭati. Eḷakacammaṃ pana paccattharaṇagatikaṃ hoti, tampi garubhaṇḍameva. Kappiyacammāni bhājanīyāni. Kurundiyaṃ pana ‘‘sabbaṃ mañcappamāṇaṃ cammaṃ garubhaṇḍa’’nti vuttaṃ.


草类，包括芦苇和其他植物，除去其他的任何草。若没有草，则以树叶覆盖；因此，树叶也应以草的方式收集。因此，在芦苇等中，任何草的量，即使是一片树叶，若施舍给僧团或当地生长并受保护的，属于重要财产，且在僧团事务和佛塔事务中使用后，如有剩余，可用于个人事务。拿着房屋的居民离开时不应被阻止。即便是八指长的空瓶也属于重要财产。
泥土，无论是普通泥土还是五种颜色的泥土，或是清水、泥土、石头等，任何在稀有地方带来的或施舍给僧团的，或当地生长并受保护的，属于重要财产。这样的物品在僧团事务和佛塔事务完成后，如有剩余，可用于个人事务。香料、香草等则属于可分配器具。
在木制器具中，任何八指长的木棍，若施舍给僧团或当地生长并受保护的，属于重要财产。根据《大注释》，所有木制、皮革、石制等器具均应归类于木制器具，"因此，在那个时候，僧团的椅子出现了"。从此以后，关于木制器具的判断被提及。
这里的包括，椅子、七根脚、座椅、坐垫、椅子、某些小物件，若施舍给僧团，属于重要财产。椅子可以与香蕉叶等座椅结合。即便是用老虎皮制作的，也属于重要财产。
弯曲的座椅、长座椅、洗衣座椅、榨汁座椅、榨汁工具、切割工具、木棍、木锤、木凳、木桶、木器、木制或牙制的器具，任何施舍给僧团的，均属于重要财产。可分配的器具也应如此，木制的水桶。
脚踏板、木制或石制的器具，任何家庭用品，任何木制或石制的，任何不合规的皮革，所有施舍给僧团的，均属于重要财产。任何木制的座椅都属于重要财产。合规的皮革制品应视为可分配器具。根据《大注释》，"所有的座椅都应视为重要财产"。


Udukkhalaṃ, musalaṃ, suppaṃ, nisadaṃ, nisadapoto, pāsāṇadoṇi, pāsāṇakaṭāhaṃ, turivemabhastādi sabbaṃ pesakārādibhaṇḍaṃ, sabbaṃ kasibhaṇḍaṃ, sabbaṃ cakkayuttakayānaṃ garubhaṇḍameva. Mañcapādo , mañcaaṭanī, pīṭhapādo, pīṭhaaṭanī, vāsipharasuādīnaṃ daṇḍāti etesu yaṃkiñci vippakatatacchanakammaṃ aniṭṭhitameva bhājanīyaṃ, tacchitamaṭṭhaṃ pana garubhaṇḍaṃ hoti. Anuññātavāsiyā pana daṇḍo chattamuṭṭhipaṇṇaṃ kattarayaṭṭhi upāhanā araṇisahitaṃ dhammakaraṇo pādagaṇhanakato anatirittaṃ āmalakatumbaṃ āmalakaghaṭo lābukatumbaṃ lābughaṭo visāṇakatumbanti sabbametaṃ bhājanīyaṃ, tato mahantataraṃ garubhaṇḍaṃ.

Hatthidanto vā yaṃkiñci visāṇaṃ vā atacchitaṃ yathājātameva bhājanīyaṃ, tehi katamañcapādādīsu purimasadisoyeva vinicchayo. Tacchitaniṭṭhitopi hiṅgukaraṇḍako añjanakaraṇḍako gaṇṭhikā vidho añjanī añjanisalākā udakapuñchanīti idaṃ sabbaṃ bhājanīyameva.

Mattikābhaṇḍe sabbaṃ manussānaṃ upabhogaparibhogaṃ ghaṭapiṭharādikulālabhājanaṃ pattakaṭāhaṃ aṅgārakaṭāhaṃ dhūmadānakaṃ dīparukkhako dīpakapallikā cayaniṭṭhakā chadaniṭṭhakā thūpikāti saṅghassa dinnakālato paṭṭhāya garubhaṇḍaṃ, pādagaṇhanakato anatirittappamāṇo pana ghaṭako pattaṃ thālakaṃ kañcanako kuṇḍikāti idamettha bhājanīyabhaṇḍaṃ. Yathā ca mattikābhaṇḍe; evaṃ lohabhaṇḍepi kuṇḍikā bhājanīyakoṭṭhāsameva bhajatīti ayamettha anupubbikathā.

Avissajjiyavatthukathā niṭṭhitā.

Navakammadānakathā



杵、臼、簸箕、垫板、垫板盆、石盆、石锅、风箱等，所有纺织工具、农业工具、车辆工具，均属于重要财产。床脚、床支架、座椅脚、座椅支架、斧头等工具中，任何未完成的未加工木工制品属于可分配器具，已加工完成的则属于重要财产。
经允许的斧头、伞柄、纸、木棒、凉鞋、火种、法器、不超过一脚容量的木瓶、木罐、葫芦瓶、葫芦罐、鹿角瓶，这些均属于可分配器具，超过者则属于重要财产。
大象牙或未加工的鹿角，原样属于可分配器具，用这些制作的床脚等，判断与之前相同。已完成加工的香料盒、眼线盒、结节、木棒、眼线笔、洗涤器等，均属于可分配器具。
在陶器中，所有人类使用的器具，如罐、罐子、陶工制品、碗、锅、炭盆、烟灰缸、灯、灯架、砖、瓦、小塔，从施舍给僧团时起就属于重要财产。不超过一脚容量的罐、碗、盘子、金器、水罐等属于可分配器具。正如陶器，金属器具中的水罐也属于可分配器具类。
未出售物品的论述到此结束。
关于新建筑的施舍。

323.Bhaṇḍikāṭṭhapanamattenāti dvārabāhānaṃ upari kapotabhaṇḍikayojanamattena. Paribhaṇḍakaraṇamattenāti gomayaparibhaṇḍakasāvaparibhaṇḍakaraṇamattena. Dhūmakālikanti idaṃ yāvassa citakadhūmo na paññāyati, tāva ayaṃ vihāro etassevāti evaṃ dhūmakāle apaloketvā katapariyositaṃ vihāraṃ denti. Vippakatanti ettha vippakato nāma yāva gopānasiyo na ārohanti. Gopānasīsu pana āruḷhāsu bahukato nāma hoti, tasmā tato paṭṭhāya na dātabbo, kiñcideva samādapetvā kāressati. Khuddake vihāre kammaṃ oloketvā chappañcavassikanti kammaṃ oloketvā catuhatthavihāre catuvassikaṃ, pañcahatthe pañcavassikaṃ, chahatthe chavassikaṃ dātabbaṃ. Aḍḍhayogo pana yasmā sattaṭṭhahattho hoti, tasmā ettha ‘‘sattaṭṭhavassika’’nti vuttaṃ. Sace pana so navahattho hoti navavassikampi dātabbaṃ. Mahallake pana dasahatthe ekādasahatthe vihāre vā pāsāde vā dasavassikaṃ vā ekādasavassikaṃ vā dātabbaṃ. Dvādasahatthe pana tato adhike vā lohapāsādasadisepi dvādasavassikameva dātabbaṃ, na tato uttari.

Navakammiko bhikkhu antovasse taṃ āvāsaṃ labhati, utukāle paṭibāhituṃ na labhati. Sace so āvāso jīrati, āvāsasāmikassa vā tassa vaṃse uppannassa vā kassaci kathetabbaṃ – ‘‘āvāso te nassati, jaggatha etaṃ āvāsa’’nti. Sace so na sakkoti, bhikkhūhi ñātī vā upaṭṭhāke vā samādapetvā jaggitabbo. Sace tepi na sakkonti, saṅghikena paccayena jaggitabbo. Tasmimpi asati ekaṃ āvāsaṃ vissajjetvā avasesā jaggitabbā. Bahū vissajjetvā ekaṃ saṇṭhāpetumpi vaṭṭatiyeva.

Dubbhikkhe bhikkhūsu pakkantesu sabbe āvāsā nassanti, tasmā ekaṃ vā dve vā tayo vā āvāse vissajjetvā tato yāgubhattacīvarādīni paribhuñjantehi sesāvāsā jaggitabbāyeva. Kurundiyaṃ pana vuttaṃ ‘‘saṅghike paccaye asati eko bhikkhu ‘tuyhaṃ ekaṃ mañcaṭṭhānaṃ gahetvā jaggāhī’ti vattabbo. Sace bahutaraṃ icchati, tibhāgaṃ vā upaḍḍhabhāgaṃ vā datvāpi jaggāpetabbaṃ. Atha ‘thambhamattamevettha avasiṭṭhaṃ, bahukammaṃ kātabba’nti na icchati, ‘tuyhaṃ puggalikameva katvā jagga; evampi hi saṅghassa bhaṇḍakaṭṭhapanaṭṭhānaṃ navakānañca vasanaṭṭhānaṃ labhissatī’ti jaggāpetabbo. Evaṃ jaggito pana tasmiṃ jīvante puggaliko hoti, mate saṅghikoyeva . Sace saddhivihārikānaṃ dātukāmo hoti, kammaṃ oloketvā tibhāgaṃ vā upaḍḍhaṃ vā puggalikaṃ katvā jaggāpetabbo. Evañhi saddhivihārikānaṃ dātuṃ labhati. Evaṃ jagganake pana asati ‘ekaṃ āvāsaṃ vissajjetvā’tiādinā nayena jaggāpetabbo’’ti.

Idampi ca aññaṃ tattheva vuttaṃ – dve bhikkhū saṅghikaṃ bhūmiṃ gahetvā sodhetvā saṅghikaṃ senāsanaṃ karonti. Yena sā bhūmi paṭhamaṃ gahitā, so sāmī. Ubhopi puggalikaṃ karonti, soyeva sāmī. So saṅghikaṃ karoti, itaro puggalikaṃ karoti, aññaṃ ce bahuṃ senāsanaṭṭhānaṃ atthi , puggalikaṃ karontopi na vāretabbo. Aññasmiṃ pana tādise paṭirūpe ṭhāne asati taṃ paṭibāhitvā saṅghikaṃ karonteneva kātabbaṃ. Yaṃ pana tassa tattha vayakammaṃ kataṃ, taṃ dātabbaṃ. Sace pana katāvāse vā āvāsakaraṇaṭṭhāne vā chāyūpagaphalūpagarukkhā honti, apaloketvā hāretabbā. Puggalikā ce honti, sāmikā āpucchitabbā; no ce denti, yāvatatiyaṃ āpucchitvā ‘‘rukkhaagghanakamūlaṃ dassāmā’’ti hāretabbā.


323. "仅仅放置木材"是指在门框上方放置鸽子窝。"仅仅做围栏"是指用牛粪或泥浆做围栏。"烟雾期"是指在建筑物的烟雾还看得见时，这座精舍就属于他，这样在烟雾期间经过宣布后完成的精舍就给予。"未完成"是指未安装椽子。当椽子安装后就被称为"大部分完成"，因此从那时起就不应给予，他应该鼓励完成一些工作。对于小精舍，应考虑工作量给予五六年；对于四肘长的精舍给予四年，五肘长的给予五年，六肘长的给予六年。半圆顶的精舍通常是七八肘长，因此这里说"七八年"。如果是九肘长，也可以给予九年。对于大精舍，十肘或十一肘长的精舍或宫殿，应给予十年或十一年。对于十二肘长或更长的，即使像铜宫那样，也只应给予十二年，不能超过。
负责新建筑的比丘在雨季可以获得那个住处，但在旱季不能阻止他人使用。如果那个住处破损，应该告诉住处的主人或他的后代："你的住处正在毁坏，请照看这个住处。"如果他不能，比丘们应该鼓励亲戚或信徒来照看。如果他们也不能，应该用僧团的资源来照看。如果没有资源，应该放弃一个住处来维护其余的。即使放弃多个来维护一个也是可以的。
在饥荒时期，如果比丘们离开，所有住处都会毁坏，因此应该放弃一个、两个或三个住处，用那里的粥、饭、衣服等来维护其余的住处。在《小诵》中说："如果没有僧团的资源，应该告诉一位比丘'你拿一个床位来照看'。如果他想要更多，可以给三分之一或一半来让他照看。如果他说'这里只剩下柱子，需要做很多工作'而不愿意，应该告诉他'你就当作是你个人的来照看；这样僧团还能有放置物品的地方和新人居住的地方'。这样照看的，在他活着时是个人的，死后就归僧团所有。如果他想给弟子们，应该考虑工作量，让他把三分之一或一半作为个人的来照看。这样他就可以给弟子们。如果没有人这样照看，应该按照'放弃一个住处'等方式来让人照看。"
这里还说了另一点：两位比丘拿了僧团的土地，清理后建造僧团的住处。先拿到土地的人是主人。如果两人都建造个人的，那个人仍是主人。如果他建造僧团的，另一个建造个人的，如果还有很多其他住处的地方，建造个人的也不应阻止。但如果没有其他合适的地方，应该阻止他，只能建造僧团的。他在那里所做的工作费用应该给予。如果在已建好的住处或建造住处的地方有能遮阳或结果的树木，应该宣布后砍伐。如果是个人的，应该询问主人；如果不给，应该问到第三次，说"我们


Yo pana saṅghikavallimattampi aggahetvā āharimena upakaraṇena saṅghikāya bhūmiyā puggalikavihāraṃ kāreti, upaḍḍhaṃ saṅghikaṃ hoti; upaḍḍhaṃ puggalikaṃ. Pāsādo ce hoti, heṭṭhāpāsādo saṅghiko; upari puggaliko. Sace so heṭṭhāpāsādaṃ icchati, tassa hoti. Atha heṭṭhā ca upari ca icchati, ubhayattha upaḍḍhaṃ labhati. Dve senāsanāni kāreti – ekaṃ saṅghikaṃ, ekaṃ puggalikaṃ. Sace vihāre uṭṭhitena dabbasambhārena kāreti, tatiyabhāgaṃ labhati. Sace akataṭṭhāne cayaṃ vā pamukhaṃ vā karoti, bahikuṭṭe upaḍḍhaṃ saṅghassa, upaḍḍhaṃ tassa. Atha mahantaṃ visamaṃ pūretvā apade padaṃ dassetvā kataṃ hoti, anissaro tattha saṅgho.

Ekaṃvaraseyyanti ettha navakammadānaṭṭhāne vā vassaggena pattaṭṭhāne vā yaṃ icchati, taṃ ekaṃ varaseyyaṃ anujānāmīti attho.

Pariyosite pakkamati tassevetanti puna āgantvā vasantassa antovassaṃ tasseva taṃ; anāgacchantassa pana saddhivihārikādayo gahetuṃ na labhanti.

Navakammadānakathā niṭṭhitā.

Aññatrapaṭibhogapaṭikkhepādikathā



如果有人在没有接受僧团的财物的情况下，使用工具在僧团的土地上建造个人的住处，则部分属于僧团，部分属于个人。如果是楼阁，则下层楼阁属于僧团；上层楼阁属于个人。如果他想要下层楼阁，则归他所有。如果他想要下层和上层，两个地方都可得部分。建造两个住处——一个属于僧团，一个属于个人。如果在寺院内用沉重的物品建造，则可得三分之一的份额。如果在未设立的地方做聚集或主要建筑，则在外屋中部分属于僧团，部分属于他。如果是建造大的不规则房屋，显示出根基的地方，则没有人可依赖。
“一个床位”是指在新建筑的地方或按年数的住处中，所需的一个床位，给予允许的意思。
“完成后离开”是指再次回来居住的，属于他自己的；而不回来的人，如信士等，则无法获取。
新建筑的施舍论述到此结束。
关于其他物品的分配和拒绝的论述。

324.Nātiharantīti aññatra haritvā na paribhuñjanti. Guttatthāyāti yaṃ tattha mañcapīṭhādi, tassa guttatthāya, taṃ aññatra harituṃ anujānāmīti attho. Tasmā taṃ aññatra haritvā saṅghikaparibhogena paribhuñjantassa naṭṭhaṃ sunaṭṭhaṃ, jiṇṇaṃ sujiṇṇaṃ. Sace arogaṃ tasmiṃ vihāre paṭisaṅkhate puna pākatikaṃ kātabbaṃ. Puggalikaparibhogena paribhuñjato naṭṭhaṃ vā jiṇṇaṃ vā gīvā hoti, tasmiṃ paṭisaṅkhate dātabbameva. Sace tato gopānasiādīni gahetvā aññasmiṃ saṅghikāvāse yojenti, suyojitāni. Puggalikāvāse yojentehi pana mūlaṃ vā dātabbaṃ, paṭipākatikaṃ vā kātabbaṃ chaḍḍitavihārato mañcapīṭhādīni theyyacittena gaṇhanto uddhāreyeva bhaṇḍagghena kāretabbo. Puna āvāsikakāle dassāmīti gahetvā saṅghikaparibhogena paribhuñjantassa naṭṭhaṃ sunaṭṭhaṃ, jiṇṇaṃ sujiṇṇaṃ. Arogañce pākatikaṃ kātabbaṃ . Puggalikaparibhogena paribhuñjantassa naṭṭhaṃ gīvā hoti. Tato dvāravātapānādīni saṅghikāvāse vā puggalikāvāse vā yojitāni paṭidātabbāniyeva.

Phātikammatthāyāti vaḍḍhikammatthāya. Phātikammañcettha samakaṃ vā atirekaṃ vā agghanakaṃ mañcapīṭhādisenāsanameva vaṭṭati.

Cakkalikanti kambalādīhi veṭhetvā katacakkalikaṃ. Allehi pādehīti yehi akkantaṭṭhāne udakaṃ paññāyati, evarūpehi pādehi paribhaṇḍakatabhūmi vā senāsanaṃ vā na akkamitabbaṃ . Sace pana udakasinehamattameva paññāyati, na udakaṃ, vaṭṭati. Pādapuñchaniṃ pana allapādehipi akkamituṃ vaṭṭatiyeva. Saupāhanena dhotapādehi akkamitabbaṭṭhāneyeva na vaṭṭati.

Coḷakena paliveṭhetunti sudhābhūmiyaṃ vā paribhaṇḍabhūmiyaṃ vā sace taṭṭikā vā kaṭasārako vā natthi, coḷakena pādā veṭhetabbā, tasmiṃ asati paṇṇampi attharituṃ vaṭṭati. Kiñci anattharitvā ṭhapentassa pana dukkaṭaṃ. Yadi pana tattha nevāsikā anatthatāyapi bhūmiyā ṭhapenti, adhotapādehipi vaḷañjenti, tatheva vaḷañjetuṃ vaṭṭati.

Na bhikkhave parikammakatā bhittīti setabhitti vā cittakammakatā vā. Na kevalañca bhittimeva, dvārampi vātapānampi apassenaphalakampi pāsāṇatthambhampi rukkhatthambhampi cīvarena vā kenaci vā appaṭicchādetvā apassayituṃ na labbhatiyeva.

Dhotapādakāti dhotapādakā hutvā dhotehi pādehi akkamitabbaṭṭhāne nipajjituṃ kukkuccāyanti. ‘‘Dhotapādake’’tipi pāṭho. Dhotehi pādehi akkamitabbaṭṭhānassetaṃ adhivacanaṃ . Paccattharitvāti paribhaṇḍakataṃ bhūmiṃ vā bhūmattharaṇasenāsanaṃ vā saṅghikamañcapīṭhaṃ vā attano santakena paccattharaṇena paccattharitvāva nipajjitabbaṃ. Sace niddāyatopi paccattharaṇe saṅkuṭite koci sarīrāvayavo mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā phusati, āpattiyeva. Lomesu pana lomagaṇanāya āpattiyeva. Paribhogasīsena apassayantassāpi eseva nayo. Hatthatalapādatalehi pana phusituṃ vā akkamituṃ vā vaṭṭati. Mañcapīṭhaṃ nīharantassa kāye paṭihaññati, anāpatti.

Aññatraparibhogapaṭikkhepādikathā niṭṭhitā.

Saṅghabhattādianujānanakathā



324. "不过度运送"是指不在别处运送并使用。"为了保护"是指那里的床、座椅等，为了保护它们，允许在别处运送。因此，在别处运送并使用僧团使用的物品，如果损坏、严重损坏、老化、严重老化。如果在该精舍修复后恢复正常，则应重新恢复正常。如果是个人使用的物品，损坏或老化则归于个人，修复后应予以给予。如果从那里取椽子等并安置在另一个僧团住处，则被视为妥善安置。但在个人住处安置时，应给予原价或恢复原状。从被遗弃的住处以偷窃的意图取床、座椅等，应按物品价值追究。
再次在住处期间说"我将归还"并使用僧团物品，如果损坏、严重损坏、老化、严重老化。如果完好，则应恢复正常。使用个人物品时，损坏则归于个人。从那里取门窗等，无论是在僧团住处还是个人住处，均应归还。
"为了增长工作"是为了增长工作。在此增长工作中，等值或超值的床、座椅等住处是可以的。
"包裹"是用毛毯等包裹制成的。"湿脚"是指在踩踏处能看到水的脚。这种脚不应踩踏围栏地或住处。如果只能看到水的湿润，而非水本身，则可以。即使是湿脚也可以踩踏擦脚布。除了穿鞋洗过的脚外，其他情况不可踩踏。
"用布包裹"是指在石灰地或围栏地，如果没有垫子或席子，应用布包裹脚，如果没有，可以铺叶子。不铺任何东西而放置则犯过。如果住处居民为了不弄脏地方而放置，即使是未洗的脚也可以走动。
"不要在粉饰过的墙上"是指白墙或有装饰的墙。不仅仅是墙，门、窗、木板、石柱、树柱等，不可以不遮盖地靠近。
"洗脚者"是指洗脚后在可以用洗过的脚踩踏的地方躺下时感到犹豫。也有"洗脚处"的说法。这是指可以用洗过的脚踩踏的地方。"重新铺设"是指在围栏地或地铺住处或僧团的床、座椅上，用自己的铺盖重新铺设后才能躺下。即使在打盹时铺盖皱缩，身体的任何部位接触床或座椅也犯过。在毛发上按毛发数量也犯过。靠近使用区域的头部也是如此。但可以用手掌和脚掌触摸或踩踏。搬动床、座椅时身体被撞击则无过。
关于其他物品的分配和拒绝的论述到此结束。
关于僧团食物等的允许的论述。

325.Nasakkonti saṅghabhattaṃ kātunti sakalassa saṅghassa bhattaṃ kātuṃ na sakkonti. Uddesabhattantiādīsu ‘‘ekaṃ vā dve vā…pe… dasa vā bhikkhū saṅghato uddisitvā dethā’’ti evaṃ uddesena laddhabhikkhūnaṃ bhattaṃ kātuṃ icchanti. Apare tatheva bhikkhū paricchinditvā nimantetvā tesaṃ bhattaṃ kātuṃ icchanti. Apare salākāyo chinditvā, apare pakkhikaṃ uposathikaṃ pāṭipadikanti evaṃ niyāmetvā, ekassa vā dvinnaṃ vā…pe… dasannaṃ vā bhikkhūnaṃ bhattaṃ kātuṃ icchanti. Iti etāni bhattāni uddesabhattaṃ nimantananti imaṃ vohāraṃ pattāni. Yasmā pana te sacepi dubbhikkhe na sakkonti, subhikkhe jāte pana puna saṅghabhattaṃ kātuṃ sakkhissanti, tasmā bhagavā tampi anto katvā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, saṅghabhattaṃ uddesabhatta’’ntiādimāha.

Tattha saṅghabhatte ṭhitikā nāma natthi, tasmā ‘‘amhākaṃ ajja dasa dvādasa divasā bhuñjantānaṃ idāni aññato bhikkhū ānethā’’ti na evaṃ tattha vattabbaṃ. ‘‘Purimadivasesu amhehi na laddhaṃ, idāni taṃ amhākaṃ gāhethā’’ti evampi vattuṃ na labbhati. Tañhi āgatāgatānaṃ pāpuṇātiyeva.

Saṅghabhattādianujānanakathā niṭṭhitā.

Uddesabhattakathā

Uddesabhattādīsu pana ayaṃ nayo – raññā vā rājamahāmattena vā saṅghato uddisitvā ‘‘ettake bhikkhū ānethā’’ti pahite kālaṃ ghosetvā ṭhitikā pucchitabbā. Sace atthi, tato paṭṭhāya gāhetabbaṃ; no ce, therāsanato paṭṭhāya gāhetabbaṃ. Uddesakena piṇḍapātikānampi na atikkāmetabbaṃ. Te pana dhutaṅgaṃ rakkhantā sayameva atikkamissanti; evaṃ gāhiyamāne alasajātikā mahātherā pacchā āgacchanti, ‘‘bhante, vīsativassānaṃ gāhiyati, tumhākaṃ ṭhitikā atikkantā’’ti na vattabbā, ṭhitikaṃ ṭhapetvā tesaṃ gāhetvā pacchā ṭhitikāya gāhetabbaṃ. ‘‘Asukavihāre bahuṃ uddesabhattaṃ uppanna’’nti sutvā yojanantarikavihāratopi bhikkhū āgacchanti, sampattasampattānaṃ ṭhitaṭṭhānato paṭṭhāya gāhetabbaṃ. Asampattānampi upacārasīmaṃ paviṭṭhānaṃ antevāsikādīsu gaṇhantesu gāhetabbameva. Bahiupacārasīmāya ṭhitānaṃ gāhethāti vadanti, na gāhetabbaṃ. Sace pana upacārasīmaṃ okkantehi ekābaddhā hutvā attano vihāradvāre vā antovihāreyeva vā honti, parisāvasena vaḍḍhitā nāma sīmā hoti, tasmā gāhetabbaṃ. Saṅghanavakassa dinnepi pacchā āgatānaṃ gāhetabbameva . Dutiyabhāge pana therāsanaṃ āruḷhe puna āgatānaṃ paṭhamabhāgo na pāpuṇāti, dutiyabhāgato vassaggena gāhetabbaṃ.


325. "无法准备僧团的食物"是指无法为整个僧团准备食物。"指定食物"等中提到"一位或两位……十位比丘，按僧团的要求给予"等，意指通过指定获得的食物。还有一些比丘则是通过邀请而准备食物。还有一些则是通过切割木材，另外一些则是通过提供斋戒、修行等方式，按一位或两位……十位比丘的要求准备食物。由此可知，这些食物是指定食物的邀请。因此，如果在饥荒中他们无法做到，但在丰收时则能再次为僧团准备食物，因此佛陀也因此做出规定，"我允许，比丘们，准备僧团的指定食物"等。
在此处，僧团的食物并没有固定的数量，因此"今天我们在吃十或十二天的食物时，现有的比丘们应当将食物带来"等并不应如此说。"前几天我们没有得到，现在请将食物带来"等也不应如此说。因为这只会影响到来来往往的人。
关于僧团食物等的允许的论述到此结束。
关于指定食物的论述
在指定食物等中，这样的原则是——由国王或大臣以僧团的名义说"请将这些比丘带来"并发出通知后，应询问是否存在。如果有，从那时起应当接受；如果没有，从长老的名义起应当接受。指定的比丘也不应被忽视。他们在保持清净的同时，也会自己超越；因此在被邀请时，懒惰的长老们会在之后到来，"尊者，二十年来被邀请，你们的食物已经超越了"等不应说，应该在保持清净的同时接受他们的食物。听说"在某个精舍有很多指定食物产生"，因此住在附近的比丘们也会前来，从适合的地方开始接受。对于不适合的地方，接受时应当接受。对于远离适合的地方的比丘们，应该说"不应接受"。如果在适合的地方被邀请，形成了一个整体，住在自己精舍门口或内部的，因群体而增长的地方，应该接受。因此应当接受。即使给予僧团的食物，后来到来的人也应当接受。在第二部分中，长老们在升座后，后来到的人也不应接受第一部分，第二部分应按年数接受。


Ekasmiṃ vihāre ekaṃ bhattuddesaṭṭhānaṃ paricchinditvā gāvutappamāṇāyapi upacārasīmāya yattha katthaci ārocitaṃ uddesabhattaṃ, tasmiṃyeva bhattuddesaṭṭhāne gāhetabbaṃ. Eko ekassa bhikkhuno pahiṇāti ‘‘svepi saṅghato uddisitvā dasa bhikkhū pahiṇathā’’ti, tena so attho bhattuddesakassa ārocetabbo. Sace taṃ divasaṃ pamussati, dutiyadivase pātova ārocetabbo. Atha pamussitvāva piṇḍāya pavisanto sarati, yāva upacārasīmaṃ nātikkamati, tāva yā bhojanasālāya pakatiṭṭhitikā, tassāyeva vasena gāhetabbaṃ. Sacepi upacārasīmaṃ atikkantā bhikkhū ca upacārasīmaṭṭhakehi ekābaddhā honti, aññamaññaṃ dvādasahatthantaraṃ avijahitvā gacchanti, pakatiṭṭhitikāya vasena gāhetabbaṃ. Bhikkhūnaṃ pana tādise ekābaddhe asati bahiupacārasīmāya yasmiṃ ṭhāne sarati, tattha navaṃ ṭhitikaṃ katvā gāhetabbaṃ. Antogāme āsanasālāya sarantena āsanasālāya ṭhitikāya gāhetabbaṃ. Yattha katthaci saritvā gāhetabbameva, agāhetuṃ na vaṭṭati. Na hi etaṃ dutiyadivase labbhatīti.

Sace sakavihārato aññaṃ vihāraṃ gacchante bhikkhū disvā koci uddesabhattaṃ uddisāpeti, yāva antoupacāre vā upacārasīmaṭṭhakehi saddhiṃ vuttanayena ekābaddhā vā honti, tāva sakavihāre ṭhitikāvaseneva gāhetabbaṃ. Bahiupacāre ṭhitānaṃ dinnaṃ pana ‘‘saṅghato bhante ettake nāma bhikkhū uddisathā’’ti vutte sampattānaṃ gāhetabbaṃ. Tattha dvādasahatthantaraṃ avijahitvā ekābaddhanayena dūre ṭhitāpi sampattāyevāti veditabbaṃ. Sace yaṃ vihāraṃ gacchanti, tattha paviṭṭhānaṃ ārocenti, tassa vihārassa ṭhitikāvasena gāhetabbaṃ. Sacepi gāmadvāre vā vīthiyaṃ vā catukke vā antaraghare vā bhikkhū disvā koci saṅghuddesaṃ āroceti, tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne antoupacāragatānaṃ gāhetabbaṃ.

Gharūpacāro cettha ‘‘ekaṃ gharaṃ ekūpacāraṃ, ekaṃ gharaṃ nānūpacāraṃ, nānāgharaṃ ekūpacāraṃ, nānāgharaṃ nānūpacāra’’nti imesaṃ vasena veditabbo. Tattha yaṃ ekakulassa gharaṃ ekavaḷañjaṃ hoti, taṃ suppapātaparicchedassa anto ekūpacāraṃ nāma. Tatthuppanno uddesalābho tasmiṃ upacāre bhikkhācāravattenapi ṭhitānaṃ sabbesaṃ pāpuṇāti, etaṃ ‘‘ekaṃ gharaṃ ekūpacāraṃ’’ nāma.

Yaṃ pana ekaṃ gharaṃ dvinnaṃ bhariyānaṃ sukhavihāratthāya majjhe bhittiṃ uṭṭhāpetvā nānādvāravaḷañjaṃ kataṃ, tatthuppanno uddesalābho bhittiantarikassa na pāpuṇāti, tasmiṃ tasmiṃ ṭhāne nisinnasseva pāpuṇāti, etaṃ ‘‘ekaṃ gharaṃ nānūpacāraṃ’’ nāma.

Yasmiṃ pana ghare bahū bhikkhū nimantetvā antogehato paṭṭhāya ekābaddhe katvā paṭivissakagharānipi pūretvā nisīdāpenti, tatthuppanno uddesalābho sabbesaṃ pāpuṇāti. Yampi nānākulassa nivesanaṃ majjhe bhittiṃ akatvā ekadvāreneva vaḷañjanti, tatrāpi eseva nayo. Etaṃ ‘‘nānāgharaṃ ekūpacāraṃ’’ nāma.

Yo pana nānānivesanesu nisinnānaṃ bhikkhūnaṃ uddesalābho uppajjati, kiñcāpi bhitticchiddena bhikkhū dissanti, tasmiṃ tasmiṃ nivesane nisinnānaṃyeva pāpuṇāti, etaṃ ‘‘nānāgharaṃ nānūpacāraṃ’’ nāma.


在一个精舍里,划定一个分发食物的地方,即使在四分之一由旬范围内的任何地方宣布的指定食物,也应在那个分发食物的地方接受。如果有人派人给一位比丘说"明天也请从僧团中指定十位比丘来",他应该将此事告知分发食物的人。如果那天忘记了,第二天一早就应告知。如果忘记了,在乞食时想起,只要还没有越过界限,就应按照食堂的常规顺序接受。即使越过了界限,比丘们与界限内的人连成一体,彼此之间不超过十二肘的距离,也应按照常规顺序接受。如果比丘们没有这样连成一体,在界限外的任何地方想起,就应重新建立顺序来接受。在村子里的座位大厅想起时,应按照座位大厅的顺序接受。无论在哪里想起都应该接受,不接受是不合适的。因为这不是第二天才能得到的。
如果看到从自己精舍去其他精舍的比丘,有人指定食物,只要他们还在界限内或与界限内的人按前述方式连成一体,就应按自己精舍的顺序接受。如果给了界限外的人,说"请从僧团中指定这么多比丘",就应给在场的人接受。在这里,应知道即使远处的人,只要彼此之间不超过十二肘的距离连成一体,也被视为在场。如果他们到达要去的精舍后才宣布,就应按那个精舍的顺序接受。即使在村门、街道、十字路口或房子中间看到比丘,有人宣布给僧团的指定食物,也应给在那个地方界限内的人接受。
这里的房屋界限应按"一个房子一个界限,一个房子多个界限,多个房子一个界限,多个房子多个界限"来理解。其中,属于一个家庭的房子有一个使用范围,在抛洒范围内就是一个界限。在那里产生的指定食物,应给在那个界限内按乞食规矩站立的所有人。这就是"一个房子一个界限"。
如果一个房子为了两个妻子住得舒服,在中间竖起墙壁,有不同的门使用,在那里产生的指定食物不应给隔墙的人,只应给在各自地方坐着的人。这就是"一个房子多个界限"。
如果在一个房子里邀请很多比丘,从房子里开始连成一体,甚至填满邻居的房子让他们坐下,在那里产生的指定食物应给所有人。如果是不同家庭的住所,没有在中间竖墙,只用一个门,也是同样的道理。这就是"多个房子一个界限"。
如果在不同住所坐着的比丘产生指定食物,即使通过墙壁的缝隙可以看到比丘,也只应给坐在各自住所里的人。这就是"多个房子多个界限"。


Yo pana gāmadvāravīthicatukkesu aññatarasmiṃ ṭhāne uddesabhattaṃ labhitvā aññasmiṃ bhikkhusmiṃ asati attanova pāpuṇāpetvā dutiyadivasepi tasmiṃyeva ṭhāne aññaṃ labhati, tena yaṃ aññaṃ navakaṃ vā vuḍḍhaṃ vā bhikkhuṃ passati, tassa gāhetabbaṃ. Sace koci natthi, attanova pāpetvā bhuñjitabbaṃ.

Sace āsanasālāya nisīditvā kālaṃ paṭimānentesu bhikkhūsu koci āgantvā ‘‘saṅghuddesapattaṃ detha, uddesapattaṃ detha, saṅghato uddisitvā pattaṃ detha, saṅghikaṃ pattaṃ dethā’’ti vā vadati, uddesapattaṃ ṭhitikāya gāhetvā dātabbaṃ. ‘‘Saṅghuddesabhikkhuṃ detha, saṅghato uddisitvā bhikkhuṃ detha, saṅghikaṃ bhikkhuṃ dethā’’ti vuttepi eseva nayo.

Uddesako panettha pesalo lajjī medhāvī icchitabbo, tena tikkhattuṃ ṭhitikaṃ pucchitvā sace koci ṭhitikaṃ jānanto natthi, therāsanato gāhetabbaṃ. Sace pana ‘‘ahaṃ jānāmi, dasavassena laddha’’nti koci bhaṇati, ‘‘atthāvuso, dasavassā bhikkhū’’ti pucchitabbaṃ. Sace tassa sutvā ‘‘dasavassamha dasavassamhā’’ti bahū āgacchanti, ‘‘tuyhaṃ pāpuṇāti, tuyhaṃ pāpuṇātī’’ti avatvā ‘‘sabbe appasaddā hothā’’ti vatvā paṭipāṭiyā ṭhapetabbā. Ṭhapetvā ‘‘kati icchathā’’ti upāsako pucchitabbo. ‘‘Ettake nāma, bhante, bhikkhū’’ti vutte ‘‘tuyhaṃ pāpuṇāti, tuyhaṃ pāpuṇātī’’ti avatvā sabbanavakassa vassaggañca utu ca divasabhāgo ca chāyā ca pucchitabbā. Sace chāyāyapi pucchiyamānāya añño vuḍḍhataro āgacchati, tassa dātabbaṃ. Atha chāyaṃ pucchitvā ‘‘tuyhaṃ pāpuṇātī’’ti vutte vuḍḍhataro āgacchati, na labhati. Kathāpapañcena hi nisinnassāpi niddāyantassāpi gāhitaṃ suggāhitaṃ, atikkantaṃ suatikkantaṃ, bhājanīyabhaṇḍañhi nāmetaṃ sampattasseva pāpuṇāti, tattha sampattabhāvo upacārena paricchinditabbo. Āsanasālāya ca antoparikkhepo upacāro, tasmiṃ ṭhitassa lābho pāpuṇātīti.

Koci āsanasālato aṭṭha uddesapatte āharāpetvā satta patte paṇītabhojanānaṃ ekaṃ udakassa pūretvā āsanasālāyaṃ pahiṇāti, gahetvā āgatā kiñci avatvā bhikkhūnaṃ hatthesu patiṭṭhāpetvā pakkamanti. Yena yaṃ laddhaṃ, tasseva taṃ hoti. Yena pana udakaṃ laddhaṃ, tassa atikkantampi ṭhitikaṃ ṭhapetvā aññaṃ uddesabhattaṃ gāhetabbaṃ. Tañca lūkhaṃ vā labhatu paṇītaṃ vā ticīvaraparivāraṃ vā, tassevetaṃ. Īdiso hissa puññaviseso. Udakaṃ pana yasmā āmisaṃ na hoti, tasmā aññaṃ uddesabhattaṃ labbhati.

Sace pana te gahetvā āgatā ‘‘idaṃ kira bhante sabbaṃ bhājetvā bhuñjathā’’ti vatvā gacchanti, sabbehi bhājetvā bhuñjitvā udakaṃ pātabbaṃ. Saṅghato uddisitvā ‘‘aṭṭha mahāthere detha, majjhime detha, navake detha, paripuṇṇavassasāmaṇere detha, majjhimabhāṇakādayo detha, mayhaṃ ñātibhikkhū dethā’’ti vadantassa pana ‘‘upāsaka, tvaṃ evaṃ vadasi, ṭhitikāya pana tesaṃ na pāpuṇātī’’ti vatvā ṭhitikāvaseneva dātabbā. Daharasāmaṇerehi pana uddesabhattesu laddhesu sace dāyakānaṃ ghare maṅgalaṃ hoti, ‘‘tumhākaṃ ācariyupajjhāye pesethā’’ti vattabbaṃ.


如果有人在村门、街道、十字路口等某个地方获得指定食物,在没有其他比丘的情况下自己接受,第二天又在同一地方获得另一份,他应该给他看到的任何新来的或年长的比丘。如果没有人,就应该自己接受并食用。
如果在座位大厅坐着等待时间的比丘中,有人来说"给僧团指定的钵"、"给指定的钵"、"从僧团中指定给钵"或"给僧团的钵",应按顺序给予指定的钵。如果说"给僧团指定的比丘"、"从僧团中指定给比丘"或"给僧团的比丘",也是同样的道理。
在这里,分发者应该是有德行、有羞耻心、聪明的人。他应该问三次顺序,如果没有人知道顺序,就应从长老座位开始给予。如果有人说"我知道,十年前得到过",应该问"有十年戒腊的比丘吗?"。如果听到后很多人说"我们是十年戒腊",不应说"你得到,你得到",而应说"大家安静",然后按顺序排列。排好后问施主"你要多少?"。当说"这么多比丘,尊者"时,不应说"你得到,你得到",而应问最年轻的比丘的戒腊、季节、日期和影子。如果在问影子时有更年长的来,应给他。如果问完影子说"你得到"后有更年长的来,就不能得到。因为即使坐着或睡着,通过交谈得到的就是得到了,超过的就是超过了。可分配的物品只属于在场的人,在场的状态应由界限来界定。座位大厅的内围是界限,站在那里的人可以得到。
有人从座位大厅带来八个指定的钵,七个装满精美食物,一个装水,送到座位大厅。拿来的人什么也不说就放在比丘手中离开。谁得到什么,那就是他的。得到水的人,即使超过了顺序,也应保留顺序给他另一个指定食物。无论得到的是粗劣的还是精美的,或者是三衣的附属物,那都是他的。这是他的福德殊胜。但是水因为不是食物,所以可以得到另一个指定食物。
如果拿来的人说"尊者们,请分享所有这些一起食用"然后离开,大家应该分享食用,然后喝水。如果有人从僧团中指定说"给八位大长老,给中等的,给新来的,给满戒腊的沙弥,给中部诵者等,给我的亲戚比丘",应该说"居士,你这样说,但按顺序他们得不到",然后按顺序给予。如果年轻的沙弥得到指定食物,而施主家有喜事,应该说"请送给你们的老师和戒师"。


Yasmiṃ pana uddesabhatte paṭhamabhāgo sāmaṇerānaṃ pāpuṇāti, anubhāgo mahātherānaṃ, na tattha sāmaṇerā ‘‘mayaṃ paṭhamabhāgaṃ labhimhā’’ti purato gantuṃ labhanti, yathāpaṭipāṭiyā eva gantabbaṃ. ‘‘Saṅghato uddisitvā ‘tumhe ethā’ti vutte ‘mayhaṃ aññadāpi jānissasi, ṭhitikā pana evaṃ gacchatī’’’ti ṭhitikāvaseneva gāhetabbaṃ. Atha ‘‘saṅghuddesapattaṃ dethā’’ti vatvā agāhiteyeva patte yassa kassaci pattaṃ gahetvā pūretvā āharati, āhaṭampi ṭhitikāya eva gāhetabbaṃ.

Eko ‘‘saṅghuddesapattaṃ āharā’’ti pesito ‘‘bhante, ekaṃ pattaṃ detha, nimantanabhattaṃ āharissāmī’’ti vadati, so ce uddesabhattagharato ayaṃ āgatoti ñatvā bhikkhūhi ‘‘nanu tvaṃ asukagharato āgato’’ti vutto ‘‘āma, bhante, na nimantanabhattaṃ, uddesabhatta’’nti bhaṇati, ṭhitikāya gahetabbaṃ. Yo pana ‘‘ekaṃ pattaṃ āharā’’ti vutto ‘‘‘ki’nti vatvā āharāmī’’ti vatvā ‘‘yathā te ruccatī’’ti vutto āgacchati, ayaṃ vissaṭṭhadūto nāma. Uddesapattaṃ vā paṭipāṭipattaṃ vā puggalikapattaṃ vā yaṃ icchati, taṃ tassa dātabbaṃ. Eko bālo abyatto ‘‘uddesapattaṃ āharā’’ti pesito vattuṃ na jānāti, tuṇhībhūto tiṭṭhati, so ‘‘kassa santikaṃ āgatosī’’ti vā ‘‘kassa pattaṃ harissasī’’ti vā na vattabbo. Evañhi vutto pucchāsabhāgena ‘‘tumhākaṃ santikaṃ āgatomhī’’ti ‘‘tumhākaṃ pattaṃ harissāmī’’ti vā vadeyya, tato taṃ bhikkhuṃ aññe bhikkhū jigucchantā na olokeyyuṃ. ‘‘Kuhiṃ gacchasi, kiṃ karonto āhiṇḍasī’’ti pana vattabbo. Tassa ‘‘uddesapattatthāya āgatomhī’’ti vadantassa gāhetvā patto dātabbo.

Ekā kūṭaṭṭhitikā nāma hoti. Rañño vā hi rājamahāmattassa vā gehe atipaṇītāni aṭṭha uddesabhattāni niccaṃ diyyanti, tāni ekacārikabhattāni katvā bhikkhū visuṃ ṭhitikāya paribhuñjanti. Ekacce bhikkhū ‘‘sve dāni amhākaṃ pāpuṇissantī’’ti attano ṭhitikaṃ sallakkhetvā gatā, tesu anāgatesuyeva aññe āgantukā bhikkhū āgantvā āsanasālāya nisīdanti; taṅkhaṇaññeva rājapurisā āgantvā ‘‘paṇītabhattapatte dethā’’ti vadanti. Āgantukā ṭhitikaṃ ajānantā gāhenti. Taṅkhaṇaññeva ca ṭhitikaṃ jānanakabhikkhū āgantvā ‘‘kiṃ gāhethā’’ti vadanti. ‘‘Rājagehe paṇītabhatta’’nti. ‘‘Kativassato paṭṭhāyā’’ti? ‘‘Ettakavassato nāmā’’ti. ‘‘Mā gāhethā’’ti nivāretvā ṭhitikāya gāhetabbaṃ. Gāhite āgatehipi pattadānakāle āgatehipi dinnakāle āgatehipi rājagehato patte pūretvā āhaṭakāle āgatehipi rājā ‘‘ajja bhikkhūyeva āgacchantū’’ti pesetvā bhikkhūnaṃyeva hatthe piṇḍapātaṃ deti; evaṃ dinnapiṇḍapātaṃ gahetvā āgatakāle āgatehipi ṭhitikaṃ jānanakabhikkhūhi ‘‘mā bhuñjitthā’’ti vāretvā ṭhitikāyameva gāhetabbaṃ.

Atha ne rājā bhojetvā pattepi nesaṃ pūretvā deti, yaṃ āhaṭaṃ taṃ ṭhitikāya gāhetabbaṃ. Sace pana ‘‘mā tucchahatthā gacchantū’’ti thokameva pattesu pakkhittaṃ hoti, taṃ na gāhetabbaṃ. Atha bhuñjitvā tucchapattāva āgacchanti, yaṃ tehi bhuttaṃ, taṃ nesaṃ gīvā hotīti mahāsumatthero āha. Mahāpadumatthero panāha – ‘‘gīvākiccaṃ ettha natthi, ṭhitikaṃ pana ajānantehi yāva jānanakā āgacchanti, tāva nisīditabbaṃ siyā; evaṃ santepi bhuttaṃ subhuttaṃ, idāni pattaṭṭhānena gāhetabba’’nti.


在指定食物的第一部分中，若是沙弥们得到，第二部分则是大长老的，沙弥们不能说"我们得到了第一部分"，应当按照规定去接受。"从僧团中指定说‘你们来这里’时，‘你们会知道我有其他的’，应当按照顺序接受。"如果说"给僧团指定的钵"，在没有接受的情况下，若有人拿着钵子，应该从他那里接受。
有一个人被派去说"给僧团指定的钵"，他回答说"尊者，请给我一个钵，我要去接受邀请的食物"，如果他知道这是从指定食物的家里来的，他会被比丘问到"你是从某个家来的吧"，他会回答"是的，尊者，这不是邀请的食物，而是指定的食物"，应当按顺序接受。如果有人说"给我一个钵"，在问"你想要什么"后，他会说"随你所愿"，这样的人被称为特使。无论是指定的钵、按规定的钵，还是个人的钵，他想要的都应给予。若有人愚笨而无知，被派去说"给指定的钵"，却不知如何回应，保持沉默，他不应问"你是为谁来的"或"你要拿哪个钵"。因为这样说就会让人问"你是为谁来的"或"你要拿哪个钵"，其他比丘会对此感到厌烦。因此应问"你要去哪儿，正在做什么"。如果他说"我是为指定的钵而来的"，就应接受他的钵。
有一种叫做"单独的分配"。在国王或大臣的家中，常常提供八种非常美味的指定食物，这些食物是单独分配的，供比丘们共同享用。有些比丘会说"今天会有我们的食物"，他们会自我确认后离开，其他比丘在未到时会有比丘前来座位大厅坐下；此时国王的使者会前来，要求"请给我美味的食物"。前来的人不知道顺序就会接受。此时知道顺序的比丘会问"你们在拿什么"。他们会回答"国王家里有美味的食物"。问"从多少年开始的？"，回答"从这么多年开始"。若被劝阻"不要去拿"，则应按顺序接受。若在被接受时，国王会在接受食物时说"今天请比丘们来"，并将食物放在比丘们手中；即使在接受食物时，国王也会说"今天比丘们来"。
然后国王会请他们用食物填满钵，所接受的应按顺序给予。如果说"不要空手离开"，在钵中稍微放入一点食物，则不应接受。若吃完后空钵回来的，若他们吃过的食物在他们的喉咙中，伟大的长老会说。伟大的长老会说"在这里没有食物的责任，但在不知道顺序的情况下，直到知道的比丘们应坐下；即使如此，吃过的食物现在应按钵的顺序接受"。


Eko ticīvaraparivāro satagghanako piṇḍapāto avassikassa bhikkhuno patto, vihāre ca ‘‘evarūpo piṇḍapāto avassikassa patto’’ti likhitvā ṭhapesuṃ. Atha saṭṭhivassaccayena añño tathārūpo piṇḍapāto uppanno, ayaṃ kiṃ avassikaṭṭhitikāya gāhetabbo, udāhu saṭṭhivassikaṭṭhitikāyāti. Saṭṭhivassikaṭṭhitikāyāti vuttaṃ, ayañhi bhikkhu ṭhitikaṃ gahetvāyeva vaḍḍhitoti.

Eko uddesabhattaṃ bhuñjitvā sāmaṇero jāto, puna taṃ bhattaṃ sāmaṇeraṭṭhitikāya pattaṃ gaṇhituṃ labhati. Ayaṃ kira antarābhaṭṭhako nāma. Yo pana paripuṇṇavasso sāmaṇero ‘‘sve uddesabhattaṃ labhissatī’’ti ajjeva upasampajjati, atikkantā tassa ṭhitikā. Ekassa bhikkhuno uddesabhattaṃ pattaṃ, patto cassa na tuccho hoti, so aññassa samīpe nisinnassa pattaṃ dāpeti, tañce theyyāya haranti, gīvā hoti . Sace pana so bhikkhu ‘‘mayhaṃ pattaṃ dammī’’ti sayameva deti, assa gīvā na hoti. Athāpi tena bhattena anatthiko hutvā ‘‘alaṃ mayhaṃ, tavetaṃ bhattaṃ dammi, pattaṃ pesetvā āharāpehī’’ti aññaṃ vadati, yaṃ tato āharīyati sabbaṃ pattasāmikassa hoti. Pattañce theyyāya haranti, suhaṭo; bhattassa dinnattā gīvā na hoti.

Vihāre dasa bhikkhū honti, tesu nava piṇḍapātikā, eko sādiyanako. ‘‘Dasa uddesapatte dethā’’ti vutte piṇḍapātikā gahetuṃ na icchanti. Itaro bhikkhu ‘‘sabbāni mayhaṃ pāpuṇantī’’ti gaṇhāti, ṭhitikā na hoti. Ekekaṃ ce pāpetvā gaṇhāti, ṭhitikā tiṭṭhati. Evaṃ gāhetvā dasahipi pattehi āharāpetvā ‘‘bhante, mayhaṃ saṅgahaṃ karothā’’ti nava patte piṇḍapātikānaṃ deti, bhikkhudattiyaṃ nāmetaṃ, gaṇhituṃ vaṭṭati.

Sace so upāsako ‘‘bhante, gharaṃ āgantabba’’nti vadati, so ca bhikkhu te bhikkhū ‘‘etha, bhante, mayhaṃ sahāyā hothā’’ti tassa gharaṃ gacchati. Yaṃ tattha labhati, sabbaṃ tasseva hoti. Itare tena dinnaṃ labhanti. Atha nesaṃ ghareyeva nisīdāpetvā dakkhiṇodakaṃ datvā yāgukhajjakādīni denti, ‘‘bhante, yaṃ manussā denti, taṃ gaṇhathā’’ti tassa bhikkhuno vacaneneva itaresaṃ vaṭṭati. Bhuttāvīnaṃ patte pūretvā gaṇhitvā gamanatthāya denti, sabbaṃ tasseva bhikkhuno hoti, tena dinnaṃ itaresaṃ vaṭṭati.

Yadi pana te vihāreyeva tena bhikkhunā ‘‘bhante, mayhaṃ bhikkhaṃ gaṇhatha, manussānañca vacanaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttā gacchanti, yaṃ tattha bhuñjanti ceva nīharanti ca, sabbaṃ taṃ tasseva santakaṃ. Athāpi ‘‘mayhaṃ bhikkhaṃ gaṇhathā’’ti avuttā ‘‘manussānaṃ vacanaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti gacchanti, tatra ce ekassa madhurena sarena anumodanaṃ karontassa sutvā therānañca upasame pasīditvā bahuṃ samaṇaparikkhāraṃ denti, ayaṃ theresu pasādena uppanno ‘‘akatabhāgo’’ nāma, tasmā sabbesaṃ pāpuṇāti.

Eko saṅghato uddisāpetvā ṭhitikāya gāhitaṃ pattaṃ haritvā paṇītassa khādanīyabhojanīyassa pūretvā āharitvā ‘‘imaṃ, bhante, sabbo saṅgho paribhuñjatū’’ti deti, sabbehi bhājetvā paribhuñjitabbaṃ. Pattasāmikassa pana atikkantampi ṭhitikaṃ ṭhapetvā aññaṃ uddesabhattaṃ dātabbaṃ. Atha ‘‘paṭhamaṃyeva sabbaṃ saṅghikaṃ pattaṃ dethā’’ti vadati, ekassa lajjibhikkhuno santako patto dātabbo. Āharitvā ca ‘‘sabbo saṅgho paribhuñjatū’’ti vutte bhājetvā paribhuñjitabbaṃ.


一个价值一百的三衣附属物的食物被给予了一个没有雨安居的比丘,在寺院里他们写下"这样的食物被给予了一个没有雨安居的比丘"并保存下来。然后六十年后又出现了类似的食物,这应该按照没有雨安居的顺序给予,还是按照六十年的顺序给予?据说应该按照六十年的顺序给予,因为这个比丘是按照顺序增长的。
一个人吃了指定食物后成为沙弥,他可以再次按照沙弥的顺序接受那个食物。据说这叫做"中间失去者"。但如果一个满岁的沙弥想"明天会得到指定食物"而今天就受具足戒,他的顺序就过去了。一个比丘得到了指定食物,但他的钵不是空的,他让别人给坐在旁边的人,如果那个人偷走了,就成为他的责任。但如果那个比丘自己说"我给你我的钵",就不是他的责任。如果他不想要那个食物,说"够了,我把这个食物给你,请派人把钵拿来",从那里拿来的一切都属于钵的主人。如果钵被偷走了,就是被很好地拿走了;因为食物已经给出去了,所以不是他的责任。
在寺院里有十个比丘,其中九个是乞食者,一个是接受者。当说"给十个指定的钵"时,乞食者不想接受。另一个比丘说"全都归我"并接受,这不算顺序。如果他一个一个地接受,顺序就保持不变。这样接受后,用十个钵子拿来食物,说"尊者们,请帮助我",把九个钵子给乞食者,这叫做比丘给予,可以接受。
如果那个居士说"尊者,请来家里",那个比丘就对那些比丘说"来吧,尊者们,做我的伙伴"并去他家。在那里得到的一切都是他的。其他人得到他给的。如果让他们坐在家里,给水后给粥和硬食等,按照那个比丘的话"尊者们,人们给什么就接受什么",对其他人是可以的。吃完后,装满钵子给他们带走,全都是那个比丘的,他给其他人的是可以的。
但如果他们在寺院里被那个比丘说"尊者们,请接受我的食物,可以听人们的话"后离开,在那里吃的和带走的一切都是他的。即使没有说"请接受我的食物",只说"可以听人们的话"而离开,如果在那里听到一个人用甜美的声音说感谢,对长老们的平静感到欢喜而给予很多修行用品,这是因为对长老们的欢喜而产生的"未分配的",因此属于所有人。
一个人从僧团中指定后按顺序接受的钵,拿去装满精美的食物带来说"尊者们,请整个僧团享用这个",所有人都应分享享用。但对于钵的主人,即使超过了顺序,也应保留顺序给他另一个指定食物。如果一开始就说"请给全部僧团的钵",应给一个有羞耻心的比丘的钵。带来后说"请整个僧团享用"时,应分享享用。


Eko pātiyā bhattaṃ āharitvā ‘‘saṅghuddesaṃ dammī’’ti vadati, ekekaṃ ālopaṃ adatvā ṭhitikāya ekassa yāpanamattaṃ katvā dātabbaṃ. Atha so bhattaṃ āharitvā kiñci vattuṃ ajānanto tuṇhībhūto acchati, ‘‘kassa te ānītaṃ, kassa dātukāmosī’’ti na vattabbaṃ. Pucchāsabhāgena hi ‘‘tumhākaṃ ānītaṃ, tumhākaṃ dātukāmomhī’’ti vadeyya, tato taṃ bhikkhuṃ aññe bhikkhū jigucchantā gīvaṃ parivattetvā oloketabbampi na maññeyyuṃ. Sace pana ‘‘kuhiṃ yāsi, kiṃ karonto āhiṇḍasī’’ti vutte ‘‘uddesabhattaṃ gahetvā āgatomhī’’ti vadati, ekena lajjibhikkhunā ṭhitikāya gāhetabbaṃ. Sace ābhataṃ bahu hoti, sabbesaṃ pahoti, ṭhitikākiccaṃ natthi, therāsanato paṭṭhāya pattaṃ pūretvā dātabbaṃ.

‘‘Saṅghuddesapattaṃ dethā’’ti vutte ‘‘kiṃ āharissasī’’ti avatvā pakatiṭṭhitikāya eva gāhetabbaṃ. Yo pana pāyāso vā rasapiṇḍapāto vā niccaṃ labbhati; evarūpānaṃ paṇītabhojanānaṃ āveṇikā ṭhitikā kātabbā, tathā saparivārāya yāguyā mahagghānaṃ phalānaṃ paṇītānañca khajjakānaṃ. Pakatibhattayāguphalakhajjakānaṃ pana ekāva ṭhitikā kātabbā. ‘‘Sappiṃ āharissāmī’’ti vutte sabbasappīnaṃ ekāva ṭhitikā vaṭṭati, tathā sabbatelānaṃ. ‘‘Madhuṃ āharissāmī’’ti vutte pana madhuno ekāva ṭhitikā vaṭṭati, tathā phāṇitassa laṭṭhimadhukādīnañca bhesajjānaṃ. Sace pana gandhamālaṃ saṅghuddesaṃ denti, piṇḍapātikassa vaṭṭati, na vaṭṭatīti. Āmisasseva paṭikkhittattā vaṭṭati, saṅghaṃ uddissa dinnattā pana na gahetabbanti vadanti.

Uddesabhattakathā niṭṭhitā.

Nimantanabhattakathā

Nimantanaṃ puggalikañce, sayameva issaro. Saṅghikaṃ pana uddesabhatte vuttanayeneva gāhetabbaṃ. Sace panettha dūto byatto hoti, ‘‘bhante , rājagehe bhikkhusaṅghassa bhattaṃ gaṇhathā’’ti avatvā ‘‘bhikkhaṃ gaṇhathā’’ti vadati, piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Atha dūto abyatto ‘‘bhattaṃ gaṇhathā’’ti vadati, bhattuddesako byatto ‘‘bhatta’’nti avatvā ‘‘bhante, tumhe yāthā’’ti vadati; evampi piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Tumhākaṃ paṭipāṭiyā ‘‘bhattaṃ pāpuṇātī’’ti vutte pana na vaṭṭati. Sace nimantetuṃ āgatamanusso āsanasālaṃ pavisitvā ‘‘aṭṭha bhikkhū dethā’’ti vā ‘‘aṭṭha patte dethā’’ti vā vadati; evampi piṇḍapātikānaṃ vaṭṭati, ‘‘tumhe ca tumhe ca gacchathā’’ti vattabbaṃ. Sace pana ‘‘aṭṭha bhikkhū detha; bhattaṃ gaṇhatha, aṭṭha patte detha; bhattaṃ gaṇhathā’’ti vadati, paṭipāṭiyā gāhetabbaṃ. Gāhentena pana vicchinditvā ‘‘bhatta’’nti avadantena ‘‘tumhe ca tumhe ca gacchathā’’ti vutte piṇḍapātikānaṃ vaṭṭati. ‘‘Bhante, tumhākaṃ pattaṃ detha, tumhe ethā’’ti vutte pana ‘‘sādhu, upāsakā’’ti gantabbaṃ. Saṅghato uddisitvā ‘‘tumhe ethā’’ti vuttepi yathāṭhitikāya gāhetabbaṃ.

Nimantanabhattagharato pana pattatthāya āgatassa uddesabhatte vuttanayeneva ṭhitikāya patto dātabbo. Eko ‘‘saṅghato paṭipāṭiyā patta’’nti avatvā kevalaṃ ‘‘ekaṃ pattaṃ dethā’’ti vatvā agāhiteyeva patte yassa kassaci pattaṃ gahetvā pūretvā āharati, taṃ pattasāmikasseva hoti, uddesabhatte viya ṭhitikāya na gāhetabbaṃ. Idhāpi yo āgantvā tuṇhībhūto tiṭṭhati, so ‘‘kassa santikaṃ āgatosī’’ti vā ‘‘kassa pattaṃ harissasī’’ti vā na vattabbo.


一个人用钵带来食物说"我给僧团指定的",不应一口一口地给,而应按顺序给一个人足够的量。如果他带来食物后不知道说什么而保持沉默,不应问"你给谁带来的,你想给谁"。因为这样问他可能会说"我给你们带来的,我想给你们",其他比丘会厌恶地转过头去,甚至不愿看他一眼。但如果问"你要去哪里,你在做什么"时他说"我带来了指定食物",应由一个有羞耻心的比丘按顺序接受。如果带来的很多,足够所有人,就不需要按顺序,应从长老座位开始装满钵给予。
当说"给僧团指定的钵"时,不应问"你要带什么来",而应按常规顺序给予。如果经常得到乳粥或美味食物,对这些精美食物应该有特别的顺序,同样对于有附属物的粥、昂贵的水果和精美的硬食也是如此。但对于普通的食物、粥、水果和硬食应该只有一个顺序。当说"我要带来酥油"时,所有酥油可以只有一个顺序,油也是如此。但当说"我要带来蜂蜜"时,蜜只应有一个顺序,甘蔗糖和甘草等药物也是如此。如果给予僧团指定的香和花,对于乞食者是否合适?因为只禁止食物所以是合适的,但因为是给予僧团指定的所以不应接受,他们这样说。
关于指定食物的论述结束。
关于邀请食物的论述
如果邀请是个人的,自己就是主人。但如果是僧团的,应按指定食物中所说的方式接受。如果这里的使者是聪明的,他不会说"尊者们,请在王宫接受比丘僧团的食物",而会说"请接受食物",这对乞食者也是合适的。如果使者愚笨说"请接受食物",而分发食物的人聪明,不说"食物"而说"尊者们,请你们去",这样对乞食者也是合适的。但如果说"按你们的顺序食物会到你们那里",则不合适。如果来邀请的人进入座位大厅说"给八位比丘"或"给八个钵",这样对乞食者也是合适的,应该说"你和你去"。但如果说"给八位比丘;接受食物,给八个钵;接受食物",应按顺序接受。但接受时如果中断不说"食物"而说"你和你去",对乞食者是合适的。如果说"尊者,给你们的钵,你们来",应说"好的,居士"并去。即使从僧团中指定说"你们来",也应按顺序接受。
从邀请食物的家来要钵的,应按指定食物中所说的方式按顺序给钵。如果有人不说"从僧团按顺序给钵",而只说"给一个钵",在还没给钵时就拿了某个人的钵装满带来,那就属于钵的主人,不像指定食物那样按顺序给。这里也是,如果有人来了保持沉默,不应问"你是来找谁的"或"你要拿谁的钵"。


Pucchāsabhāgena hi ‘‘tumhākaṃ santikaṃ āgato, tumhākaṃ pattaṃ harissāmī’’ti vadeyya, tato so bhikkhu bhikkhūhi jigucchanīyo assa. ‘‘Kuhiṃ gacchasi, kiṃ karonto āhiṇḍasī’’ti pana vutte ‘‘tassa pattatthāya āgatomhī’’ti vadantassa paṭipāṭiyā bhattaṭṭhitikāya gāhetvā patto dātabbo. ‘‘Bhattāharaṇakapattaṃ dethā’’ti vuttepi paṭipāṭiyā bhattaṭṭhitikāya eva dātabbo. Sace āharitvā ‘‘sabbo saṅgho bhuñjatū’’ti vadati, bhājetvā bhuñjitabbaṃ. Pattasāmikassa atikkantampi ṭhitikaṃ ṭhapetvā aññaṃ paṭipāṭibhattaṃ gāhetabbaṃ.

Eko pātiyā bhattaṃ āharitvā ‘‘saṅghassa dammī’’ti vadati, ālopabhattaṭṭhitikato paṭṭhāya ālopasaṅkhepena bhājetabbaṃ. Sace pana tuṇhībhūto acchati, ‘‘kassa te ābhataṃ, kassa dātukāmosī’’ti na vattabbo. Sace pana ‘‘kuhiṃ gacchasi, kiṃ karonto āhiṇḍasī’’ti vutte ‘‘saṅghassa me bhattaṃ ābhataṃ, therānaṃ me bhattaṃ ābhata’’nti vadati, gahetvā ālopabhattaṭṭhitikāya bhājetabbaṃ. Sace pana evaṃ ābhataṃ bahuṃ hoti, sakalassa saṅghassa bahu hoti, abhihaṭabhikkhā nāma piṇḍapātikānampi vaṭṭati, ṭhitikāpucchanakiccaṃ natthi, therāsanato paṭṭhāya pattaṃ pūretvā dātabbaṃ.

Upāsako saṅghattherassa vā ganthadhutaṅgavasena abhiññātassa vā bhattuddesakassa vā pahiṇāti ‘‘amhākaṃ bhattagahaṇatthāya aṭṭha bhikkhū gahetvā āgacchathā’’ti, sacepi ñātiupaṭṭhākehi pesitaṃ hoti, ime tayo janā pucchituṃ na labhanti, āruḷhāyeva mātikaṃ, saṅghato aṭṭha bhikkhū uddisāpetvā attanavamehi gantabbaṃ. Kasmā? Bhikkhusaṅghassa hi ete bhikkhū nissāya lābho uppajjatīti. Ganthadhutaṅgādīhi pana anabhiññāto āvāsikabhikkhu pucchituṃ labhati, tasmā tena ‘‘kiṃ saṅghato gaṇhāmi, udāhu ye jānāmi, tehi saddhiṃ āgacchāmī’’ti mātikaṃ āropetvā yathā dāyakā vadanti, tathā paṭipajjitabbaṃ. ‘‘Tumhākaṃ nissitake vā ye vā jānātha, te gahetvā ethā’’ti vutte pana ye icchanti, tehi saddhiṃ gantuṃ labhati. Sace ‘‘aṭṭha bhikkhū pahiṇathā’’ti pesenti, saṅghatova pesetabbā. Attanā sace aññasmiṃ gāme sakkā hoti bhikkhā labhituṃ, añño gāmo gantabbo. Na sakkā ce hoti labhituṃ, soyeva gāmo piṇḍāya pavisitabbo.

Nimantitabhikkhū āsanasālāya nisinnā honti, tatra ce manussā ‘‘patte dethā’’ti āgacchanti, animantitehi na dātabbā. ‘‘Ete nimantitabhikkhū’’ti vattabbaṃ. ‘‘Tumhepi dethā’’ti vutte pana dātuṃ vaṭṭati. Ussavādīsu manussā sayameva pariveṇāni ca padhānagharāni ca gantvā tipiṭake ca dhammakathike ca bhikkhusatenapi saddhiṃ nimantenti. Tadā yepi jānanti, te gahetvā gantuṃ vaṭṭati. Kasmā? Na hi mahābhikkhusaṅghena atthikā manussā pariveṇāni ca padhānagharāni gacchanti, sannipātaṭṭhānatova yathāsatti yathābalaṃ bhikkhū gaṇhitvā gacchantīti.


因为这样问他可能会说"我来找你,我要拿你的钵",那样这个比丘会被其他比丘厌恶。但如果问"你要去哪里,你在做什么"时他说"我来拿那个人的钵",应按食物的顺序给他钵。如果说"给拿食物的钵",也应按食物的顺序给予。如果带来后说"请整个僧团享用",应分享享用。对于钵的主人,即使超过了顺序,也应保留顺序给他另一个按顺序的食物。
一个人用钵带来食物说"我给僧团",应从一口食物的顺序开始按一口的数量分配。如果他保持沉默,不应问"你给谁带来的,你想给谁"。但如果问"你要去哪里,你在做什么"时他说"我给僧团带来食物,我给长老们带来食物",应接受并按一口食物的顺序分配。如果这样带来的很多,足够整个僧团,这种带来的食物对乞食者也是合适的,不需要问顺序,应从长老座位开始装满钵给予。
如果居士派人给僧团长老或以学习和头陀行而闻名的人或分发食物的人说"请带八位比丘来接受我们的食物",即使是亲戚或护持者派来的,这三种人不能询问,应直接从僧团中指定八位比丘,自己作为第九个人去。为什么?因为依靠这些比丘,僧团才能得到利益。但不以学习和头陀行等而闻名的住寺比丘可以询问,所以他应该问"我是从僧团中选择,还是和我认识的人一起去",然后按施主所说的去做。如果说"请带你的弟子或你认识的人来",他可以和他想要的人一起去。如果他们派人说"请派八位比丘来",应从僧团中派出。如果自己能在其他村庄得到食物,应去其他村庄。如果不能得到,就应该在那个村庄乞食。
受邀请的比丘坐在座位大厅里,如果有人来说"给钵",未受邀请的不应给。应该说"这些是受邀请的比丘"。但如果说"你们也给",则可以给。在节日等时,人们自己去小屋和禅修室,邀请通晓三藏和说法的比丘,甚至邀请上百位比丘。这时即使认识的人,带他们去也是合适的。为什么?因为想要大比丘僧团的人不会去小屋和禅修室,他们只会从集会处尽其所能带走比丘。


Sace pana saṅghatthero vā ganthadhutaṅgavasena abhiññātako vā bhattuddesako vā aññatra vā vassaṃ vasitvā katthaci vā gantvā puna sakaṭṭhānaṃ āgacchanti, manussā ca āgantukassa sakkāraṃ karonti, ekavāraṃ ye jānanti, te gahetvā gantabbaṃ. Paṭibaddhakālato pana paṭṭhāya dutiyavāre āraddhe saṅghatoyeva gahetvā gantabbaṃ. Abhinavaāgantukāva hutvā ñātī vā upaṭṭhāke vā passissāmāti gacchanti, tatra tesaṃ ñātī ca upaṭṭhākā ca sakkāraṃ karonti. Ettha pana ye jānanti, te gahetvā gantuṃ vaṭṭati.

Yo pana atilābhī hoti, sakaṭṭhānañca āgantukaṭṭhānañca ekasadisaṃ, sabbattha manussā saṅghabhattaṃ sajjetvāva nisīdanti, tena saṅghatova gahetvā gantabbanti ayaṃ nimantane viseso. Avaseso sabbapañho uddesabhatte vuttanayeneva veditabbo. Kurundiyaṃ pana ‘‘aṭṭha mahāthere dethā’’ti vutte ‘‘aṭṭha mahātherāva dātabbā’’ti vuttaṃ. Esa nayo majjhimādīsu. Sace pana avisesetvā ‘‘aṭṭha bhikkhū dethā’’ti vadati, saṅghato dātabbā.

Nimantanabhattakathā niṭṭhitā.

Salākabhattakathā

Salākabhatte pana ‘‘anujānāmi, bhikkhave, salākāya vā paṭṭikāya vā upanibandhitvā opuñjitvā uddisitu’’nti vacanato rukkhasāramayāya salākāya vā veḷuvilīvatālapaṇṇādimayāya paṭṭikāya vā ‘‘asukassa nāma salākabhatta’’nti evaṃ akkharāni upanibandhitvā pacchiyaṃ vā cīvarabhoge vā katvā sabbā salākāyo opuñjitvā punappunaṃ heṭṭhuparivaseneva āloḷetvā pañcaṅgasamannāgatena bhattuddesakena sace ṭhitikā atthi, ṭhitikato paṭṭhāya; no ce atthi, therāsanato paṭṭhāya salākā dātabbā. Pacchā āgatānampi ekābaddhavasena dūre ṭhitānampi uddesabhatte vuttanayeneva dātabbā.

Sace vihārassa samantato bahū gocaragāmā, bhikkhū pana na bahukā, gāmavasenapi salākāyo pāpuṇanti, ‘‘tumhākaṃ asukagāme salākabhattaṃ pāpuṇātī’’ti gāmavaseneva gāhetabbā. Evaṃ gāhentena sacepi ekekasmiṃ gāme nānappakārāni saṭṭhisalākabhattāni, sabbāni gāhitāneva honti, tassa pattagāmasamīpe aññānipi dve tīṇi salākabhattāni honti, tānipi tasseva dātabbāni. Na hi sakkā tesaṃ kāraṇā aññaṃ bhikkhuṃ pahiṇitunti.

Sace ekaccesu gāmesu bahūni salākabhattāni sallakkhetvā sattannampi aṭṭhannampi bhikkhūnaṃ dātabbāni. Dadantena pana catunnaṃ pañcannaṃ bhattānaṃ salākāyo ekato bandhitvā dātabbā. Sace taṃ gāmaṃ atikkamitvā añño gāmo hoti, tasmiñca ekameva salākabhattaṃ, taṃ pana pātova denti, tampi etesu bhikkhūsu ekassa niggahena datvā ‘‘pātova taṃ gahetvā pacchā orimagāme itarāni bhattāni gaṇhāhī’’ti vattabbo. Sace orimagāme salākabhattesu agāhitesveva gāhitasaññāya gacchati, parabhāgagāme salākabhattaṃ gāhetvā puna vihāraṃ āgantvā itarāni gāhetvā orimagāmo gantabbo. ‘‘Na hi bahisīmāya saṅghalābho gāhetuṃ labbhatī’’ti ayaṃ nayo kurundiyaṃ vutto.

Sace pana bhikkhū bahū honti, gāmavasena salākā na pāpuṇanti, vīthivasena vā vīthiyaṃ ekagehavasena vā kulavasena vā gāhetabbā. Vīthiādīsu ca yattha bahūni bhattāni, tattha gāme vuttanayeneva bahūnaṃ bhikkhūnaṃ gāhetabbāni. Salākāsu asati uddisitvāpi gāhetabbāni.


如果僧团长老或以学习和头陀行而闻名的人或分发食物的人在其他地方度过雨安居,或去了某处后又回到原来的地方,人们对来客表示尊敬,第一次可以带他们认识的人去。但从有联系的时候开始,第二次就应该从僧团中选择去。如果他们作为新来的客人去看亲戚或护持者,那里他们的亲戚和护持者表示尊敬。在这种情况下,可以带他们认识的人去。
如果有人得到很多利养,自己的地方和客人的地方一样,到处人们都准备好僧团的食物坐着,他应该从僧团中选择去。这是邀请的特殊情况。其余的所有问题都应按指定食物中所说的方式理解。但在《古伦迪》中说,如果说"给八位大长老",就"应该给八位大长老"。对中等的等也是这样。但如果不特别指明说"给八位比丘",应从僧团中给予。
关于邀请食物的论述结束。
关于抽签食物的论述
关于抽签食物,因为有"比丘们,我允许用签或条写上名字后混合起来分发"这句话,所以应该用木心做的签或竹、藤、棕榈叶等做的条写上"某某人的抽签食物"这样的字,放在篮子里或袈裟的折叠处,把所有签混合起来,反复上下搅动,由具备五种品质的分发食物的人,如果有顺序就从顺序开始,如果没有就从长老座位开始分发签。对于后来的人或远处的人,也应按指定食物中所说的方式给予。
如果寺院周围有很多乞食村,但比丘不多,签也会按村庄分配,应该说"你们在某村得到抽签食物"并按村庄分配。这样分配时,即使每个村庄有各种各样的六十种抽签食物,都算是分配了,在那个得到的村庄附近还有两三种抽签食物,也应该给他。因为不可能为了这些而派另一个比丘去。
如果在某些村庄有很多抽签食物,应该考虑给七八位比丘。给予时,应该把四五种食物的签绑在一起给。如果越过那个村庄还有另一个村庄,那里只有一种抽签食物,而且一大早就给,也应该强制给这些比丘中的一个,并对他说"一大早拿那个,然后在这边的村庄拿其他的食物"。如果在这边村庄的抽签食物还没拿就以为拿了而离开,在另一边的村庄拿了抽签食物后,再回到寺院拿其他的,然后应该去这边的村庄。"在界外不能拿僧团的利养"这个原则在《古伦迪》中说过。
如果比丘很多,签不能按村庄分配,就应该按街道或街道上的一家或家族分配。在街道等处,如果有很多食物,就应该按村庄中所说的方式给很多比丘。如果没有签,也可以指定分配。


Salākadāyakena pana vattaṃ jānitabbaṃ. Tena hi kālasseva vuṭṭhāya pattacīvaraṃ gahetvā bhojanasālaṃ gantvā asammaṭṭhaṭṭhānaṃ sammajjitvā pānīyaṃ paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpetvā ‘‘idāni bhikkhūhi vattaṃ kataṃ bhavissatī’’ti kālaṃ sallakkhetvā ghaṇṭiṃ paharitvā bhikkhūsu sannipatitesu paṭhamameva vāragāme salākabhattaṃ gāhetabbaṃ. ‘‘Tuyhaṃ asukasmiṃ nāma vāragāme salākā pāpuṇāti tatra gacchā’’ti vattabbaṃ.

Sace atirekagāvute gāmo hoti, taṃ divasaṃ gacchantā kilamanti, ‘‘sve tuyhaṃ vāragāme pāpuṇātī’’ti ajjeva gāhetabbaṃ. Yo vāragāmaṃ pesiyamāno na gacchati, aññaṃ salākaṃ maggati, na dātabbā. Saddhānañhi manussānaṃ puññahāni saṅghassa ca lābhacchedo hoti, tasmā tassa dutiyepi tatiyepi divase aññā salākā na dātabbā, ‘‘attano pattaṭṭhānaṃ gantvā bhuñjāhī’’ti vattabbo, tīṇi pana divasāni agacchantassa vāragāmato orimavāragāme salākā gāhetabbā. Tañce na gaṇhāti, tato paṭṭhāya tassa aññaṃ salākaṃ dātuṃ na vaṭṭati, daṇḍakammaṃ pana gāḷhaṃ kātabbaṃ, saṭṭhito vā paṇṇāsato vā na parihāpetabbaṃ. Vāragāme gāhetvā vihāravāro gāhetabbo, ‘‘tuyhaṃ vihāravāro pāpuṇātī’’ti vattabbaṃ. Vihāravārikassa dve tisso yāgusalākāyo tisso catasso vā bhattasalākāyo ca dātabbā, nibaddhaṃ katvā pana na dātabbā. Yāgubhattadāyakā hi ‘‘amhākaṃ yāgubhattaṃ vihāragopakāva bhuñjantī’’ti aññathattaṃ āpajjeyyuṃ, tasmā aññesu kulesu dātabbā.

Sace vihāravārikānaṃ sabhāgā āharitvā denti, iccetaṃ kusalaṃ; no ce, vāraṃ gāhetvā tesaṃ yāgubhattaṃ āharāpetabbaṃ. Tāva nesaṃ salākā phātikammameva bhavanti, vassaggena pattaṭṭhāne pana aññampi paṇītabhattasalākaṃ gaṇhituṃ labhantiyeva. Atirekauttaribhaṅgassa ekacārikabhattassa visuṃ ṭhitikaṃ katvā salākā dātabbā.

Sace yena salākā laddhā, so taṃdivasaṃ taṃ bhattaṃ na labhati, punadivase gāhetabbaṃ. Bhattameva labhati, na uttaribhaṅgaṃ; evampi puna gāhetabbaṃ. Khīrabhattassa salākāyapi eseva nayo. Sace pana khīrameva labhati, na bhattaṃ; khīralābhato paṭṭhāya puna na gāhetabbaṃ. Dve tīṇi ekacārikabhattāni ekasseva pāpuṇanti, dubbhikkhasamaye saṅghanavakena laddhakāle vijaṭetvā visuṃ gāhetabbāni, pākatikasalākabhattaṃ aladdhassāpi punadivase gāhetabbaṃ.

Sace khuddako vihāro hoti, sabbe bhikkhū ekasambhogā, ucchusalākaṃ gāhentena yassa kassaci sammukhībhūtassa pāpetvā mahātherādīnaṃ divā tacchetvā dātuṃ vaṭṭati. Rasasalākaṃ pāpetvā pacchābhattaṃ parissāvetvā vā phāṇitaṃ vā kāretvā piṇḍapātikādīnampi dātabbaṃ . Āgantukānaṃ āgatānāgatabhāvaṃ ñatvā gāhetabbā, mahāāvāse ṭhitikaṃ katvā gāhetabbā.


分发签的人应该知道职责。他应该一大早起来,拿着钵和衣去食堂,扫干净未扫的地方,准备好饮用水和洗涤用水,估计"现在比丘们已经完成了职责",到时间敲钟,比丘们聚集后,首先应该分发轮值村庄的抽签食物。应该说"你在某某轮值村庄得到签,去那里"。
如果村庄超过一由旬半,那天去会疲劳,应该今天就说"明天你在轮值村庄得到"并分发。如果被派去轮值村庄而不去,而寻求另一个签,不应给予。因为这会使有信仰的人失去功德,僧团也会失去利养,所以第二天第三天也不应给他另一个签,应该对他说"去你自己的地方吃"。但如果三天不去,应该在轮值村庄之前的轮值村庄给他签。如果他不接受,从那以后就不应该再给他其他签,但应该严厉惩罚,不应减少六十或五十次。在轮值村庄分发后,应该分发寺院值班,应该说"你得到寺院值班"。应该给寺院值班的人两三个粥签和三四个饭签,但不应固定给予。因为粥饭施主会认为"只有寺院守卫在吃我们的粥饭",所以应该在其他家庭给予。
如果寺院值班的人有相熟的人带来,那很好;如果没有,应该轮流为他们带来粥饭。这只是他们签的增益,但按戒腊在得到的地方也可以拿另一个美味食物的签。应该为多余的附加食物和单独巡回的食物分别设立顺序给签。
如果得到签的人那天没得到那个食物,第二天应该再给。如果只得到饭,没有附加食物,也应该再给。对于牛奶饭的签也是这样。但如果只得到牛奶,没有饭,从得到牛奶开始就不应再给。如果两三个单独巡回的食物都落到一个人身上,在饥荒时期,如果僧团中最年轻的人得到,应该解开分别给予,即使没得到普通的抽签食物,第二天也应该给予。
如果是小寺院,所有比丘共同享用,分发甘蔗签时,可以给任何在场的人,然后白天切给大长老等。得到调味品签后,可以在饭后过滤或制成糖浆给乞食者等。应该知道客人来没来后分发,在大寺院应该按顺序分发。


Takkasalākampi sabhāgaṭṭhāne pāpetvā vā pacāpetvā vā dhūmāpetvā vā therānaṃ dātuṃ vaṭṭati. Mahāāvāse vuttanayeneva paṭipajjitabbaṃ phalasalākapūvasalākabhesajjagandhamālasalākāyopi visuṃ ṭhitikāya gāhetabbā. Bhesajjādisalākāyo cettha kiñcāpi piṇḍapātikānampi vaṭṭanti, salākavasena gāhitattā pana na sāditabbā. Aggabhikkhāmattaṃ salākabhattaṃ denti, ṭhitikaṃ pucchitvā gāhetabbaṃ. Asatiyā ṭhitikāya therāsanato paṭṭhāya gāhetabbaṃ. Sace tādisāni bhattāni bahūni honti, ekekassa bhikkhuno dve tīṇi dātabbāni; no ce, ekekameva datvā paṭipāṭiyā gatāya puna therāsanato paṭṭhāya dātabbaṃ. Sace antarāva upacchijjati, ṭhitikā sallakkhetabbā. Yadi pana tādisaṃ bhattaṃ nibaddhameva hoti, yassa pāpuṇāti, so vattabbo ‘‘laddhā vā aladdhā vā svepi gaṇheyyāsī’’ti. Ekaṃ anibaddhaṃ hoti, labhanadivase pana yāvadatthaṃ labhati, alabhanadivasā bahutarā honti, taṃ yassa pāpuṇāti, so alabhitvā ‘‘sve gaṇheyyāsī’’ti vattabbo.

Yo salākāsu gāhitāsu pacchā āgacchati, tassa atikkantāva salākā na upaṭṭhāpetvā dātabbā. Salākaṃ nāma ghaṇṭippaharaṇato paṭṭhāya āgantvā hatthaṃ pasārentova labhati. Aññassa āgantvā samīpe ṭhitassāpi atikkantā atikkantāva hoti. Sace panassa añño gaṇhanto atthi, sayaṃ anāgatopi labhati. Sabhāgaṭṭhāne asuko anāgatoti ñatvā ‘‘ayaṃ tassa salākā’’ti ṭhapetuṃ vaṭṭati. Sace ‘‘anāgatassa na dātabbā’’ti katikaṃ karonti, adhammikā hoti. Antoupacāre ṭhitassa hi bhājanīyabhaṇḍaṃ pāpuṇāti. Sace pana ‘‘anāgatassa dethā’’ti mahāsaddaṃ karonti, daṇḍakammaṃ ṭhapetabbaṃ, ‘‘āgantvā gaṇhantū’’ti vattabbaṃ.

Chappañcasalākā naṭṭhā honti, bhattuddesako dāyakānaṃ nāmaṃ nassarati, so ce naṭṭhasalākā mahātherassa vā attano vā pāpetvā bhikkhū vadeyya, ‘‘mayā asukagāme salākabhattaṃ mayhaṃ pāpitaṃ, tumhe tattha laddhaṃ salākabhattaṃ bhuñjeyyāthā’’ti, vaṭṭati. Vihāre apāpitaṃ pana āsanasālāya taṃ bhattaṃ labhitvā tattheva pāpetvā bhuñjituṃ na vaṭṭati. ‘‘Ajja paṭṭhāya mayhaṃ salākabhattaṃ gaṇhathā’’ti vutte tatra āsanasālāya gāhetuṃ na vaṭṭati, vihāraṃ ānetvā gāhetabbaṃ. ‘‘Sve paṭṭhāyā’’ti vutte pana bhattuddesakassa ācikkhitabbaṃ ‘‘sve paṭṭhāya asukakulaṃ nāma salākabhattaṃ deti, salākaggāhaṇakāle sareyyāsī’’ti. Dubbhikkhe salākabhattaṃ pacchinditvā subhikkhe jāte kiñci disvā ‘‘ajja paṭṭhāya amhākaṃ salākabhattaṃ gaṇhathā’’ti puna paṭṭhapenti, antogāme agāhetvā vihāraṃ ānetvāva gāhetabbaṃ. Idañhi ‘‘salākabhattaṃ’’ nāma. Uddesabhattasadisaṃ na hoti, vihārameva sandhāya diyyati, tasmā bahiupacāre gāhetuṃ na vaṭṭati. ‘‘Sve paṭṭhāyā’’ti vutte pana vihāre gāhetabbameva.

Gamiko bhikkhu yaṃ disābhāgaṃ gantukāmo, tattha aññena vāragāmasalākā laddhā hoti, taṃ gahetvā itaraṃ bhikkhuṃ ‘‘mayhaṃ pattasalākaṃ tvaṃ gaṇhāhī’’ti vatvā gantuṃ vaṭṭati. Tena pana upacārasīmaṃ anatikkanteyeva tasmiṃ tassa salākā gāhetabbā.


分发签的责任应由签的施主来承担。因此，他应该在适当的时间醒来,拿着钵和衣物去食堂,清扫未清扫的地方,准备饮水和洗涤用水,估计"现在比丘们已经完成了职责",到时间敲钟,比丘们聚集后,首先应该分发轮值村庄的抽签食物。应当说"你在某个轮值村庄得到签,去那里"。
如果村庄超过一由旬半,那天去会疲劳,应该今天就说"明天你在轮值村庄得到"并分发。如果被派去轮值村庄而不去,而寻求另一个签,不应给予。因为这会使有信仰的人失去功德,僧团也会失去利养,所以第二天第三天也不应给他另一个签,应该对他说"去你自己的地方吃"。但如果三天不去,应该在轮值村庄之前的轮值村庄给他签。如果他不接受,从那以后就不应该再给他其他签,但应该严厉惩罚,不应减少六十或五十次。在轮值村庄分发后,应该分发寺院值班,应该说"你得到寺院值班"。应该给寺院值班的人两三个粥签和三四个饭签,但不应固定给予。因为粥饭施主会认为"只有寺院守卫在吃我们的粥饭",所以应该在其他家庭给予。
如果寺院值班的人有相熟的人带来,那很好;如果没有,应该轮流为他们带来粥饭。这只是他们签的增益,但按戒腊在得到的地方也可以拿另一个美味食物的签。应该为多余的附加食物和单独巡回的食物分别设立顺序给签。
如果得到签的人那天没得到那个食物,第二天应该再给。如果只得到饭,没有附加食物,也应该再给。对于牛奶饭的签也是这样。但如果只得到牛奶,没有饭,从得到牛奶开始就不应再给。如果两三个单独巡回的食物都落到一个人身上,在饥荒时期,如果僧团中最年轻的人得到,应该解开分别给予,即使没得到普通的抽签食物,第二天也应该给予。
如果是小寺院,所有比丘共同享用,分发甘蔗签时,可以给任何在场的人,然后白天切给大长老等。得到调味品签后,可以在饭后过滤或制成糖浆给乞食者等。应该知道客人来没来后分发,在大寺院应该按顺序分发。


Chaḍḍitavihāre manussā bodhicetiyādīni jaggitvā bhuñjantūti salākabhattaṃ paṭṭhapenti, bhikkhū sakaṭṭhānesu vasitvā kālasseva gantvā tattha vattaṃ karitvā taṃ bhattaṃ bhuñjanti, vaṭṭati. Sace tesu svātanāya attano pāpetvā gatesu āgantuko bhikkhu chaḍḍitavihāre vasitvā kālasseva vattaṃ katvā ghaṇṭiṃ paharitvā salākabhattaṃ attano pāpetvā āsanasālaṃ gacchati, sova tassa bhattassa issaro. Yo pana bhikkhūsu vattaṃ karontesuyeva bhūmiyaṃ dve tayo sammuñjanippahāre datvā ghaṇṭiṃ paharitvā ‘‘dhuragāme salākabhattaṃ mayhaṃ pāpuṇātī’’ti gacchati, tassa taṃ corikāya gahitattā na pāpuṇāti, vattaṃ katvā pāpetvā pacchā gatabhikkhūnaṃyeva hoti.

Eko gāmo atidūre hoti, bhikkhū niccaṃ gantuṃ na icchanti, manussā ‘‘mayaṃ puññena paribāhirā homā’’ti vadanti, ye tassa gāmassa āsannavihāre sabhāgabhikkhū, te vattabbā ‘‘imesaṃ bhikkhūnaṃ anāgatadivase tumhe bhuñjathā’’ti. Salākā pana devasikaṃ pāpetabbā, tā ca kho pana ghaṇṭippaharaṇamattena vā pacchicālanamattena vā pāpitā na honti, pacchiṃ pana gahetvā salākā pīṭhake ākiritabbā, pacchi pana mukhavaṭṭiyaṃ na gahetabbā. Sace hi tattha ahi vā vicchiko vā bhaveyya, dukkhaṃ uppādeyya; tasmā heṭṭhā gahetvā pacchiṃ parammukhaṃ katvā salākā ākiritabbā ‘‘sacepi sappo bhavissati, ettova palāyissatī’’ti. Evaṃ salākā ākiritvā gāmādivasena pubbe vuttanayeneva gāhetabbā. Apica ekaṃ mahātherassa pāpetvā ‘‘avasesā mayhaṃ pāpuṇantī’’ti attano pāpetvā vattaṃ katvā cetiyaṃ vanditvā vitakkamāḷake ṭhitehi bhikkhūhi ‘‘pāpitā, āvuso, salākā’’ti vutte ‘‘āma, bhante, tumhe gatagatagāme salākabhattaṃ gaṇhathā’’ti vattabbaṃ; evaṃ pāpitāpi hi supāpitāva honti.

Bhikkhū sabbarattiṃ dhammasavanatthaṃ aññaṃ vihāraṃ gacchantā ‘‘mayaṃ tattha dānaṃ aggahetvāva amhākaṃ gocaragāmeva piṇḍāya caritvā āgamissāmā’’ti salākā aggahetvāva gatā, vihāre therassa pattasalākabhattaṃ bhuñjituṃ āgacchanti, vaṭṭati. Atha mahātheropi ‘‘ahaṃ idha kiṃ karomī’’ti tehiyeva saddhiṃ gacchati, tehi gatavihāre abhuñjitvāva gocaragāmaṃ anuppattehi ‘‘detha, bhante, patte salākayāguādīni āharissāmā’’ti vutte pattā na dātabbā. ‘‘Kasmā, bhante, na dethā’’ti ‘‘vihāraṭṭhakaṃ bhattaṃ vihāre vutthānaṃ pāpuṇāti, mayaṃ aññasmiṃ vihāre vutthā’’ti. ‘‘Detha, bhante, na mayaṃ vihāre pālikāya dema, tumhākaṃ dema, gaṇhatha amhākaṃ bhikkha’’nti vutte pana vaṭṭati.

Salākabhattakathā niṭṭhitā.


人们为废弃寺院设立抽签食物,说"照看菩提树和塔等后吃饭",比丘们住在自己的地方,一大早去那里履行职责后吃那个饭,这是可以的。如果他们为自己第二天分配后离开,一个客僧住在废弃寺院,一大早履行职责,敲钟,为自己分配抽签食物后去座位大厅,他就是那个食物的主人。但如果在比丘们履行职责时,只在地上扫两三下就敲钟说"我在前面的村庄得到抽签食物"而离开,因为他偷取了,所以不属于他,而是属于履行职责后分配并后来去的比丘们。
一个村庄太远,比丘们不想经常去,人们说"我们失去了功德",应该对那个村庄附近寺院的相熟比丘说"这些比丘不来的日子你们吃"。但签应该每天分配,只敲钟或摇篮子是不够的,应该拿着篮子把签倒在凳子上,但不应抓住篮子的边缘。因为如果那里有蛇或蝎子,会造成痛苦;所以应该从下面拿着篮子,把它倒过来,倒出签,想"即使有蛇也会从这里逃走"。这样倒出签后,应该按之前说的村庄等方式分配。也可以给一个大长老分配后,说"剩下的归我",为自己分配,履行职责,礼拜塔,对站在思考亭的比丘们说"朋友们,签已经分配了",他们说"是的,尊者",应该说"你们去你们去过的村庄拿抽签食物";这样分配也是很好的分配。
比丘们整夜去另一个寺院听法,想"我们不在那里接受布施,而是在我们的乞食村庄乞食后回来",没拿签就走了,他们来吃寺院里长老得到的抽签食物,这是可以的。如果大长老也说"我在这里做什么"和他们一起去,到了他们去的寺院,还没吃就到了乞食村庄,他们说"尊者,给钵,我们会带来抽签粥等",不应给钵。"尊者,为什么不给?"(他们问)"寺院的食物属于住在寺院的人,我们住在另一个寺院。"(他回答)如果他们说"给吧,尊者,我们不是按寺院规矩给,而是给你们,接受我们的食物",那么是可以的。
关于抽签食物的论述结束。


Pakkhikabhattādikathā

Pakkhikādīsu pana yaṃ abhilakkhitesu cātuddasī pañcadasī pañcamī aṭṭhamīti imesu pakkhesu kammappasutehi uposathaṃ kātuṃ satikaraṇatthāya diyyati, taṃ pakkhikaṃ nāma. Taṃ salākabhattagatikameva hoti, gāhetvā bhuñjitabbaṃ. Sace salākabhattampi pakkhikabhattampi bahu sabbesaṃ vinivijjhitvā gacchati, dvepi bhattāni visuṃ visuṃ gāhetabbāni. Sace bhikkhusaṅgho mahā, pakkhikaṃ gāhetvā tassa ṭhitikāya salākabhattaṃ gāhetabbaṃ , salākabhattaṃ vā gāhāpetvā tassa ṭhitikāya pakkhikaṃ gāhetabbaṃ. Yesaṃ na pāpuṇāti, te piṇḍāya carissanti. Sace dvepi bhattāni bahūni, bhikkhū mandā; salākabhattaṃ nāma devasikaṃ labbhati, tasmā taṃ ṭhapetvā ‘‘pakkhikaṃ āvuso bhuñjathā’’ti pakkhikameva gāhetabbaṃ. Pakkhikaṃ paṇītaṃ denti, visuṃ ṭhitikā kātabbā. ‘‘Sve pakkho’’ti ajja pakkhikaṃ na gāhetabbaṃ. Sace pana dāyakā vadanti ‘‘sve amhākaṃ ghare lūkhabhattaṃ bhavissati, ajjeva pakkhikabhattaṃ uddisathā’’ti, evaṃ vaṭṭati.

Uposathikaṃ nāma anvaḍḍhamāse uposathaṅgāni samādiyitvā yaṃ attanā bhuñjati, tadeva diyyati. Pāṭipadikaṃ nāma ‘‘uposathe bahū saddhā pasannā bhikkhūnaṃ sakkāraṃ karonti, pāṭipade pana bhikkhū kilamanti, pāṭipade dinnaṃ dubbhikkhadānasadisaṃ mahapphalaṃ hoti, uposathakammena vā parisuddhasīlānaṃ dutiyadivase dinnaṃ mahapphalaṃ hotī’’ti sallakkhetvā pāṭipade diyyanakadānaṃ, tampi ubhayaṃ salākabhattagatikameva. Iti imāni sattapi bhattāni piṇḍapātikānaṃ na vaṭṭanti, dhutaṅgabhedaṃ karontiyeva.

Aparānipi cīvarakkhandhake visākhāya varaṃ yācitvā dinnāni āgantukabhattaṃ gamiyabhattaṃ gilānabhattaṃ gilānupaṭṭhākabhattanti cattāri bhattāni pāḷiyaṃ āgatāneva, tattha āgantukānaṃ dinnaṃ bhattaṃ ‘‘āgantukabhattaṃ’’. Esa nayo sesesu. Sace panettha āgantukabhattānipi āgantukāpi bahū honti, sabbesaṃ ekekaṃ gāhetabbaṃ, bhattesu appahontesu ṭhitikāya gāhetabbaṃ. Eko āgantuko paṭhamameva āgantvā sabbaṃ āgantukabhattaṃ attano gāhetvā nisīdati, sabbaṃ tasseva hoti, pacchā āgatehi āgantukehi tena dinnāni paribhuñjitabbāni. Tenapi ekaṃ attano gahetvā sesāni dātabbāni. Ayaṃ uḷāro.

Sace pana yo paṭhamaṃ āgantvāpi attano aggahetvā tuṇhībhūto nisīdati, pacchā āgatehi saddhiṃ paṭipāṭiyā gaṇhitabbaṃ. Sace niccaṃ āgantukā āgacchanti, āgatadivaseyeva bhuñjitabbaṃ, antarantarā ce āgacchanti, dve tīṇi divasāni bhuñjitabbaṃ. Mahāpaccariyaṃ pana ‘‘satta divasāni bhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

Āvāsiko katthaci gantvā āgato, tenāpi āgantukabhattaṃ paribhuñjitabbaṃ. Sace pana taṃ vihāre nibandhāpitaṃ hoti, vihāre gāhetabbaṃ. Atha vihāro dūre hoti, āsanasālāya nibandhāpitaṃ āsanasālāya gāhetabbaṃ. Sace pana dāyakā ‘‘āgantukesu asati āvāsikāpi paribhuñjantū’’ti vadanti, vaṭṭati.


离开食物等的论述
在离开的食物中，所指的有十四日、十五日、第五日、第八日等，这些离开的食物是为了在这些日子里进行斋戒而准备的，称为离开食物。它应当是抽签食物的形式，拿着吃。如果抽签食物和离开食物都很多，所有人都应各自分开拿取两种食物。如果比丘僧团很大，应该拿离开食物并为其分配抽签食物，或拿抽签食物并为其分配离开食物。如果没有得到的人会去乞食。如果两种食物都很多，比丘们就太懒惰了；抽签食物是从天上得到的，所以应该放下抽签食物，"朋友们，吃离开食物吧"，只应拿离开食物。离开食物是美味的，应该分开拿取。"明天是离开的日子"，今天不应拿离开食物。如果施主说"明天我们家会有剩余的食物，今天就把离开食物给我们"，这样是可以的。
斋戒食物是指在增月期间，准备斋戒的食物，自己吃的食物就是斋戒食物。常规食物是指"在斋戒日，许多有信仰的比丘会做供养，而常规食物则是比丘们很疲惫，常规食物的布施就像在饥荒时期所施的食物，在斋戒的工作中，第二天施给清净的比丘们的食物会非常丰盛"，所以常规食物的布施也是抽签食物的形式。因此，这七种食物是不能给乞食者的，只有在修行中才能施舍。
此外，关于衣物的部分，维萨卡请求的供养，包括客人的食物、前往村庄的食物、病人的食物和病人照顾者的食物，这四种食物在经文中已有说明，其中给客人的食物称为"客人食物"。其他的也是如此。如果这里的客人食物也有很多，所有人都应各自分开拿取，食物较少的地方也应分开拿取。一个客人第一次来到时，拿走所有的客人食物，坐下后，所有的食物都属于他，随后来的客人应吃他所施的食物。因此应当拿走一个自己的食物，其他的应施舍给他。这是非常重要的。
如果第一个人第一次来到后，自己不拿食物而沉默地坐着，随后来的客人应按顺序拿取。如果常客经常来，应在到达的那天吃，若间隔几天再来，则应在两三天内吃。关于大施主的说法，"可以吃七天"。
如果住处在任何地方，回来后也应吃客人的食物。如果在寺院中被固定下来，则应在寺院中拿取。如果寺院很远，则应在座位大厅中固定下来拿取。如果施主说"如果客人不在，住持也可以吃"，那也是可以的。


Gamiyabhattepi ayameva kathāmaggo. Ayaṃ pana viseso – āgantuko āgantukabhattameva labhati, gamiko āgantukabhattampi gamiyabhattampi. Āvāsikopi pakkamitukāmo gamiko hoti; gamiyabhattaṃ labhati. Yathā pana āgantukabhattaṃ; evamidaṃ dve vā tīṇi vā satta vā divasāni na labbhati. ‘‘Gamissāmī’’ti bhutto taṃdivasaṃ kenacideva kāraṇena na gato, punadivasepi bhuñjituṃ vaṭṭati, saussāhattā. ‘‘Gamissāmī’’ti bhuttassa corā vā panthaṃ rundhanti udakaṃ vā, devo vā vassati, sattho vā na gacchati, saussāhena bhuñjitabbaṃ. Ete upaddave olokentena ‘‘dve tayo divase bhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti mahāpaccariyaṃ vuttaṃ. ‘‘Gamissāmī’’ti pana lesaṃ oḍḍetvā bhuñjituṃ na labhati.

Gilānabhattampi sace sabbesaṃ gilānānaṃ pahoti, sabbesaṃ dātabbaṃ; no ce, ṭhitikaṃ katvā gāhetabbaṃ. Eko gilāno arogarūpo sakkoti antogāmaṃ gantuṃ, eko na sakkoti, ayaṃ ‘‘mahāgilāno’’ nāma. Etassa gilānabhattaṃ dātabbaṃ. Dve mahāgilānā – eko lābhī abhiññāto bahuṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ labhati, eko anātho appalābhatāya antogāmaṃ pavisati – etassa gilānabhattaṃ dātabbaṃ. Gilānabhatte pana divasaparicchedo natthi. Yāva rogo na vūpasammati, sappāyabhojanaṃ abhuñjanto na yāpeti, tāva bhuñjitabbaṃ. Yadā pana missakayāguṃ vā missakabhattaṃ vā bhuttassāpi rogo na kuppati, tato paṭṭhāya na bhuñjitabbaṃ.

Gilānupaṭṭhākabhattampi yaṃ sabbesaṃ pahoti, taṃ sabbesaṃ dātabbaṃ; no ce pahoti, ṭhitikaṃ katvā gāhetabbaṃ. Idampi dvīsu gilānesu mahāgilānupaṭṭhākassa gāhetabbaṃ, dvīsu mahāgilānesu anāthagilānupaṭṭhākassa. Yaṃ kulaṃ gilānabhattampi deti gilānupaṭṭhākabhattampi, tattha yassa gilānassa bhattaṃ pāpuṇāti tadupaṭṭhākassāpi tattheva gāhetabbaṃ. Gilānupaṭṭhākabhattepi divasaparicchedo natthi, yāva gilāno labhati, tāvassa upaṭṭhākopi labhatīti. Imāni cattāri bhattāni sace evaṃ dinnāni honti ‘‘āgantukagamikagilānupaṭṭhākā mama bhikkhaṃ gaṇhantū’’ti, piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Sace pana āgantukādīnaṃ bhattaṃ nibandhāpemi, ‘‘mama bhattaṃ gaṇhantū’’ti evaṃ dinnāni honti, piṇḍapātikānaṃ na vaṭṭati.

Aparānipi ‘‘dhurabhattaṃ, kuṭibhattaṃ, vārabhatta’’nti tīṇi bhattāni. Tattha dhurabhattanti niccabhattaṃ vuccati, taṃ duvidhaṃ – saṅghikaṃ puggalikañca. Tattha yaṃ ‘‘saṅghassa dhurabhattaṃ demā’’ti nibandhāpitaṃ, taṃ salākabhattagatikaṃ. ‘‘Mama nibaddhaṃ bhikkhaṃ gaṇhantū’’ti vatvā dinnaṃ pana piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Puggalikepi ‘‘tumhākaṃ dhurabhattaṃ dammī’’ti vutte piṇḍapātiko ce, na vaṭṭati. ‘‘Mama nibaddhaṃ bhikkhaṃ gaṇhathā’’ti vutte pana vaṭṭati, sāditabbaṃ. Sacepi pacchā katipāhe vītivatte ‘‘dhurabhattaṃ gaṇhathā’’ti vadati, mūle suṭṭhu sampaṭicchitattā vaṭṭati.

Kuṭibhattaṃ nāma yaṃ saṅghassa āvāsaṃ kāretvā ‘‘amhākaṃ senāsanavāsino amhākaṃyeva bhattaṃ gaṇhantū’’ti evaṃ nibandhāpitaṃ, taṃ salākabhattagatikameva hoti, gahetvā bhuñjitabbaṃ. ‘‘Amhākaṃ senāsanavāsino amhākaṃyeva bhikkhaṃ gaṇhantū’’ti vutte pana piṇḍapātikānampi vaṭṭati . Yaṃ pana puggale pasīditvā tassa vā āvāsaṃ katvā ‘‘tumhākaṃ demā’’ti dinnaṃ, taṃ tasseva hoti, tasmiṃ katthaci gate nissitakehi bhuñjitabbaṃ.


关于村庄食物的论述
关于村庄食物的论述也是如此。特别是，客人食物只给客人，村庄食物则可以给客人和村民。住持如果想离开，便是村民；可以得到村庄食物。就像客人食物一样，这两种食物不能在两天、三天或七天内得到。"我将要去"的人，如果那天因为某种原因未能离开，第二天仍然可以吃，因其有助于恢复。"我将要去"的人，若被盗贼或旅途阻碍，或遇到雨水，或身体不适，都应在恢复期间进食。这些灾难被观察时，"可以吃两天、三天"的说法是正确的。而"我将要去"的说法则不能在吃饭时被忽略。
病人食物如果是所有病人都需要的，则应给予所有人；如果不是，则应分开拿取。一个病人如果身体健康，可以前往村庄，另一个则不能，这个被称为"重病人"。因此，重病人的食物应给予他。两个重病人中，一个是有财力的，能得到丰盛的食物，另一个因无财力而进入村庄，这个重病人的食物也应给予他。病人食物没有时间限制，只要病人未痊愈，便应继续进食，直到他不再需要适宜的食物。如果他吃了混合的米饭或其他食物，病人不再发病，便不应再给予食物。
病人照顾者的食物，如果是所有人都需要的，则应给予所有人；如果不是，则应分开拿取。在这两种病人中，重病人的照顾者应给予，而在两个重病人中，贫穷的病人照顾者也应给予。若一个家庭给予病人食物和病人照顾者的食物，若该病人能得到食物，照顾者也应在那时拿取。病人照顾者的食物也没有时间限制，只要病人能得到，照顾者也应得到。因此，如果这四种食物如此给予，应说"客人、村民、病人照顾者都来拿我的食物"，乞食者也应如此。如果客人等的食物被固定下来，则应说"我的食物来吧"，这样给予是不适合的。
此外，还有"重食、居士食、特食"这三种食物。其中，重食指的是常规食物，分为两类：僧团食和个人食。在这里，"我们将给僧团的重食"是固定的，这应是抽签食物的形式。"请拿我的食物"的话也适用于乞食者。如果个人说"我将给你们重食"，则不适用于乞食者。"请拿我的食物"则是适用的，应该给予。如果在几天后说"请拿重食"，则因其基础被充分接受而适用。
居士食是指为僧团准备的食物，"请为我们在营地的僧人拿食物"，这应是抽签食物的形式，拿着吃。"请为我们在营地的僧人拿食物"的话也适用于乞食者。若对一个人表示喜欢，或为他准备居士食，则应给予他，这样在任何地方都应吃。


Vārabhattaṃ nāma dubbhikkhasamaye ‘‘vārena bhikkhū jaggissāmā’’ti dhuragehato paṭṭhāya dinnaṃ, tampi bhikkhāvacanena dinnaṃ piṇḍapātikānaṃ vaṭṭati. ‘‘Vārabhatta’’nti vutte pana salākabhattagatikaṃ hoti. Sace taṇḍulādīni pesenti, ‘‘sāmaṇerā pacitvā dentū’’ti, piṇḍapātikānaṃ vaṭṭati. Iti imāni ca tīṇi āgantukabhattādīni ca cattārīti satta, tāni saṅghabhattādīhi saha cuddasa bhattāni honti.

Aṭṭhakathāyaṃ pana vihārabhattaṃ, aṭṭhakabhattaṃ, catukkabhattaṃ, guḷhakabhattanti aññānipi cattāri bhattāni vuttāni. Tattha vihārabhattaṃ nāma vihāre tatruppādabhattaṃ, taṃ saṅghabhattena gahitaṃ. Taṃ pana tissamahāvihāracittalapabbatādīsu paṭisambhidāpattehi khīṇāsavehi yathā piṇḍapātikānampi sakkā hoti paribhuñjituṃ, tathā paṭiggahitattā tādisesu ṭhānesu piṇḍapātikānampi vaṭṭati. ‘‘Aṭṭhannaṃ bhikkhūnaṃ dema, catunnaṃ demā’’ti evaṃ dinnaṃ pana aṭṭhakabhattañceva catukkabhattañca; tampi bhikkhāvacanena dinnaṃ piṇḍapātikānaṃ vaṭṭati. Mahābhisaṅkhārikena atirasakapūvena pattaṃ pūretvā thaketvā dinnaṃ guḷhakabhattaṃ nāma. Imāni tīṇi salākabhattagatikāneva.

Aparampi guḷakabhattaṃ nāma atthi, idhekacce manussā mahādhammasavanañca vihārapūjañca kāretvā sakalasaṅghassa dātuṃ na sakkomāti, ‘‘dve tīṇi bhikkhusatāni amhākaṃ bhikkhaṃ gaṇhantū’’ti bhikkhuparicchedajānanatthaṃ guḷake denti, idaṃ piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Iti cīvarakkhandhake cīvarabhājanīyaṃ, imasmiṃ pana senāsanakkhandhake senāsanabhājanīyañceva piṇḍapātabhājanīyañca vuttaṃ.

Gilānapaccayabhājanīyaṃ pana evaṃ veditabbaṃ – sappiādīsu bhesajjesu rājarājamahāmattā sappissa tāva kumbhasatampi kumbhasahassampi vihāraṃ pesenti, ghaṇṭiṃ paharitvā therāsanato paṭṭhāya gahitabhājanaṃ pūretvā dātabbaṃ , piṇḍapātikānampi vaṭṭati. Sace alasajātikā mahātherā pacchā āgacchanti, ‘‘bhante, vīsativassānaṃ diyyati, tumhākaṃ ṭhitikā atikkantā’’ti na vattabbā, ṭhitikaṃ ṭhapetvā tesaṃ datvā pacchā ṭhitikāya dātabbaṃ.

‘‘Asukavihāre bahu sappi uppanna’’nti sutvā yojanantaravihāratopi bhikkhū āgacchanti, sampattasampattānaṃ ṭhitaṭṭhānato paṭṭhāya dātabbaṃ. Asampattānampi upacārasīmaṃ paviṭṭhānaṃ antevāsikādīsu gaṇhantesu dātabbameva. ‘‘Bahiupacārasīmāya ṭhitānaṃ dethā’’ti vadanti, na dātabbaṃ. Sace pana upacārasīmaṃ okkantehi ekābaddhā hutvā attano vihāradvāre vā antovihāreyeva vā honti, parisāvasena vaḍḍhitā nāma sīmā hoti, tasmā dātabbaṃ. Saṅghanavakassa dinnepi pacchā āgatānaṃ dātabbameva. Dutiyabhāge pana therāsanaṃ āruḷhe pacchā āgatānaṃ paṭhamabhāgo na pāpuṇāti, dutiyabhāgato vassaggena dātabbaṃ. Upacārasīmaṃ pavisitvā yattha katthaci dinnaṃ hoti, sabbasannipātaṭṭhāneyeva bhājetabbaṃ.


关于特食的论述
特食是指在饥荒时期，"我们将以特食供养比丘"，从重房开始给予的食物，这也是以乞食的形式给予乞食者的。当提到“特食”时，指的就是抽签食物。如果提供米类等食物，应说“让小沙弥来煮”，这也适用于乞食者。因此，这三种客人食物及其他四种，共七种，和僧团食等共计十三种食物。
在注释中提到的还有寺院食、八食、四食、糖食等四种食物。其中，寺院食是指在寺院内提供的食物，由僧团食所接受。此食物在三大寺院如智者山等地，由得道者所接受，乞食者也可以在这些地方食用。因此，若说“给八位比丘，给四位比丘”，这样给予的寺院食和四食，亦适用于乞食者。由大施主所提供的丰盛食物，若装满钵后给予，这称为糖食。这三种食物都是抽签食物的形式。
另外还有糖食，某些人因无法供养整个僧团而说“请给我们的食物”，因此给出糖食，这也适用于乞食者。因此在衣物部分提到的衣物容器，以及在寝具部分提到的寝具容器和乞食容器也在此提及。
病人照顾者的食物应如此理解——如在油脂等药物中，国王和大臣们会将食物送往寺院，敲钟后，由长老开始给予的食物应给予，亦适用于乞食者。如果懒惰的长老们在后面回来，不应说“尊者，这已经给了二十年”，应在给予他们后再给予。
“某某寺院有很多油脂”听闻后，邻近的比丘们便会前来，食物应从丰盛的地方给予。对于不丰盛的地方，若有邻近的比丘也应给予。若说“请给在外的比丘”，则不应给予。如果在邻近的地方，若聚集在一起，则应给予。因此，给予僧团的食物后，后来的比丘也应给予。在第二部分，若长老坐在高处，后来的比丘则不应得到第一部分，第二部分应根据年份给予。进入邻近的地方，若在任何地方给予，应在所有聚集的地方给予。


Yasmiṃ vihāre dasa bhikkhū, daseva ca sappikumbhā diyyanti, ekekakumbhavaseneva bhājetabbaṃ. Eko sappikumbho hoti, dasa bhikkhūhi bhājetvā gahetabbaṃ. Sace yathāṭhitaṃyeva ‘‘amhākaṃ pāpuṇātī’’ti gaṇhanti, duggahitaṃ; gatagataṭṭhāne saṅghikameva hoti. Kumbhaṃ pana āvajjetvā thālake thokaṃ sappiṃ katvā ‘‘idaṃ mahātherassa pāpuṇāti, avasesaṃ amhākaṃ pāpuṇātī’’ti vatvā tampi kumbheyeva ākiritvā yathicchitaṃ gahetvā gantuṃ vaṭṭati. Sace thinaṃ sappi hoti, lekhaṃ katvā ‘‘lekhato parabhāgo mahātherassa pāpuṇāti, avasesaṃ amhāka’’nti gahitampi suggahitaṃ, vuttaparicchedato ūnādhikesupi bhikkhūsu ca sappikumbhesu ca etenevupāyena bhājetabbaṃ.

Sace paneko bhikkhu, ekopi kumbho hoti, ghaṇṭiṃ paharitvā ‘‘ayaṃ mayhaṃ pāpuṇātī’’tipi gahetuṃ vaṭṭati. ‘‘Ayaṃ paṭhamabhāgo mayhaṃ pāpuṇāti, ayaṃ dutiyabhāgo’’ti evaṃ thokaṃ thokampi pāpetuṃ vaṭṭati. Esa nayo navanītādīsupi. Yasmiṃ pana vippasanne tilatelādimhi lekhā na santiṭṭhati, taṃ uddharitvā bhājetabbaṃ. Siṅgiveramaricādibhesajjampi avasesapattathālakādisamaṇaparikkhāropi sabbo vuttānurūpeneva nayena suṭṭhu sallakkhetvā bhājetabboti.

Pāḷiṃ aṭṭhakathañceva, oloketvā vicakkhaṇo;

Saṅghike paccaye evaṃ, appamattova bhājayeti.

Iti sabbākārena paccayabhājanīyakathā niṭṭhitā.

Sammannitvā ṭhapitayāgubhājakādīhi bhājanīyaṭṭhānaṃ āgatamanussānaṃ anāpucchitvāva upaḍḍhabhāgo dātabbo, asammatehi pana apaloketvā dātabbo. Sammatena appamattakavissajjanakena bhikkhunā cīvarakammaṃ karontassa ‘‘sūciṃ dehī’’ti vadato ekā dīghā, ekā rassāti dve sūciyo dātabbā. ‘‘Avibhattaṃ saṅghikaṃ bhaṇḍa’’nti pucchitabbakiccaṃ natthi. Pipphalakatthikassa eko pipphalako, addhānakantāraṃ paṭipajjitukāmassa upāhanayugaḷaṃ, kāyabandhanatthikassa kāyabandhanaṃ, ‘‘aṃsabaddhako me jiṇṇo’’ti āgatassa aṃsabaddhako, parissāvanatthikassa parissāvanaṃ dātabbaṃ. Dhammakaraṇatthikassa dhammakaraṇo. Sace paṭako na hoti, dhammakaraṇo paṭakena saddhiṃ dātabbo. ‘‘Āgantukapaṭṭaṃ āropessāmī’’ti yācantassa kusiyā ca aḍḍhakusiyā ca pahonakaṃ dātabbaṃ. ‘‘Maṇḍalaṃ nappahotī’’ti āgatassa maṇḍalaṃ ekaṃ dātabbaṃ, aḍḍhamaṇḍalāni dve dātabbāni. Dve maṇḍalāni yācantassa na dātabbāni. Anuvātaparibhaṇḍatthikassa ekassa cīvarassa pahonakaṃ dātabbaṃ. Sappinavanītādiatthikassa gilānassa ekaṃ bhesajjaṃ nāḷimattaṃ katvā tato tatiyakoṭṭhāso dātabbo. Evaṃ tīṇi divasāni datvā nāḷiyā paripuṇṇāya catutthadivasato paṭṭhāya saṅghaṃ pucchitvā dātabbaṃ. Guḷapiṇḍepi ekadivasaṃ tatiyabhāgo dātabbo. Evaṃ tīhi divasehi niṭṭhite piṇḍe tato paraṃ saṅghaṃ pucchitvā dātabbaṃ. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Pakkhikabhattādikathā niṭṭhitā.

Senāsanakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Saṅghabhedakakkhandhakaṃ

Chasakyapabbajjākathā



在某个寺院中有十位比丘，十个油脂容器应分开给予。一个油脂容器由十位比丘共同使用。如果以“我们能得到”来计算，则是困难的；在过去的地方是僧团的。油脂容器应观察后，加一点油脂，说“这给大长老，其余的给我们”，然后将油脂容器倒出，随意拿取。如果油脂是稀的，记下后说“记下的部分给大长老，其余的给我们”，这样拿取也是合理的。根据上述部分，油脂容器的数量应根据比丘的数量来分配。
如果只有一个比丘，只有一个油脂容器，敲钟后也可以说“这是我的”。“这是我的第一部分，这是我的第二部分”，这样也可以分开拿取。类似的情况也适用于奶油等食物。在某个地方，若没有芝麻油等的记录，应将其提升并给予。关于香料、药物等的使用，所有的器具也应根据上述方法进行合理分配。
关于食物的注释，观察到非常细致的地方；在僧团的供养中，必须小心地分配。
因此，所有供养器具的论述已完成。
在合理的情况下，给予的食物应在没有询问的情况下给予，而不应在不合理的情况下给予。根据合理的分配，若比丘在进行衣物工作时说“请给我针”，应给予一根长针和一根短针，共两根针。若问“是否有分开的僧团器具”，则没有必要询问。对于某个特定的器具，若希望前往某地，则应给予一对器具。若是为了身体的束缚而来的，则应给予身体的束缚。若是为了清洁而来的，则应给予清洁的器具。若没有清洁器具，则应与清洁器具一起给予。若是要求“请给我客人的衣物”，则应给予一件客人的衣物，而对于半件衣物则应给予两件。对于要求的器具，应给予一个器具的部分。若是为了生病而来的，则应给予一个药物的部分。给予三天后，若药物充足，应询问僧团再给予。对于糖食，若给予一天，则应给予第三部分。这样在三天后，询问僧团再给予。其他的部分都应如此处理。
关于离开食物的论述已完成。
关于寝具部分的论述已完成。
7. 关于僧团分裂的部分
关于六种出家者的论述。

330. Saṅghabhedakakkhandhake abhiññātā abhiññātāti pākaṭā pākaṭā. Sakyakumārā nāma kāḷudāyippabhutayo dasa dūtā saddhiṃ parivārehi aññe ca bahū janā. Amhākanti amhesu; amhākaṃ kulatoti vā vuttaṃ hoti. Gharāvāsatthaṃ anusāsissāmīti gharāvāse yaṃ kattabbaṃ, taṃ jānāpessāmi. Udakaṃ ninnetabbanti yathā udakaṃ sabbaṭṭhāne samaṃ hoti, evaṃ kātabbaṃ. Niddhāpetabbanti tiṇāni uddharitabbāni. Bhusikā uddharāpetabbāti sukhumapalālamissadhaññā palālikā palāpetabbā. Opunāpetabbanti sukhumapalālaṃ apanetabbaṃ. Tvaññeva gharāvāsatthena upajānāhīti tvaññeva gharāvāsatthaṃ jānāhi. Ahaṃ tayā yathāsukhaṃ pabbajāhīti ettha ahaṃ tayā saddhiṃ pabbajissāmīti sahāyasinehena sahasā vattukāmo hutvā puna rajjasirilobhena parikaḍḍhiyamānahadayo ‘‘ahaṃ tayā’’ti ettakameva vatvā sesaṃ vattuṃ nāsakkhīti evamattho veditabbo .

331.Nippātitāti nikkhamitā. Mānassinoti mānassayino; mānanissitāti vuttaṃ hoti.

332.Yassantarato na santi kopāti tatiyamaggena samūhatattā yassa citte kopā na santi. Yasmā pana bhavoti sampatti, vibhavoti vipatti; tathā bhavoti vuḍḍhi, vibhavoti hāni; bhavoti sassataṃ, vibhavoti ucchedo; bhavoti puññaṃ, vibhavoti pāpaṃ; vibhavoti ca abhavoti ca atthato ekameva, tasmā itibhavābhavatañca vītivattoti ettha yā esā sampattivipattivuḍḍhihānisassatucchedapuññapāpavasena iti anekappakārā bhavābhavatā vuccati; catūhipi maggehi yathāsambhavaṃ tena tena nayena taṃ itibhavābhavatañca vītivattoti evamattho daṭṭhabbo. Nānubhavantīti na sampāpuṇanti; tassa dassanaṃ devānampi dullabhanti adhippāyo.

333.Ahimekhalikāti ahiṃ kaṭiyaṃ bandhitvā. Ucchaṅgeti aṅke.

334.Sammannatīti sammāneti. Yaṃ tumo karissatīti yaṃ so karissati.

Chasakyapabbajjākathā niṭṭhitā.

Pakāsanīyakammādikathā

336.Kheḷāsakassāti ettha micchājīvena uppannapaccayā ariyehi vantabbā kheḷasadisā, tathārūpe paccaye ayaṃ ajjhoharatīti katvā kheḷāsakoti bhagavatā vutto.

340.Patthaddhena kāyenāti potthakarūpasadisena niccalena kāyena.

342.Mayaṃ kho bhaṇe rājañātakā nāmāti rājā amhe jānātīti rājañātakassa bhāvena attānaṃ ukkaṃsanto āha. Pahaṭṭhakaṇṇavāloti bandhane niccale katvā.

Dukkhañhi kuñjara nāgamāsadoti bho kuñjara buddhanāgaṃ āsādanaṃ vadhakacittena upagamanaṃ nāma dukkhaṃ. Nāgahatassāti buddhanāgaṃ ghātakassa.

Paṭikuṭiyova osakkīti tathāgatābhimukhoyeva piṭṭhimehi pādehi avasakki. Alakkhikoti ettha na lakkhetīti alakkhiko; na jānātīti attho , ahaṃ pāpakammaṃ karomīti na jānāti. Na lakkhitabboti vā alakkhiko; na passitabboti attho.

343.Tikabhojananti ettha tīhi janehi bhuñjitabbabhojanaṃ. Taṃ paññāpessāmīti taṃ anujānissāmi . Gaṇabhojane pana yathādhammo kāretabboti. Pañcavatthuyācanakathā saṅghādisesavaṇṇanāyaṃ vuttā. Kappanti āyukappaṃ. Brahmaṃ puññanti seṭṭhaṃ puññaṃ. Kappaṃ saggamhīti āyukappameva.

Pakāsanīyakammādikathā niṭṭhitā.

Saṅghabhedakakathā

344.Atha kho devadatto saṅghaṃ bhinditvāti so kira evaṃ salākaṃ gāhetvā tattheva āveṇikaṃ uposathaṃ katvā gato, tenetaṃ vuttaṃ.



在僧团分裂部分中,"著名的"指的是众所周知的。"释迦王子"指的是迦留陀夷等十位使者及其随从,以及其他许多人。"我们的"指的是在我们之中;或者说是我们家族的。"我将教导家居生活"指的是我将告知在家生活中应该做的事。"应引水"指的是应该使水在各处平均。"应清除"指的是应拔除杂草。"应除去糠秕"指的是应除去混有细糠的谷物。"应筛选"指的是应除去细糠。"你自己要了解家居生活"指的是你自己要知道家居生活。"我随你方便出家"这里的意思是,他本想立即说"我将和你一起出家",但又被王位的荣耀所牵引,只说了"我随你",剩下的话说不出来。
"离开"指的是出走。"有慢心的"指的是依靠慢心的;意思是说依赖慢心。
"内心没有愤怒"指的是由于第三道果已经根除,他的心中没有愤怒。因为"有"是指圆满,"无有"是指缺失;同样,"有"是指增长,"无有"是指衰减;"有"是指常住,"无有"是指断灭;"有"是指善,"无有"是指恶;"无有"和"不存在"在意义上是相同的,所以"超越了有无"这里指的是,以圆满缺失、增长衰减、常住断灭、善恶等方式所说的各种有无,应该理解为通过四种道果,按照各自的方式超越了这种有无。"不经历"指的是不到达;意思是说即使天神也难以见到他。
"以蛇为腰带"指的是把蛇系在腰上。"腿上"指的是大腿上。
"尊敬"指的是尊重。"他将做的"指的是他将要做的。
六位释迦族出家的故事结束。
公开谴责等行为的论述
这里"吃唾液的人"指的是,由于邪命而获得的资具对圣者来说如同唾液一样应该吐出,这个人吞食这样的资具,所以被世尊称为"吃唾液的人"。
"僵硬的身体"指的是像木偶一样不动的身体。
"我们是国王的亲属"指的是他抬高自己,说国王认识我们。"竖起耳朵"指的是把耳朵固定不动。
"大象啊,伤害佛陀是痛苦的"指的是,大象啊,带着杀意接近佛陀是痛苦的。"杀害佛陀的人"指的是杀害佛陀的人。
"向后退"指的是面向如来,用后脚退后。"不幸的"这里指的是不知道;意思是说不知道我在做恶业。或者"不幸的"指的是不应该看到的;意思是说不应该被看到。
"三人食"指的是三个人应该吃的食物。"我将制定"指的是我将允许。"在团体用餐中应该如法处置"。关于请求五事的论述在僧残篇中已经说过。"劫"指的是寿命的一劫。"梵福"指的是最上等的福德。"天上一劫"也是指寿命的一劫。
公开谴责等行为的论述结束。
僧团分裂的论述
"然后提婆达多分裂僧团"据说他这样拿了投票,就在那里单独举行布萨,然后离开,所以这么说。

345.Piṭṭhime āgilāyatīti ciranisajjāya vedanābhibhūtā bādhati. Tamahaṃ āyamissāmīti taṃ ahaṃ pasāressāmi. Ādesanāpāṭihāriyānusāsanī nāma ‘‘evampi te mano, tathāpi te mano’’ti evaṃ parassa cittaṃ jānitvā tadanurūpā dhammadesanā.

346.Mamānukubbanti mamānukiriyaṃ kurumāno. Kapaṇoti dukkhito. Mahāvarāhassāti mahānāgassa. Mahiṃ vikubbatoti pathaviṃ padālentassa. Bhisaṃ ghasamānassāti bhisaṃ khādantassa. Nadīsu jaggatoti ettha so kira hatthināgo sāyanhasamayaṃ taṃ nadināmakaṃ pokkharaṇiṃ ogāhetvā kilanto sabbarattiṃ vītināmesi, jālikaṃ karoti, tena vuttaṃ ‘‘nadīsu jaggato’’ti.

347.Sutāti sotā. Asandiddho ca akkhātīti nissandeho hutvā akkhāti anusandhivasena yojetvā yojetvā.

350. Apāye nibbattissatīti āpāyiko. Evaṃ nerayiko. Kappaṃ ṭhassatīti kappaṭṭho. Idāni buddhasahassenāpi tikicchituṃ na sakkāti atekiccho.

Mā jātu koci lokasminti mā kadācipi koci satto lokasmiṃ. Udapajjathāti upapajjatha . Jalaṃva yasasā aṭṭhāti yasasā jalanto viya ṭhito. Devadattoti me sutanti ‘‘īdiso devadatto’’ti bhagavatā sutampi atthi, tadeva gahetvā idaṃ vuttaṃ. So pamādamanuciṇṇoti ettha pamādaṃ anucinātīti anuciṇṇo, pamādo appahīnoti attho. Āsajja nanti pāpakena cittena patvā, visosetvāti vā attho. Avīcinirayaṃ pattoti idaṃ pana āsīsāyaṃ atītavacanaṃ. Bhesmāti bhayānako.

Saṅghabhedakakathā niṭṭhitā.

Upālipañhākathā



"后背疼痛"指由于长时间坐着而被疼痛所困扰。"我要伸展它"指我要伸展它。"教诫神通"指知道他人的心意后,说"你的心是这样的,你的心是那样的",然后根据这个来讲法。
"效仿我"指模仿我的行为。"可怜的"指痛苦的。"大象"指大象。"掘地"指挖掘大地。"吃莲藕"指吃莲藕。"在河中守夜"这里据说,那头大象在傍晚时分进入名叫河的莲池,疲倦地度过整夜,编织网,所以说"在河中守夜"。
"听众"指听众。"毫不犹豫地宣说"指没有疑惑地宣说,按照连贯的方式一一解释。
"将生于恶道"指将生于恶道。同样,"将生于地狱"。"将住一劫"指将住一劫。"现在即使千佛也无法医治"指无法医治。
"愿世间任何人"指愿世间任何众生都不要。"出生"指出生。"以名声闪耀"指以名声闪耀而立。"我听说提婆达多"指我听说世尊说"提婆达多是这样的",就是根据这个说的。"他习惯于放逸"这里"习惯于"指经常做,意思是说放逸没有被断除。"攻击他"指带着恶意接近,或者意思是说使之枯萎。"到达无间地狱"这是用过去时表示希望。"可怕的"指可怕的。
僧团分裂的论述结束。
优波离问题的论述

351.Ekato upāli ekoti dhammavādipakkhe eko. Ekato dveti adhammavādipakkhe dve. Catuttho anussāvetīti saṅghaṃ bhindissāmīti adhammavādicatuttho hutvā anussāveti; anunayanto sāveti ‘‘na tumhākaṃyeva narakabhayaṃ atthi, amhākampi atthi, na amhākaṃ avīcimaggo pihito, na mayaṃ akusalā na bhāyāma. Yadi hi ayaṃ adhammo avinayo asatthusāsanaṃ vā bhaveyya, na mayaṃ gaṇheyyāmā’’tiādinā nayena ‘‘adhammaṃ dhammo’’ti evaṃ aṭṭhārasa bhedakaravatthūni bodhetīti attho. Salākaṃ gāhetīti evaṃ anussāvetvā pana ‘‘idaṃ gaṇhatha, idaṃ rocethā’’ti vadanto salākaṃ gāheti.

Ekato upāli dve hontītiādīsupi eseva nayo. Evaṃ kho upāli saṅgharāji ceva hoti saṅghabhedo cāti evaṃ hoti; na pana ettāvatā saṅgho bhinno hoti.

Bhikkhu kho upāli pakatatto samānasaṃvāsako samānasīmāyaṃ ṭhito saṅghaṃ bhindatīti ettha siyā evaṃ ‘‘devadatto kathaṃ pakatatto’’ti. Kathaṃ tāva na pakatatto, rañño ghātāpitattā ruhiruppādassa ca katattāti? Tattha vadāma – āṇattiyā tāva viraddhattā rañño ghātāpanaṃ natthi. ‘‘Tena hi tvaṃ, kumāra, pitaraṃ hantvā rājā hohi, ahaṃ bhagavantaṃ hantvā buddho bhavissāmī’’ti evañhi tassa āṇatti. Kumāro pana rājā hutvā pacchā pitaraṃ māresi; evaṃ tāva āṇattiyā viraddhattā rañño ghātāpanaṃ natthi. Ruhiruppāde pana katamatteyeva ruhiruppādapaccayā bhagavatā abhabbatā na vuttā, na ca sakkā bhagavato vacanaṃ vināyeva tassa abhabbatā āropetuṃ.

‘‘Ruhiruppādako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’’ti –

Idaṃ pana bhagavatā saṅghabhedato pacchā vuttaṃ, tasmā pakatatteneva tena saṅgho bhinnoti.

Adhammaṃ dhammoti dīpentītiādīsu aṭṭhārasasu bhedakaravatthūsu suttantapariyāyena tāva dasa kusalakammapathā dhammo, dasa akusalakammapathā adhammo. Tathā cattāro satipaṭṭhānā, cattāro sammappadhānā, cattāro iddhipādā, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅgā, ariyo aṭṭhaṅgiko maggoti sattatiṃsa bodhipakkhiyadhammā dhammo nāma; tayo satipaṭṭhānā , tayo sammappadhānā, tayo iddhipādā, cha indriyāni, cha balāni, aṭṭha bojjhaṅgā, navaṅgiko maggoti ca cattāro upādānā, pañca nīvaraṇā, satta anusayā, aṭṭha micchattāti ca ayaṃ adhammo.

Tattha yaṃkiñci ekaṃ adhammakoṭṭhāsaṃ gahetvā ‘‘imaṃ adhammaṃ dhammoti karissāma; evaṃ amhākaṃ ācariyakulaṃ nissāya niyyānikaṃ bhavissati, mayañca loke pākaṭā bhavissāmā’’ti taṃ adhammaṃ ‘‘dhammo aya’’nti kathayantā adhammaṃ dhammoti dīpenti nāma. Tatheva dhammakoṭṭhāsesu ca ekaṃ gahetvā ayaṃ adhammoti kathentā dhammaṃ adhammoti dīpenti nāma. Vinayapariyāyena pana bhūtena vatthunā codetvā sāretvā yathāpaṭiññāya kātabbaṃ kammaṃ dhammo nāma, abhūtena vatthunā acodetvā asāretvā apaṭiññāya kātabbaṃ kammaṃ adhammo nāma.

Suttantapariyāyena rāgavinayo dosavinayo mohavinayo saṃvaro pahānaṃ paṭisaṅkhāti ayaṃ vinayo nāma, rāgādīnaṃ avinayo asaṃvaro appahānaṃ appaṭisaṅkhāti ayaṃ avinayo nāma. Vinayapariyāyena vatthusampatti ñattisampatti anussāvanasampatti sīmāsampatti parisāsampattīti ayaṃ vinayo nāma, vatthuvipatti…pe… parisāvipattīti ayaṃ avinayo nāma.


"优波离,一边一个"指法说一方一个。"一边两个"指非法说一方两个。"第四个宣布"指作为非法说的第四个人宣布"我要分裂僧团";劝导宣说"你们不只有地狱的恐惧,我们也有,无间地狱的道路对我们并未关闭,我们不是不善的,我们不害怕。如果这是非法、非律、非佛陀的教导,我们就不会接受"等等,以这种方式说明"非法是法"等十八种分裂事项。"拿取投票"指这样宣布后,说"拿这个,喜欢这个"而拿取投票。
"优波离,一边两个"等也是同样的道理。"优波离,这样就有僧团的裂痕和分裂"指这样就有了;但并不是说到这个程度僧团就分裂了。
"优波离,比丘是正常的,同住的,处在同一界内,分裂僧团"这里可能会有这样的疑问:"提婆达多怎么是正常的呢?"为什么不是正常的,因为他杀害国王和流佛血吗?对此我们回答 - 首先,由于命令失败,所以没有杀害国王。因为他的命令是"那么,王子啊,你杀父亲当国王,我杀佛陀成佛"。但王子是在成为国王后才杀父亲的;所以首先由于命令失败,没有杀害国王。至于流佛血,仅仅因为流血,世尊并没有说他不能成佛,没有世尊的话就不能断定他不能成佛。
"比丘们,流佛血者未受具足戒不应受具足戒,已受具足戒应摈除" -
这是世尊在僧团分裂之后才说的,所以他是以正常身份分裂僧团的。
"说非法为法"等十八种分裂事项中,从经的角度来说,十善业道是法,十不善业道是非法。同样,四念处、四正勤、四神足、五根、五力、七觉支、八正道等三十七菩提分法是法;三念处、三正勤、三神足、六根、六力、八觉支、九支道,以及四取、五盖、七随眠、八邪性等是非法。
在这里,拿任何一个非法部分说"我们要把这个非法说成法;这样我们依靠师承就能解脱,我们也会在世间出名",这样说非法为法就是"说非法为法"。同样,拿法的部分说是非法,就是"说法为非法"。从律的角度来说,以真实的事由指责、提醒,按照承认而作的羯磨是法,以不真实的事由不指责、不提醒,不按承认而作的羯磨是非法。
从经的角度来说,调伏贪、调伏嗔、调伏痴、防护、断除、观察,这是律;不调伏贪等、不防护、不断除、不观察,这是非律。从律的角度来说,事成就、白成就、羯磨语成就、界成就、众成就,这是律;事不成就...众不成就,这是非律。


Suttantapariyāyena cattāro satipaṭṭhānā… aṭṭhaṅgiko maggoti idaṃ bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena ; tayo satipaṭṭhānā, tayo sammappadhānā, tayo iddhipādā, cha indriyāni, cha balāni, aṭṭha bojjhaṅgā, navaṅgiko maggoti idaṃ abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena. Vinayapariyāyena cattāro pārājikā, terasa saṅghādisesā, dve aniyatā, tiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena; tayo pārājikā, cuddasa saṅghādisesā, tayo aniyatā, ekattiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena.

Suttantapariyāyena devasikaṃ phalasamāpattisamāpajjanaṃ, mahākaruṇāsamāpattisamāpajjanaṃ, buddhacakkhunā lokavolokanaṃ, aṭṭhuppattivasena suttantadesanā, jātakakathāti idaṃ āciṇṇaṃ; na devasikaṃ phalasamāpattisamāpajjanaṃ…pe… na jātakakathāti idaṃ anāciṇṇaṃ. Vinayapariyāyena nimantitassa vassāvāsaṃ vasitvā apaloketvā cāriyapakkamanaṃ, pavāretvā cāriyapakkamanaṃ, āgantukehi saddhiṃ paṭhamaṃ paṭisanthārakaraṇanti idaṃ āciṇṇaṃ; tasseva āciṇṇassa akaraṇaṃ anāciṇṇaṃ nāma.

Suttantapariyāyena cattāro satipaṭṭhānā…pe… aṭṭhaṅgiko maggoti idaṃ paññattaṃ nāma; tayo satipaṭṭhānā…pe… navaṅgiko maggoti idaṃ apaññattaṃ nāma. Vinayapariyāyena cattāro pārājikā…pe… tiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ paññattaṃ nāma; tayo pārājikā…pe… ekattiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ apaññattaṃ nāma.

‘‘Anāpatti ajānantassa, atheyyacittassa, na maraṇādhippāyassa, anullapanādhippāyassa, na mocanādhippāyassā’’ti tattha tattha vuttā anāpatti anāpatti nāma. ‘‘Jānantassa, theyyacittassā’’tiādinā nayena vuttā āpatti āpatti nāma. Pañcāpattikkhandhā lahukāpatti nāma, dve āpattikkhandhā garukāpatti nāma. Cha āpattikkhandhā sāvasesāpatti nāma, eko pārājikāpattikkhandho anavasesāpatti nāma. Dve āpattikkhandhā duṭṭhullāpatti nāma, pañcāpattikkhandhā aduṭṭhullāpatti nāma.

Purimanayeneva panettha vuttappakāraṃ dhammaṃ ‘‘adhammo aya’’nti kathayantā ‘‘dhammaṃ adhammo’’ti dīpenti nāma. Avinayaṃ ‘‘vinayo aya’’nti…pe… aduṭṭhullāpattiṃ ‘‘duṭṭhullāpatti aya’’nti kathayantā ‘‘aduṭṭhullāpattiṃ duṭṭhullāpattī’’ti dīpenti nāma. Evaṃ ‘‘adhammaṃ dhammo’’ti vā…pe… ‘‘aduṭṭhullāpattiṃ duṭṭhullāpattī’’ti vā dīpetvā pakkhaṃ labhitvā catunnaṃ saṅghakammānaṃ aññataraṃ saṅghakammaṃ ekasīmāyaṃ visuṃ karontehi saṅgho bhinno nāma hoti. Tena vuttaṃ – ‘‘te imehi aṭṭhārasahi vatthūhi apakassantī’’tiādi.

Tattha apakassantīti parisaṃ ākaḍḍhanti, vijaṭenti, ekamantaṃ ussārenti ca. Avapakāsantīti ati viya pakāsenti yathā visaṃsaṭṭhāva honti, evaṃ karonti. Āveninti visuṃ. Ettāvatā kho upāli saṅgho bhinno hotīti evaṃ aṭṭhārasasu bhedakaravatthūsu yaṃkiñci ekampi vatthuṃ dīpetvā tena tena kāraṇena ‘‘imaṃ gaṇhatha, imaṃ rocethā’’ti saññāpetvā salākaṃ gāhāpetvā visuṃ saṅghakamme kate saṅgho bhinno hoti. Parivāre pana ‘‘pañcahi upāli ākārehi saṅgho bhijjatī’’tiādi vuttaṃ, tassa iminā idha vuttena saṅghabhedalakkhaṇena atthato nānākaraṇaṃ natthi. Taṃ panassa nānākaraṇābhāvaṃ tattheva pakāsayissāma. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Upālipañhākathā niṭṭhitā.

Saṅghabhedakakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.



Suttantapariyāyena cattāro satipaṭṭhānā… aṭṭhaṅgiko maggoti idaṃ bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena; tayo satipaṭṭhānā, tayo sammappadhānā, tayo iddhipādā, cha indriyāni, cha balāni, aṭṭha bojjhaṅgā, navaṅgiko maggoti idaṃ abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena. Vinayapariyāyena cattāro pārājikā, terasa saṅghādisesā, dve aniyatā, tiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ bhāsitaṃ lapitaṃ tathāgatena; tayo pārājikā, cuddasa saṅghādisesā, tayo aniyatā, ekattiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ abhāsitaṃ alapitaṃ tathāgatena.
Suttantapariyāyena devasikaṃ phalasamāpattisamāpajjanaṃ, mahākaruṇāsamāpattisamāpajjanaṃ, buddhacakkhunā lokavolokanaṃ, aṭṭhuppattivasena suttantadesanā, jātakakathāti idaṃ āciṇṇaṃ; na devasikaṃ phalasamāpattisamāpajjanaṃ…pe… na jātakakathāti idaṃ anāciṇṇaṃ. Vinayapariyāyena nimantitassa vassāvāsaṃ vasitvā apaloketvā cāriyapakkamanaṃ, pavāretvā cāriyapakkamanaṃ, āgantukehi saddhiṃ paṭhamaṃ paṭisanthārakaraṇanti idaṃ āciṇṇaṃ; tasseva āciṇṇassa akaraṇaṃ anāciṇṇaṃ nāma.
Suttantapariyāyena cattāro satipaṭṭhānā…pe… aṭṭhaṅgiko maggoti idaṃ paññattaṃ nāma; tayo satipaṭṭhānā…pe… navaṅgiko maggoti idaṃ apaññattaṃ nāma. Vinayapariyāyena cattāro pārājikā…pe… tiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ paññattaṃ nāma; tayo pārājikā…pe… ekattiṃsa nissaggiyā pācittiyāti idaṃ apaññattaṃ nāma.
"无知者无过失, 不应有死亡的意图, 不应有放弃的意图, 不应有解脱的意图"等处所说的无过失无过失。 "有知者, 有意图"等所说的过失过失。五种过失的部分是轻过失, 两种过失的部分是重过失。六种过失的部分是有余过失, 一种过失的部分是无余过失。两种过失的部分是恶行过失, 五种过失的部分是非恶行过失。
按照前面的说法, 说"这是非法"的同时, 说"法是非法"。不如法的"这是律"…pe… 非恶行过失的"这是恶行过失"的同时, 说"非恶行过失是恶行过失"。因此, 说"非法是法"或…pe…"非恶行过失是恶行过失"的同时得到了立场, 在四种僧团事务中, 任何一种僧团事务在同一界限内分裂。
因此说 - "他们因这十八种分裂事项而不再合一"等。
在这里, "不再合一"指的是将团体拉开、分散、单独抬起等。 "分开"指的是像分开一样, 就像被分开一样, 这样做。 "完全"指的是完全的。至此, 优波离, 僧团就分裂了; 因此在十八种分裂事项中, 任何一个事项被提及, 以此为原因"拿这个, 喜欢这个"的方式, 令其认同并拿取投票, 在所有的僧团事务中, 僧团就分裂了。在随行的部分中, "以五种优波离的方式, 僧团就会分裂"等说法, 在这里根据所说的僧团分裂的特征, 事实上没有任何分裂的情况。对此, 我们将揭示没有分裂的情况。其余部分在其他地方都可以找到。
优波离问题的论述结束。
僧团分裂部分的论述结束。

8. Vattakkhandhakaṃ

Āgantukavattakathā

357. Vattakkhandhake idāni ārāmaṃ pavisissāmīti iminā upacārasīmasamīpaṃ dasseti; tasmā upacārasīmaṃ patvā upāhanāomuñcanādi sabbaṃ kātabbaṃ. Gahetvāti upāhanadaṇḍakena gahetvā. Paṭikkamantīti sannipatanti. Vissajjetabbanti pattharitabbaṃ. Gocaro pucchitabboti ‘‘gocaragāmo āsanne udāhu dūre, kālasseva piṇḍāya caritabbaṃ udāhu divā’’ti evaṃ bhikkhācāro pucchitabbo. Agocaro nāma micchādiṭṭhikānaṃ vā gāmo paricchinnabhikkho vā gāmo; yattha ekassa vā dvinnaṃ vā bhikkhā diyyati, sopi pucchitabbo. Pānīyaṃ pucchitabbanti ‘‘kiṃ imissā pokkharaṇiyā pānīyaṃyeva pivanti, nahānādiparibhogampi karontī’’ti evaṃ pānīyañceva paribhojanīyañca pucchitabbaṃ. Kesuci ṭhānesu vāḷamigā vā amanussā vā honti, tasmā ‘‘kaṃ kālaṃ pavisitabbaṃ, kaṃ kālaṃ nikkhamitabba’’nti pucchitabbaṃ.

Bahi ṭhitenāti bahi nikkhamantassa ahino vā amanussassa vā maggaṃ datvā ṭhitena nilloketabbo. Sace ussahati sodhetabboti yadi sakkoti, sabbo vihāro sodhetabbo. Asakkontena attano vasanokāso jaggitabbo. Sabbaṃ sodhetuṃ sakkontassa pana dassite vihārasodhanavatte vinicchayo mahākhandhake vuttanayeneva veditabbo.

Āgantukavattakathā niṭṭhitā.

Āvāsikavattakathā

359. Āvāsikavatte – āsanaṃ paññapetabbanti evamādi sabbaṃ vuḍḍhatare āgate cīvarakammaṃ vā navakammaṃ vā ṭhapetvāpi kātabbaṃ. Cetiyaṅgaṇaṃ sammajjantena sammajjaniṃ nikkhipitvā tassa vattaṃ kātuṃ ārabhitabbaṃ. Paṇḍito hi āgantuko ‘‘sammajjāhi tāva cetiyaṅgaṇa’’nti vakkhati. Gilānabhesajjaṃ karontena pana sace nātiāturo gilāno hoti, bhesajjaṃ akatvā vattameva kātabbaṃ. Mahāgilānassa pana bhesajjameva kātabbaṃ. Paṇḍito hi āgantuko ‘‘karohi tāva bhesajja’’nti vakkhati. Pānīyena pucchantena sace sakiṃ ānītaṃ pānīyaṃ sabbaṃ pivati , ‘‘puna ānemī’’ti pucchitabboyeva. Apica bījanenapi bījitabbo, bījantena sakiṃ pādapiṭṭhiyaṃ bījitvā sakiṃ majjhe sakiṃ sīse bījitabbaṃ, ‘‘alaṃ hotū’’ti vuttena tato mandataraṃ bījitabbaṃ. Puna ‘‘ala’’nti vuttena tato mandataraṃ bījitabbaṃ. Tatiyavāraṃ vuttena bījanī ṭhapetabbā. Pādāpissa dhovitabbā, dhovitvā sace attano telaṃ atthi, tena makkhetabbā. No ce atthi, tassa santakena makkhetabbā. Upāhanāpuñchanaṃ pana attano rucivasena kātabbaṃ. Teneva hettha ‘‘sace ussahatī’’ti vuttaṃ. Tasmā upāhanā apuñchantassāpi anāpatti. ‘‘Kattha mayhaṃ senāsanaṃ pāpuṇātī’’ti pucchitena senāsanaṃ paññapetabbaṃ, ‘‘etaṃ tumhākaṃ senāsanaṃ pāpuṇātī’’ti evaṃ ācikkhitabbanti attho. Papphoṭetvā hi pattharituṃ pana vaṭṭatiyeva.

Navakassa vatte – pānīyaṃ ācikkhitabbanti ‘‘etaṃ pānīyaṃ gahetvā pivāhī’’ti ācikkhitabbaṃ. Paribhojanīyepi eseva nayo. Sesaṃ purimasadisameva. Mahāāvāsepi attano santikaṃ sampattassa āgantukassa vattaṃ akātuṃ na labhati.

Āvāsikavattakathā niṭṭhitā.

Gamikavattakathā



行为部分
关于客人行为的论述
在行为部分中,"现在我将进入寺院"这句话表示接近界限附近;因此到达界限时,应该脱鞋等做所有事情。"拿着"指用鞋架拿着。"退下"指聚集。"应该散开"指应该铺开。"应该询问行处"指应该这样询问乞食处:"乞食村是在近处还是远处,应该早晨去乞食还是中午?"。"非行处"指邪见者的村庄或限制乞食的村庄;即使只给一两位比丘食物的村庄也应询问。"应该询问饮用水"指应该这样询问饮用水和使用水:"是只喝这个池塘的水,还是也用来洗澡等?"。有些地方有野兽或非人,所以应该询问"什么时候进入,什么时候出来"。
"站在外面"指站在外面给蛇或非人让路后观察。"如果能够应该清洁"指如果能够,应该清洁整个寺院。如果不能,应该照顾自己的住处。对于能够清洁所有地方的人,在显示寺院清洁行为时,应该按照大品中所说的方法理解。
关于客人行为的论述结束。
关于住寺者行为的论述
在住寺者行为中 - "应该准备座位"等所有这些,即使是在做衣服或新工作时,对年长者来也应该做。扫院子的人应该放下扫帚开始做他的行为。聪明的客人会说"请先扫院子"。正在为病人准备药物的人,如果病人不是很重,应该不做药物而做行为。但对于重病人应该做药物。聪明的客人会说"请先做药物"。询问饮用水的人,如果一次带来的水全部喝完,应该问"我再带来吗?"。而且还应该用扇子扇,扇的时候应该先扇一下脚背,再扇一下中间,再扇一下头。如果说"够了",就应该扇得更轻一些。如果再说"够了",就应该扇得更轻一些。第三次说时应该放下扇子。还应该洗他的脚,洗完如果自己有油就应该涂抹,如果没有就应该用他的涂抹。擦鞋子则应该根据自己的喜好来做。因此这里说"如果能够"。所以不擦鞋子也不犯戒。被问到"我的住处在哪里"时应该准备住处,意思是应该这样告知"这是您的住处"。拍打后再铺开是可以的。
在新来者的行为中 - "应该指出饮用水"指应该这样指出"拿这个水来喝"。对于使用水也是同样的方法。其余的和前面一样。即使在大寺院里,对来到自己身边的客人也不能不做行为。
关于住寺者行为的论述结束。
关于出发者行为的论述

360. Gamikavattesu dārubhaṇḍanti senāsanakkhandhake vuttaṃ mañcapīṭhādi. Mattikābhaṇḍampi rajanabhājanādi sabbaṃ tattha vuttappabhedameva. Taṃ sabbaṃ aggisālāya vā aññatarasmiṃ vā guttaṭṭhāne paṭisāmetvā gantabbaṃ. Anovassake pabbhārepi ṭhapetuṃ vaṭṭati. Senāsanaṃ āpucchitabbanti ettha yaṃ pāsāṇapiṭṭhiyaṃ vā pāsāṇatthambhesu vā katasenāsanaṃ, yattha upacikā nārohanti, taṃ anāpucchantassāpi anāpatti. Catūsu pāsāṇakesūtiādi upacikānaṃ uppattiṭṭhāne paṇṇasālādisenāsane kattabbākāradassanatthaṃ vuttaṃ. Appeva nāma aṅgānipi seseyyunti ayaṃ ajjhokāse ṭhapitamhi ānisaṃso. Ovassakagehe pana tiṇesu ca mattikāpiṇḍesu ca upari patantesu mañcapīṭhānaṃ aṅgānipi vinassanti.

Gamikavattakathā niṭṭhitā.

Anumodanavattakathā

362. Anumodanavatthusmiṃ iddhaṃ ahosīti sampannaṃ ahosi. Catūhi pañcahīti saṅghattherena anumodanatthāya nisinne heṭṭhā paṭipāṭiyā catūhi nisīditabbaṃ. Anuthere nisinne mahātherena ca heṭṭhā ca tīhi nisīditabbaṃ. Pañcame nisinne upari catūhi nisīditabbaṃ. Saṅghattherena heṭṭhā daharabhikkhusmiṃ ajjhiṭṭhepi saṅghattherato paṭṭhāya catūhi nisīditabbameva. Sace pana anumodako bhikkhu ‘‘gacchatha bhante, āgametabbakiccaṃ natthī’’ti vadati, gantuṃ vaṭṭati. Mahātherena ‘‘gacchāma āvuso’’ti vutte ‘‘gacchathā’’ti vadati, evampi vaṭṭati. ‘‘Bahigāme āgamessāmā’’ti ābhogaṃ katvāpi bahigāmaṃ gantvā attano nissitake ‘‘tumhe tassa āgamanaṃ āgamethā’’ti vatvāpi gantuṃ vaṭṭatiyeva. Sace pana manussā attano rucikena ekena anumodanaṃ kārenti, neva tassa anumodato āpatti, na mahātherassa bhāro hoti. Upanisinnakathāyameva hi manussesu kathāpentesu mahāthero āpucchitabbo, mahātherena ca anumodanāya ajjhiṭṭhova āgametabboti idamettha lakkhaṇaṃ. Vaccitoti sañjātavacco; vaccapīḷitoti adhippāyo.

Anumodanavattakathā niṭṭhitā.

Bhattaggavattakathā




以下是完整的简体中文直译:
360. 关于行者的职责中,"木制物品"是指在住处篇中所说的床、椅等。陶制物品也包括染色容器等,所有这些都是在那里提到的各种物品。所有这些都应该收藏在火堂或其他安全的地方后再离开。放在不漏雨的岩洞里也可以。"应该告别住处"这里,如果是建在石板上或石柱上的住处,白蚁爬不上去的,即使不告别也无罪。"在四个石头上"等等是为了说明在白蚁可能出现的地方如何建造叶屋等住处。"也许还会剩下一些部件"这是指放在露天的好处。但是在漏雨的房子里,草和泥土掉落在上面时,床椅的部件也会损坏。
行者职责的解释结束。
随喜职责的解释
362. 在随喜的事项中,"丰盛"是指圆满。"四五位"是指当僧团长老坐下准备随喜时,下面应该按顺序坐四位。如果是次长老坐下,大长老和下面三位应该坐下。如果是第五位坐下,上面四位应该坐下。即使僧团长老邀请下面的年轻比丘,也应该从僧团长老开始四位坐下。但是如果做随喜的比丘说"请走吧,尊者们,不需要等待了",那么可以离开。如果大长老说"我们走吧,朋友",他回答说"请走吧",这样也可以。即使决定"我们将在村外等待",去到村外后对自己的弟子们说"你们等他来"后离开也是可以的。但是如果在家人按自己的意愿请一位比丘做随喜,那个做随喜的比丘没有过失,大长老也没有责任。因为只有在在家人请求坐近的比丘说法时,才应该请示大长老,大长老也只有在被邀请随喜时才应该等待,这就是这里的规则。"想大便"是指产生大便的欲望,意思是被大便所迫。
随喜职责的解释结束。
斋堂职责的解释

364. Bhattaggavatte ‘‘antogāmo vā hotu vihāro vā, manussānaṃ parivesanaṭṭhānaṃ gacchantena cīvaraṃ pārupitvā kāyabandhanaṃ bandhanameva vaṭṭatī’’ti aṭṭhakathāsu vuttaṃ. Na there bhikkhū anupakhajjāti there bhikkhū atiallīyitvā na nisīditabbaṃ. Sace mahātherassa nisinnāsanena samakaṃ āsanaṃ hoti, bahūsu āsanesu sati ekaṃ dve āsanāni ṭhapetvā nisīditabbaṃ. Bhikkhū gaṇetvā paññattāsanesu anisīditvā mahātherena nisīdāti vuttena nisīditabbaṃ. No ce mahāthero vadati, ‘‘idaṃ, bhante, āsanaṃ ucca’’nti vattabbaṃ. ‘‘Nisīdā’’ti vutte nisīditabbaṃ. Sace pana evaṃ āpucchitepi na vadati, nisīdantassa anāpatti; mahātherasseva āpatti. Navako hi evarūpe āsane anāpucchā nisīdanto āpajjati, thero āpucchite ananujānanto. Na saṅghāṭiṃ ottharitvāti na saṅghāṭiṃ avattharitvā nisīditabbaṃ.

Ubhohihatthehīti pattadhovanaudakaṃ sandhāya vuttaṃ. Dakkhiṇodakaṃ pana purato ādhārake pattaṃ ṭhapetvā gahetabbaṃ. Sādhukanti udakasaddaṃ akarontena.

Sūpassa okāsoti yathā sūpassa okāso hoti; evaṃ mattāya odano gaṇhitabboti attho. Samakaṃ sampādehīti idaṃ na kevalaṃ sappiādīsuyeva odanepi vattabbaṃ. Sappiādīsu pana yaṃ appaṃ hoti ekassa vā dvinnaṃ vā anurūpakaṃ, taṃ sabbesaṃ samakaṃ sampādehīti vutte manussānaṃ vihasā hoti, tasmā tādisaṃ sakiṃ vā dvikkhattuṃ vā gahetvā sesaṃ na gahetabbaṃ.

Na tāva therena bhuñjitabbanti idaṃ yaṃ paricchinnabhikkhukaṃ bhattaggaṃ, yattha manussā sabbesaṃ pāpetvā dātukāmā honti, taṃ sandhāya vuttaṃ. Yaṃ pana mahābhattaggaṃ hoti, yattha ekasmiṃ padese bhuñjanti, ekasmiṃ padese udakaṃ diyyati, tattha yathāsukhaṃ bhuñjitabbaṃ.

Na tāva udakanti idaṃ hatthadhovanaudakaṃ sandhāya vuttaṃ. Antarā pipāsitena pana gale vilaggāmisena vā pānīyaṃ pivitvā hatthā na dhovitabbā. Sace manussā ‘‘dhovatha bhante pattañca hatthe cā’’ti vadanti, bhikkhū vā ‘‘tumhe udakaṃ gaṇhathā’’ti vadanti, vaṭṭati.

Nivattantenāti bhattaggato uṭṭhāya nivattantena saṅghena evaṃ nivattitabbanti dasseti. Kathaṃ? ‘‘Navakehī’’ti sabbaṃ daṭṭhabbaṃ. Sambādhesu hi gharesu mahātherānaṃ nikkhamanokāso na hoti, tasmā evaṃ vuttaṃ. Evaṃ nivattantehi pana navakehi gehadvāre ṭhatvā theresu nikkhantesu paṭipāṭiyā gantabbaṃ. Sace pana mahātherā dhure nisinnā honti, navakā antogehe , therāsanato paṭṭhāya paṭipāṭiyā eva nikkhamitabbaṃ. Kāyena kāyaṃ aghaṭṭentena yathā antarena manussā gantuṃ sakkonti, evaṃ viraḷāya paṭipāṭiyā gantabbaṃ.

Bhattaggavattakathā niṭṭhitā.

Piṇḍacārikavattakathā

366. Piṇḍacārikavatte – kammaṃ vā nikkhipatīti kappāsaṃ vā suppaṃ vā musalaṃ vā yaṃ gahetvā kammaṃ karonti, ṭhitā vā nisinnā vā honti, taṃ nikkhipati . Na ca bhikkhādāyikāyāti itthī vā hotu puriso vā, bhikkhādānasamaye mukhaṃ na ulloketabbaṃ.

Piṇḍacārikavattakathā niṭṭhitā.

Āraññikavattakathā



以下是完整的简体中文直译：
364. 关于斋堂职责，“无论是住处还是寺院，凡是人们前往的地方，穿着袈裟的身体束缚都是必要的”，如注释中所述。长老比丘不应在不适当的地方坐下；如果与大长老的坐位相同，应在多个坐位中留出一两个坐位来坐下。比丘应在指定的坐位上坐下，不能在大长老旁边坐下。如果大长老说：“尊者，这个坐位太高了”，应当如是说：“请坐下。”如果在这样询问后不作回答，坐下的人没有过失；只有大长老有过失。因为新来的人在这种坐位上不询问而坐下，会有过失，而长老在询问后不允许也是如此。不能抬起袈裟，也不能将袈裟放下坐下。
“两个手”是指洗碗的水。至于右边的水，应该在前面放置碗来接水。用“好”来表示水的意思。
“如同盛装的地方”是指盛装的地方；同样，米饭应被计算在内。相等的分配，这不仅仅适用于酥油等，也应适用于米饭等。至于酥油等，如果少量适合一人或两人，那么所有人应当相等地分配，这样人们就会感到愉快，因此不应只拿一小份或两小份而不拿其他。
“长老不应食用”是指在有限的比丘的斋堂中，那里人们想要将食物分给所有人，这里指的是这个意思。而当是大斋堂时，那里一处用餐，水也可以分给一处，那里应随意用餐。
“不是水”是指洗手的水。若是渴望饮水，则不应用手洗碗后饮水。如果人们说：“请洗吧，尊者，碗也要洗”，或比丘说：“你们取水吧”，这样是可以的。
“从斋堂起身”是指从斋堂起身后，应该如是回转。如何回转？“新来者”是指所有人都应被看见。在家中，长老的离开机会并不多，因此如此说。这样，从斋堂起身的新来者应站在家门口，待长老离开后按顺序离开。如果大长老坐在主位上，新来者应从大长老身边开始按顺序离开。身体与身体相撞时，如同人们能离开一样，应当按顺序离开。
斋堂职责的解释结束。
行乞职责的解释
366. 关于行乞职责——“放下工作”是指放下工作或放下食物、杵等，抓住后进行工作，站着或坐着都可以，便放下。并且在乞食时，不论是女性还是男性，在乞食的时间内不应抬头看。
行乞职责的解释结束。
林中职责的解释

368. Āraññikavatte – senāsanā otaritabbanti vasanaṭṭhānato nikkhamitabbaṃ.

Pattaṃ thavikāya pakkhipitvāti ettha sace bahigāme udakaṃ natthi, antogāmeyeva bhattakiccaṃ katvā atha bahigāme atthi, bahigāme bhattakiccaṃ katvā patto dhovitvā vodako katvā thavikāya pakkhipitabbo.

Paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpetabbanti sace bhājanāni nappahonti, pānīyameva paribhojanīyampi katvā upaṭṭhāpetabbaṃ. Bhājanaṃ alabhantena veḷunāḷikāyapi upaṭṭhāpetabbaṃ. Tampi alabhantassa yathā samīpe udakaāvāṭo hoti, evaṃ kātabbaṃ. Araṇisahite sati aggiṃ akātumpi vaṭṭati . Yathā ca āraññikassa, evaṃ kantārappaṭipannassāpi araṇisahitaṃ icchitabbaṃ. Gaṇavāsino pana tena vināpi vaṭṭati. Nakkhattāneva nakkhattapadāni.

Āraññikavattakathā niṭṭhitā.

Senāsanavattakathā

369. Senāsanavatte – dvāraṃ nāma yasmā mahāvaḷañjaṃ, tasmā tattha āpucchanakiccaṃ natthi, sesāni pana uddesadānādīni āpucchitvāva kātabbāni. Devasikampi āpucchituṃ vaṭṭati. Athāpi ‘‘bhante āpucchitameva hotū’’ti vutte vuḍḍhataro ‘‘sādhū’’ti sampaṭicchati, sayameva vā ‘‘tvaṃ yathāsukhaṃ viharāhī’’ti vadati; evampi vaṭṭati. Sabhāgassa vissāsenāpi vaṭṭatiyeva. Yena vuḍḍho tena parivattitabbanti vuḍḍhābhimukhena parivattitabbaṃ. Bhojanasālādīsupi evameva paṭipajjitabbaṃ.

Senāsanavattakathā niṭṭhitā.

Jantāgharavattādikathā

371. Jantāgharavatte – paribhaṇḍanti bahijagati.

373. Ācamanavatthusmiṃ – sati udaketi ettha sace udakaṃ atthi, paṭicchannaṭṭhānaṃ pana natthi, bhājanena nīharitvā ācamitabbaṃ. Bhājane asati pattena nīharitabbaṃ. Pattepi asati asantaṃ nāma hoti. ‘‘Idaṃ ativivaṭaṃ purato aññaṃ udakaṃ bhavissatī’’ti gatassa udakaṃ alabhantasseva bhikkhācāravelā hoti, kaṭṭhena vā kenaci vā puñchitvā gantabbaṃ, bhuñjitumpi anumodanampi kātuṃ vaṭṭati. Āgatapaṭipāṭiyāti vaccakuṭiyaṃ passāvaṭṭhāne nhānatittheti tīsupi āgatapaṭipāṭiyeva pamāṇaṃ.

374. Vaccakuṭivatte – na dantakaṭṭhaṃ khādantenāti ayaṃ vaccakuṭiyāpi avaccakuṭiyāpi sabbattheva paṭikkhepo. Na pharusena kaṭṭhenāti phālitakaṭṭhena vā kharena vā gaṇṭhikena vā kaṇṭakena vā susirena vā pūtinā vā na avalekhitabbaṃ. Avalekhanakaṭṭhaṃ pana aggahetvā paviṭṭhassa āpatti natthi.

Na ācamanasarāvaketi sabbasādhāraṇaṭṭhānaṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ. Tatra hi aññe aññe āgacchanti, tasmā udakaṃ na sesetabbaṃ. Yaṃ pana saṅghikepi vihāre ekadese nibaddhagamanatthāya kataṃ ṭhānaṃ hoti puggalikaṭṭhānaṃ vā, tasmiṃ vaṭṭati. Virecanaṃ pivitvā punappunaṃ pavisantassāpi vaṭṭatiyeva.

Ūhatāti ūhaditā; bahi vaccamakkhitāti attho. Dhovitabbāti udakaṃ āharitvā dhovitabbā. Udakaṃ atthi, bhājanaṃ natthi, asantaṃ nāma hoti. Bhājanaṃ atthi, udakaṃ natthi, etampi asantaṃ. Ubhaye pana asati asantameva, kaṭṭhena vā kenaci vā puñchitvā gantabbaṃ. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Jantāgharavattādikathā niṭṭhitā.

Vattakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Pātimokkhaṭṭhapanakkhandhakaṃ

Pātimokkhuddesayācanakathā



以下是完整的简体中文直译：
368. 关于林中职责 - "应从住处下来"意思是应该离开居住的地方。
"将钵放入袋中"这里,如果村外没有水,应该在村内完成用餐,然后如果村外有水,就在村外完成用餐,洗钵,擦干后放入袋中。
"应准备饮用水"如果容器不够,应该将饮用水也作为用水准备好。如果没有容器,也可以用竹筒准备。如果连这个也没有,应该在附近挖一个水坑。如果有钻木取火工具,不生火也可以。就像林居者一样,穿越荒野的人也应该准备钻木取火工具。但是群居的人没有这个也可以。星座就是星座的位置。
林中职责的解释结束。
住处职责的解释
369. 关于住处职责 - 门因为是公共使用的,所以不需要请示。但其他如分配住处等事项都应该请示后再做。每天请示也可以。如果有人说"尊者,就当已经请示过了",年长者回答"好的"同意了,或者自己说"你随意住吧";这样也可以。对熟悉的人也可以不请示。"应该朝向长者"意思是应该面向长者转身。在食堂等处也应该这样做。
住处职责的解释结束。
浴室职责等的解释
371. 关于浴室职责 - "周围"是指外围的墙。
373. 关于洗净职责 - "如果有水"这里,如果有水但没有隐蔽处,应该用容器取水来洗净。如果没有容器,应该用钵取水。如果连钵也没有,就算是没有水。如果想"这里太开放了,前面应该有水"而去找水,但找不到水而错过了乞食时间,应该用木头或其他东西擦拭后离开,可以吃饭也可以做随喜。"按到达的顺序"在厕所、小便处、浴场这三个地方都是按到达的顺序为准。
374. 关于厕所职责 - "不应嚼牙签"这个禁止适用于厕所和非厕所的所有地方。"不应用粗糙的木头"意思是不应该用裂开的、粗糙的、有节的、有刺的、有孔的或腐烂的木头擦拭。但是没有拿擦拭用的木头就进去的人没有过失。
"不应在洗净用的碗里"这是针对所有公共场所而言的。因为那里会有其他人来,所以不应留下水。但是如果在僧团的寺院里有专门用来经常去的地方,或者是个人的地方,那里是可以的。服用泻药后反复进出的人也是可以的。
"沾上"是指沾上了;意思是外面沾上了粪便。"应该洗"是指应该取水来洗。如果有水但没有容器,就算是没有。如果有容器但没有水,这也算是没有。如果两者都没有就更是没有了,应该用木头或其他东西擦拭后离开。其余的在各处都很清楚。
浴室职责等的解释结束。
职责篇的解释结束。
中止诵戒篇
请求诵戒的解释

383. Pātimokkhaṭṭhapanakkhandhake – (nandimukhiyā rattiyāti aruṇuṭṭhitakālepi hi nandimukhā viya ratti khāyati. Tenāha ‘‘nandimukhiyā rattiyā’’ti. Antopūtinti attacittasantāne kilesapūtibhāvena antopūtiṃ. Avassutanti kilesavassanavasena avassutaṃ. Kasambukajātanti ākiṇṇadosatāya saṃkiliṭṭhajātaṃ.) Yāva bāhāgahaṇāpi nāmāti ‘‘aparisuddhā ānanda parisā’’ti vacanaṃ sutvāyeva hi tena pakkamitabbaṃ siyā, evaṃ apakkamitvā yāva bāhāgahaṇāpi nāma so moghapuriso āgamessati, acchariyamidanti dasseti.

384.Na āyatakeneva papātoti na paṭhamameva gambhīro; anupubbena gambhīroti attho. Ṭhitadhammo velaṃ nātivattatīti vīcīnaṃ osakkanakandaraṃ mariyādavelaṃ nātikkamati. Tīraṃ vāhetīti tīrato appeti; ussāretīti attho. Aññāpaṭivedhoti arahattappatti.

385.Channamativassatīti āpattiṃ āpajjitvā paṭicchādento aññaṃ navaṃ āpattiṃ āpajjati idametaṃ sandhāya vuttaṃ. Vivaṭaṃ nātivassatīti āpattiṃ āpajjitvā vivaranto aññaṃ nāpajjati idametaṃ sandhāya vuttaṃ.

Pātimokkhuddesayācanakathā niṭṭhitā.

Pātimokkhasavanārahakathā

386.Ṭhapitaṃhoti pātimokkhanti ettha pure vā pacchā vā ṭhapitampi aṭṭhapitaṃ hoti, khette ṭhapitameva pana ṭhapitaṃ nāma hoti. Tasmā ‘‘suṇātu me, bhante saṅgho, ajjuposatho pannaraso, yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho uposathaṃ kareyyā’’ti ettha yāva re-kāraṃ bhaṇati, tāva ṭhapetabbaṃ, idañhi khettaṃ. Yya-kāre pana vutte ṭhapentena pacchā ṭhapitaṃ nāma hoti. ‘‘Suṇātu me’’ti anāraddheyeva ṭhapentena pure ṭhapitaṃ hoti.

Pātimokkhasavanārahakathā niṭṭhitā.

Dhammikādhammikapātimokkhaṭṭhapanakathā

387.Amūlikāyasīlavipattiyā pātimokkhaṃ ṭhapeti akatāyāti tena puggalena sā vipatti katā vā hotu akatā vā, pātimokkhaṭṭhapanakassa saññāamūlikavasena amūlikā hoti. Katākatāyāti katañca akatañca ubhayaṃ gahetvā vuttaṃ.

Dhammikaṃ sāmaggiṃ na upetīti kammaṃ kopetukāmatāya saṅghassa kamme karīyamāne neva āgacchati, na chandaṃ deti, sammukhībhūtova paṭikkosati, tena dukkaṭaṃ āpajjati. Iccassāpi sāpattikasseva pātimokkhaṃ ṭhapitaṃ hoti. Paccādiyatīti ‘‘puna kātabbaṃ kamma’’nti paccādiyati, tena ukkoṭanakena pācittiyaṃ āpajjati. Iccassāpi sāpattikasseva pātimokkhaṃ ṭhapitaṃ hoti.

Dhammikādhammikapātimokkhaṭṭhapanakathā niṭṭhitā.

Dhammikapātimokkhaṭṭhapanakathā

388.Yehi ākārehi yehi liṅgehi yehi nimittehīti ettha maggenamaggapaṭipādanādīsu ākārādisaññā veditabbā. Tena diṭṭhena tena sutena tāya parisaṅkāyāti ettha diṭṭhañca sutañca pāḷiyaṃ āgatameva. Sace pana tehi diṭṭhasutehi parisaṅkaṃ uppādeyya, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘tāya parisaṅkāyā’’ti.

Dhammikapātimokkhaṭṭhapanakathā niṭṭhitā.

Attādānaaṅgakathā



以下是完整的简体中文直译：
383. 在中止诵戒篇中 - (在欢喜之夜意思是即使在黎明时分,夜晚也显得像是欢喜的。因此说"在欢喜之夜"。内心腐败是指在自己的心相续中因烦恼而腐败。漏泄是指因烦恼流出而漏泄。变得肮脏是指因充满过失而变得污秽。)甚至还要抓住手臂意思是听到"阿难,僧团不清净"这句话后,他本应该离开,但没有离开,那个愚人竟然还要等到被抓住手臂,这真是不可思议。
384. 不是一开始就很深意思是不是一开始就很深;意思是逐渐变深。稳定的法不会超过界限意思是波浪退潮的深沟不会超过边界。冲向岸边意思是从岸边冲出去;意思是上升。证悟意思是证得阿罗汉果。
385. 遮盖则会漏雨意思是犯戒后隐藏,又会犯新的戒,这是针对这种情况而说的。开放则不会漏雨意思是犯戒后坦白,不会再犯,这是针对这种情况而说的。
请求诵戒的解释结束。
关于适合听诵戒的解释
386. 诵戒被中止这里,无论之前还是之后被中止都不算中止,只有在适当时机中止才算是中止。因此,"请听我说,尊者们,今天是十五日布萨,如果僧团已准备好,僧团应该举行布萨",在这里直到说到"re"音之前都可以中止,因为这是适当时机。但是如果在说"yya"音之后中止,就算是之后中止。如果在"请听我说"还没开始时就中止,就算是之前中止。
关于适合听诵戒的解释结束。
如法与非法中止诵戒的解释
387. 以无根据的戒行败坏中止诵戒,无论那个人是否真的犯了那个过失,对中止诵戒的人来说,因为认为是无根据的,所以是无根据的。已做和未做是指包括已做和未做两种情况。
不参与如法的和合意思是因为想破坏羯磨,在僧团进行羯磨时既不来参加,也不表示同意,即使亲自到场也反对,因此犯突吉罗。这样他也是有罪的,诵戒对他被中止。重新审议意思是说"羯磨应该重新举行",因此犯波逸提。这样他也是有罪的,诵戒对他被中止。
如法与非法中止诵戒的解释结束。
如法中止诵戒的解释
388. 以何种形式、何种标志、何种征兆这里,在指示正道非道等情况下,应该理解形式等的含义。以所见、所闻、所疑这里,所见和所闻在经文中已经提到。如果因为所见所闻而产生怀疑,这就是所说的"所疑"。
如法中止诵戒的解释结束。
自己承担的条件的解释

398.Attādānaṃ ādātukāmenāti ettha sāsanaṃ sodhetukāmo bhikkhu yaṃ adhikaraṇaṃ attanā ādiyati, taṃ attādānanti vuccati. Akālo imaṃ attādānaṃ ādātunti ettha rājabhayaṃ corabhayaṃ dubbhikkhabhayaṃ vassārattoti ayaṃ akālo, viparīto kālo.

Abhūtaṃ idaṃ attādānanti asantamidaṃ, mayā adhammo vā dhammoti, dhammo vā adhammoti, avinayo vā vinayoti, vinayo vā avinayoti, dussīlo vā puggalo sīlavāti, sīlavā vā dussīloti gahitoti attho; vipariyāyena bhūtaṃ veditabbaṃ. Anatthasaṃhitaṃ idaṃ attādānanti ettha yaṃ jīvitantarāyāya vā brahmacariyantarāyāya vā saṃvattati, idaṃ anatthasaṃhitaṃ, viparītaṃ atthasaṃhitaṃ nāma.

Na labhissāmi sandiṭṭhe sambhatte bhikkhūti appekadā hi rājabhayādīsu evarūpā attano pakkhassa upatthambhakā bhikkhū laddhuṃ na sakkā honti, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘na labhissāmī’’ti . Appekadā pana khemasubhikkhādīsu laddhuṃ sakkā honti, taṃ sandhāya ‘‘labhissāmī’’ti vuttaṃ.

Bhavissati saṅghassa tatonidānaṃ bhaṇḍananti kosambakānaṃ viya bhaṇḍanaṃ kalaho viggaho vivādo saṅghabhedo ca bhavissatīti. Pacchāpi avippaṭisārakaraṃ bhavissatīti subhaddaṃ vuḍḍhapabbajitaṃ niggahetvā pañcasatikasaṅgītiṃ karontassa mahākassapattherasseva, dasavatthuke adhikaraṇe dasabhikkhusahassāni niggahetvā sattasatikasaṅgītiṃ karontassa āyasmato yasasseva, saṭṭhibhikkhusahassāni niggahetvā sahassikasaṅgītiṃ karontassa moggaliputtatissattherasseva ca pacchā samanussaraṇakaraṇaṃ hoti, sāsanassa ca vigatupakkilesacandimasūriyasassirikatāya saṃvattati.

Attādānaaṅgakathā niṭṭhitā.

Codakenapaccavekkhitabbadhammakathā

399.Acchiddena appaṭimaṃsenātiādīsu yena gahaṭṭhapabbajitesu yo koci pahaṭo vā hoti, gihīnaṃ gaṇḍaphālanādīni vejjakammāni vā katāni, tassa kāyasamācāro upacikāhi khāyitatālapaṇṇamiva chiddo ca paṭimāsituṃ yattha katthaci gahetvā ākaḍḍhituṃ sakkuṇeyyatāya sappaṭimaṃso ca hoti, viparīto acchiddo appaṭimaṃsoti veditabboti. Vacīsamācāro pana musāvādaomasavādapesuññaamūlakānuddhaṃsanādīhi chiddo ca sappaṭimaṃso ca hoti, viparīto acchiddo appaṭimaṃso.

Mettaṃ nu kho me cittanti palibodhe chinditvā kammaṭṭhānabhāvanānuyogena adhigataṃ mettacittaṃ. Anāghātanti āghātavirahitaṃ, vikkhambhanavasena vihatāghātanti attho. Idaṃ panāvuso kattha vuttaṃ bhagavatāti idaṃ sikkhāpadaṃ katarasmiṃ nagare vuttanti attho.

Codakenapaccavekkhitabbadhammakathā niṭṭhitā.

Codakenaupaṭṭhāpetabbakathā



以下是完整的简体中文直译：
398. 关于想要自己承担,这里想要净化教法的比丘自己承担的争论,称为自己承担。现在不是自己承担的时候,这里国王的危险、盗贼的危险、饥荒的危险、雨季,这些是不适当的时候,相反的是适当的时候。
这个自己承担是不真实的意思是这是不存在的,我认为非法是法,法是非法,非律是律,律是非律,破戒的人是持戒的,持戒的是破戒的;相反的情况应该理解为真实的。这个自己承担是无益的,这里凡是导致生命危险或梵行危险的,这就是无益的,相反的是有益的。
我将得不到亲近的、熟悉的比丘意思是有时在国王的危险等情况下,无法得到这样支持自己一方的比丘,这就是所说的"得不到"。有时在安全、丰收等情况下可以得到,这就是所说的"将得到"。
僧团将因此而产生争端意思是就像拘睒弥的比丘们一样,将会有争端、争吵、分歧、争论和僧团分裂。之后也会令人无悔意思是就像大迦叶长老在责备须跋陀罗老年出家者后举行五百结集,阿耶须长老在十事争论中责备一万比丘后举行七百结集,目犍连子帝须长老责备六万比丘后举行一千结集一样,之后会令人回想起来,并使教法像没有污垢的月亮和太阳一样光辉灿烂。
自己承担的条件的解释结束。
指责者应省察的法的解释
399. 关于无漏洞、不可抓住等,凡是打过在家人或出家人的人,或者为在家人做过切脓疮等医疗行为的人,他的身行就像被白蚁咬过的棕榈叶一样有漏洞,可以在任何地方抓住拉扯,相反的是无漏洞、不可抓住。而语行因为妄语、粗语、离间语、无根据的诽谤等而有漏洞和可抓住,相反的是无漏洞、不可抓住。
我的心是否有慈爱意思是切断障碍后通过修习业处而获得的慈心。无嗔恨意思是没有嗔恨,通过镇伏而消除了嗔恨。朋友,这是世尊在哪里所说的意思是这条学处是在哪个城市说的。
指责者应省察的法的解释结束。
指责者应建立的解释

400.Kālenavakkhāmītiādīsu eko ekaṃ okāsaṃ kāretvā codento kālena vadati nāma. Saṅghamajjhagaṇamajjhasalākaggayāguaggavitakkamāḷakabhikkhācāramaggaāsanasālādīsu upaṭṭhākehi parivāritakkhaṇe vā codento akālena vadati nāma. Tacchena vadanto bhūtena vadati nāma. ‘‘Ambho mahallaka, parisāvacara, paṃsukūlika, dhammakathika, patirūpaṃ tava ida’’nti vadanto pharusena vadati nāma. Kāraṇanissitaṃ pana katvā ‘‘bhante mahallakattha, parisāvacarā, paṃsukūlikā, dhammakathikattha, patirūpaṃ tumhākaṃ ida’’nti vadanto saṇhenavadati nāma. Kāraṇanissitaṃ katvā vadanto atthasaṃhitena vadati nāma. Mettacitto vakkhāmi no dosantaroti mettacittaṃ upaṭṭhapetvā vakkhāmi, na duṭṭhacitto hutvā.

Codakenaupaṭṭhāpetabbakathā niṭṭhitā.

Codakacuditakapaṭisaṃyuttakathā

401.Ajjhattaṃ manasikaritvāti attano citte uppādetvā. Kāruññatāti karuṇābhāvo. Iminā karuṇañca karuṇāpubbabhāgañca dasseti. Hitesitāti hitagavesanatā. Anukampitāti tena hitena saṃyojanatā. Dvīhipi mettañca mettāpubbabhāgañca dasseti. Āpattivuṭṭhānatāti āpattito vuṭṭhāpetvā suddhante patiṭṭhāpanā. Vatthuṃ codetvā sāretvā paṭiññaṃ āropetvā yathāpaṭiññāya kammakaraṇaṃ vinayapurekkhāratā nāma. Ime pañca dhammeti ye ete kāruññatātiādinā nayena vuttā, ime pañca dhamme ajjhattaṃ manasi karitvā paro codetabboti.

Sacce ca akuppe cāti vacīsacce ca akuppanatāya ca. Cuditakena hi saccañca vattabbaṃ, kopo ca na kātabbo. Neva attanā kujjhitabbo, na paro ghaṭṭetabboti attho. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Codakacuditakapaṭisaṃyuttakathā niṭṭhitā.

Pātimokkhaṭṭhapanakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Bhikkhunikkhandhakaṃ

Mahāpajāpatigotamīvatthukathā

402. Bhikkhunikkhandhake – alaṃ gotami mā te ruccīti kasmā paṭikkhipati, nanu sabbesampi buddhānaṃ catasso parisā hontīti? Kāmaṃ honti, kilametvā pana anekakkhattuṃ yācitena anuññātaṃ pabbajjaṃ ‘‘dukkhena laddhā ayaṃ amhehī’’ti sammā paripālessantīti bhaddakaṃ katvā anujānitukāmo paṭikkhipati. Aṭṭhagarudhammakathā mahāvibhaṅgeyeva kathitā.



以下是完整的简体中文直译：
400. 关于按时说话等,一个一个地创造机会,在适当的时候说话。对于在僧团中、在比丘的中间、在食物、饮食、乞食等场合中,在被围绕的情况下说话,则在不适当的时候说话。以这样的方式说话,就是以真实的方式说话。"哎呀,老者,在众人中、在行乞者中、在讲法者中,这对你来说是合适的"以这样的方式说话,就是以严厉的方式说话。以原因为基础说话,则可以说"尊者,在老者中、在众人中、在行乞者中,这对你来说是合适的"以这样的方式说话,就是以温和的方式说话。以原因为基础说话,则以有意义的方式说话。带着慈悲心说话,而不是带着怨恨的心说话,就是以慈悲的心说话,而不是以恶劣的心说话。
指责者应建立的解释结束。
关于指责与被指责的相关解释
401. 关于内心反思,是指在自己的心中产生念头。慈悲是指怜悯的存在。通过这个显示出慈悲和慈悲的前因。善意是指追求善的性质。因而与善相连。也显示出二种慈心和慈心的前因。由过失引起的清净是指从过失中得到解脱后建立清净的状态。通过指责对象,引导并施加承诺,根据承诺去做事,这是名为戒律的先行。以上五种法是通过这些慈悲的性质所说的,这五种法在内心反思后应当对他人进行指责。
"在真实中不动摇"的意思是语句的真实也不动摇。因为通过指责真实也应成立,愤怒不应产生。既不应因自己而生气,也不应因他人而冲突。这是其余的在各处都很清楚。
关于指责与被指责的相关解释结束。
关于中止诵戒篇的解释结束。
10. 比丘篇
关于大尊者摩诃波阇帕提的解释
402. 在比丘篇中 - "够了,波阇帕提,你不要这样"为什么拒绝呢,难道所有佛陀都应该有四种团体吗？他们是有欲望的,但经过多次的请求被允许出家,因此因苦而获得的出家,希望以好的方式来维护,因此希望被允许而拒绝。关于八种法的讲述在《大分别论》中已经讲述过。

403.Kumbhathenakehīti kumbhe dīpaṃ jāletvā tena ālokena paraghare bhaṇḍaṃ vicinitvā thenakacorehi.

Setaṭṭhikā nāma rogajātīti eko pāṇako nāḷimajjhagataṃ kaṇḍaṃ vijjhati, yena viddhattā nikkhantampi sālisīsaṃ khīraṃ gahetuṃ na sakkoti.

Mañjiṭṭhikā nāma rogajātīti ucchūnaṃ antorattabhāvo. Mahato taḷākassa paṭikacceva āḷinti iminā pana etamatthaṃ dasseti – yathā mahato taḷākassa āḷiyā abaddhāyapi kiñci udakaṃ tiṭṭheyya, paṭhamameva baddhāya pana yaṃ abaddhapaccayā na tiṭṭheyya, tampi tiṭṭheyya; evameva ye ime anuppanne vatthusmiṃ paṭikacceva avītikkamanatthāya garudhammā paññattā. Tesu apaññattesupi mātugāmassa pabbajitattā pañceva vassasatāni saddhammo tiṭṭheyya. Paṭikacceva paññattattā pana aparānipi pañcavassasatāni ṭhassatīti evaṃ paṭhamaṃ vuttaṃ vassasahassameva ṭhassatīti. Vassasahassanti cetaṃ paṭisambhidāpabhedappattakhīṇāsavavaseneva vuttaṃ. Tato pana uttarimpi sukkhavipassakakhīṇāsavavasena vassasahassaṃ, anāgāmivasena vassasahassaṃ, sakadāgāmivasena vassasahassaṃ, sotāpannavasena vassasahassanti evaṃ pañcavassasahassāni paṭivedhasaddhammo ṭhassati. Pariyattidhammopi tāniyeva. Na hi pariyattiyā asati paṭivedho atthi, nāpi pariyattiyā sati paṭivedho na hoti; liṅgaṃ pana pariyattiyā antarahitāyapi ciraṃ pavattissatīti.

Mahāpajāpatigotamīvatthukathā niṭṭhitā.

Bhikkhunīupasampadānujānanakathā

404.Anujānāmi bhikkhave bhikkhūhi bhikkhuniyo upasampādetunti imāya anupaññattiyā bhikkhū pañcasatā sākiyāniyo mahāpajāpatiyā saddhivihāriniyo katvā upasampādesuṃ. Iti tā sabbāpi ekatoupasampannā nāma ahesuṃ. Ye kho tvaṃ gotamīti iminā ovādena gotamī arahattaṃ pattā.

409.Kammaṃ na karīyatīti tajjanīyādi sattavidhampi kammaṃ na karīyati. Khamāpentīti na puna evaṃ karissāmīti khamāpenti.

410.Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhūhi bhikkhunīnaṃ kammaṃ ropetvā niyyādetunti ettha tajjanīyādīsu ‘‘idaṃ nāma kammaṃ etissā kātabba’’nti evaṃ ropetvā ‘‘taṃ dāni tumheva karothā’’ti niyyādetabbaṃ. Sace pana aññasmiṃ ropite aññaṃ karonti, ‘‘tajjanīyakammārahassa niyassakammaṃ karotī’’ti ettha vuttanayena kāretabbataṃ āpajjanti.



以下是完整的简体中文直译：
403. 关于用水壶的情况,用水壶点燃灯光,用这个光明在他人的家中寻找财物,这是用水壶的情况。
关于白斑病的疾病,指的是一个人刺入中间的根部,因此被刺中后即使离开也无法拿到米和牛奶。
关于红斑病的疾病,指的是内脏的状态。以大池为例,通过这个说明这个意思——就像大池中即使被围住也能保持水的存在,但一旦被围住后,不再被围住的水也能保持存在;同样地,这些不在场的法则是为了防止违反而设定的。即使在这些没有规定的情况下,因为有女性出家的缘故,也能维持五百年的正法。由于有规定的缘故,另外的五百年也会存在,因此最初说的是一千年。这里的一千年是以通达的分别智为基础而说的。之后更进一步的,以干涸的内观者的分别智为基础的一千年、以不还者的一千年、以有还者的一千年、以入流者的一千年,这样五百年的正法将会存在。法的范围也是如此。因为没有法的范围就没有正法的存在,也没有法的范围就没有正法的存在;而标志则即使在法的范围内也会长久存在。
关于大尊者摩诃波阇帕提的解释结束。
关于比丘尼的受戒的说明
404. 我允许比丘们给比丘尼受戒,通过这条不被设定的法,比丘们五百位是属于释迦族的,与大尊者摩诃波阇帕提一起在同处受戒。因此她们都是被一起受戒的。你所说的"你是释迦族"的教诲,使得波阇帕提得到了阿罗汉果。
409. 不应做业的意思是即使是被驱逐等七种行为也不应做。应宽恕的是不再这样做的意思是他们宽恕。
410. 我允许比丘们在比丘尼的事务中进行处理,在这里被驱逐等情况中"这就是应该为她做的事情",因此应当说"那就由你们来做吧"。如果在其他事务中处理其他事务,则会因"驱逐的行为就会被处理"这句话而犯下错误。

411.Kaddamodakenāti ettha na kevalaṃ kaddamodakena, vippasannaudakarajanakaddamādīsupi yena kenaci osiñcantassa dukkaṭameva. Avandiyo so bhikkhave bhikkhu bhikkhunisaṅghena kātabboti bhikkhunupassaye sannipatitvā ‘‘asuko nāma ayyo bhikkhunīnaṃ apasādanīyaṃ dasseti, etassa ayyassa avandiyakaraṇaṃ ruccatī’’ti evaṃ tikkhattuṃ sāvetabbaṃ. Ettāvatā avandiyo kato hoti. Tato paṭṭhāya yathā sāmaṇere disvā na vandanti; evameva disvāpi na vanditabbo. Tena bhikkhunā sammā vattantena bhikkhunupassayaṃ āgantvā vihāreyeva saṅghaṃ vā gaṇaṃ vā ekapuggalaṃ vā upasaṅkamitvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā ‘‘bhikkhunisaṅgho mayhaṃ khamatū’’ti khamāpetabbaṃ. Tena bhikkhunā bhikkhunīnaṃ santikaṃ āgantvā ‘‘eso bhikkhu tumhe khamāpetī’’ti vattabbaṃ. Tato paṭṭhāya so vanditabbo. Ayamettha saṅkhepo, vitthāraṃ pana kammavibhaṅge vakkhāma.

Obhāsentīti asaddhammena obhāsenti. Bhikkhunīhi saddhiṃ sampayojentīti bhikkhunīhi saddhiṃ purise asaddhammena sampayojenti. Avandiyakaraṇaṃ vuttanayameva. Āvaraṇanti vihārappavesane nivāraṇaṃ . Ovādaṃ ṭhapetunti ettha na bhikkhunupassayaṃ gantvā ṭhapetabbo. Ovādatthāya pana āgatā bhikkhuniyo vattabbā ‘‘asukā nāma bhikkhunī sāpattikā, tassā ovādaṃ ṭhapemi, mā tāya saddhiṃ uposathaṃ karitthā’’ti. Kāyavivaraṇādīsupi daṇḍakammaṃ vuttanayameva.

413.Na bhikkhave bhikkhuniyā ovādo na gantabbotiādi bhikkhunivibhaṅgavaṇṇanāyaṃ vuttameva.

416.Phāsukā namentīti gihidārikāyo viya ghanapaṭṭakena kāyabandhanena phāsukā namanatthāya bandhanti. Ekapariyākatanti ekavāraṃ parikkhipanakaṃ.

Vilīvena paṭṭenāti saṇhehi veḷuvilīvehi katapaṭṭena. Dussapaṭṭenāti setavatthapaṭṭena. Dussaveṇiyāti dussena kataveṇiyā. Dussavaṭṭiyāti dussena katavaṭṭiyā. Coḷapaṭṭādīsu coḷakāsāvaṃ coḷanti veditabbaṃ.

Aṭṭhillenāti gojaṅghaṭṭhikena. Jaghananti kaṭippadeso vuccati. Hatthaṃ koṭṭāpentīti aggabāhaṃ koṭṭāpetvā morapattādīhi cittālaṅkāraṃ karonti. Hatthakocchanti piṭṭhihatthaṃ. Pādanti jaṅghaṃ. Pādakocchanti piṭṭhipādaṃ.

417.Mukhalimpanādīni vuttanayāneva. Avaṅgaṃ karontīti akkhī añjantiyo avaṅgadese adhomukhaṃ lekhaṃ karonti. Visesakanti gaṇḍappadese vicitrasaṇṭhānaṃ visesakaṃ karonti. Olokentīti vātapānaṃ vivaritvā vīthiṃ olokenti. Sāloke tiṭṭhantīti dvāraṃ vivaritvā upaḍḍhakāyaṃ dassentiyo tiṭṭhanti. Naccanti naṭasamajjaṃ kārenti. Vesiṃ vuṭṭhāpentīti gaṇikaṃ vuṭṭhāpenti. Pānāgāraṃ ṭhapentīti suraṃ vikkiṇanti. Sūnaṃ ṭhapentīti maṃsaṃ vikkiṇanti. Āpaṇanti nānābhaṇḍānaṃ anekavidhaṃ āpaṇaṃ pasārenti. Dāsaṃ upaṭṭhāpentīti dāsaṃ gahetvā tena attano veyyāvaccaṃ kārenti. Dāsīādīsupi eseva nayo. Haritakapakkikaṃpakiṇantīti haritakañceva pakkañca pakiṇanti; pakiṇṇakāpaṇaṃ pasārentīti vuttaṃ hoti.

418.Sabbanīlakādikathā kathitāyeva.



以下是完整的简体中文直译：
411. 关于泥水,这里不仅仅是泥水,即使是清澈的水、染色的泥等,用任何东西泼洒都是犯突吉罗。"比丘们,这个比丘应该被比丘尼僧团视为不可礼拜的"意思是在比丘尼住处集合后,"某某尊者对比丘尼们表现出不恭敬,大家同意不对这位尊者礼拜吗?"应该这样宣布三次。这样就成为不可礼拜的了。从那时起,就像看到沙弥不礼拜一样,看到他也不应礼拜。那个比丘如果行为正当,应该来到比丘尼住处,在寺院里接近僧团或群体或个人,蹲下来合掌说"愿比丘尼僧团原谅我"来请求原谅。那个比丘应该来到比丘尼们那里说"这个比丘请求你们原谅"。从那时起,他就可以被礼拜了。这里只是简略说明,详细内容我们将在羯磨分别中解释。
"照亮"意思是以不正当的方式照亮。"与比丘尼们结合"意思是以不正当的方式让男人与比丘尼们结合。不可礼拜的做法如前所述。"阻碍"是指阻止进入寺院。"停止教诫"这里不是指去比丘尼住处停止。但是来请求教诫的比丘尼们应该被告知"某某比丘尼有罪,我停止对她的教诫,不要和她一起举行布萨"。关于暴露身体等的惩罚也如前所述。
413. "比丘们,比丘尼不应不去接受教诫"等在比丘尼分别的注释中已经说过了。
416. "弯曲肋骨"意思是像在家女子一样用厚重的腰带绑紧身体以弯曲肋骨。"一圈"意思是缠绕一圈。
"用竹条做的带子"意思是用细软的竹条做成的带子。"用布做的带子"意思是用白布做成的带子。"用布做的辫子"意思是用布做成的辫子。"用布做的卷"意思是用布做成的卷。在布条等中,应该理解布条是指粗布或袈裟。
"用骨头"意思是用牛腿骨。"臀部"是指腰部以下的部位。"让手被打"意思是让上臂被打后用孔雀羽毛等装饰。"手背"是指手的背面。"脚"是指小腿。"脚背"是指脚的背面。
417. 涂抹脸等如前所述。"画眼线"意思是涂眼睛时在眼睛下方画一条线。"画特殊标记"意思是在脸颊上画各种形状的特殊标记。"观看"意思是打开窗户观看街道。"站在光亮处"意思是打开门站着露出半个身子。"跳舞"意思是举办舞蹈表演。"让妓女站立"意思是让妓女站立。"开设酒馆"意思是卖酒。"开设肉店"意思是卖肉。"商店"意思是展示各种商品的多种商店。"让奴隶服侍"意思是让奴隶为自己做事。对于女奴等也是同样的道理。"卖干果和水果"意思是卖干果和水果;也就是说开设杂货店。
418. 关于全蓝色等的说明已经说过了。

419.Bhikkhunī ce, bhikkhave, kālaṃ karontītiādīsu ayaṃ pāḷimuttakavinicchayo – sace hi pañcasu sahadhammikesu yo koci kālaṃ karonto ‘‘mamaccayena mayhaṃ parikkhāro upajjhāyassa hotu, ācariyassa hotu, saddhivihārikassa hotu, antevāsikassa hotu, mātu hotu, pitu hotu, aññassa vā yassa kassaci hotū’’ti vadati tesaṃ na hoti, saṅghasseva hoti. Na hi pañcannaṃ sahadhammikānaṃ accayadānaṃ ruhati, gihīnaṃ pana ruhati. Bhikkhu hi bhikkhunivihāre kālaṃ karoti, tassa parikkhāro bhikkhūnaṃyeva hoti. Bhikkhunī bhikkhuvihāre kālaṃ karoti, tassā parikkhāro bhikkhunīnaṃyeva hoti.

420.Purāṇamallīti purāṇe gihikāle mallakassa bhariyā. Purisabyañjananti purisanimittaṃ, chinnaṃ vā hotu acchinnaṃ vā, paṭicchannaṃ vā appaṭicchannaṃ vā. Sace etasmiṃ ṭhāne purisabyañjananti cittaṃ uppādetvā upanijjhāyati, dukkaṭaṃ.

421.Attano paribhogatthāya dinnaṃ nāma yaṃ ‘‘tumheyeva paribhuñjathā’’ti vatvā dinnaṃ, taṃ aññassa dadato dukkaṭaṃ. Aggaṃ gahetvā pana dātuṃ vaṭṭati. Sace asappāyaṃ, sabbaṃ apanetuṃ vaṭṭati. Cīvaraṃ ekāhaṃ vā dvīhaṃ vā paribhuñjitvā dātuṃ vaṭṭati. Pattādīsupi eseva nayo.

Bhikkhūnaṃsannidhiṃ bhikkhunīhi paṭiggāhāpetvāti hiyyo paṭiggahetvā ṭhapitamaṃsaṃ ajja aññasmiṃ anupasampanne asati bhikkhūhi paṭiggāhāpetvā bhikkhunīhi paribhuñjitabbaṃ. Bhikkhūhi paṭiggahitañhi bhikkhunīnaṃ appaṭiggahitakaṭṭhāne tiṭṭhati, bhikkhunīnaṃ paṭiggahitampi bhikkhūsu eseva nayo.

426.Āsanaṃ saṃkasāyantiyo kālaṃ vītināmesunti aññaṃ vuṭṭhāpetvā aññaṃ nisīdāpentiyo bhojanakālaṃ atikkāmesuṃ.

Aṭṭhannaṃbhikkhunīnaṃ yathāvuḍḍhanti ettha sace pure aṭṭhasu nisinnāsu tāsaṃ abbhantarimā aññā āgacchati, sā attano navakaṃ uṭṭhāpetvā nisīdituṃ labhati. Yā pana aṭṭhahipi navakatarā, sā sacepi saṭṭhivassā hoti, āgatapaṭipāṭiyāva nisīdituṃ labhati. Aññattha sabbattha yathāvuḍḍhaṃ na paṭibāhitabbanti ṭhapetvā bhattaggaṃ aññasmiṃ catupaccayabhājanīyaṭṭhāne ‘‘ahaṃ pubbe āgatā’’ti vuḍḍhaṃ paṭibāhitvā kiñci na gahetabbaṃ; yathāvuḍḍhameva vaṭṭati. Pavāraṇākathā kathitāyeva.

429.Itthiyuttantiādīhi sabbayānāni anuññātāni. Pāṭaṅkinti paṭapoṭṭalikaṃ.

430.Dūtena upasampadā dasannaṃ antarāyānaṃ yena kenaci vaṭṭati. Kammavācāpariyosāne sā bhikkhunī bhikkhunupassaye ṭhitā vā hotu nipannā vā jāgarā vā niddaṃ okkantā vā, upasampannāva hoti. Tāvadeva chāyādīni āgatāya dūtabhikkhuniyā ācikkhitabbāni.

431.Udositoti bhaṇḍasālā. Na sammatīti nappahoti. Upassayanti gharaṃ. Navakammanti saṅghassatthāya bhikkhuniyā navakammampi kātuṃ anujānāmīti attho.

432.Tassā pabbajitāyāti tassā pabbajitakāle. Yāva so dārako viññutaṃ pāpuṇātīti yāva khādituṃ bhuñjituṃ nahāyituñca maṇḍituñca attano dhammatāya sakkotīti attho.

Ṭhapetvāsāgāranti sahagāraseyyamattaṃ ṭhapetvā. Yathā aññasmiṃ purise; evaṃ dutiyikāya bhikkhuniyā tasmiṃ dārake paṭipajjitabbanti dasseti. Mātā pana nahāpetuṃ pāyetuṃ bhojetuṃ maṇḍetuṃ ure katvā sayituñca labhati.



以下是完整的简体中文直译:
419. 关于"比丘们,如果比丘尼去世"等,这里有一个不在经文中的判决 - 如果五类同法者中的任何一人在临终时说"我死后,我的物品应该归上座,或归老师,或归同住者,或归弟子,或归母亲,或归父亲,或归任何其他人",这些物品不会归他们所有,而是归僧团所有。因为五类同法者不能接受遗赠,但在家人可以。如果比丘在比丘尼寺院去世,他的物品只归比丘所有。如果比丘尼在比丘寺院去世,她的物品只归比丘尼所有。
420. "前摔跤手的妻子"是指以前在家时摔跤手的妻子。"男性特征"是指男性器官,无论是否被切除,是否被遮盖。如果在那个部位产生"这是男性特征"的想法并注视,犯突吉罗。
421. 所谓为自己使用而给予的,是指说"你们自己使用"而给予的,把这个给别人就犯突吉罗。但是取一部分给予是可以的。如果不适合使用,全部拿走也可以。衣服使用一两天后给予是可以的。对钵等也是同样的道理。
"让比丘尼们在比丘面前接受"意思是昨天接受并保存的肉,今天如果没有其他未受具足戒者,应该让比丘接受后比丘尼们才能使用。因为比丘接受的对比丘尼来说就像没有接受一样,比丘尼接受的对比丘来说也是同样的道理。
426. "她们互相让座而耽误了时间"意思是让一个人起来让另一个人坐下,这样错过了用餐时间。
"八位比丘尼按资格顺序"这里,如果之前八个人坐下后,她们中间又来了一个,她可以让比自己资浅的人起来坐下。但是如果比八个人都资浅,即使她六十岁了,也只能按到达的顺序坐下。在其他任何地方都不应该阻碍按资格顺序,除了在食堂外,在其他四种必需品分配的地方不应该说"我先来"而阻碍资深者拿取任何东西;应该按资格顺序。关于自恣的说明已经说过了。
429. 通过"女性驾驶"等允许所有交通工具。"轿子"是指用布做的轿子。
430. 通过使者受具足戒在十种障碍中的任何一种情况下都可以。在羯磨文结束时,那个比丘尼无论是站在比丘尼住处还是躺着,无论是醒着还是睡着,都已经受具足戒了。应该立即告诉来传话的比丘尼影子等。
431. "仓库"是指存放物品的房间。"不够"是指不足够。"住处"是指房子。"新建工程"的意思是我允许比丘尼为僧团做新的建筑工程。
432. "她出家后"是指她出家的时候。"直到那个男孩长大"的意思是直到他自己能够吃饭、洗澡、打扮。
"除了同住一室"是指除了睡在同一房间。这表明第二个比丘尼应该像对待其他男人一样对待那个男孩。但是母亲可以给他洗澡、喂奶、喂食、打扮,抱在怀里睡觉。

434.Yadeva sā vibbhantāti yasmā sā vibbhantā attano ruciyā khantiyā odātāni vatthāni nivatthā, tasmāyeva sā abhikkhunī, na sikkhāpaccakkhānenāti dasseti. Sā puna upasampadaṃ na labhati.

Sāāgatā na upasampādetabbāti na kevalaṃ na upasampādetabbā, pabbajjampi na labhati. Odātāni gahetvā vibbhantā pana pabbajjāmattaṃ labhati.

Abhivādanantiādīsu purisā pāde sambāhantā vandanti, kese chindanti, nakhe chindanti, vaṇapaṭikammaṃ karonti, taṃ sabbaṃ kukkuccāyantā na sādiyantīti attho. Tatreke ācariyā ‘‘sace ekato vā ubhato vā avassutā honti sārattā, yathāvatthukameva’’. Eke ācariyā ‘‘natthi ettha āpattī’’ti vadanti. Evaṃ ācariyavādaṃ dassetvā idaṃ odissa anuññātaṃ vaṭṭatīti aṭṭhakathāsu vuttaṃ. Taṃ pamāṇaṃ. ‘‘Anujānāmi bhikkhave sāditu’’nti hi vacaneneva taṃ kappiyaṃ.

435.Pallaṅkena nisīdantīti pallaṅkaṃ ābhujitvā nisīdanti. Aḍḍhapallaṅkanti ekaṃ pādaṃ ābhujitvā katapallaṅkaṃ. Heṭṭhā vivaṭe upari paṭicchanneti ettha sace kūpo khato hoti, upari pana padaramattameva sabbadisāsu paññāyati, evarūpepi vaṭṭati.

436.Kukkusaṃ mattikanti kuṇḍakañceva mattikañca. Sesamettha uttānamevāti.

Bhikkhunīupasampadānujānanakathā niṭṭhitā.

Bhikkhunikkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Pañcasatikakkhandhakaṃ

Khuddānukhuddakasikkhāpadakathā

441. Pañcasatikakkhandhake – cattāri pārājikāni ṭhapetvā avasesāni khuddānukhuddakānīti evamādi ekasikkhāpadampi apariccajitvā sabbesaṃ saṅgahetabbabhāvadassanatthaṃ pariyāyena vuttaṃ. Idaṃ vo samaṇānanti idaṃ samaṇānaṃ. Padapūraṇamatte vokāro.

443.Idampi te āvuso ānanda dukkaṭanti ‘‘idaṃ tayā duṭṭhu kata’’nti kevalaṃ garahantehi therehi vuttaṃ , na āpattiṃ sandhāya vuttaṃ. Na hi te āpattānāpattiṃ na jānanti. Idāneva cetaṃ anussāvitaṃ – ‘‘saṅgho apaññattaṃ na paññapeti, paññattaṃ na samucchindatī’’ti. Desehi taṃ dukkaṭanti idampi ca ‘‘āma, bhante, duṭṭhu mayā kata’’nti evaṃ paṭijānāhi, taṃ dukkaṭanti idaṃ sandhāya vuttaṃ, na āpattidesanaṃ. Thero pana yasmā asatiyā na pucchi na anādarena, tasmā tattha duṭṭhukatabhāvampi asallakkhento ‘‘nāhaṃ taṃ dukkaṭaṃ passāmī’’ti vatvā theresu gāravaṃ dassento ‘‘apicāyasmantānaṃ sandhāya desemi taṃ dukkaṭa’’nti āha. Yathā tumhe vadatha, tathā paṭijānāmīti vuttaṃ hoti. Eseva nayo avasesesu catūsu ṭhānesu. Sesamettha yaṃ vattabbaṃ siyā, taṃ nidānavaṇṇanāyameva vuttaṃ.

Khuddānukhuddakasikkhāpadakathā niṭṭhitā.

Pañcasatikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

12. Sattasatikakkhandhakaṃ

Dasavatthukathā

446. Sattasatikakkhandhake – bhikkhaggenāti bhikkhuaggena, bhikkhū gaṇetvā tattake paṭivīse ṭhapesunti attho. Mahiyāti himapātasamaye himavalāhakā.

447.Avijjānivuṭāti avijjāpaṭicchannā . Posāti purisā. Piyarūpaṃ abhinandanti patthentīti piyarūpābhinandino. Aviddasūti avijānantā. Rāgarajehi sarajā. Magasadisāti magā. Saha nettiyāti sanettikā. Vaḍḍhenti kaṭasinti punappunaṃ kaḷevaraṃ nikkhipamānā bhūmiṃ vaḍḍhenti. Evaṃ vaḍḍhentāva ghoraṃ ādiyanti punabbhavaṃ.

454.Pāpakaṃ no āvuso katanti āvuso amhehi pāpakaṃ katanti attho.



以下是完整的简体中文直译：
434. "正因为她迷失了"是指她因为自己的喜好、忍耐而穿着白色衣物，因此她是比丘尼，显然不符合受戒的条件。她因此不能获得具足戒。
"她不应被受戒"是指不仅仅是不应被受戒，连出家也无法获得。穿着白衣的比丘尼只能获得出家的资格。
"礼拜"等的情况下，男人们用脚掌捧着礼拜，剪发、剪指甲、进行装饰，这些都是因为内心的不安而无法满足。对此，有些老师说"如果单独或双双在一起,就像在外衣一样"。有些老师则说"这里没有过失"。这样显示出老师的教导,因此这被允许在注释中被提及。这是标准。"我允许比丘们受戒"的说法就是这样适当的。
435. "坐在坐垫上"是指坐在坐垫上。 "半坐垫"是指用一只脚支撑的坐垫。如果下面是开放的而上面是封闭的,如果这里有一个坑,上面只露出一小部分,在各个方向都是可见的,这种情况下也是可以的。
436. "鸡屎和泥"是指小块的鸡屎和泥。其他的都是简略的说明。
比丘尼受戒的说明已结束。
比丘尼戒律的说明已结束。
11. 五百条戒律
小戒律的说明
441. 在五百条戒律中 - 除去四条重罪,剩下的都是小戒律,即使是一个小戒律也不应放弃,以显示所有的应当收集的情况。这是对你们的比丘们的说法。这是对字句的填充。
443. "这也是你,阿难,犯了过失"是指"这是你做的坏事",仅仅是对那些指责的长老说的,并不是指过失的意思。因为他们不知道过失和不失。现在正是这个被提及 - "僧团不承认不明白的事,也不破坏明白的事"。因此这也是过失,也就是说"是的,尊者,这是我做的坏事",这样来承认,这是指过失的意思,并不是指过失的说明。然而,长老因为缺乏关心而没有询问,因此在这里犯了过失的情况也没有被注意到,他说"我不看到那个过失"而显示出对长老的尊重,因此他对长老说"我也因此对长老们说这个过失"。就像你们所说的那样,我也承认。这个原则在其他四个地方也是同样的。其他的该说的内容,在原因的说明中已经提到。
小戒律的说明已结束。
五百条戒律的说明已结束。
12. 七百条戒律
十个事项的说明
446. 在七百条戒律中 - "由比丘的缘故"是指由比丘的缘故,比丘们聚集在一起放置在特定的地方。 "大"是指在雪山降雪时的雪山。
447. "无明的消失"是指无明被遮蔽。 "支持"是指男人。 "喜欢的样子"是指喜欢的样子。 "无知"是指无知。 "被欲望所引导"是指被欲望所引导。 "与他人一起"是指与他人一起。 "不断增长"是指不断地抛弃身体而增加土地。"这样不断增长就会产生可怕的再生"。
454. "我们没有做坏事"是指我们做了坏事的意思。

455.Katamena tvaṃ bhūmi vihārenāti ettha bhūmīti piyavacanametaṃ. Piyaṃ vattukāmo kira āyasmā sabbakāmī navake bhikkhū evaṃ āmanteti. Kullakavihārenāti uttānavihārena.



以下是完整的简体中文直译：
455. "你以什么样的方式居住,大地"这里"大地"是一个亲切的称呼。据说尊者萨巴卡米想要亲切地称呼新来的比丘们,所以这样称呼他们。"以轻松的方式"是指以简单的方式。


457.Sāvatthiyā suttavibhaṅgeti kathaṃ suttavibhaṅge paṭikkhittaṃ hoti? Tatra hi ‘‘sannidhi nāma ajja paṭiggahitaṃ aparajjū’’ti vatvā puna ‘‘sannidhikārake asannidhikārakasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā āpatti pācittiyassā’’ti āpattiṃ vadantena paṭikkhittaṃ hoti. Tatreke maññanti ‘‘yo pana bhikkhu sannidhikārakaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā’’ti hi vuttaṃ, idañca loṇaṃ nāma yāvajīvikattā sannidhibhāvaṃ nāpajjati. Yampi aloṇakaṃ āmisaṃ paṭiggahetvā tena saddhiṃ paribhuñjati, taṃ tadahupaṭiggahitameva, tasmā ‘‘‘yāvakālikena, bhikkhave, yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahitaṃ kāle kappati, vikāle na kappatī’ti vacanato dukkaṭenettha bhavitabba’’nti. Te vattabbā – ‘‘tumhākaṃ matena dukkaṭenapi na bhavitabbaṃ, na hi ettha yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahitaṃ, yāvakālikameva tadahupaṭiggahitaṃ , na ca taṃ vikāle paribhuttaṃ. Yadi vā ‘‘vikāle na kappatī’’ti vacanena tumhe dukkaṭaṃ maññetha, yāvajīvikamissaṃ yāvakālikaṃ vikāle bhuñjantassa vikālabhojanapācittiyaṃ na bhaveyya. Tasmā na byañjanamattaṃ gahetabbaṃ, attho upaparikkhitabbo.

Ayañhettha attho – yāvakālikena yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahitaṃ yadi sambhinnarasaṃ hoti, yāvakālikagatikameva hoti. Tasmā ‘‘yo pana bhikkhu vikāle khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā’’ti iminā sikkhāpadena kāle kappati, vikāle na kappati. Na idha ‘‘na kappatī’’ti vacanamattenettha dukkaṭaṃ hoti. Yatheva yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahitaṃ yāvakālikena sambhinnarasaṃ vikāle na kappati, vikālabhojanapācittiyāvahaṃ hoti. Evaṃ ajja paṭiggahitampi aparajju yāvakālikena sambhinnarasaṃ na kappati, sannidhibhojanapācittiyāvahaṃ hoti. Taṃ ‘‘sannidhikataṃ ida’’nti ajānantopi na muccati. Vuttañhetaṃ – ‘‘sannidhikārake asannidhikārakasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā āpatti pācittiyassā’’ti. Tasmā ‘‘kattha paṭikkhitta’’nti imissā pucchāya ‘‘parisuddhamidaṃ byākaraṇaṃ sāvatthiyā suttavibhaṅge’’ti.

Rājagahe uposathasaṃyutteti idaṃ ‘‘na bhikkhave ekasmiṃ āvāse dve uposathāgārāni sammannitabbāni; yo sammanneyya, āpatti dukkaṭassā’’ti etaṃ sandhāya vuttaṃ. Vinayātisāre dukkaṭanti ‘‘na bhikkhave ekasmiṃ āvāse dve uposathāgārāni sammannitabbānī’’ti etassa vinayassa atisāre dukkaṭaṃ. Campeyyake vinayavatthusminti idaṃ ‘‘adhammena ce bhikkhave vaggakammaṃ, akammaṃ na ca karaṇīya’’nti evamādiṃ katvā campeyyakkhandhake āgataṃ vinayavatthuṃ sandhāya vuttaṃ.

Ekaccokappatīti idaṃ dhammikaṃ āciṇṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Chedanake pācittiyanti suttavibhaṅge hi ‘‘nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti āgataṃ, tasmā dvinnaṃ sugatavidatthīnaṃ upari dasāyeva vidatthimattā labbhati. Dasāya vinā taṃ pamāṇaṃ karontassa idaṃ āgatameva hoti – ‘‘taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. Tasmā ‘‘kiṃ āpajjatī’’ti puṭṭho ‘‘chedanake pācittiya’’nti āha. Chedanakasikkhāpade vuttapācittiyaṃ āpajjatīti attho. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Dasavatthukathā niṭṭhitā.

Samantapāsādikāya vinayasaṃvaṇṇanāya

Sattasatikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Dvivaggasaṅgahā vuttā, dvāvīsatipabhedanā;

Khandhakā sāsane pañcakkhandhadukkhappahāyino.


以下是完整的简体中文直译：
457. "在舍卫城的经文解释中，如何被反驳？"因为在这里说"今天接受的应当是合法的"，再说"对于那些认为是合法的和不认为是合法的，吃食物或用餐的行为是有过失的"，因此被反驳。有些人认为"如果比丘接受的是合法的食物或用餐的行为"，这就因为盐的存在而不符合合法的状态。即使是没有盐的食物，如果接受后与之一起用餐，那也是在那个时候接受的，因此"在有时限的情况下，比丘们，合法的食物在那个时候接受是合适的，而在没有时限的情况下则不合适"的说法在这里是以过失的形式出现的。它们应当说"依你们的看法，即使是过失也不应当存在，因为在这里没有合法的食物，只有在有时限的情况下接受的食物，而不是在没有时限的情况下被食用。如果你们认为"在没有时限的情况下不合适"，那么在有时限的情况下，吃食物的行为不会成为过失。因此不应仅仅接受调味品，而应当考虑其含义。
这里的意思是：如果在有时限的情况下接受的食物是混合的味道，那么它就是在有时限的情况下的行为。因此"如果比丘在没有时限的情况下吃食物或用餐"，这在有时限的情况下是合适的，而在没有时限的情况下则不合适。在这里仅仅因为"不合适"的说法并不会产生过失。如同在有时限的情况下接受的食物在没有时限的情况下不会合适，吃食物的行为会成为过失。因此，即使今天接受的食物是合法的，在有时限的情况下混合的味道也不合适，而在有时限的情况下合法的食物也会成为过失。这被称为"接受的东西在这里"，即使不知道也不会被释放。此处的说法是"对于那些认为是合法的和不认为是合法的，吃食物或用餐的行为是有过失的"。因此，"在哪里被反驳"的提问应当回答"这是在舍卫城的经文解释中被清楚阐述的"。
"在王舍城与斋戒相关的"是指"比丘们在一个住处中不应有两个斋戒堂；谁要让其存在，将会犯过失"的意思。关于戒律的超越，"比丘们在一个住处中不应有两个斋戒堂"是关于这一戒律的超越。关于"在甘米地的戒律"是指"如果比丘们以不正当的方式进行集体行动，不应当做的事情"等，提到的是在甘米地的戒律。
"某些情况下的"是指与正法有关的。关于切割的过失，在经文解释中提到"坐下被称为坐垫"，因此在两者的良好状态之上，只有十个良好状态才能获得。没有十个的情况下，这个标准是已经提到的 - "超越这个就会成为切割的过失"。因此，"什么会导致过失"被问到时，回答是"切割的过失"。切割的戒律中提到的过失是会导致过失的意思。其他的内容都是简略的说明。
十个事项的说明已结束。
关于《普遍清净》的戒律说明已结束。
七百条戒律的说明已结束。
两个分类的集合已被提到，两个十种的分开；
戒律的教义中，五个戒律的过失被消除。


Yā tesaṃ vaṇṇanā esā, antarāyaṃ vinā yathā;

Siddhā sijjhantu kalyāṇā, evaṃ āsāpi pāṇinanti.


以下是完整的简体中文直译：
对他们的这些解释，如同没有障碍一样；
愿善事成就，众生的愿望也如此成就。



Cūḷavagga-aṭṭhakathā niṭṭhitā.

以下是完整的简体中文直译：
小品注


